വരാഹപുരാണമ്

സാ ചൈകാന്തേ ച ദിവസേ പാനമാംസരതാ സദാ 180.

അവൾ ആ ദിവസം ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്നു, എപ്പോഴും മദ്യംയും മാംസവും ആസ്വദിക്കുന്നവളായിരുന്നു.

സേവകൈഃ സാ കരേ ഗൃഹ്യ ആനീതാ മുനിസന്നിധൌ

ദാസന്മാർ അവളെ കൈപിടിച്ച് മുനിയുടെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു.

പ്രത്യയാര്ഥം തു തസ്യാ വൈ മുനിഃ പ്രാഹ ക്രിയാം പ്രതി

നിശ്ചയത്തിനായി മുനി അവളോടു ആ കര്‍മ്മത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.

തര്പണം ചാപി നോ ദത്തം പിതൄണാം ചാതിമുക്തിദമ്

പിതാക്കന്മാർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്ന ജലതർപ്പണം അർപ്പിച്ചില്ല.

ന ജാനാമി പിതൄന്സ്വാന്വൈ ക്രിയാം കാര്യം ച വൈ വിഭോ

എനിക്ക് എന്റെ പിതാക്കന്മാരെ അറിയില്ല, കര്‍മ്മം ചെയ്യേണ്ട വിധവും അറിയില്ല, പ്രഭോ.

പത്നീ ച മഥുരേശസ്യ നൃപഃ സപുരസജ്ജനഃ

മഥുരേശന്റെ ഭാര്യയും രാജാവും നഗരത്തിലെ ഭദ്രജനങ്ങളും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

രാജ്ഞാ നീതാസ്തത്ര തീര്ഥേ ശ്രാദ്ധാര്ഥം മുനിനാ സഹ

രാജാവ് അവരെ മുനിയോടൊപ്പം ആ തീർത്ഥത്തിൽ ശ്രാദ്ധത്തിനായി കൊണ്ടുപോയി.

തത്ര ദൃഷ്ടഃ സ വൈ ജന്തുര്ന ച തന്തുര്വിചേതനഃ

അവിടെ ആ ജീവിയെ കണ്ടു, പക്ഷേ സന്തതി ബോധംകെട്ടിരുന്നു.

അഗസ്ത്യ ഉവാച കരോതു തര്പണം ചാസ്മിന്പൂര്വോക്തവിധിനാ ത്വിയമ് ।।180.

അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഇവൾ ഇവിടെ മുമ്പ് പറഞ്ഞ രീതിയിൽ ജലതർപ്പണം നടത്തട്ടെ.

തതഃ ശ്രാദ്ധം സരൌപ്യം ച സവസ്ത്രം സവിലേപനമ്

ശ്രാദ്ധം വെള്ളിയും വസ്ത്രവും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും ചേർത്ത് നടത്തി.

അത്രൈവ സര്വേ സ്ഥിത്വാ വൈ മാമീക്ഷഥ സുഖാന്വിതമ്

നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇവിടെ നിന്നു സന്തോഷത്തോടെ ഉള്ള എന്നെ കണ്ടു.

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ രാജപത്നീ യശസ്വിനീ

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജപത്നി, മഹത്വമുള്ളവൾ,

വേഷ്ടിതഃ ശുശുഭേഽതീവ ദീക്ഷിതോഽവഭൃഥേ യഥാ

അവൻ വസ്ത്രം ധരിച്ച് അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി, ദീക്ഷയെടുത്ത് അവസാന കുളിയിൽ ഇറങ്ങുന്നവനെപ്പോലെ.

തീര്ഥാനി സരിതഃ ശ്രേഷ്ഠാഃ പര്വതാശ്ച സരാംസി ച

തീർത്ഥങ്ങൾ, ഉത്തമമായ നദികൾ, പർവതങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ,

പിതൄണാം മുക്തിദം ചാന്യന്ന ഭൂതം ന ഭവിഷ്യതി 180.

പിതാക്കന്മാർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നതിൽ ഇതുപോലെയൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകയുമില്ല.

