വരാഹപുരാണമ്

സാമ്ബം ദൃഷ്ട്വാ ച സര്വാസാം ക്ഷുഭ്യതേ ച മനഃ പ്രഭോ

സാംബനെ കണ്ടപ്പോൾ അവരൊക്കെയുടെയും മനസ്സ് കലങ്ങിപ്പോയി, പ്രഭോ.

ത്വത്പ്രിയാര്ഥം സമായാതഃ കഥിതും തേ സുരോത്തമ

നിന്റെ ഇഷ്ടത്തിനായി ഇതൊക്കെയും അറിയിക്കാനാണ് ഞാൻ വന്നത്, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.

ക്രിയാതഃ സ്വര്ഗവാസോസ്തി നരകസ്തദ്വിപര്യയാത്

ശുഭകർമങ്ങൾ ചെയ്താൽ സ്വർഗത്തിൽ താമസിക്കാം; അതിന് വിപരീതമായി ചെയ്താൽ നരകത്തിലാകും.

യാവത്സ ശബ്ദോ ഭവതി താവത്പുരുഷ ഉച്യതേ 177.

വാക്ക് ഉണ്ടാകുന്നവരെ വരെ മനുഷ്യൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

നരകേ പുരുഷഃ പ്രോക്തോ വിപരീതോ മനീഷിഭിഃ

നരകത്തിൽ മനുഷ്യനെ ജ്ഞാനികൾ അതിന്റെ വിപരീതം എന്നു പറയുന്നു.

ആസനേഷൂപവിഷ്ടാനാം താസാം ക്ഷോഭം ച തത്ത്വതഃ

അവിടെ ഇരിപ്പുകളിൽ ഇരുന്നവരുടെ മനസ്സിലെ കലക്കം യഥാർത്ഥമായിരുന്നു.

താവത്സഭ്യാസനാന്യേവ സ്വാസ്തീര്യ ച വിഭാഗശഃ

സഭയിലെ ഇരിപ്പുകൾ വേറേ വേറെയായി വിരിച്ചിരുന്നതുവരെ അവിടെ അങ്ങനെ തന്നെ തുടര്ന്നു.

പശ്ചാത്സാമ്ബഃ സമായാതസ്തസ്യാഗ്രേ കരസംപുടമ്

ശേഷം സാംബൻ അവിടെ എത്തി, അവന്റെ മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ രൂപമതീവാസ്യ സാമ്ബസ്യൈവ വരസ്ത്രിയഃ

സാംബന്റെ അത്യന്തം മനോഹരമായ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ ആ മഹിളകൾ—

ഉത്തിഷ്ഠതഃ പ്രിയാഃ സര്വാ ഗച്ഛത സ്വനിവേശനമ്

"എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റു, പ്രിയരേ, നിങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങൂ."

സാംബസ്തത്രൈവ സംതസ്ഥൌ വേപമാനഃ കൃതാഞ്ജലിഃ

സാംബൻ അവിടെയേയ്ക്ക് തന്നെ നിന്നു, വിറയച്ചു, കൈകൂപ്പി.

കൃഷ്ണസ്തു കഥയാമാസ നാരദായ സവിസ്തരമ്

കൃഷ്ണൻ ആ സംഭവങ്ങൾ വിശദമായി നാരദനോട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

ക്ഷണോ നാസ്തി രഹോ നാസ്തി നാസ്തി കൃത്യേ വിഭാവനാ

ഒരു നിമിഷവും മറവുമില്ല, ഒറ്റയ്ക്കുള്ളതുമില്ല, ചെയ്യുന്നതിൽ ഒളിച്ചിടലുമില്ല.

ഏകവാസാസ്തഥാ ഗൌരീ ശ്യാമാ വാ വരവര്ണിനീ 177.

ചിലർ ഒറ്റ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നു, ചിലർ വെളുത്തവർ, ചിലർ കറുത്തവർ, എല്ലാവരും മനോഹരമായ വർണ്ണം ഉള്ളവർ.

