വരാഹപുരാണമ്

യഃ സ്തുതോഽഹം ത്വയാ വീര തേന തുഷ്ടോഽസ്മി തേ സദാ

വീരാ, നീ എന്നെ സ്തുതിച്ചതിനാൽ, ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്.

വ്യക്താംഗാവയവഃ സാക്ഷാദ്ദ്വിതീയോഽഭൂദ്രവിര്യഥാ

സൂര്യൻ വ്യക്തമായ അവയവങ്ങളോടെ, സാംബന്റെ മുമ്പിൽ, രണ്ടാമത്തെ സൂര്യനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

അധ്യാപയത്സാംബയുതോ രവിര്മധ്യന്ദിനോഽഭവത്

സാംബനോടൊപ്പം ചേർന്ന്, സൂര്യൻ അവനെ ഉപദേശിച്ചു; അപ്പോൾ ഉച്ചക്കാലമായിരുന്നു.

സ്നാത്വാ മധ്യന്ദിനം ദൃഷ്ട്വാ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ 177.

ഉച്ചക്കാലത്ത് സ്നാനം ചെയ്ത് സൂര്യനെ കണ്ട്, ഒരാൾ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.

സായാഹ്നേ കൃഷ്ണഗംഗായാ ദക്ഷിണേ സംസ്ഥിതസ്തദാ

സന്ധ്യാകാലത്ത്, കൃഷ്ണഗംഗയുടെ തെക്കൻ കരയിൽ നിന്നുകൊണ്ട്,

സര്വപാപവിശുദ്ധാത്മാ പരം ബ്രഹ്മാധിഗച്ഛതി ഏവം സാംബസ്യ തുഷ്ടേന മധ്യാഹ്നേ തു നഭസ്തലാത്

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സു ശുദ്ധിയുള്ളവൻ പരബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കും. അങ്ങനെ, ഉച്ചക്കാലത്ത് ആകാശത്തിൽ സന്തുഷ്ടനായ സാംബൻ,

ദ്വിധാകൃതാത്മയോഗേന സാംബകുഷ്ഠമപോഹിതമ്

രണ്ടുവിധത്തിലുള്ള യോഗം ചെയ്തതിലൂടെ, സാംബന്റെ കുഷ്ഠരോഗം മാറി.

സാംബസ്തു സഹ സൂര്യേണ രഥസ്ഥേന ദിവാനിശമ്

സാംബൻ, രഥത്തിൽ ഇരുന്ന സൂര്യനോടൊപ്പം, പകലും രാത്രിയും കഴിഞ്ഞു.

ഭവിഷ്യമിതി വിഖ്യാതം ഖ്യാതം കൃത്വാ പുനര്നവമ്

ഇത് ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കും എന്ന് പ്രസിദ്ധമാണ്; എന്നും പുതുമയുള്ളതാണെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു.

ഉദയാചലമാശ്രിത്യ യമുനായാശ്ച ദക്ഷിണേ

ഉദയപർവ്വതത്തിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ച്, യമുനയുടെ തെക്കൻ കരയിലും,

മൂലസ്ഥാനം തതഃ പശ്ചാദസ്തമാനാചലേ രവിമ്

അതിനുശേഷം, ആ മൂലസ്ഥാനത്ത്, സൂര്യൻ അസ്തമയപർവ്വതത്തിൽ അസ്തമിക്കുന്നു.

മഥുരായാം തഥാ ചൈകം സ്ഥാപ്യ സാംബോ വസുന്ധരേ

അങ്ങനെ, സാംബൻ മഥുരയിൽ ഒരു പ്രതിമ സ്ഥാപിച്ചു, ഭൂമിദേവി.

ഏവം സാംബപുരം നാമ മഥുരായാം കുലേശ്വരമ്

ഇങ്ങനെ, മഥുരയിലെ സാംബപുരം എന്ന നഗരം, വംശത്തിന്റെ ഇശ്വരനാണ്.

മാഘമാസസ്യ സപ്തമ്യാം ദിവ്യം സാംബപുരം നരാഃ 177.

മാഘമാസത്തിലെ ഏഴാം തീയതി വന്നാൽ, മനുഷ്യർ ദിവ്യമായ സാംബപുരം പ്രാപിക്കുന്നു.

ഗച്ഛന്തി തത്പദം ശാന്തം സൂര്യമണ്ഡലഭേദകമ്

അവർ അതി ശാന്തമായ ആ സ്ഥലം എത്തുന്നു, അതു സൂര്യമണ്ഡലത്തേക്കാൾ ഉയർന്നതാണ്.

പാപപ്രശമനാഖ്യാനം മഹാപാതക നാശനമ്

പാപം ശമിപ്പിക്കുന്ന കഥ, മഹാപാപങ്ങൾ പോലും നശിപ്പിക്കുന്നു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സാമ്ബവചനത്രയസൂര്യപ്രതിഷ്ഠാനം നാമ സപ്തസപ്തത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ സാംബൻ മൂന്നു സൂര്യനെ സ്ഥാപിച്ച കഥയുള്ള നൂറ് എഴുപത് ഏഴാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച ദ്വിജാനുഗ്രഹകാമാര്ഥമന്നമുഗ്രസ്വരൂപിണമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ദ്വിജന്മാർക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ, ശക്തമായ ഭക്ഷണം നൽകണം.

ദ്വാദശ്യാം മാര്ഗശീര്ഷസ്യ ഉപോഷ്യ നിയതഃ ശുചിഃ

മാർഗശീർഷ മാസത്തിലെ ദ്വാദശി ദിവസം, ഉപവാസം പാലിച്ച്, ശുദ്ധനും നിയന്ത്രിതനും ആയിരിക്കുക.

ദ്വിജാനാം പ്രീണനം കൃത്വാ സ്വധാന്നപടുഭോജനൈഃ

സ്വന്തം അന്നത്തിൽ നിന്നുള്ള നല്ല ഭക്ഷണങ്ങൾ നൽകി ദ്വിജന്മാർ സന്തോഷിപ്പിക്കണം.

ഹര്ഷസ്തു സുമഹാഞ്ജാതോ രാമസ്യാക്ലിഷ്ടകര്മണഃ

കഴിവുള്ള രാമന്റെ നിർമലമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൊണ്ട് വലിയ സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നു.

മഹോത്സവം ച കര്തും സ ശത്രുഘ്നസ്യ മഹാത്മനഃ

മഹാത്മാവായ ശത്രുഘ്നനു വേണ്ടി വലിയ ഉത്സവം നടത്തണം.

ഏകാദശ്യാം സോപവാസഃ സ്നാത്വാ വിശ്രാന്തിസംജ്ഞകേ

ഏകാദശി ദിവസം, ഉപവാസം പാലിച്ച്, വിശ്രാന്തി എന്ന സ്ഥലത്ത് കുളിച്ച്,

തസ്മിന്മുക്ത്വാ യഥാകാമം ബ്രാഹ്മണാന്വൈ പ്രതര്പ്യ ച

അവിടെ, ഇഷ്ടാനുസരണം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് തൃപ്തി നൽകണം.

സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ പിതൃഭിഃ സഹ മോദതേ

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കുന്നു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ ശത്രുഘ്നലാവണേ രാമതീര്ഥയാത്രായാമഷ്ടസപ്തത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ മഥുരയുടെ മഹത്വവും ശത്രുഘ്നൻ ലവണനെ കൊല്ലുന്നതും രാമതീർത്ഥയാത്രയും ഉള്ള നൂറ് എഴുപത് എട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

ധരണ്യുവാച വിനാപരാധോ മനുജഃ സാപരാധശ്ച ജായതേ

ഭൂമി പറഞ്ഞു: മനുഷ്യൻ പിഴവില്ലാതെയും, പിഴവോടെയും ജനിക്കുന്നു.

കര്മണാചരണേനൈവ കരണേന ജുഗുപ്സിതഃ

അവൻ കുറ്റം ചെയ്യുന്നത്, പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്തതുകൊണ്ടാണ്.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച ഭക്ഷണം ദന്തകാഷ്ഠസ്യ രാജാന്നസ്യ തു ഭോജനമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ദന്തകാഠം ഉപയോഗിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ, രാജാവിന്റെ അന്നം കഴിക്കൽ,