വരാഹപുരാണമ്

അഥ സൃഷ്ടിപിതൃയജ്ഞൌ ഏവം നാരായണാച്ഛ്രുത്വാ സാ മഹീ സംശിതവ്രതാ

അങ്ങനെ നാരായണനിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനെ കേട്ടശേഷം, തന്റെ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച ഭൂമി സംസാരിച്ചു.

ധരണ്യുവാച ഏകം മേ പരമം ഗുഹ്യം തദ്ഭവാന്വക്തുമര്ഹതി

ഭൂമി പറഞ്ഞു: ഒരു വലിയ രഹസ്യം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതു നിങ്ങൾ എനിക്കു പറയാൻ യോജിച്ചവനാണ്.

പിതൃയജ്ഞസ്യ മാഹാത്മ്യം സോമദത്തോ നരാധിപഃ

പിതൃയജ്ഞത്തിന്റെ മഹത്വം എന്താണ്, രാജാവായ സോമദത്താ?

കോ ഗുണഃ പിതൃയജ്ഞസ്യ കഥമേവ പ്രയുജ്യതേ

പിതൃയജ്ഞത്തിന് എന്ത് ഗുണമുണ്ട്, അതു എങ്ങനെ നടത്തണം?

ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും വിസ്തരേണ വദസ്വ മേ സാധു ഭൂമേ മഹാഭാഗേ യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി

ഇതെല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി എനിക്കു പറയൂ. മഹാഭാഗ്യവതിയായ ഭൂമിയേ, നീ എന്നോട് ചോദിച്ചതു വളരെ നല്ലതാണ്.

മോഹിതാസി വരാരോഹേ ഭാരാക്രാന്താ വസുന്ധരേ

ഭാരമേറിയ മനോഹരിയായ ഭൂമിയേ, നീ മായയിൽ ആകൃഷ്ടയായിരിക്കുന്നു.

കഥയിഷ്യാമി തേ ഹ്യേവം ശ്രാദ്ധോത്പത്തിവിനിശ്ചയമ്

ശ്രാദ്ധത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും അതിന്റെ നിർണ്ണയവും ഞാൻ നിനക്കു വിശദമായി പറയുന്നു.

നിഷ്പ്രഭേഽസ്മിന്നിരാലോകേ സര്വതസ്തമസാവൃതേ

എല്ലായിടത്തും ഇരുണ്ടിരിക്കുകയും പ്രകാശം ഒന്നുമില്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ,

സോഽഹം ച ശേഷപര്യങ്കേ ഏകശ്ചൈവ പരാങ്മുഖഃ

ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ശേഷനെന്ന പാമ്പിന്റെ കിടക്കയിൽ മറിഞ്ഞ്, മുഖം തിരിച്ചു കിടന്നു.

നിദ്രാം മായാമയീം കൃത്വാ ജാഗര്മി ച സ്വപാമി വാ 187.

മായയാൽ നിർമ്മിതമായ ഉറക്കം എടുക്കുകയും, ഞാൻ ഉണർന്നിരിക്കുകയോ ഉറങ്ങുകയോ ചെയ്തു.

യുഗം യുഗസഹസ്രാണി യാസ്യന്തി ച ഗതാനി ച

ഒരു യುಗത്തിൽ ആയിരം യുഗങ്ങൾ കടന്നുപോകുകയും കടന്നുപോയതുമുണ്ട്.

ധാരിതം മമ സുശ്രോണി ദിവാ പംചശതാനി ച

നല്ല അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ഞാൻ നിന്നെ അഞ്ചുനൂറ് ദിവസം ചുമന്നുവച്ചു.

യന്മാം പൃച്ഛസി വൈ ജ്ഞാതുമാത്മാനം ച യശസ്വിനി

നീ എന്നോട് അറിയാൻ ചോദിക്കുന്നതും, നീയും അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും,

ക്രോധഹേതോര്മയാ സൃഷ്ട ഈശ്വരോഽസുരനാശനഃ

കോപം മൂലം ഞാൻ അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു.

ഏവം ത്രയോ വയം ദേവാഃ കൃത്വാ ഹ്യേകാര്ണവാം മഹീമ്

ഇങ്ങനെ ഞങ്ങൾ മൂന്നു ദേവന്മാർ ഭൂമിയെ ഒരു വലിയ സമുദ്രമാക്കി,

സര്വം തജ്ജലപൂര്ണം തു ന ചാജ്ഞായത കിഞ്ചന

അവിടെ എല്ലാം വെള്ളം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നു, മറ്റൊന്നും കാണാനായില്ല.

തിഷ്ഠാമ വടവൃക്ഷേഽഹം മായയാ ബാലരൂപധൃക്

ഞാൻ മായയാൽ ബാലരൂപം ധരിച്ച് വടവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ നിന്നു.

വാരയാമി വരാരോഹേ ജാനാസി ത്വം ധരേ ശുഭേ

സുന്ദരിയായ ഭൂമിദേവി, ഞാൻ നിന്നെ തടയുന്നു; നീ ഇതെല്ലാം അറിയുന്നവളാണ്, ഭദ്രയായ ഭൂമി.

വിനിസ്സൃതം ജലം തത്ര മായയാ തദനന്തരമ്

അതിനുശേഷം അവിടെ മായാജാലത്തിലൂടെ വെള്ളം പുറത്ത് വന്നുവു.

മുഹൂര്ത്തം ധ്യാനമാസ്ഥായ ഭാഷിതോ വചനം മയാ 187.

ഒരു നേരം ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായി ഞാൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ഏവമുക്തോ മയാ ദേവി ഗൃഹ്യ തത്ര കമണ്ഡലുമ്

എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവി അവിടെ കമണ്ഡലു എടുത്തു.

ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാ അശ്വിനൌ ച മരുദ്ഗണാഃ

ആദിത്യർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, അശ്വിനികൾ, മരുത് ഗണങ്ങൾ ഇവരും—

ബാഹുഭ്യാം ക്ഷത്രമുത്പന്നം വൈശ്യാ ഊരുവിനിഃസ്സൃതാഃ

ഭുജങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രിയർ ജനിച്ചു; ഉരുക്കളിൽ നിന്ന് വൈശ്യർ ഉദിച്ചുവന്നു.

ദേവതാശ്ചാസുരാ ദേവി ജാതാസ്തേ ബ്രഹ്മണസ്തഥാ

ദേവി, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്.

ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാ അശ്വിനൌ ച മരുദ്ഗണാഃ

ആദിത്യർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, അശ്വിനികൾ, മരുത് ഗണങ്ങൾ ഇവരും—

ദിത്യാം ച ജനിതാഃ പുത്രാ അസുരാഃ സുരശത്രവഃ

ദിതിക്ക് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവർ ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളായ അസുരന്മാരാണ്.

തേജസാ ഭാസ്കരാകാരാഃ സര്വേ ശാസ്ത്രവിദോ ദ്വിജാഃ

സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള എല്ലാ ദ്വിജന്മാരും ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ നിപുണരാണ്.

നിമേസ്തു വംശസമ്ഭൂതോ ആത്രേയ ഇതി വിശ്രുതഃ

വംശത്തിൽ ജനിച്ച നിമി, ആത്രേയൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാണ്.

ശീര്ണപര്ണാമ്ബുഭക്ഷശ്ച ശിശിരേ ച ജലേശയഃ 187.

ഉണങ്ങിയ ഇലകളും വെള്ളവും മാത്രം കഴിക്കുന്നവരും, ശീതകാലത്ത് വെള്ളത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരും—