വരാഹപുരാണമ്

ഗുരും ഭാഗവതം ചൈവമര്ചയേച്ച യഥാവിധി

ഗുരുവിനെയും ഭഗവത്ഭക്തനെയും യഥാവിധി ആരാധിക്കണം.

വിശേഷേണ ഗുരും പൂജ്യ വസ്ത്രാലംകാരഭോജനൈഃ 184.

ഗുരുവിനെ പ്രത്യേകിച്ച് വസ്ത്രം, അലങ്കാരം, ഭക്ഷണം എന്നിവ നല്‍കി ആദരിക്കണം.

ഗുരുര്യസ്യ ന തുഷ്ടോ വൈ തസ്മാദ്ദൂരതരോ ഹ്യയമ്

ഗുരു സന്തോഷപ്പെടാത്തവന് ഈ ഫലം ഒരിക്കലും ലഭിക്കില്ല.

താരിതം ച കുലം തേന നവഭിഃ സപ്തവിംശതിഃ

അവന്‍റെ വഴി കുടുംബം ഒൻപതും ഇരുപത്തേഴും തലമുറകള്‍ മോചിതരാകും.

കഥയിഷ്യാമി തേ ഹ്യേവം കാര്ത്സ്ന്യേന പ്രതിമാര്ച്ചനമ് താവദ്വര്ഷസഹസ്രാണി മമ ലോകേ മഹീയതേ

പ്രതിമാരാധനയുടെ പൂര്‍ണ്ണവിശദീകരണം ഞാന്‍ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇതു ചെയ്തവന് എന്റെ ലോകത്ത് ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ മഹത്വം ലഭിക്കും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ താമ്രാര്ചാസ്ഥാപനം നാമ ചതുരശീത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ മഹാവരാഹപുരാണത്തിലെ 'താമ്രപ്രതിമസ്ഥാപനം' എന്ന നാനൂറ് എൺപതിനാലാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ കാംസ്യാര്ചാസ്ഥാപനമ് കാംസ്യേന പ്രതിമാം കൃത്വാ സുരൂപാം സുപ്രതിഷ്ഠിതാമ്

ഇനി കാംസ്യപ്രതിമസ്ഥാപനം: നല്ല രൂപവും ഉറപ്പുമുള്ള കാംസ്യപ്രതിമ നിര്‍മ്മിച്ച്,

ജ്യേഷ്ഠായാം ചൈവ നക്ഷത്രേ മമ വേശ്മന്യുപാനയേത്

ജ്യേഷ്ഠ നക്ഷത്രത്തില്‍, എന്റെ ക്ഷേത്രത്തില്‍ അതിനെ കൊണ്ടുവരണം.

അര്ഘ്യം ഗൃഹ്യ യഥാന്യായമിമം മന്ത്രമുദാഹരേത്

യഥാവിധി അര്‍ഘ്യം എടുത്ത് ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

യോഽസൌ ഭവാന്സര്വയജ്ഞേഷു പൂജ്യോ ധ്യേയോ ഗോപ്താ വിശ്വകാമോ മഹാത്മാ

സകല യാഗങ്ങളിലും ആരാധിക്കപ്പെടേണ്ടവനും ധ്യാനിക്കപ്പെടേണ്ടവനും ലോകത്തിനുള്ള ആഗ്രഹമുള്ളവനും മഹാത്മാവുമായ ഭഗവാനെ—

അര്ഘ്യം ദത്ത്വാ യഥാന്യായം സ്ഥാപയേത്തദുദങ്മുഖഃ

അർഘ്യം ശരിയായ രീതിയിൽ സമർപ്പിച്ച്, അതു വടക്കോട്ട് തിരിച്ചു വെക്കണം.

ചതുരഃ കലശാംശ്ചൈവ പംചഗവ്യസമന്വിതാന്

കാളയുടെ അഞ്ചു ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നിറച്ച നാല് കലശങ്ങൾ എടുത്തു,

ചതുരഃ കലശാന്പൂര്യ സ്നാനാര്ഥം മേ സമന്ത്രകമ്

എന്റെ സ്നാനത്തിനായി മന്ത്രങ്ങളോടൊപ്പം നാല് കലശങ്ങൾ നിറച്ച്,

കുര്യാത്സംസ്ഥാപനം തത്ര മമാര്ച്ചായാസ്തു പൂജകഃ

അവയെ എന്റെ പൂജയ്ക്കായി അവിടെ ക്രമീകരിക്കണമെന്ന് പൂജാരി ചെയ്യണം.

നമോ നാരായണായേതി ഉക്ത്വാ മന്ത്രമുദാഹരേത്

'നമോ നാരായണായ' എന്നു പറഞ്ഞ്, ആ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

മന്ത്രഃ- ആദിര്ഭവാന്ബ്രഹ്മയുഗാന്തകല്പഃ സര്വേഷു കാലേഷ്വപി കല്പഭൂതഃ 185.

