മഥുരായാം തഥാപ്യേവം സാപരാധഃ ശുചിര്ഭവേത്
മഥുരയില് അപ്രമാദം ചെയ്താലും അവിടെ ശുദ്ധത നിലനില്ക്കും.
സഹസ്രജന്മസു കൃതാനപരാധാഞ്ജഹാതി സഃ
ആയിരം ജന്മങ്ങളില് ചെയ്ത പാപങ്ങള് പോലും അവന് വിട്ടൊഴിയും.
ശ്രവണാന്മനനാച്ചൈവ ദര്ശനാദ്യാതി പാതകമ് മഥുരാ സൂകരം ചൈവ ദ്വാവേതൌ തവ വല്ലഭൌ
കേള്ക്കുന്നതിലും ചിന്തിക്കുന്നതിലും കാഴ്ചയിലും പാപം അകന്നു പോകുന്നു; മഥുരയും വരാഹനും നിനക്കു പ്രിയപ്പെട്ടവയാണല്ലോ.
വിശിഷ്ടമനയോഃ കിം ച സത്യം ബ്രൂഹി സുരേശ്വര പൃഥിവ്യാം യാനി തീര്ഥാനി ആസമുദ്രസരാംസി ച
ഈ രണ്ടിനും ഏതാണ് ശ്രേഷ്ഠം എന്ന് സത്യമായി പറയൂ, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ. ഭൂമിയില് സമുദ്രം വരെ ഉള്ള തീര്ത്ഥങ്ങളും തടാകങ്ങളും ഏവയാണെന്ന് പറയൂ.
കുബ്ജാമ്രകം പ്രശംസന്തി സദാ മദ്ഭാവഭാവിതാഃ
എന്നെ ഹൃദയത്തില് ധരിക്കുന്നവര് എപ്പോഴും കുബ്ജാമ്രത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
ഏകാഹം മാര്ഗശീര്ഷ്യാം ച ദ്വാദശ്യാം സിതവൈഷ്ണവമ് 179.
മാര്ഗശീര്ഷ മാസത്തിലെ ഒരു ദിവസം, വിഷ്ണുവിന് സമര്പ്പിച്ചിരിക്കുന്ന പന്ത്രണ്ടാം തീയതി—
ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യതരം പുണ്യം മാഥുരം മമ മണ്ഡലമ്
എന്റെ മഥുരാ പ്രദേശം ഏറ്റവും രഹസ്യമായ പുണ്യത്തേക്കാള് രഹസ്യമാണ്.
അടിത്വാ സര്വതീര്ഥാനി കുബ്ജാമ്രാദീനി നിത്യശഃ
കുബ്ജാമ്രം ഉള്പ്പെടെ എല്ലാ തീര്ത്ഥങ്ങളിലും നിരന്തരം സഞ്ചരിച്ചാല്—
വിശ്രമണാച്ച വിശ്രാന്തിസ്തേന സംജ്ഞാ വരാ മമ
വിശ്രമം കൊണ്ടു ശാന്തി ലഭിക്കും; അതുകൊണ്ടാണ് 'വരാ' എന്ന പേര് എനിക്കുള്ളത്.
ഗതിരന്വേഷണീയാനാം മഥുരാ പരമാ ഗതിഃ
എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങള്ക്കുമപ്പുറം, മഥുരയാണ് പരമഗതി.
വിനാ സാംഖ്യേന യോഗേന മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ
സാംഖ്യയോ യോഗമോ ഇല്ലാതെ തന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കും—ഇതില് സംശയമില്ല.
സാ ഗതിസ്ത്യജതഃ പ്രാണാന്മഥുരായാം ന സംശയഃ ന തീര്ഥം മഥുരായാ ഹി ന ദേവഃ കേശവാത്പരഃ
മഥുരയില് പ്രാണം വിട്ടവന്ക്ക് ആ പരമഗതി ലഭിക്കും എന്നതില് സംശയമില്ല; മഥുരയെപ്പോലെയുള്ള തീര്ത്ഥമില്ല, കേശവനേക്കാള് വലിയ ദേവനും ഇല്ല.
ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ അപരാധപ്രായശ്ചിത്തമാഹാത്മ്യം നാമ ഊനാശീത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ മഥുരാമാഹാത്മ്യത്തില് അപരാധപരിഹാരത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം എന്ന പേരിലുള്ള എഴുപത്തൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
ശ്രീവരാഹ ഉവാച ധ്രുവതീര്ഥേ പുരാവൃത്തം തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ
ശ്രീവരാഹന് പറഞ്ഞു: ഭൂമിദേവിയേ, ധ്രുവതീർത്ഥത്തില് പഴയകാലത്ത് സംഭവിച്ചതു കേള്ക്കൂ.
