വരാഹപുരാണമ്

അര്ഘ്യം ദത്ത്വാ യഥാന്യായം സ്ഥാപയേത്തദുദങ്മുഖഃ

അർഘ്യം ശരിയായ രീതിയിൽ സമർപ്പിച്ച്, അതു വടക്കോട്ട് തിരിച്ചു വെക്കണം.

ചതുരഃ കലശാംശ്ചൈവ പംചഗവ്യസമന്വിതാന്

കാളയുടെ അഞ്ചു ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നിറച്ച നാല് കലശങ്ങൾ എടുത്തു,

ചതുരഃ കലശാന്പൂര്യ സ്നാനാര്ഥം മേ സമന്ത്രകമ്

എന്റെ സ്നാനത്തിനായി മന്ത്രങ്ങളോടൊപ്പം നാല് കലശങ്ങൾ നിറച്ച്,

കുര്യാത്സംസ്ഥാപനം തത്ര മമാര്ച്ചായാസ്തു പൂജകഃ

അവയെ എന്റെ പൂജയ്ക്കായി അവിടെ ക്രമീകരിക്കണമെന്ന് പൂജാരി ചെയ്യണം.

നമോ നാരായണായേതി ഉക്ത്വാ മന്ത്രമുദാഹരേത്

'നമോ നാരായണായ' എന്നു പറഞ്ഞ്, ആ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

മന്ത്രഃ- ആദിര്ഭവാന്ബ്രഹ്മയുഗാന്തകല്പഃ സര്വേഷു കാലേഷ്വപി കല്പഭൂതഃ 185.

മന്ത്രം: നീയാണ് ആരംഭവും ബ്രഹ്മയുടെ കാലാവസാനവും, എല്ലാ കാലചക്രങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാനവുമാണ്.

വികാര അവികാര അകാര സകാര ശകാര ഷകാര സ്വച്ഛന്ദരൂപഃ ക്ഷരമക്ഷരം ധൃതിരൂപഃ അരൂപമിതി നമഃ പുരുഷോത്തമായേതി അശ്വേന ച മുഹൂര്തേന പ്രാപ്തേ മൂലേഷു ചോത്തരേ

നീ മാറ്റവും, മാറ്റമില്ലായ്മയും, അപ്രകൃതിയും, പ്രകടതയും, ശക്തിയും, മംഗളവും, സ്വേച്ഛാരൂപവും, നശ്വരവും അനശ്വരവുമാണ്, സ്ഥിരതയുടെ രൂപവും രൂപമില്ലാത്തതും— പരമപുരുഷനേ, നമസ്കാരം. കുതിരയോടൊപ്പം ഒരു മുഹൂർത്തം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വേരിലും വടക്കിലും—

പൂര്വോക്തേഷു വിധാനേന മമ ശാസ്ത്രാനുദര്ശിനാമ്

മുൻപറഞ്ഞ രീതിപ്രകാരം, എന്റെ ശാസ്ത്രങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നവർക്ക്,

സര്വശാന്ത്യുദകം ഗൃഹ്യ സര്വഗന്ധഫലാനി ച

സകലശാന്തിക്കായുള്ള വെള്ളവും എല്ലാ സുഗന്ധഫലങ്ങളും എടുത്ത്,

മന്ത്രഃ- ഓം ഇന്ദ്രോ ഭവാംസ്ത്വം ച യമഃ കുബേരോ ജലേശ്വരഃ സോമബൃഹസ്പതീ ച

മന്ത്രം: ഓം—നീയാണ് ഇന്ദ്രനും, യമനും, കുബേരനും, ജലത്തിന്റെ അധിപനും, സോമനും ബൃഹസ്പതിയും.

തഥൈവ സര്വൌഷധയോ ജലാനി വായുശ്ച പൃഥ്വീ ച സ വായുസാരഥിഃ

അതുപോലെ, എല്ലാ ഔഷധികളും വെള്ളങ്ങളും വായുവും ഭൂമിയും, വായു സാരഥിയുമാണ് നീ—

അനേനൈവ തു മന്ത്രേണ കൃത്വാ കര്മ സുപുഷ്കലമ്

ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് കർമം പൂർണ്ണമായി നിർവഹിച്ചാൽ,

ഏകാന്തേ സ്നാപയേന്മാം ച ജലൈഃ പൂര്വാഭിമന്ത്രിതൈഃ

ഒറ്റാന്തരത്തിൽ, മുമ്പ് മന്ത്രിച്ച വെള്ളത്തിൽ എന്നെ സ്നാനമിടണം.

ഗാത്രസംശോധനാര്ഥായ ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്

അംഗങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം:

മന്ത്രഃ – സരാംസി യേ തേ ച സമസ്തസാഗരാ നദ്യശ്ച തീര്ഥാനി ച പുഷ്കരാണി

മന്ത്രം: എല്ലായ്കുളങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളും നദികളും തീർത്ഥങ്ങളും പുഷ്കരിണികളും—

ഏവം മാം സ്നാപ്യ വിധിനാ മമ കര്മാനുസാരിണഃ 185.

