പൂര്വോക്തേന വിധാനേന ദദ്യാത്പ്രാപണകം നരഃ
മുൻപ് പറഞ്ഞ രീതിയിൽ ഒരു പ്രാപണപാത്രം അർപ്പിക്കണം.
മന്ത്രഃ- ശാന്തിര്ഭവതു ദേവാനാം ബ്രഹ്മ ക്ഷത്രവിശാം തഥാ
മന്ത്രം: ദേവന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും ക്ഷത്രിയർക്കും ജനങ്ങൾക്കും സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ.
ദേവോ വര്ഷതു പര്ജന്യഃ പൃഥിവീ സസ്യപൂരിതാ
പർജന്യദേവൻ മഴ പെയ്യട്ടെ, ഭൂമി ധാന്യത്തോടെ സമൃദ്ധിയാകട്ടെ.
പശ്ചാദ്ഭാഗവതാന്പൂജ്യ തതോ ബ്രാഹ്മണപൂജനമ്
ശേഷം, ഭഗവാന്റെ ഭക്തന്മാരെ ആദരിച്ച്, ബ്രാഹ്മണരെ പൂജിക്കണം.
അച്ഛിദ്രം വാച്യ പശ്ചാച്ച കുര്യാദേവം വിസര്ജനമ്
ശുദ്ധമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ ശേഷം, ഈ വിധത്തിൽ വിടവാങ്ങൽ നടത്തണം.
പൂജയേത്താംശ്ച വിധിവദ്വസ്ത്രാലംകാരഭൂഷണൈഃ 183.
അവരെ യഥാവിധി വസ്ത്രങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിക്കണം.
യോ ഗുരും പൂജയേദ്ഭക്ത്യാ വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ
ആർ ഗുരുവിനെ ഭക്തിയോടെ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ആരാധിച്ചാലോ,
തുഷ്ടോ ദദാതി കൃച്ഛ്രേണ ഗ്രാമമാത്രം നരാധിപഃ
രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ, വലിയ പ്രയാസത്തോടെ ഒരു ഗ്രാമം പോലും ദാനം ചെയ്യുന്നു.
തഥൈവ മമ ശാസ്ത്രേഷു മമൈവ വചനാച്ഛുഭേ
അതുപോലെ തന്നെയാണ്, എന്റെ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും, എന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ,
യ ഏതേന വിധാനേന കുര്യാത്സംസ്ഥാപനം മമ
ഈ വിധം ആരെങ്കിലും എന്നെ സ്ഥാപിച്ചാൽ,
പൂജായാം മമ മാര്ഗേഷു പതന്തി ജലബിന്ദവഃ
എന്റെ ആരാധനയ്ക്കിടെ, എന്റെ വഴികളിൽ വെള്ളത്തുള്ളികൾ വീഴുന്നു.
ഏവം തേ കഥിതം ഭൂമേ സ്ഥാപനം മൃന്മയസ്യ തു
ഇങ്ങനെ, ഭൂമി, മണ്ണുകൊണ്ടുള്ള പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കൽ ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മൃന്മയാര്ച്ചാസ്ഥാപനം നാമ ത്ര്യശീത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ മണ്ണ്പ്രതിഷ്ഠ എന്ന അധ്യായം നൂറ്റി എൺപതിമൂന്നാമത് സമാപിക്കുന്നു.
അഥ താമ്രാര്ചാസ്ഥാപനമ് താമ്രേണ പ്രതിമാം കൃത്വാ സുരൂപാം ചൈവ ഭാസ്വരാമ്
ഇനി താമ്രപ്രതിഷ്ഠ: താമ്രത്തിൽ നിന്നൊരു മനോഹരവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി,
തതോ വേശ്മന്യുപാഗമ്യ സ്ഥാപയിത്വാ ഉദങ്മുഖഃ
ശേഷം വീടിനകത്ത് പ്രവേശിച്ച്, അതിനെ വടക്കോട്ടു മുഖം നോക്കി സ്ഥാപിക്കണം.
ജലം ച സര്വഗന്ധേന പംചഗവ്യേന മിശ്രിതമ്
എല്ലാ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും പശുവിന്റെ അഞ്ചു ഉൽപ്പന്നങ്ങളും ചേർത്ത വെള്ളം,
മന്ത്രഃ- യോഽസൌ ഭവാംസ്തിഷ്ഠതി സാരഭൂതഃ ത്വം താമ്രകേ തിഷ്ഠസി നേത്രഭൂതഃ
മന്ത്രം: സാരമായ ഭാവനയിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, താമ്രത്തിൽ കണ്ണുപോലെ നീ നിലകൊള്ളുന്നു.