ശുക്ലപ്രതിപദന്തം ച തീര്ഥം പ്രാപ്യ സസത്വരാഃ

ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ആദ്യ ദിനം അവസാനിക്കുമ്പോള്‍ തീര്‍ത്ഥത്തില്‍ അതിവേഗം എത്തി,

കൃത്വാ പ്രേതപുരീം ശൂന്യാം സ്വര്ഗ പാതാലമേവ ച

പ്രേതലോകവും സ്വര്‍ഗവും പാതാളവും ശൂന്യമാക്കി,

കന്യാം ഗതേ സവിതരി യഃ ശ്രാദ്ധം സമ്പ്രദാസ്യതി

പെണ്‍കുട്ടി സൂര്യനിലേക്കു പോയശേഷം ആര്‍ ശ്രാദ്ധം നടത്തുമോ,

സുതൃപ്താഃ സ്മോ വയം ശശ്വദ്യാസ്യാമഃ പരമാം ഗതിമ്

അങ്ങനെയെങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍ പൂര്‍ണമായി തൃപ്തരാകും, എന്നും പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കും.

ദൃഷ്ടോ ഭവദ്ഭിഃ സര്വം യദസ്മാകം സുദുരത്യയമ്

നിങ്ങള്‍ക്ക് ഞങ്ങള്‍ക്കു അത്യന്തം ദുഷ്ക്കരമായതെല്ലാം കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു.

ഇതി വിശ്രാവ്യ വചനം രാജാനം സ ഋഷിം ജനാന്

ഇങ്ങനെ രാജാവിനോടും ഋഷിയോടും ജനങ്ങളോടും ഈ വാക്കുകള്‍ അറിയിച്ചശേഷം,

ആരുഹ്യ വരയാനം തേ ഗതാഃ സ്വര്ഗം വൃതാ സുരൈഃ തതഃ സ രാജശാര്ദൂലഃ സഗണഃ പരിവാരകൈഃ

അവര്‍ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ദിവ്യവാഹനത്തില്‍ കയറി സ്വര്‍ഗത്തിലേക്കു പോയി; പിന്നെ ആ രാജശാര്‍ദൂളം തന്റെ കൂട്ടരും അനുചിതരുമായി,

ദൃഷ്ട്വാ തീര്ഥസ്യ മാഹാത്മ്യം പ്രണമ്യ ഋഷിസത്തമമ്

തീര്‍ത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം കണ്ടു, മഹാഋഷിയെ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ മാഹാത്മ്യം മഥുരാഭവമ്

ഭാഗ്യവതിയേ, ഇതാണ് മഥുരയുടെ മഹത്വം ഞാന്‍ നിന്നോടു പറഞ്ഞത്.

പഠതി ശ്രദ്ധയാ യുക്തോ ബ്രാഹ്മണാനാം ച സന്നിധൌ 180.

ആര്‍ക് ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ സന്നിധിയില്‍ വായിക്കാനാകുമോ,

ഏതത്ത്വയാനാവ്രതിനേ ന ചാശുശ്രൂഷയേ തഥാ

വ്രതമില്ലാത്തവര്‍ക്കും, ശ്രദ്ധയോടെ കേള്‍ക്കാത്തവര്‍ക്കും ഇതു പറയരുത്.

തീര്ഥാനാം പരമം തീര്ഥം ധര്മാണാം ധര്മമുത്തമമ്

തീര്‍ത്ഥങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ഉത്തമം ഇതാണ്; ധര്‍മ്മങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം ഇതാണ്.

കഥനീയം മഹാഭാഗേ പുണ്യാന്ഭാഗവതാന്സദാ ഏതച്ഛ്രുത്വാ പ്രഭോര്വാക്യം ധരണീ വിസ്മയാന്വിതാ

മഹാഭാഗ്യവതിയേ, ഈ കഥ പുണ്യഭക്തന്മാരെപ്പോള്‍ എന്നും പറയണം; ഈ പ്രഭുവിന്റെ വാക്ക് കേട്ടു ഭൂമി അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു.

പപ്രച്ഛ മുദിതാ ദേവീ പ്രതിമാസ്ഥാപനം പ്രതി

ആനന്ദത്തോടെ ദേവി പ്രതിമാസ്ഥാപനത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.