ഇങ്ങനെ, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ എന്നെ സ്നാനമിടിച്ചശേഷം—

ഗന്ധധൂപാദിഭിശ്ചൈവ യഥാവിഭവശക്തിതഃ

ഗന്ധം, ധൂപം മുതലായവയും, സ്വന്തശേഷിക്കും ശേഷിക്കും അനുസരിച്ച് സമർപ്പിക്കണം.

താന്യാനയിത്വാ വസ്ത്രാണി മമാഗ്രേ സ്ഥാപയേന്നരഃ

ആ വസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്ന്, അവൻ അതെന്റെ മുന്നിൽ വയ്ക്കണം.

മന്ത്രഃ- വസ്ത്രാണി ദേവേന്ദ്ര മയാ ഹൃതാനി സൂക്ഷ്മാണി സൌമ്യാനി സുഖാവഹാനി

മന്ത്രം: ദേവേന്ദ്രാ, ഈ വസ്ത്രങ്ങൾ സൂക്ഷ്മവും സൌമ്യവും സുഖം നൽകുന്നതുമാണ്; ഞാൻ ഇതു സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

വേദോപവേദ ഋഗ്വേദ യജുര്വേദ സാമവേദ അഥര്വണവേദ സംസ്തുത ഇതി നമഃ പരമ്പരായേതി പശ്ചാന്മേ പ്രാപണം ദദ്യാന്മന്ത്രവദ്വിധിപൂര്വകമ്

വേദങ്ങളും ഉപവേദങ്ങളും — ഋഗ്വേദം, യജുർവേദം, സാമവേദം, അതർവ്വവേദം — ഇവയെല്ലാം ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു: 'വംശത്തിന്ന് നമസ്കാരം.' അതിന് ശേഷം, മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് വിധിപരമായി പ്രാപണം അർപ്പിക്കണം.

ദത്ത്വാ പ്രാപണകം തത്ര ദദ്യാദാചമനം തതഃ

പ്രാപണം അർപ്പിച്ചതിനുശേഷം, അവിടെ അചമനജലം നൽകണം.

വിദ്യാഃ സര്വേ ബ്രഹ്മ ച ബ്രാഹ്മണാശ്ച ഗ്രഹാഃ സര്വേ സരിതഃ സാഗരാശ്ച

എല്ലാ വിദ്യകളും, ബ്രഹ്മയും, ബ്രാഹ്മണന്മാരും, എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും, എല്ലാ നദികളും, സമുദ്രങ്ങളും —

ആയാമ യമ കാമദമ വാമ ഓം നമഃ പുരുഷോത്തമായേതി സൂത്രമ് അഭിവാദനം സ്തുതിം ചാപി കൃത്വാ ഭാഗവതാംശ്ഛുചീന്

സൂത്രം: 'നീളം, യമം, കാമദമം, ഇടത്, ഓം, പുരുഷോത്തമനേ നമസ്കാരം.' ഭക്തിയോടെ നമസ്കാരം ചെയ്ത് സ്തുതി അർപ്പിച്ച്, വിശുദ്ധ ഭക്തന്മാരെ ആദരിക്കണം.

സമ്പൂജ്യ ബ്രാഹ്മണാന്പശ്ചാദ്ഭോജയേത് പായസാദിഭിഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സമ്പൂർണ്ണമായി പൂജിച്ചശേഷം, അവരെ പായസം മുതലായ വിഭവങ്ങൾ നൽകി ഭക്ഷിപ്പിക്കണം.

ദദ്യാദഭ്യുക്ഷണം മഹ്യം തേനാഹം പൂജിതോഽഭവമ്

എനിക്ക് അഭിഷേകം അർപ്പിക്കണം; അതിനാൽ ഞാൻ പൂജിക്കപ്പെട്ടവനാകുന്നു.

അങ്ഗുലീയകവാസോഭിര്ദാനസംമാനനാദിഭിഃ 185.

വളകളും വസ്ത്രങ്ങളും ദാനങ്ങളും ആദരവും മുതലായവകൊണ്ട്.

തേനാഹം പൂജിതോ ദേവി ഏവമേതന്ന സംശയഃ

ഇവയാൽ, ദേവി, ഞാൻ പൂജിക്കപ്പെടുന്നു; ഇതാണ് സത്യം, സംശയമില്ല.

നാശയിഷ്യാമി തം ദേവി സത്യമതേദ്ബ്രവീമി തേ

ദേവി, ഞാൻ അവനെ നശിപ്പിക്കും; ഞാൻ നിന്നോട് സത്യമായാണ് പറയുന്നു.

താവദ്വര്ഷസഹസ്രാണി മമ ലോകേഷു തിഷ്ഠതി

അവൻ എന്റെ ലോകങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ താമസിക്കും.