വരാഹപുരാണമ്

ഭുക്ത്വാ തേഷാം ദ്വിജോ ദേവ മുച്യതേ കേന കര്മണാ

അത് കഴിച്ച ശേഷം, ബ്രാഹ്മണൻ അല്ലെങ്കിൽ ദേവൻ അവരിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ മോചിതനാകുന്നു?

പ്രണയാത്സ്ത്രീസ്വഭാവേന പൃച്ഛാമി ത്വാം ജനാര്ദന

സ്നേഹത്താൽ, സ്ത്രീസ്വഭാവം കൊണ്ടും, ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു, ജനാർദനാ.

വരാഹരൂപീ ഭഗവാന്പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാമ് സാധു ഭൂമേ വരാരോഹേ യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി

വരാഹരൂപത്തിൽ ഭഗവാൻ വസുന്ധരയെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: 'നന്നായി ചോദിച്ചു, ഭൂമേ, മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവളേ, നീ എന്നോട് ചോദിച്ചത്.'

കഥയിഷ്യാമി തേ ദേവി താരയന്തി യഥാ ദ്വിജാഃ

ദേവി, ഞാൻ ദ്വിജന്മാർ എങ്ങനെ മോചനം പ്രാപിക്കുന്നുവെന്ന് നിന്നോട് പറയാം.

വിശോധനാര്ഥം ദേഹസ്യ ഉപവാസം തു കാരയേത്

ശരീര ശുദ്ധിക്കായി ഉപവാസം നടത്തണം.

പൂര്വസംധ്യാം വിനിര്വര്ത്യ കൃത്വാ ചൈവാഗ്നിതര്പണമ്

പൂർവ്വസന്ധ്യാ കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി അഗ്നിക്ക് ഹോമം അർപ്പിച്ച ശേഷം,

പ്രാക്സ്രോതസം നദീം ഗത്വാ സ്നാനം കൃത്വാ വിധാനതഃ 189.

കിഴക്കോട്ട് ഒഴുകുന്ന നദിയിൽ ചെന്നു നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ സ്നാനം ചെയ്യണം.

ഔദുമ്ബരേ ച പാത്രേ ച കൃത്വാ ശാന്ത്യുദകാനി ച

ഓഡുംബര മരത്തിൽ നിർമ്മിച്ച പാത്രത്തിൽ ശാന്തി അർപ്പണത്തിന് വേണ്ട വെള്ളം ഒരുക്കണം.

ദേവാശ്ചാഗ്നിമുഖാഃ സര്വേ തര്പയിത്വാ വിഭാഗശഃ

അഗ്നിയെ തുടർന്നുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും അവരവരുടെ ഭാഗം അനുസരിച്ച് ഹോമം അർപ്പിക്കണം.

ഏകാ ഗൌസ്തു പ്രദാതവ്യാ പാപക്ഷയകരീ തദാ

അപ്പോൾ ഒരു പശു ദാനം ചെയ്യണം; അതു പാപം നശിപ്പിക്കുന്നു.

പ്രേതാന്നേ ചോദരസ്ഥേ തു കാലധര്മമുപാഗതഃ

മരിച്ചവരുടെ അന്നം മരിച്ചവന്റെ വയറ്റിൽ വെച്ചാൽ,

പ്രാപ്നോതി രാക്ഷസത്വം വൈ തതോ മുച്യേത കില്ബിഷാത്

അവൻ രാക്ഷസത്വം പ്രാപിക്കുന്നു; അതിലൂടെ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നു.

ഗോഹസ്ത്യശ്വധനാദീനി സാഗരാന്താനി മാധവി

മാധവി, പശു, ആന, കുതിര, സമ്പത്ത് എന്നിവയും സമുദ്രം വരെ ദാനങ്ങൾ നൽകണം.

പ്രായശ്ചിത്തം ചരേദ്യസ്തു സ താരയതി നിശ്ചിതമ് । ദ്വിജോ ജ്ഞാനേന സമ്പന്നോ വേദാഭ്യാസരതഃ സദാ

പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുന്ന, ജ്ഞാനമുള്ള, സദാ വേദപഠനത്തിൽ ലഗ്നമായ ദ്വിജൻ ഉറപ്പായും മറ്റുള്ളവരെ മോചിപ്പിക്കുന്നു.

സ താരയതി ചാത്മാനം ദാതാരം നൈവ സംശയഃ

അവൻ തന്നെയും ദാനദാതാവിനെയും മോചിപ്പിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.

ദൈവേ ച ജന്മനക്ഷത്രേ ശ്രാദ്ധകാലേ ച പര്വസു

ദൈവിക കർമ്മങ്ങൾക്കു സമയത്ത്, ജനന നക്ഷത്രത്തിൽ, ശ്രാദ്ധകാലത്തും ഉത്സവദിനങ്ങളിലും,

വേദവിദ്യാവ്രതസ്നാതം ബഹുധര്മനിരന്തരമ് 189.

വേദം പഠിച്ച, വ്രതസ്നാനം ചെയ്ത, പല ധർമ്മങ്ങളിൽ നിരന്തരം ലഗ്നമായവൻ,

ക്ഷമായുക്തം ച ശാസ്ത്രജ്ഞമഹിംസായാം രതം തഥാ

ക്ഷമയുള്ള, ശാസ്ത്രജ്ഞൻ, അഹിംസയിൽ ലഗ്നനായവൻ,

ദദ്യാദ്ദാനാനി വിപ്രായ സ വൈ താരയിതും ക്ഷമഃ

അത്തരം ബ്രാഹ്മണനു ദാനം നൽകണം; അവൻ മോചിപ്പിക്കാൻ യോഗ്യനാണ്.

കുണ്ഡഗോലം പ്രതിഗ്രാഹി ദാതാരം ചാപ്യധോ നയേത്

ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ കിണർ അല്ലെങ്കിൽ കുഴി പോലെയാണെങ്കിൽ, അവൻ ദാനദാതാവിനെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ തം പിതരോ യാന്തി നിരാശാ നിരയം ദ്രുതമ്

അവനെ കണ്ടു പിതൃകൾ നിരാശരായി വേഗത്തിൽ നരകത്തിൽ പോകുന്നു.

തസ്മാദ്ദാനം ന ദാതവ്യമപാത്രായ യശസ്വിനി

അതുകൊണ്ട്, മഹത്വമുള്ളവനേ, അയോഗ്യരായവർക്കു ദാനം നൽകരുത്.

അവന്തീവിഷയേ കശ്ചിദ്രാജാ ഹ്യത്യന്തധാര്മികഃ

അവന്തി ദേശത്തിൽ ഒരുപാട് ധാർമ്മികനായ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.

രാജ്ഞഃ പുരോഹിതശ്ചാസീച്ചന്ദ്രശര്മ്മാ ദ്വിജോത്തമഃ

ആ രാജാവിന്റെ പുരോഹിതൻ ചന്ദ്രശർമ്മ എന്ന ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു.

സ രാജാ ബ്രാഹ്മണേഭ്യശ്ച ഗാ ദദാതി ദിനേ ദിനേ

ആ രാജാവ് ബ്രാഹ്മണർക്കു ദിവസേന പശുക്കൾ നൽകുമായിരുന്നു.

ഗതേ ബഹുതിഥേ കാലേ രാജ്ഞോ മേധാതിഥേഃ പിതുഃ വിപ്രാനാഹ്വാപയാമാസ പിതുര്വൈ ശ്രാദ്ധകാരണാത്

നേരം വളരെ കഴിഞ്ഞശേഷം, രാജാവിന്റെ മകൻ മേധാതിഥി പിതാവിന്റെ ശ്രാദ്ധത്തിനായി ബ്രാഹ്മണരെ വിളിച്ചു.

ആഗതാന്ബ്രാഹ്മണാന്ദൃഷ്ട്വാ മേധാതിഥിരകല്മഷഃ 189.

വരിച്ചെത്തിയ ബ്രാഹ്മണരെ കണ്ടു മേധാതിഥി അശുദ്ധിയാൽ ദുഃഖിതനായി.

ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ തു വിധിവത്പിണ്ഡാന്നിര്വാപ്യ യത്നതഃ

അവൻ ശ്രാദ്ധം യഥാവിധി നിർവഹിച്ചു, പിണ്ടം ശ്രദ്ധയോടെ സമർപ്പിച്ചു.

തന്മധ്യേ ബ്രാഹ്മണഃ കശ്ചിദ്ഗോലകോഽവസ്ഥിതസ്തദാ

അവിടെ, ആ സമയത്ത്, ഗോലക എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്.