മന്ത്രം: നീയാണ് ആരംഭവും ബ്രഹ്മയുടെ കാലാവസാനവും, എല്ലാ കാലചക്രങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാനവുമാണ്.

വികാര അവികാര അകാര സകാര ശകാര ഷകാര സ്വച്ഛന്ദരൂപഃ ക്ഷരമക്ഷരം ധൃതിരൂപഃ അരൂപമിതി നമഃ പുരുഷോത്തമായേതി അശ്വേന ച മുഹൂര്തേന പ്രാപ്തേ മൂലേഷു ചോത്തരേ

നീ മാറ്റവും, മാറ്റമില്ലായ്മയും, അപ്രകൃതിയും, പ്രകടതയും, ശക്തിയും, മംഗളവും, സ്വേച്ഛാരൂപവും, നശ്വരവും അനശ്വരവുമാണ്, സ്ഥിരതയുടെ രൂപവും രൂപമില്ലാത്തതും— പരമപുരുഷനേ, നമസ്കാരം. കുതിരയോടൊപ്പം ഒരു മുഹൂർത്തം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വേരിലും വടക്കിലും—

പൂര്വോക്തേഷു വിധാനേന മമ ശാസ്ത്രാനുദര്ശിനാമ്

മുൻപറഞ്ഞ രീതിപ്രകാരം, എന്റെ ശാസ്ത്രങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നവർക്ക്,

സര്വശാന്ത്യുദകം ഗൃഹ്യ സര്വഗന്ധഫലാനി ച

സകലശാന്തിക്കായുള്ള വെള്ളവും എല്ലാ സുഗന്ധഫലങ്ങളും എടുത്ത്,

മന്ത്രഃ- ഓം ഇന്ദ്രോ ഭവാംസ്ത്വം ച യമഃ കുബേരോ ജലേശ്വരഃ സോമബൃഹസ്പതീ ച

മന്ത്രം: ഓം—നീയാണ് ഇന്ദ്രനും, യമനും, കുബേരനും, ജലത്തിന്റെ അധിപനും, സോമനും ബൃഹസ്പതിയും.

തഥൈവ സര്വൌഷധയോ ജലാനി വായുശ്ച പൃഥ്വീ ച സ വായുസാരഥിഃ

അതുപോലെ, എല്ലാ ഔഷധികളും വെള്ളങ്ങളും വായുവും ഭൂമിയും, വായു സാരഥിയുമാണ് നീ—

അനേനൈവ തു മന്ത്രേണ കൃത്വാ കര്മ സുപുഷ്കലമ്

ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് കർമം പൂർണ്ണമായി നിർവഹിച്ചാൽ,

ഏകാന്തേ സ്നാപയേന്മാം ച ജലൈഃ പൂര്വാഭിമന്ത്രിതൈഃ

ഒറ്റാന്തരത്തിൽ, മുമ്പ് മന്ത്രിച്ച വെള്ളത്തിൽ എന്നെ സ്നാനമിടണം.

ഗാത്രസംശോധനാര്ഥായ ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്

അംഗങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം:

മന്ത്രഃ – സരാംസി യേ തേ ച സമസ്തസാഗരാ നദ്യശ്ച തീര്ഥാനി ച പുഷ്കരാണി

മന്ത്രം: എല്ലായ്കുളങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളും നദികളും തീർത്ഥങ്ങളും പുഷ്കരിണികളും—

ഏവം മാം സ്നാപ്യ വിധിനാ മമ കര്മാനുസാരിണഃ 185.

ഇങ്ങനെ, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ എന്നെ സ്നാനമിടിച്ചശേഷം—

ഗന്ധധൂപാദിഭിശ്ചൈവ യഥാവിഭവശക്തിതഃ

ഗന്ധം, ധൂപം മുതലായവയും, സ്വന്തശേഷിക്കും ശേഷിക്കും അനുസരിച്ച് സമർപ്പിക്കണം.

താന്യാനയിത്വാ വസ്ത്രാണി മമാഗ്രേ സ്ഥാപയേന്നരഃ

ആ വസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്ന്, അവൻ അതെന്റെ മുന്നിൽ വയ്ക്കണം.

മന്ത്രഃ- വസ്ത്രാണി ദേവേന്ദ്ര മയാ ഹൃതാനി സൂക്ഷ്മാണി സൌമ്യാനി സുഖാവഹാനി

മന്ത്രം: ദേവേന്ദ്രാ, ഈ വസ്ത്രങ്ങൾ സൂക്ഷ്മവും സൌമ്യവും സുഖം നൽകുന്നതുമാണ്; ഞാൻ ഇതു സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.