വരാഹപുരാണമ്

അര്ചനം ത്വപരം വേദ്യാം മമ കമര്പരിഗ്രഹാത്

പീഠത്തില്‍ മറ്റൊരു വിധത്തിലുള്ള പൂജയും അര്‍പ്പണങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് നടത്തേണ്ടത്.

ഗൃഹം ചാലോച്യ കശ്ചിന്മാം പൂജയേത്കാമനാപരഃ

സ്വന്തം വീട്ടിലെ സാഹചര്യം പരിഗണിച്ച്, ആഗ്രഹമുള്ളവന്‍ എന്നെ പൂജിക്കാം.

ഭൂമേ ഏവം വിജാനീഹി സ്ഥാപിതോഽഹം ന സംശയഃ

ഭൂമിയേ, ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് ഞാന്‍ ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്നത്—ഇതില്‍ സംശയം വേണ്ട.

മന്ത്രൈര്വാ വിധിപൂര്വേണ യോ മേ കര്മാണി കാരയേത്

മന്ത്രങ്ങളാലോ, വിധിപ്രകാരം തന്നെയോ, ആര്‍ എന്റെ കര്‍മങ്ങള്‍ ചെയ്യുകയാണോ,

തത്തത്ഫലം പ്രയച്ഛാമി പ്രസന്നേനാന്തരാത്മനാ 183.

അവന് അവന്‍ അര്‍ഹിക്കുന്ന ഫലം സന്തോഷപൂര്‍വം ഞാന്‍ നല്‍കും.

മദ്ഭക്തഃ സതതം നിത്യം കര്മണാ പരിവേഷ്ടിതഃ

എന്റെ ഭക്തൻ എല്ലായ്പ്പോഴും സ്ഥിരമായി സത്കർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കും.

ദദ്യാജ്ജലാഞ്ജലിം മഹ്യം തേന മേ പ്രീതിരുത്തമാ

അവൻ എനിക്ക് ഒരു കയ്യിൽ വെള്ളം അർപ്പിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ എനിക്ക് അത്യന്തം സന്തോഷം ലഭിക്കും.

മഹ്യം ചിന്തയതോ നിത്യം നിഭൃതേനാന്തരാത്മനാ

ആളിൽ ആന്തരികമായി ശാന്തതയോടെ എന്നെ നിരന്തരം ചിന്തിക്കുന്നവൻ,

ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം സുഗോപ്യം ച പ്രയത്നതഃ

ഇതെല്ലാം, ഏറ്റവും രഹസ്യമായും സൂക്ഷ്മമായും ഞാൻ നിനക്കു വിശദീകരിച്ചു.

ശ്രവണേ ചൈവ നക്ഷത്രേ കുര്യാത്തസ്യാധിവാസനമ്

ഈ വേദന കേൾക്കുന്ന ദിവസം, യോജിച്ച നക്ഷത്രത്തിൽ, അതിന്റെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തണം.

പംചഗവ്യം ച ഗന്ധം ച വാരിണാ സഹ മിശ്രയേത്

പഞ്ചഗവ്യവും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും വെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് കലർത്തണം.

മന്ത്രഃ- യോഽസൌ ഭവാന്സര്വജഗത്പ്രകര്ത്താ യസ്യ പ്രസാദേന ഭവന്തി ലോകാഃ

മന്ത്രം: എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാവായ ഭഗവനെ, അവന്റെ കൃപയാൽ ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു—

കാരണകാരണം ഹ്യുഗ്രതേജസം ദ്യുതിമന്തം മഹാപുരുഷം നമോ നമഃ അനേനൈവ തു മന്ത്രേണ സ്ഥാപയേന്മാം സമാഹിതഃ ചതുരസ്താന്ഗൃഹീത്വാ ച ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്

കാരണങ്ങളുടെ കാരണമായ, അതിവിശാലമായ തേജസ്സുള്ള, പ്രകാശമുള്ള മഹാപുരുഷനെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു. ഈ മന്ത്രം മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ ചൊല്ലി, നാലു പാത്രങ്ങൾ എടുത്ത്, എന്നെ പ്രതിഷ്ഠിക്കണം.

