വരാഹപുരാണമ്

ശാലഗ്രാമോ ന സ്പൃഷ്ടവ്യോ ഹീനവര്ണൈര്വസുന്ധരേ

ഭൂമിദേവി, താഴ്ന്ന വര്‍ണ്ണക്കാരെ ശാലഗ്രാമം തൊടരുത്.

മോഹാദ്യഃ സംസ്പൃശേച്ഛൂദ്രോ യോഷിദ്വാപി കദാചന 186.

ഭ്രമത്തില്‍ ഒരു ശൂദ്രന്‍ അല്ലെങ്കില്‍ സ്ത്രീ ശാലഗ്രാമം തൊട്ടാല്‍—

യദി ഭക്തിര്ഭവേത്തസ്യ സ്ത്രീണാം വാപി വസുന്ധരേ

ഭൂമിദേവി, അവനോ സ്ത്രീകള്‍ക്കോ ഭക്തി ഉണ്ടെങ്കില്‍—

ചരണാമൃതപാനേന സര്വപാപക്ഷയോ ഭവേത്

അവരുടെ പാദജലം കുടിച്ചാല്‍ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും.

ശാലഗ്രാമശിലായോഗാത്പാവനം തദ്ഭവേത്സദാ

ശാലഗ്രാമശിലയുടെ സാന്നിധ്യം എല്ലായ്പോഴും ശുദ്ധിയുണ്ടാക്കും.

സുവര്ണസഹിതാം തസ്യ യത്പുണ്യം തച്ഛൃണുഷ്വ മേ

സ്വര്‍ണ്ണം കൂടെ ചേര്‍ന്നാല്‍ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം എനിക്ക് നിന്നോട് പറയാം.

സസമുദ്രാ ഭവേദ്ദത്താ സത്പാത്രായ വസുന്ധരേ പൂജാഫലം ന ശക്നോതി വക്തും വര്ഷശതൈരപി

ഭൂമിദേവി, സമുദ്രം പോലും ഒരു യോഗ്യന് നല്‍കിയാല്‍ ആ പൂജാഫലം നൂറുവര്‍ഷം പറഞ്ഞാലും പൂര്‍ണമായി വിവരിക്കാനാവില്ല.

ഏതത്തേ കഥിതം ഗുഹ്യം പ്രതിമാ സ്ഥാപനം പ്രതി

പ്രതിഷ്ഠയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ രഹസ്യം നിന്നോട് പറഞ്ഞു.

പൂജനാദൌ വിധിശ്ചാപി കിമന്യച്ഛ്രോതുമിച്ഛസി

പൂജയുടെ ആരംഭത്തില്‍ വേണ്ട വിധി പറഞ്ഞുവല്ലോ; ഇനി എന്താണ് കേള്‍ക്കാന്‍ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ പ്രാഗിതിഹാസേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ രൌപ്യസൌവര്ണാര്ചാലിംഗാദിസ്ഥാപനസംഖ്യാദികം നാമ ഷഡശീത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ പുരാതന കഥയിലും ദൈവീക ശാസ്ത്രത്തിലും വെള്ളിയും പൊന്നും മുതലായവ കൊണ്ട് ലിംഗാദികളുടെ സ്ഥാപനം സംബന്ധിച്ച സംഖ്യയും വിശദാംശങ്ങളും എന്ന പേരിലുള്ള നൂറ്റിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ സൃഷ്ടിപിതൃയജ്ഞൌ ഏവം നാരായണാച്ഛ്രുത്വാ സാ മഹീ സംശിതവ്രതാ

അങ്ങനെ നാരായണനിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനെ കേട്ടശേഷം, തന്റെ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച ഭൂമി സംസാരിച്ചു.

ധരണ്യുവാച ഏകം മേ പരമം ഗുഹ്യം തദ്ഭവാന്വക്തുമര്ഹതി

ഭൂമി പറഞ്ഞു: ഒരു വലിയ രഹസ്യം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതു നിങ്ങൾ എനിക്കു പറയാൻ യോജിച്ചവനാണ്.

പിതൃയജ്ഞസ്യ മാഹാത്മ്യം സോമദത്തോ നരാധിപഃ

പിതൃയജ്ഞത്തിന്റെ മഹത്വം എന്താണ്, രാജാവായ സോമദത്താ?

