രോഗാ വിനശ്യന്തു ച സര്വതശ്ച കൃഷീവലാനാം ച കൃഷിഃ സദാ സ്യാത്
രോഗങ്ങള് എല്ലായിടത്തും നശിക്കട്ടെ, കര്ഷകര്ക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും നല്ല വിളവുണ്ടാകട്ടെ.
ദീനാനാഥാന്പ്രതര്പ്യാഥ യഥാവിഭവശക്തിതഃ
ശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച് ദരിദ്രരെയും അനാഥരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.
യാവന്തോ മമ ഗാത്രേഷു ജായന്തേ ജലബിന്ദവഃ
എന്റെ ശരീരത്തില് എത്ര ജലബിന്ദുക്കള് ഉണ്ടാകുന്നുവോ,
യോ മാം സംസ്ഥാപയേദ്ഭൂമേ സര്വാഹങ്കാരവര്ജിതഃ
എല്ലാ അഹങ്കാരവും വിട്ട് ആരെങ്കിലും എന്നെ ഭൂമിയില് പ്രതിഷ്ഠിച്ചാല്,
ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ ശൈലികാസ്ഥാപനം മമ
ഭാഗ്യവതിയായവളേ, എന്റെ ശിലാമൂര്ത്തി പ്രതിഷ്ഠ ചെയ്യുന്നതിന്റെ വിധി നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശൈലാര്ചാസ്ഥാപനം നാമ ദ്വ്യശീത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീവര്ാഹപുരാണത്തില് ശിലാമൂര്ത്തി പ്രതിഷ്ഠ എന്ന അദ്ധ്യായം ഒന്നിരുപത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
അഥ മൃന്മയാര്ചാസ്ഥാപനമ് പുനരന്യത്പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ
ഇനി മണ്ണ് കൊണ്ടുള്ള മൂര്ത്തി പ്രതിഷ്ഠയെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും പറയാം. ഇത് ശ്രദ്ധിച്ച് കേള്ക്കൂ, vasundhare.
ആര്ച്ചാം ച മൃന്മയീം കൃത്വാ അസ്ഫുടാം ചാപ്യഖണ്ഡിതാമ്
ഭംഗം വരാത്തതും പൊട്ടലുകളില്ലാത്തതുമായ മണ്ണ് മൂര്ത്തി ഉണ്ടാക്കണം.
ഈദൃശീം പ്രതിമാം കൃത്വാ മമ കര്മപരായണഃ
ഇങ്ങനെ ഒരു മൂര്ത്തി ഉണ്ടാക്കി, എന്റെ കര്മങ്ങളില് ഭക്തിയോടെ ഏര്പ്പെടുന്നവന്
കാഷ്ഠാനാമപ്യലാഭേ തു മൃന്മയീം തത്ര കാരയേത്
മരക്കൊണ്ടുള്ള മൂര്ത്തി ലഭ്യമല്ലെങ്കില് അവിടെ മണ്ണുകൊണ്ടുള്ളത് നിര്മിക്കണം.
താമ്രേണ കാംസ്യരൌപ്യേണ സൌവര്ണത്രപു രീതിഭിഃ
താമ്രം, കാംസം, വെള്ളി, പൊന്നു, താറു എന്നിവകൊണ്ടുള്ള നിര്മ്മാണ രീതികള് പോലെ തന്നെ,
അര്ചനം ത്വപരം വേദ്യാം മമ കമര്പരിഗ്രഹാത്
പീഠത്തില് മറ്റൊരു വിധത്തിലുള്ള പൂജയും അര്പ്പണങ്ങള് സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് നടത്തേണ്ടത്.
ഗൃഹം ചാലോച്യ കശ്ചിന്മാം പൂജയേത്കാമനാപരഃ
സ്വന്തം വീട്ടിലെ സാഹചര്യം പരിഗണിച്ച്, ആഗ്രഹമുള്ളവന് എന്നെ പൂജിക്കാം.
ഭൂമേ ഏവം വിജാനീഹി സ്ഥാപിതോഽഹം ന സംശയഃ
ഭൂമിയേ, ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് ഞാന് ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്നത്—ഇതില് സംശയം വേണ്ട.
മന്ത്രൈര്വാ വിധിപൂര്വേണ യോ മേ കര്മാണി കാരയേത്
മന്ത്രങ്ങളാലോ, വിധിപ്രകാരം തന്നെയോ, ആര് എന്റെ കര്മങ്ങള് ചെയ്യുകയാണോ,
തത്തത്ഫലം പ്രയച്ഛാമി പ്രസന്നേനാന്തരാത്മനാ 183.
അവന് അവന് അര്ഹിക്കുന്ന ഫലം സന്തോഷപൂര്വം ഞാന് നല്കും.
മദ്ഭക്തഃ സതതം നിത്യം കര്മണാ പരിവേഷ്ടിതഃ
എന്റെ ഭക്തൻ എല്ലായ്പ്പോഴും സ്ഥിരമായി സത്കർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കും.