അനേനൈവ തു മന്ത്രേണ സ്ഥാപയിത്വാ യശസ്വിനി
ഈzelfde മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, മഹത്വമുള്ളവളേ, അതിനെ സ്ഥാപിച്ചശേഷം,
വ്യതീതായാം ച ശര്വര്യാമുദിതേ ച ദിവാകരേ
രാത്രി കഴിഞ്ഞു സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ,
ബ്രാഹ്മണാ വേദപാഠാംശ്ച കുര്യുസ്തത്ര സമാഗതാഃ
അവിടെ കൂടിയ ബ്രാഹ്മണന്മാർ വേദങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്യണം.
സുഗന്ധദ്രവ്യസംയുക്തം ജലം ചാദായ പൂജകഃ
പൂജാരി സുഗന്ധമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത വെള്ളം എടുത്തു,
മന്ത്രഃ – ഓം യോഽസൌ ഭവാന്സര്വവരഃ പ്രഭുശ്ച മായാ ബലോ യോഗബലപ്രധാനഃ
മന്ത്രം: ഓം, സർവ്വശ്രേഷ്ഠനും പ്രഭുവും മായാബലവും യോഗബലത്തിൽ പ്രധാനനും ആയവനേ.
ജ്വലന പവനതുല്യാവന ഭാവന തപന ശ്വാസന സ്വയം തിഷ്ഠ ഭഗവന് പുരുഷോത്തമ ഓമ് തതോ ദ്വാരമുപാഗമ്യ വേശ്മ ശീഘ്രം പ്രവേശയേത് 184.
അഗ്നിയെയും വായുവിനെയുംപ്പോലെ ശക്തിയുള്ളവനേ, വിശുദ്ധിയുടെയും പ്രകാശത്തിന്റെയും സ്വരൂപമായ മഹാപുരുഷനേ, സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നവനേ, ഓം എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, ദ്വാരത്തിങ്കല് എത്തി, ദേവപ്രതിമയെ വേഗത്തില് ആലയംകകത്ത് കൊണ്ടുവരണം.
മന്ത്രേണാനേന മാം സ്ഥാപ്യ ഗന്ധപുഷ്പാദിദീപകൈഃ
ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും പൂക്കളും വിളക്കുകളും ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ സ്ഥാപിക്കണം.
സ്ഥാപനാമന്ത്രഃ – ഓം പ്രകാശപ്രകാശ ജഗത്പ്രകാശ വിജ്ഞാനമയാനന്ദമയ ത്രൈലോക്യനാഥാത്രാഗച്ഛ ഇഹ സന്തിഷ്ഠതാം ഭവാന്പുരുഷോത്തമ മാമവ ഇതി ശുക്ലവസ്ത്രം സമാദായ ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്
സ്ഥാപനമന്ത്രം: ഓം, പ്രകാശത്തിന്റെ സ്വരൂപമായവനേ, ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ജ്ഞാനത്തിലും ആനന്ദത്തിലും നിറഞ്ഞവനേ, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും നാഥനേ, ഇവിടെ വന്നു, ഇവിടെ തന്നെ നിലകൊള്ളൂ, മഹാപുരുഷനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ. വെള്ളവസ്ത്രം കൈവശം എടുത്ത് ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
മന്ത്രഃ- ഓം ശുദ്ധസ്ത്വമാത്മാ പുരുഷഃ പുരാണോ ജഗത്സു തത്ത്വം സുരലോകനാഥ
മന്ത്രം: ഓം, നീ ശുദ്ധനും ആത്മാവും പുരാതനപുരുഷനും ലോകങ്ങളിലെ സാരവും ദേവതകളുടെ നാഥനുമാണ്.
വസ്ത്രൈര്വിഭൂഷിതം കൃത്വാ മമ കര്മപരായണഃ
പ്രതിമയെ വസ്ത്രങ്ങള് അണിയിച്ച്, കര്മത്തില് ഭക്തിയുള്ളവന് തുടര്ന്നു കര്മങ്ങള് നടത്തണം.
അര്ച്ചനാലംകൃതം കൃത്വാ ഗന്ധധൂപാദിഭിഃ പ്രഭുമ്
ചന്ദനവും ധൂപവും മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ച് അര്ച്ചന നടത്തണം.
ദത്ത്വാ സ്വാദു ച നൈവേദ്യം ശാന്തിപാഠം തു കാരയേത്
സ്വാദിഷ്ടമായ നൈവേദ്യം അര്പ്പിച്ച ശേഷം ശാന്തിപാഠം ഉച്ചരിക്കണം.
ശാന്തിര്ഭവതു രാജ്ഞാം ച സരാഷ്ട്രാണാം തഥാ വിശാമ്
രാജാക്കന്മാര്ക്കും എല്ലാ രാജ്യങ്ങള്ക്കും ജനങ്ങള്ക്കും സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ.