വരാഹപുരാണമ്

കൌതുകാര്ഥം തതോ ഗത്വാ ദേവം ഗര്ത്തേശ്വരം തദാ

അവിടെ കൗതുകം കൊണ്ടു, അവൻ ഗർത്തേശ്വരനെന്ന ദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

ധാത്രേയികായാസ്തസ്യാശ്ച ബഹുമാനപുരഃസരമ്

അവൻ ധാത്രേയിക എന്ന സ്ത്രീയോടും വലിയ ആദരവോടെ സമീപിച്ചു.

ഹാരാ രത്നമയാസ്തദ്വദ്ദദൌ ലോഭവിമോഹിതഃ

ലോഭത്തിലും മോഹത്തിലും ആകൃഷ്ടനായി, അവൾക്കു രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ ഹാരങ്ങൾ അവൻ തന്നു.

സ്നാത്വാ തീര്ഥേ സമീപേ ച കൃഷ്ണഗങ്ഗോദ്ഭവേ സദാ 176.

കൃഷ്ണയും ഗംഗയും ഉദ്ഭവിക്കുന്ന പുണ്യസ്ഥലത്തിനടുത്ത് അവൻ എല്ലായ്പോഴും സ്നാനം ചെയ്തു.

ഏവം തു കുര്വതസ്തസ്യ മാസഷട്കം തതോ ഗതമ്

ഇങ്ങനെ തുടരുമ്പോൾ, ആറു മാസം കടന്നു പോയി.

സ്വാശ്രമസ്ഥേന ദൃഷ്ടഃ സ കൃമിയുക്തഃ സമാഗതഃ

സ്വന്തം ആശ്രമത്തിൽ താമസിക്കുന്ന ഒരാൾ അവനെ കൃത്യമായി കണ്ടു; അവൻ കീടങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനായി അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.

യാവത്സ്നാനം സ കുരുതേ പതതേ രാശിമാത്രകഃ

അവൻ സ്നാനം ചെയ്യുമ്പോഴെല്ലാം, ഒരു കൂമ്പാരമത്രം കീടങ്ങൾ അവനിൽ നിന്ന് വീണു.

ഏവം സുമന്തുനാ ദൃഷ്ടമാശ്ചര്യം ബഹുവാസരമ്

ഇങ്ങനെ, സുമന്തു ആ അത്ഭുതകരമായ സംഭവം പല ദിവസവും കണ്ടു.

ഇതി ചിന്താസമായുക്തസ്തമപൃച്ഛദ്വിശംകിതഃ

അവൻ ആശങ്കയോടെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് സംശയത്തോടെ അവനോട് ചോദിച്ചു.

കിം കരോഷി ദിവാരാത്രൌ ബ്രൂഹി ത്വം പൃച്ഛതോ മമ പാംചാലോ ബ്രാഹ്മണസുതോ വാണിജ്യം ച സമാശ്രിതഃ

നീ പകലും രാത്രിയും എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? ഞാൻ ചോദിക്കുമ്പോൾ നീ പറഞ്ഞുതരിക. നീ പാഞ്ചാലനോ, ബ്രാഹ്മണപുത്രനോ, വ്യാപാരത്തിലോ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ?

ദക്ഷിണാപഥദേശാച്ച മഥുരായാം സമാഗതഃ

അവൻ ദക്ഷിണാപഥ ദേശത്തിൽ നിന്ന് മഥുരയിലേക്ക് എത്തിയവനായിരുന്നു.

സ്നാത്വാ മഹേശ്വരം ദൃഷ്ട്വാ ത്രിഗര്തേശ്വരസംജ്ഞിതമ്

സ്നാനം കഴിഞ്ഞ്, ത്രിഗർത്തേശ്വരനെന്ന മഹേശ്വരനെ അവൻ ദർശിച്ചു.

സുമന്തുരുവാച അസ്നാതേ കൃമിസമ്പൂര്ണം സ്നാതേ നിര്മലവര്ചസമ്

സുമന്തു പറഞ്ഞു: സ്നാനം ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവൻ കീടങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനായിരുന്നു; സ്നാനം ചെയ്താൽ അവൻ നിർമ്മലനും പ്രകാശവാനുമായിരിക്കും.

അസ്തി കിംചിന്മഹത്പാപം തവ പ്രച്ഛന്നസമ്ഭവമ് 176.

