വരാഹപുരാണമ്

താമസം തദ്വിജാനീയാദുച്യമാനോ ന ബുദ്ധ്യതി

അത് താമസ സ്വഭാവമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം; പറഞ്ഞാൽ പോലും അവൻ മനസ്സിലാക്കാറില്ല.

പ്രബലോ വാചി യുക്തശ്ചാചലബുദ്ധിഃ സദായതഃ

അവൻ വാക്കിൽ ശക്തിയുള്ളവനും മനസ്സിൽ സ്ഥിരതയില്ലാത്തവനും എപ്പോഴും സംശയത്തോടെ ഇരിക്കുന്നവനും ആണു.

ക്ഷാന്തോ ദാന്തോ വിശുദ്ധാത്മാ വിജ്ഞേയഃ ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ

ക്ഷമയുള്ളവനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും മനസ്സ് ശുദ്ധിയുള്ളവനും വിശ്വാസം ഉള്ളവനും അങ്ങനെയുള്ളവനാണെന്ന് അറിയണം.

ഏവം സഞ്ചിന്തയാനസ്തു ന ശോകം കര്തുമര്ഹസി

ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചാൽ ദുഃഖം അനുഭവിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.

ലജ്ജാ ധൃതിശ്ച ധര്മശ്ച ശ്രീഃ കീര്തിശ്ച സ്മൃതിര്നയഃ

ലജ്ജ, ധൈര്യം, ധർമ്മം, ഐശ്വര്യം, കീർത്തി, ഓർമ്മ, വിവേകം —

ത്യജന്തി സര്വധര്മശ്ച ശോകേനോപഹതം നരമ്

ഇവയും എല്ലാ സദ്ഗുണങ്ങളും ദുഃഖത്തിൽ ആകുലനായ മനുഷ്യനെ വിട്ടുപോകുന്നു.

മൂഢ: സ്നേഹപ്രഭാവേണ കൃത്വാ ഹിംസാനൃതേ തഥാ

അവിവേകി സ്നേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ പെട്ട് പീഡനവും അസത്യവും ചെയ്യുന്നു.

സ്നേഹം സര്വേഷു സംയമ്യ ബുദ്ധിം ധര്മേ നിയോജയേത്

എല്ലാവരിലെയും സ്നേഹം നിയന്ത്രിച്ച് മനസ്സിനെ ധർമ്മത്തിൽ ആകേന്ദ്രിക്കണം.

ചാതുര്വര്ണസ്യ വക്ഷ്യാമി യശ്ച സ്വായംഭുവോഽബ്രവീത് 187.

നാന്ന് നാലു വർണ്ണങ്ങളുടെ കര്‍ത്തവ്യങ്ങൾ സ്വായംഭുവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ വിശദീകരിക്കാം.

കുശാസ്തരണശായീ ച ദിശഃ സര്വാ ന പശ്യതി

കുശത്തിരയിൽ കിടന്ന് അവൻ ഒരു ദിശയിലേക്കും നോക്കാറില്ല.

വാചയേത്സ്നേഹഭാവേന ഭൂമിദേവാ ദ്വിജാതയഃ

സ്നേഹത്തോടെ ഭൂമിദേവന്മാരായ ദ്വിജന്മാരെ വേദപാരായണം ചെയ്യിക്കണം.

പരലോകഹിതാര്ഥായ ഗോപ്രദാനം വിശിഷ്യതേ

പരലോകത്തിലെ ക്ഷേമത്തിനായി പശുദാനം ഏറ്റവും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.

ഏതാസാം ചൈവ ദാനേന ശീഘ്രം മുച്യേത കില്ബിഷാത്

ഇവയെല്ലാം ദാനം ചെയ്താൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ മോചനം ലഭിക്കും.

പശ്ചാഛ്രുതിപഥം ദിവ്യമുത്കര്ണേന ച ശ്രാവയേത്

ശേഷം വലതുകാതിൽ ദിവ്യശബ്ദം കേൾപ്പിക്കണം.

