വരാഹപുരാണമ്

തസ്മിന്ക്ഷണേ ന ച കൃതം വ്രതം ജപ്യം വിമോഹനാത് 180.

അപ്പോൾ, ഭ്രമം കാരണം, ഒരു വ്രതവും ജപവും ചെയ്തില്ല.

ചതുര്ഥാംശാവശേഷശ്ച ദിവസഃ പര്യവര്ത്തത

അന്ന് നാലിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രം ദിവസത്തിൽ ശേഷിച്ചു.

അന്യേ പൂര്വോത്തരാദ്ദേശാദ്ദക്ഷിണാത്പശ്ചിമാത്തഥാ

മറ്റുള്ളവർ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തെക്കുമുതൽ വന്നെത്തി.

ഹൃഷ്ടാസ്തുഷ്ടാ സുപുഷ്ടാംഗാ ഗച്ഛന്തോ ദിവി സങ്ഘശഃ

ആനന്ദത്തോടെ, സംതൃപ്തരായി, ദേഹങ്ങൾ പുഷ്ടിയോടെ, അവർ കൂട്ടമായി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

വസ്ത്രാലങ്കാരപുഷ്ടാംഗാ ഹൃഷ്ടാ ഗച്ഛന്തി സംഘശഃ

വസ്ത്രവും അലങ്കാരവും ധരിച്ച്, ദേഹങ്ങൾ ശക്തിയോടെ, സന്തോഷത്തോടെ അവർ കൂട്ടമായി പോകുന്നു.

അന്യേ യഥാഗതം യാന്തി ആയാന്തി പുനരേവ ഹി

മറ്റുള്ളവർ വന്നപോലെ തന്നെ തിരിച്ചു പോകുന്നു, പിന്നെയും വീണ്ടും വരുന്നു.

സമാഗച്ഛന്തി ഗച്ഛന്തീരയന്തശ്ചാശിഷോ മുദാ

അവർ ഒന്നിച്ചു ചേരുന്നു, പോകുന്നു, വരുന്നു, സന്തോഷത്തോടെ ആശംസകൾ നേർന്ന്.

നിര്ഗതോദരസൂക്ഷ്മാശ്ച ഗച്ഛന്തി സുവിമാനിതാഃ

വരൾച്ചയും ചുരുണ്ട വയറും ഉള്ളവർ, മനോഹരമായ പല്ലക്കുകളിൽ ബഹുമാനത്തോടെ പോകുന്നു.

മഹോത്സവമിവാലക്ഷ്യ വിസ്മിതോ മുനിരുത്ഥിതഃ

അതിനെ മഹോത്സവം പോലെ കണ്ട മুনি അത്ഭുതത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.

നിര്ജനം ധ്രുവതീര്ഥം തു വൃതവേലമിവാഭവത്

ഏകാന്തമായ, സ്ഥിരമായ തീർത്ഥം തീരത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുപോലായി മാറി.

വേപഥുഃ കോടരാക്ഷശ്ച പൃഷ്ഠലഗ്നലഘൂദരഃ 180.

കുലുക്കം, കുഴിയുള്ള കണ്ണുകൾ, ചുരുണ്ട പിൻ, വയർ കുറഞ്ഞത് — ഇങ്ങനെയായിരുന്നു അവൻ.

ന വാക്ച ശ്രൂയതേ തസ്യ ക്ഷുദ്രപക്ഷിരവോ യഥാ

അവന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുന്നില്ല, ചെറുപക്ഷിയുടെ കുരലുപോലെ.

ന ഗച്ഛസി യഥാസ്ഥാനമാഗതസ്തു നിരുദ്യമഃ

നീ നിന്റെ യോജിച്ച സ്ഥാനത്തേക്ക് പോകുന്നില്ല, ശ്രമമില്ലാതെ ഇവിടെ എത്തിയവനാണ് നീ.

മമാദ്യ നൈത്യകം കര്മ തീര്ഥേഽസ്മിന്നശ്യതേഽനിശമ്

ഇന്ന്, ഈ തീർത്ഥത്തിൽ എന്റെ നിത്യകർമ്മം രാവും പകലും നഷ്ടമായി.