നിനക്ക് ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന വലിയൊരു പാപം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.

കാലിഞ്ജരസ്യ സംസ്പര്ശാച്ഛുദ്ധം ദേഹം ച ദൃശ്യതേ

കാലിഞ്ചരിന്റെ സ്പർശം കൊണ്ടു, നിന്റെ ശരീരം ശുദ്ധമായതായി കാണുന്നു.

നിരൂപ്യ കഥയാസ്മാകം യത്തേ പ്രച്ഛന്നകില്ബിഷമ്

നിന്റെ ഒളിയിരിക്കുന്ന പാപം എന്താണെന്ന് കണ്ടെത്തി ഞങ്ങളോട് പറയണം.

തീര്ഥമാഹാത്മ്യാഭവം ച ദൃഷ്ട്വാ പൃച്ഛാമി തേ ഹിതമ്

ഈ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം കണ്ടിട്ടാണ് ഞാൻ നിന്റെ ഭാവി നന്മക്കായി ചോദിക്കുന്നത്.

കിംചിന്നോവാച പൃഷ്ടോഽപി ഏവമേവ ഗതഃ പുനഃ

അവനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, പിന്നെയും അതേപോലെ അവിടെ നിന്ന് പോയി.

കാ ത്വം കസ്യാസി സുഭഗേ കശ്ച ദേശഃ പ്രിയംവദേ

നീ ആരാണ്, ഭാഗ്യശാലിയേ? നീ ആരുടെ മകളാണ്, മനോഹരമായി സംസാരിക്കുന്നവളേ? നീ ഏത് ദേശത്ത് നിന്നാണ് വന്നത്?

കിംചിത്കാലം സമാസ്ഥായ തേനോക്തം ഹി പ്രിയാം പ്രതി

കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞ്, അവൻ തന്റെ പ്രിയയോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

നിര്ബന്ധം തസ്യ തജ്ജ്ഞാത്വാ ദുഃഖേനോവാച തം പ്രതി

അവന്റെ ആവശ്യം മനസ്സിലാക്കി, അവൾ ബുദ്ധിമുട്ടോടെ അവനോട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

പംചാലനഗരീ രമ്യാ ഗങ്ഗായാശ്ചോത്തരേ തടേ

ഗംഗയുടെ വടക്കേ കരയിൽ മനോഹരമായ പാഞ്ചാല നഗരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ദുര്ഭിക്ഷപീഡിതേ രാഷ്ട്രേ ഗതൌ തൌ ദക്ഷിണാപഥമ് 176.

അവിടത്തെ രാജ്യം ക്ഷാമം മൂലം ദുരിതത്തിലായപ്പോൾ, ഇരുവരും തെക്കേ ദേശത്തേക്ക് പോയി.

തസ്മിന് സ്ഥാനേ പിതുര്മഹ്യം പംച പുത്രാ മയാ സഹ

അവിടത്ത് എന്റെ അച്ഛന് എനിക്കൊപ്പം അഞ്ചു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു.

യോഽസൌ കനിഷ്ഠകോ ഭ്രാതാ മമ ജ്യേഷ്ഠശ്ച പംചമഃ

അവൻ ആണ് എന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ, മൂത്തവൻ അഞ്ചാമനാണ്.

തസ്മിന്ഗതേഽഥ പിതരൌ കാലധര്മമുപേയതുഃ

അവൻ പോയ ശേഷം, എന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും മരണത്തെ ഏറ്റുവാങ്ങി.

അത്ര സ്നാനപരാ നിത്യം ദേവബ്രാഹ്മണവന്ദനമ്

ഇവിടെ ഞാൻ എപ്പോഴും സ്നാനത്തിലും ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും ആദരിക്കലിലും താല്പര്യത്തോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആശ്രിതാ കുലടാധര്മം കുലനാശോ മയാ കൃതഃ

കുളടസ്ത്രീയുടെ വഴികൾ സ്വീകരിച്ച്, ഞാൻ എന്റെ കുടുംബം നശിപ്പിച്ചു.

നീതാ നരകമത്യുഗ്രം മയാ പാപിഷ്ഠയാ ഭൃശമ്

എന്റെ വലിയ പാപങ്ങൾകൊണ്ട്, ഞാൻ അവനെ ഭയങ്കരമായ നരകത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.