ദദ്യാജ്ജലാഞ്ജലിം മഹ്യം തേന മേ പ്രീതിരുത്തമാ
അവൻ എനിക്ക് ഒരു കയ്യിൽ വെള്ളം അർപ്പിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ എനിക്ക് അത്യന്തം സന്തോഷം ലഭിക്കും.
മഹ്യം ചിന്തയതോ നിത്യം നിഭൃതേനാന്തരാത്മനാ
ആളിൽ ആന്തരികമായി ശാന്തതയോടെ എന്നെ നിരന്തരം ചിന്തിക്കുന്നവൻ,
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം സുഗോപ്യം ച പ്രയത്നതഃ
ഇതെല്ലാം, ഏറ്റവും രഹസ്യമായും സൂക്ഷ്മമായും ഞാൻ നിനക്കു വിശദീകരിച്ചു.
ശ്രവണേ ചൈവ നക്ഷത്രേ കുര്യാത്തസ്യാധിവാസനമ്
ഈ വേദന കേൾക്കുന്ന ദിവസം, യോജിച്ച നക്ഷത്രത്തിൽ, അതിന്റെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തണം.
പംചഗവ്യം ച ഗന്ധം ച വാരിണാ സഹ മിശ്രയേത്
പഞ്ചഗവ്യവും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും വെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് കലർത്തണം.
മന്ത്രഃ- യോഽസൌ ഭവാന്സര്വജഗത്പ്രകര്ത്താ യസ്യ പ്രസാദേന ഭവന്തി ലോകാഃ
മന്ത്രം: എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാവായ ഭഗവനെ, അവന്റെ കൃപയാൽ ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു—
കാരണകാരണം ഹ്യുഗ്രതേജസം ദ്യുതിമന്തം മഹാപുരുഷം നമോ നമഃ അനേനൈവ തു മന്ത്രേണ സ്ഥാപയേന്മാം സമാഹിതഃ ചതുരസ്താന്ഗൃഹീത്വാ ച ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്
കാരണങ്ങളുടെ കാരണമായ, അതിവിശാലമായ തേജസ്സുള്ള, പ്രകാശമുള്ള മഹാപുരുഷനെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു. ഈ മന്ത്രം മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ ചൊല്ലി, നാലു പാത്രങ്ങൾ എടുത്ത്, എന്നെ പ്രതിഷ്ഠിക്കണം.
മന്ത്രഃ – ഓം വരുണം സമുദ്രോ ലബ്ധ്വാ സംപൂജിതോ ഹ്യാത്മമതിപ്രസന്നഃ അഗ്നിശ്ച ഭൂമിശ്ച രസാശ്ച സര്വേ ഭവന്തി യസ്മാത്സതതം നമസ്യേ
മന്ത്രം: ഓം. വരുണനും സമുദ്രവും പ്രാപിച്ചു, യഥാവിധി പൂജിച്ചാൽ ആത്മാവ് അത്യന്തം സന്തോഷം പ്രാപിക്കും; അഗ്നിയും ഭൂമിയും ജലങ്ങളും എല്ലാം അവനാൽ നിലനിൽക്കുന്നു—എനിക്ക് അവനോട് നമസ്കാരം.
ഏവമാസ്നാപ്യ വിധിവന്മമ കര്മപരായണഃ 183.
ഇങ്ങനെ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ സ്നാനം നടത്തി, എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെടണം.
അഗുരും ചൈവ ധൂപം ച സകര്പൂരം സകുങ്കുമമ്
അഗുരു, കർപ്പൂരം ചേർന്ന ധൂപം, കുങ്കുമം എന്നിവ അർപ്പിക്കണം.
ധൂപം ദത്ത്വാ യഥാന്യായം പീതം വസ്ത്രം തു ദാപയേത്
ധൂപം യഥാവിധി അർപ്പിച്ചശേഷം, മഞ്ഞ വസ്ത്രം സമർപ്പിക്കണം.
മന്ത്രഃ- വസ്ത്രേണ പീതേന സദാ പ്രസന്നോ യസ്മിന്പ്രസന്നേ തു ജഗത്പ്രസന്നമ്
മന്ത്രം: മഞ്ഞ വസ്ത്രം അർപ്പിച്ചാൽ എപ്പോഴും ദൈവം സന്തോഷം പ്രാപിക്കും; ദൈവം സന്തോഷം പ്രാപിച്ചാൽ ലോകം മുഴുവൻ സന്തോഷം പ്രാപിക്കും.
തത ഏതേന മംത്രേണ വസ്ത്രം ദദ്യാദ്യഥോചിതമ്
ശേഷം, ഈ മന്ത്രം ചൊല്ലി, യോജിച്ച രീതിയിൽ വസ്ത്രം അർപ്പിക്കണം.