കോ ഗുണഃ പിതൃയജ്ഞസ്യ കഥമേവ പ്രയുജ്യതേ

പിതൃയജ്ഞത്തിന് എന്ത് ഗുണമുണ്ട്, അതു എങ്ങനെ നടത്തണം?

ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും വിസ്തരേണ വദസ്വ മേ സാധു ഭൂമേ മഹാഭാഗേ യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി

ഇതെല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി എനിക്കു പറയൂ. മഹാഭാഗ്യവതിയായ ഭൂമിയേ, നീ എന്നോട് ചോദിച്ചതു വളരെ നല്ലതാണ്.

മോഹിതാസി വരാരോഹേ ഭാരാക്രാന്താ വസുന്ധരേ

ഭാരമേറിയ മനോഹരിയായ ഭൂമിയേ, നീ മായയിൽ ആകൃഷ്ടയായിരിക്കുന്നു.

കഥയിഷ്യാമി തേ ഹ്യേവം ശ്രാദ്ധോത്പത്തിവിനിശ്ചയമ്

ശ്രാദ്ധത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും അതിന്റെ നിർണ്ണയവും ഞാൻ നിനക്കു വിശദമായി പറയുന്നു.

നിഷ്പ്രഭേഽസ്മിന്നിരാലോകേ സര്വതസ്തമസാവൃതേ

എല്ലായിടത്തും ഇരുണ്ടിരിക്കുകയും പ്രകാശം ഒന്നുമില്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ,

സോഽഹം ച ശേഷപര്യങ്കേ ഏകശ്ചൈവ പരാങ്മുഖഃ

ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ശേഷനെന്ന പാമ്പിന്റെ കിടക്കയിൽ മറിഞ്ഞ്, മുഖം തിരിച്ചു കിടന്നു.

നിദ്രാം മായാമയീം കൃത്വാ ജാഗര്മി ച സ്വപാമി വാ 187.

മായയാൽ നിർമ്മിതമായ ഉറക്കം എടുക്കുകയും, ഞാൻ ഉണർന്നിരിക്കുകയോ ഉറങ്ങുകയോ ചെയ്തു.

യുഗം യുഗസഹസ്രാണി യാസ്യന്തി ച ഗതാനി ച

ഒരു യುಗത്തിൽ ആയിരം യുഗങ്ങൾ കടന്നുപോകുകയും കടന്നുപോയതുമുണ്ട്.

ധാരിതം മമ സുശ്രോണി ദിവാ പംചശതാനി ച

നല്ല അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ഞാൻ നിന്നെ അഞ്ചുനൂറ് ദിവസം ചുമന്നുവച്ചു.

യന്മാം പൃച്ഛസി വൈ ജ്ഞാതുമാത്മാനം ച യശസ്വിനി

നീ എന്നോട് അറിയാൻ ചോദിക്കുന്നതും, നീയും അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും,

ക്രോധഹേതോര്മയാ സൃഷ്ട ഈശ്വരോഽസുരനാശനഃ

കോപം മൂലം ഞാൻ അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു.

ഏവം ത്രയോ വയം ദേവാഃ കൃത്വാ ഹ്യേകാര്ണവാം മഹീമ്

ഇങ്ങനെ ഞങ്ങൾ മൂന്നു ദേവന്മാർ ഭൂമിയെ ഒരു വലിയ സമുദ്രമാക്കി,

സര്വം തജ്ജലപൂര്ണം തു ന ചാജ്ഞായത കിഞ്ചന

അവിടെ എല്ലാം വെള്ളം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നു, മറ്റൊന്നും കാണാനായില്ല.

തിഷ്ഠാമ വടവൃക്ഷേഽഹം മായയാ ബാലരൂപധൃക്

ഞാൻ മായയാൽ ബാലരൂപം ധരിച്ച് വടവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ നിന്നു.

വാരയാമി വരാരോഹേ ജാനാസി ത്വം ധരേ ശുഭേ

സുന്ദരിയായ ഭൂമിദേവി, ഞാൻ നിന്നെ തടയുന്നു; നീ ഇതെല്ലാം അറിയുന്നവളാണ്, ഭദ്രയായ ഭൂമി.

വിനിസ്സൃതം ജലം തത്ര മായയാ തദനന്തരമ്

അതിനുശേഷം അവിടെ മായാജാലത്തിലൂടെ വെള്ളം പുറത്ത് വന്നുവു.