അസ്യാം പുര്യാം തു രാജാസീദ്ധാര്മികഃ സത്യവിക്രമഃ
ഈ നഗരത്തില് ഒരിക്കല് സത്യവ്രതനായ, ധാര്മികനായ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
തസ്യ നാര്യഃ ശതേ ദ്വേ തു കുലശീലവയോയുതേ
അവനു ഇരുനൂറ് ഭാര്യമാര് ഉണ്ടായിരുന്നു; അവര് എല്ലാവരും ഉചിതമായ കുടുംബം, നല്ല സ്വഭാവം, യുക്തമായ പ്രായം എന്നിവയുള്ളവരായിരുന്നു.
നാമ്നാ ചന്ദ്രപ്രഭാ ചൈവ വീരസൂര്വീരപുത്രകാ
അവരില് ഒരാളുടെ പേര് ചന്ദ്രപ്രഭയായിരുന്നു; അവള് ധൈര്യശാലിയും ധീരപുത്രന്മാരുടെ മാതാവുമായിരുന്നു.
തസ്യാഃ പരിഗ്രഹാസ്ത്വേകോദ്ദിഷ്ടാചാരവിഹീനകാഃ
അവളുടെ കൂട്ടുകാരികള് ഭാര്യമാര്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ആചാരങ്ങള് പാലിച്ചിരുന്നില്ല.
സ്വദോഷൈഃ പതിതാഃ സര്വേ നരകം പ്രതി ഭാമിനി
സുന്ദരിയേ, എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ കൊണ്ടാണ് നരകത്തിലേക്ക് വീണുപോയത്.
കദാചിദപി തസ്യാഥോ ഭ്രഷ്ടഃ പ്രാണിജനോ മഹാന്
ഒരിക്കൽ ജീവികളിൽ ഒരാൾ, മഹത്തായവൻ, അവിടെ നിന്ന് വീണുപോയി.
കൃഷ്ണരൂപാശ്ചംക്രമന്തോ മശകാകാരസന്നിഭാഃ
കറുത്ത രൂപങ്ങൾ ധരിച്ച്, കൊതുകുപോലെയുള്ള ആകൃതിയോടെ, അവർ അങ്ങിങ്ങ് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
തസ്മിന്ക്ഷണേ ന ച കൃതം വ്രതം ജപ്യം വിമോഹനാത് 180.
അപ്പോൾ, ഭ്രമം കാരണം, ഒരു വ്രതവും ജപവും ചെയ്തില്ല.
ചതുര്ഥാംശാവശേഷശ്ച ദിവസഃ പര്യവര്ത്തത
അന്ന് നാലിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രം ദിവസത്തിൽ ശേഷിച്ചു.
അന്യേ പൂര്വോത്തരാദ്ദേശാദ്ദക്ഷിണാത്പശ്ചിമാത്തഥാ
മറ്റുള്ളവർ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തെക്കുമുതൽ വന്നെത്തി.
ഹൃഷ്ടാസ്തുഷ്ടാ സുപുഷ്ടാംഗാ ഗച്ഛന്തോ ദിവി സങ്ഘശഃ
ആനന്ദത്തോടെ, സംതൃപ്തരായി, ദേഹങ്ങൾ പുഷ്ടിയോടെ, അവർ കൂട്ടമായി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
വസ്ത്രാലങ്കാരപുഷ്ടാംഗാ ഹൃഷ്ടാ ഗച്ഛന്തി സംഘശഃ
വസ്ത്രവും അലങ്കാരവും ധരിച്ച്, ദേഹങ്ങൾ ശക്തിയോടെ, സന്തോഷത്തോടെ അവർ കൂട്ടമായി പോകുന്നു.
അന്യേ യഥാഗതം യാന്തി ആയാന്തി പുനരേവ ഹി
മറ്റുള്ളവർ വന്നപോലെ തന്നെ തിരിച്ചു പോകുന്നു, പിന്നെയും വീണ്ടും വരുന്നു.
സമാഗച്ഛന്തി ഗച്ഛന്തീരയന്തശ്ചാശിഷോ മുദാ
അവർ ഒന്നിച്ചു ചേരുന്നു, പോകുന്നു, വരുന്നു, സന്തോഷത്തോടെ ആശംസകൾ നേർന്ന്.
നിര്ഗതോദരസൂക്ഷ്മാശ്ച ഗച്ഛന്തി സുവിമാനിതാഃ
വരൾച്ചയും ചുരുണ്ട വയറും ഉള്ളവർ, മനോഹരമായ പല്ലക്കുകളിൽ ബഹുമാനത്തോടെ പോകുന്നു.
മഹോത്സവമിവാലക്ഷ്യ വിസ്മിതോ മുനിരുത്ഥിതഃ
അതിനെ മഹോത്സവം പോലെ കണ്ട മুনি അത്ഭുതത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.