മന്ത്രഃ – ഓം വരുണം സമുദ്രോ ലബ്ധ്വാ സംപൂജിതോ ഹ്യാത്മമതിപ്രസന്നഃ അഗ്നിശ്ച ഭൂമിശ്ച രസാശ്ച സര്വേ ഭവന്തി യസ്മാത്സതതം നമസ്യേ

മന്ത്രം: ഓം. വരുണനും സമുദ്രവും പ്രാപിച്ചു, യഥാവിധി പൂജിച്ചാൽ ആത്മാവ് അത്യന്തം സന്തോഷം പ്രാപിക്കും; അഗ്നിയും ഭൂമിയും ജലങ്ങളും എല്ലാം അവനാൽ നിലനിൽക്കുന്നു—എനിക്ക് അവനോട് നമസ്കാരം.

ഏവമാസ്നാപ്യ വിധിവന്മമ കര്മപരായണഃ 183.

ഇങ്ങനെ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ സ്നാനം നടത്തി, എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെടണം.

അഗുരും ചൈവ ധൂപം ച സകര്പൂരം സകുങ്കുമമ്

അഗുരു, കർപ്പൂരം ചേർന്ന ധൂപം, കുങ്കുമം എന്നിവ അർപ്പിക്കണം.

ധൂപം ദത്ത്വാ യഥാന്യായം പീതം വസ്ത്രം തു ദാപയേത്

ധൂപം യഥാവിധി അർപ്പിച്ചശേഷം, മഞ്ഞ വസ്ത്രം സമർപ്പിക്കണം.

മന്ത്രഃ- വസ്ത്രേണ പീതേന സദാ പ്രസന്നോ യസ്മിന്പ്രസന്നേ തു ജഗത്പ്രസന്നമ്

മന്ത്രം: മഞ്ഞ വസ്ത്രം അർപ്പിച്ചാൽ എപ്പോഴും ദൈവം സന്തോഷം പ്രാപിക്കും; ദൈവം സന്തോഷം പ്രാപിച്ചാൽ ലോകം മുഴുവൻ സന്തോഷം പ്രാപിക്കും.

തത ഏതേന മംത്രേണ വസ്ത്രം ദദ്യാദ്യഥോചിതമ്

ശേഷം, ഈ മന്ത്രം ചൊല്ലി, യോജിച്ച രീതിയിൽ വസ്ത്രം അർപ്പിക്കണം.

പൂര്വോക്തേന വിധാനേന ദദ്യാത്പ്രാപണകം നരഃ

മുൻപ് പറഞ്ഞ രീതിയിൽ ഒരു പ്രാപണപാത്രം അർപ്പിക്കണം.

മന്ത്രഃ- ശാന്തിര്ഭവതു ദേവാനാം ബ്രഹ്മ ക്ഷത്രവിശാം തഥാ

മന്ത്രം: ദേവന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും ക്ഷത്രിയർക്കും ജനങ്ങൾക്കും സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ.

ദേവോ വര്ഷതു പര്ജന്യഃ പൃഥിവീ സസ്യപൂരിതാ

പർജന്യദേവൻ മഴ പെയ്യട്ടെ, ഭൂമി ധാന്യത്തോടെ സമൃദ്ധിയാകട്ടെ.

പശ്ചാദ്ഭാഗവതാന്പൂജ്യ തതോ ബ്രാഹ്മണപൂജനമ്

ശേഷം, ഭഗവാന്റെ ഭക്തന്മാരെ ആദരിച്ച്, ബ്രാഹ്മണരെ പൂജിക്കണം.

അച്ഛിദ്രം വാച്യ പശ്ചാച്ച കുര്യാദേവം വിസര്ജനമ്

ശുദ്ധമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ ശേഷം, ഈ വിധത്തിൽ വിടവാങ്ങൽ നടത്തണം.

പൂജയേത്താംശ്ച വിധിവദ്വസ്ത്രാലംകാരഭൂഷണൈഃ 183.

അവരെ യഥാവിധി വസ്ത്രങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിക്കണം.

യോ ഗുരും പൂജയേദ്ഭക്ത്യാ വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ

ആർ ഗുരുവിനെ ഭക്തിയോടെ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ആരാധിച്ചാലോ,

തുഷ്ടോ ദദാതി കൃച്ഛ്രേണ ഗ്രാമമാത്രം നരാധിപഃ

രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ, വലിയ പ്രയാസത്തോടെ ഒരു ഗ്രാമം പോലും ദാനം ചെയ്യുന്നു.

തഥൈവ മമ ശാസ്ത്രേഷു മമൈവ വചനാച്ഛുഭേ

അതുപോലെ തന്നെയാണ്, എന്റെ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും, എന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ,

യ ഏതേന വിധാനേന കുര്യാത്സംസ്ഥാപനം മമ

ഈ വിധം ആരെങ്കിലും എന്നെ സ്ഥാപിച്ചാൽ,