സുരൂപം പുരുഷം ദൃഷ്ട്വാ ക്ഷരന്തി മുനിസത്തമ

സുന്ദരനായ പുരുഷനെ കണ്ടാൽ, മഹർഷിയേ, അവർ ആകർഷിതരാവുന്നു.

അതീവ മാനീ തേജസ്വീ ധാര്മികോഽതിഗുണാന്വിതഃ

അവൻ അത്യന്തം അഭിമാനിയും പ്രകാശവാനുമാണ്, ധാർമ്മികനും അനവധി ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവനുമാണ്.

നാരദസ്ത്വേവമേവം ച പ്രതിപൂജ്യ ഹരേര്വചഃ

ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ നാരദൻ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു.

യഥാ ഏകേന ചക്രേണ രഥസ്യ ന ഗതിര്ഭവേത്

ഒരു ചക്രം മാത്രം ഉള്ള രഥം മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയില്ലല്ലോ,

പുംസഃ സുദൃഷ്ടിപാതേന കൃതകൃത്യാ ഭവന്തി താഃ

അതു പോലെ, വ്യക്തമായ ദൃഷ്ടിയുള്ള പുരുഷന്റെ ഒരു നോക്കിൽ അവർക്കു വേണ്ടത് ലഭിച്ചുപോകുന്നു.

സാംബം ദൃഷ്ട്വൈവ താഃ സര്വാ അനങ്ഗേന പ്രപീഡിതാഃ

സാംബനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവരെല്ലാവരും സ്പർശമില്ലാതെ തന്നെ ആഗ്രഹത്തിൽ പെട്ടുപോയി.

തസ്മാത്സാംബസ്തു ദുഷ്ടാത്മാ തവ സ്ത്രീണാം വിനാശകൃത്

അതുകൊണ്ട്, ദുഷ്ടഹൃദയനായ സാംബൻ നിന്റെ സ്ത്രീകളുടെ നാശം വരുത്തിയവനായി.

മയാ ശ്രുതസ്തു ലോകേഭ്യോ ബ്രഹ്മര്ഷിഭ്യോ മുഹുര്മുഹുഃ

ഇത് ഞാൻ ലോകങ്ങളിൽ നിന്നും ബ്രഹ്മർഷിമാരിൽ നിന്നും പലതവണ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

ത്വമിഹാര്ഹസ്യമേയാത്മന്മയാ നു കഥിതം ഹിതമ്

നിന്റെ സ്വഭാവം എനിക്ക് അറിയാം; ഇവിടെ നീ അർഹനായവൻ, നിനക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്നത് ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു.

കൃഷ്ണഃ ശശാപ സാംബം തു വിരൂപത്വം ഭവിഷ്യതി 177.

കൃഷ്ണൻ സാംബനോട് ശാപം നൽകി: 'നീ ദേഹം തകർന്നവനാകും' എന്നു പറഞ്ഞു.

ശരീരാത്തു ഗലദ്രക്തം പൂതിഗന്ധയുതം സദാ

അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് എല്ലായ്പ്പോഴും രക്തം ചോരുകയും ദുർഗന്ധം പരക്കുകയും ചെയ്യും.

തതസ്തു നാരദേനൈവ സാമ്ബശാപവിനാശകഃ

പിന്നീട്, നാരദൻ തന്നെ സാംബന്റെ ശാപം നീക്കി.

സാംബ സാംബ മഹാബാഹോ ശൃണു ജാംബവതീസുത

സാംബാ, മഹാബാഹുവായ സാംബാ, ജാംബവതിയുടെ മകനേ, കേൾക്കു.

നമസ്കുരു യഥാന്യായം വേദോപനിഷദാദിഭിഃ

വേദവും ഉപനിഷത്തുകളും മറ്റു ശാസ്ത്രങ്ങളും പ്രകാരം യഥായോഗ്യം നമസ്കാരം ചെയ്യുക.

സാംബ ഉവാച തസ്യ ദേവഃ കഥം തുഷ്ടോ ഭവിഷ്യതി സ വൈ മുനേ

സാംബൻ ചോദിച്ചു: 'മഹർഷേ, ആ ദേവൻ എങ്ങനെ എനിക്കു സന്തോഷം കാണിക്കും?''