ത്വാം ദൃഷ്ട്വേദൃക്സ്വരൂപം ച ക്രിയാ മേ സാ ഗതാ ത്വയി

നിന്നെ ഈ രൂപത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ, എന്റെ കർമ്മം നിന്നിലേക്കാണ് പോയത്.

ജന്തുരുവാച ധ്രുവതീര്ഥേ ച യഃ ശ്രാദ്ധം പുനഃ കുര്യാത്തിലോദകമ്

ജന്തു പറഞ്ഞു: സ്ഥിരമായ തീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും വീണ്ടും ശ്രാദ്ധം നടത്തി എള്ള് കലർന്ന വെള്ളം അർപ്പിച്ചാൽ—

തിലതൃപ്താ ദിവം യാന്തി പിതരസ്തേന പുത്രിണഃ

അങ്ങനെ എള്ള് കൊണ്ടു തൃപ്തരായ പിതാക്കന്മാർ ആ മകനിലൂടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു.

യോനിസംകരദോഷേണ നരകം സമുപാശ്രിതഃ

വംശം കലർന്നതിന്റെ പാപം മൂലം ഒരാൾ നരകത്തിൽ വീഴുന്നു.

അഗതിര്ഗമനേ മേ സ്യാത്തേ ത്രിതാപൈഃ സമാഗതഃ

എനിക്ക് എവിടേക്കും പോകാൻ വഴിയില്ല; മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള ദുരിതങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞാൻ പീഡിതനാണ്.

ബലയുക്താ യയുഃ സ്വര്ഗം നിര്ബലസ്യ കുതോ ഗതിഃ

ശക്തിയുള്ളവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി; ബലഹീനനു എവിടേക്കാണ് വഴി?

തേ സ്വധാപൂജിതൈഃ പുത്രൈര്ഗച്ഛന്തി പരമാം ഗതിമ് 180.

പുത്രന്മാർ സ്വധാ അർപ്പിച്ച് ആദരിച്ചാൽ അവർ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു.

ദൃഷ്ടാസ്ത്വയാ ത്രികാലജ്ഞ ദിവ്യദൃഷ്ട്യാ ദിവം ഗതാഃ

മൂന്ന് കാലവും അറിയുന്നവനേ, ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തിയവരെ നീ കണ്ടു.

പ്രതിലോമാനുലോമാനാം ശൂദ്രാണാം ശ്രാദ്ധകര്മിണാമ്

പ്രതിലോമവും അനുലോമവുമായ ശൂദ്രർ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവരിൽ—

ഏവം പൃഷ്ടഃ സ വിപ്രേണ കഥയാമാസ കാരണമ്

അങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, അവൻ കാരണം വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

തവാപി സന്തതിസ്താത നാസ്തി ദൈവാദ്യഥോചിതാ

പ്രിയനേ, നിന്റെ വംശവും ദൈവവിധിപ്രകാരം ഇല്ലാതെയാണ്.

വദ സര്വം കരിഷ്യാമി യദി സത്യം വചോ മമ

എല്ലാം പറയൂ; എന്റെ വാക്ക് സത്യമാണെങ്കിൽ ഞാൻ അതു ചെയ്യാം.

ഇമേ യേ മമ ദേഹേ തു ഭവന്തി മശകാഃ കൃശാഃ

എന്റെ ശരീരത്തിൽ കഴിയുന്ന ഈ സുഷ്കമായ കൊതുകുകൾ—

തന്തുമന്ത്രമഹം തേഷാം മമ തന്തുമയീ സകൃത്

അവർക്കായി ഞാൻ തന്തുമന്ത്രമാണ്; ഞാൻ ഒരിക്കൽ തന്തുവായി അവർക്കായി ഉണ്ടാകുന്നു.

മഹിഷ്യാഃ പ്രേഷണേ നിത്യം ദാസീ നാമ്നാ പ്രഭാവതീ

രാജ്ഞിയിലേക്ക് സന്ദേശം അയക്കാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രഭാവതി എന്ന ദാസി ഉണ്ട്.