ദൃഷ്ട്വാ സുവിഹ്വലം ഹ്യേനം മമ മാര്ഗാനുസാരിണമ്

എന്റെ മാർഗം പിന്തുടർന്ന് വളരെ വിഷമത്തോടെ ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടു,

മംത്രേണാനേന കര്തവ്യം സര്വസംസാരമോക്ഷണമ്

ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് എല്ലാ സാംസാരിക ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള മോക്ഷം നടത്തണം.

മന്ത്രഃ- ഓം ഗൃഹ്ണീഷ്വ മേ സുവിമലം മധുപര്കമാദ്യം സംസാരനാശനകരം ത്വമൃതേന തുല്യമ്

മന്ത്രം: ഓം, എന്റെ ഈ ശുദ്ധമായ മധുപർകം, ഏറ്റവും ഉത്തമം, സാംസാരിക ബന്ധങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതും അമൃതത്തോട് തുല്യമായതും നീ സ്വീകരിക്കണം.

തത ഏതേന മന്ത്രേണ ദദ്യാദ്വൈ മധുപര്കകമ് 187.

അതിനുശേഷം ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് മധുപർക്കവും അർപ്പിക്കണം.

ഏവം വിനിസ്സൃതേ പ്രാണേ സംസാരം ച ന ഗച്ഛതി

ഇങ്ങനെ ജീവൻ പുറത്തുപോയാൽ, അവൻ വീണ്ടും ജനനമരണചക്രത്തിൽ കുടുങ്ങുന്നില്ല.

മഹാവനസ്പതിം ഗത്വാ ഗന്ധാംശ്ച വിവിധാനപി

ഒരു വലിയ വൃക്ഷത്തിങ്കൽ ചെന്നു വിവിധ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ ശേഖരിക്കണം.

തേജോഽവ്യയകരം ചാസ്യ തത്സര്വം പരികല്പ്യ ച

അവയെല്ലാം അവനു അക്ഷയമായ തേജസ് നൽകുന്നവിധം ഒരുക്കണം.

തീര്ഥാദ്യാവാഹ്നം കൃത്വാ സ്നാപനം തസ്യ കാരയേത്

തീർത്ഥജലം മുതലായവ ആഹ്വാനിച്ച്, അവനെ സ്നാനമാടിക്കണം.

കുരുക്ഷേത്രം ച ഗങ്ഗാ ച യമുനാ ച സരിദ്വരാ

കുരുക്ഷേത്രം, ഗംഗ, യമുന — ഈ ഉത്തമനദികൾ,

ഗണ്ഡകീ ഭദ്രനാമാ ച സരയൂര്ബലദാ തഥാ

ഗണ്ഡകി, ഭദ്ര എന്ന ശുഭനദി, ശക്തി നൽകുന്ന ശരയു,

| പൃഥിവ്യാം യാനി തീര്ഥാനി ചത്വാരഃ സാഗരാസ്തഥാ

ഭൂമിയിൽ ഉള്ള എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, നാലു സമുദ്രങ്ങളും,

തസ്യാ ഉപരി സംസ്ഥാപ്യ ദക്ഷിണാഗ്രം ശിരസ്തഥാ

അവയെല്ലാം അവന്റെ മീതെ വെച്ച്, തെക്കേ അഗ്രം തലക്കരുതായി ക്രമീകരിക്കണം.

ദിവ്യാനഗ്നിമുഖാന്ധ്യാത്വാ ഗൃഹ്യ ഹസ്തേ ഹുതാശനമ്

ദിവ്യമായ അഗ്നിമുഖങ്ങളേയും ധ്യാനിച്ച്, കൈയിൽ അഗ്നി എടുക്കണം.

കൃത്വാ സുദുഷ്കരം കര്മ ജാനതാ വാപ്യജാനതാ 187.

ആർക്കറിയാമോ, അറിയാതെയോ, അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ ഈ കർമ്മം ചെയ്യുമ്പോൾ,

ധര്മാധര്മസമായുക്തോ ലോഭമോഹസമാവൃതഃ

ധർമ്മവും അധർമ്മവും ചേർന്ന്, ലാഭവും മോഹവും നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ,