തൃപ്യധ്വമിതി ചാന്തേ വൈ മന്ത്രം മന്ത്രപ്രതിക്രിയാഃ
അവസാനത്തില് 'തൃപ്തരാവൂ' എന്ന മന്ത്രവും മറ്റ് നിര്ദേശിച്ച മന്ത്രങ്ങളും ഉച്ചരിക്കണം.
പിത്രേ പ്രഥമതോ ദദ്യാന്മാത്രേ ദദ്യാത്തഥാചരന് 180.
ആദ്യം പിതാവിന് നല്കണം; അതുപോലെ തന്നെ അമ്മയ്ക്കും നല്കണം.
ഏവം മാതാമഹഃ ശര്മാ ഗോത്രേ പിതാമഹസ്തഥാ
ഇങ്ങനെ തന്നെ, മാതാമഹന്, ഗോത്രത്തിലെ പിതാവ്, പിതാമഹന് എന്നിവരെയും ഓര്മ്മിക്കണം.
മധുവാതേത്യൃചം തദ്വത്പൂര്വവത്സമുദീരയേത്
'മധുവാതാ' എന്ന ഋക് മുന്പുപോലെ തന്നെ, മുന്പ് പറഞ്ഞ ക്രമത്തില് തന്നെ ഉച്ചരിക്കണം.
ഏവം മാതാമഹാനാം ച പൂര്വവത്ക്രമശോ ബുധഃ
ഇതുപോലെ തന്നെ, മാതൃവംശത്തിലെ പിതാക്കന്മാരെയും മുന്പ് പറഞ്ഞ ക്രമത്തില് തന്നെ ബുദ്ധിമാന് അനുസരിക്കണം.
ഗോത്രോച്ചാരം പ്രകുര്വീത അസൂര്യാന്നാശയാമഹേ
ഗോത്രം ഉച്ചരിച്ച്, 'സൂര്യന് കാണാതെ ഭക്ഷിക്കുന്നവരെ നശിപ്പിക്കുന്നു' എന്ന് പറയണം.
ഗോത്രായൈ മാത്രേ മഹ്യൈ തു ദേവ്യൈ ചാസനകര്മണി
ഗോത്രത്തിനും അമ്മയ്ക്കും വലിയ അമ്മയ്ക്കും ദേവിയ്ക്കും ഇരുത്തല് കര്മ്മത്തില് ഉചിതമായ രീതിയില് ചെയ്യണം.
അര്ഘ്യപാത്രസംകല്പേ തു പിണ്ഡദാനേഽവനേജനേ
അര്ഘ്യപാത്രം മനസ്സില് നിര്ദ്ദേശിച്ച്, പിണ്ഡം നല്കുമ്പോഴും കൈ കഴുകുമ്പോഴും അതേ മനോഭാവം പാലിക്കണം.
ഗോത്രായൈ മാതുര്മഹായൈ ദേവ്യാശ്ചാജ്ഞേയകര്മണി
ഗോത്രത്തിനും വലിയ അമ്മയ്ക്കും ദേവിയ്ക്കും നിര്ദേശിച്ച കര്മ്മങ്ങളില് അര്പ്പണം നടത്തണം.
പ്രഥമാ ചാശിഷി പ്രോക്താ ദത്തസ്യാക്ഷയ്യകാരികാ
ആദ്യം ആശംസ പറയണം; അങ്ങനെ നല്കിയതൊക്കെയും അക്ഷയമാകാന് കാരണമാകും.
പിതുരക്ഷയകാലേ തു പിതൄണാം ദത്തമക്ഷയമ്
പിതാവിന്റെ അക്ഷയകാലത്ത്, പിതാക്കന്മാര്ക്ക് നല്കുന്നതൊക്കെയും അക്ഷയമാകും.
വാര്യപി ശ്രദ്ധയാ ദത്തം തദാനന്ത്യായ കല്പതേ 180.
വിശ്വാസത്തോടെ വെള്ളം പോലും നല്കിയാല് അതിന് അനന്തമായ ഫലം ലഭിക്കും.
കൃത്വാ ശ്രാദ്ധം തു പിതരോ ഹൃഷ്ടാ മുമുദിരേ സദാ ।। ജോഷമാസ്സ്വ ത്രികാലജ്ഞ ഗച്ഛാമോ നരകായ വൈ
ശ്രാദ്ധം നടത്തിയതോടെ പിതാക്കന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ എന്നും ആനന്ദിച്ചു. 'മൂന്നു കാലവും അറിയുന്നവനേ, നീ ആശ്വാസത്തോടെ ഇരിക്കൂ, ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.'
പൂര്വകര്മവിപാകേന ചിരം തു വസിതും മുനേ യേ മയാ ചാഗതാ ദൃഷ്ടാസ്തീര്ഥേഽസ്മിന്പിതരോഽഥ വൈ
മുനിയേ, മുമ്പ് ചെയ്ത കർമ്മഫലത്തിന്റെ കാരണത്താൽ, ഞാൻ ഈ തീർത്ഥത്തിൽ കണ്ട പിതാക്കന്മാർ ഇവിടെ വളരെക്കാലം താമസിച്ചിരുന്നു.
ബഹവഃ സ്വസ്ഥമനസോ ബഹവോ ദുഃസ്ഥമാനസാഃ
അവരിൽ പലർക്കും മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നു, പലർക്കും മനസ്സിൽ ദു:ഖം നിറഞ്ഞിരുന്നതുമുണ്ട്.
മൌനേന ഗച്ഛതാം തേഷാം കിമേതദ്വദ നിശ്ചയമ് അത്ര യന്നിശ്ചയം ശ്രാദ്ധേ പുത്രസ്യ വിഫലം ഭവേത്
അവർ മൗനത്തിൽ പോകുമ്പോൾ, ഇതിൽ ഉറപ്പുള്ളത് എന്താണെന്ന് പറയൂ. ഇവിടെ, മകന്റെ ശ്രാദ്ധം എപ്പോൾ ഫലപ്രദമാകാതെ പോകുന്നു എന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
നരസ്യ കരണം കിഞ്ചിത്തന്മേ നിഗദതഃ ശൃണു
മനുഷ്യൻ ചെയ്യേണ്ട കാര്യം എന്താണെന്ന് ഞാൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു, ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.
അപാത്രേ മലിനം ദ്രവ്യം മഹത്പാപായ ജായതേ
അയോഗ്യനായി, അശുദ്ധമായ വസ്തു നൽകുന്നത് വലിയ പാപം ഉണ്ടാക്കും.
തിലമന്ത്രകുശൈര്ഹീനമാസുരം തദ്ഭവേദിതി
എണ്ണ, മന്ത്രങ്ങൾ, കുശഗ്രാസ് എന്നിവ ഇല്ലാതെ ചെയ്താൽ അതു അസുരസ്വഭാവമുള്ളതായിരിക്കും.
തഥാ ദാശരഥീ രാമോ ഹത്വാ രാക്ഷസമീശ്വരമ്
അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, രാക്ഷസാധിപതിയെ കൊല്ലുകയും,
രാവണം സഗണം ഘോരം തുഷ്ടേന സഹ സീതയാ
ഭയങ്കരനായ രാവണനും അവന്റെ കൂട്ടരും, സന്തോഷത്തോടെ സീതയോടൊപ്പം,
സീതാവാക്യപ്രതുഷ്ടേന തസ്യൈ പ്രാദാദ്വരം വിഭുഃ 180.
സീതയുടെ വാക്കുകളിൽ സന്തോഷം കണ്ട प्रभു അവള്ക്ക് ഒരു വരം നൽകി.
ക്രോധാവിഷ്ടാനി ദാനാനി വിധിപാത്രയുതാനി ച
കോപത്തോടെ നൽകിയ ദാനങ്ങൾ, യുക്തമായ പാത്രങ്ങളോടൊപ്പം തന്നാലും,
ത്രിജടേ ത്വത്പ്രയച്ഛാമി യച്ച ശ്രാദ്ധമദക്ഷിണമ്
തൃജടേ, ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു, ദക്ഷിണയില്ലാതെ ചെയ്ത ശ്രാദ്ധവും.
തുഷ്ടേന വൈ വാസുകയേ തന്മേ നിഗദതഃ ശൃണു
സന്തോഷത്തോടെ വാസുകിക്കു നൽകിയതെന്താണെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.
യജ്ഞസ്യ യോചിതാ ദേയാ ദക്ഷിണാ നാദദാദ്ദ്വിജഃ
യജ്ഞത്തിന് യോജിച്ച ദക്ഷിണ നൽകണം; രണ്ടാമതുള്ളവർ അത് നൽകാതെ പോയാൽ,
അശ്രോത്രിയാണി ശ്രാദ്ധാനി ക്രിയാ മന്ത്രൈര്വിനാപി ച
വേദപാഠം അറിയാത്തവർ ചെയ്ത ശ്രാദ്ധങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ചെയ്ത കർമങ്ങൾ,
യഃ ശിഷ്യോ ന നമേദ്ഭക്ത്യാ ഗുരും ജ്ഞാനപ്രദായകമ്
ആർദ്രഭക്തിയോടെ ഗുരുവിനെ, ജ്ഞാനം നൽകുന്നവനെ, ശിഷ്യൻ വന്ദനം ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ,
സര്വം തുഭ്യം മയാ ദത്തം നാഗരാജായ വാര്ഷികമ്
എല്ലാം ഞാൻ നിനക്കു, സർപ്പരാജാവേ, ഒരു വർഷത്തേക്കു നൽകി.
തദ്വദലീകകരണം ശ്രാദ്ധം ദാനം വ്രതം തഥാ
അപ്പോൾ, കപടമായി ചെയ്ത ശ്രാദ്ധം, ദാനം, വ്രതം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പറയൂ.