വരാഹപുരാണമ്

കന്യാഽസ്ഥീനി തു സംഗൃഹ്യ മഥുരാമാജഗാമ ഹ

പക്ഷേ, ആ പെൺകുട്ടിയുടെ അസ്ഥികൾ ശേഖരിച്ച്, അവൻ മഥുരയിലേക്ക് പോയി.

നിത്യം സ്വര്ഗേ വസതി സ യസ്യാസ്ഥി ഹ്യര്ദ്ധചന്ദ്രകേ

ആരുടെയെങ്കിലും അസ്ഥികളിൽ അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയുണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ എപ്പോഴും സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.

തേന സാര്ഥേന സാ കന്യാ മഥുരായാം ജഗാമ ച

ആ കൂട്ടരോടൊപ്പം ആ കന്യക മഥുരയിലേക്ക് പോയി.

സുരൂപാ സുകുമാരാങ്ഗീ നീലകുംചിതമൂര്ദ്ധജാ

അവൾ സുന്ദരിയും നയനമായ ശരീരവും കറുത്ത വളഞ്ഞ മുടിയും ഉള്ളവളായിരുന്നു.

സുശ്ലിഷ്ടാങ്ഗുലിപാദാ തു നഖാസ്താമ്രോജ്ജ്വലാഃ ശുഭാഃ

അവളുടെ വിരലുകളും കാല്വിരലുകളും നന്നായി രൂപപ്പെട്ടതായിരുന്നു; നഖങ്ങൾ തവിട്ടു നിറത്തിൽ പ്രകാശമുള്ളതും ശുഭകരവുമായിരുന്നു.

ക്ഷാമോദരീ സമകുക്ഷിഃ പീനോന്നതപയോധരാ 175.

അവള്ക്ക് സ്ലക്ഷ്ണമായ വയറും സമമായ കുടലും നിറഞ്ഞ ഉയർന്ന മുലകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

സുനഖീ സ്വക്ഷിണീ സുഭ്രൂഃ സുപ്രമാണാ സുഭാഷിണീ

അവളുടെ നഖങ്ങൾ മനോഹരവും കണ്ണുകൾ ആകർഷകവും ക眉ികൾ സുന്ദരവും ശരീരഘടന തുല്യവുമായിരുന്നു; സംസാരവും മധുരമായിരുന്നു.

യം യം പശ്യതി ചാര്വങ്ഗീ യസ്താം ചൈവ പ്രപശ്യതി

ആ സുന്ദരിയായ യുവതിയെ ആരാണ് നോക്കിയാലും, അവളെ കണ്ടവരെയും അവൾ നോക്കിയവരെയും

ഏവംവിധാ തത്ര തത്ര തീര്ഥസ്നാനപരായണാ

ഇങ്ങനെയുള്ളവൾ എല്ലായിടത്തും തീർത്ഥസ്നാനത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

കാന്യകുബ്ജാധിപോ രാജാ ക്ഷത്രധര്മേ വ്യവസ്ഥിതഃ

കാന്യകുബ്ജരാജാവ്, ക്ഷത്രിയന്റെ ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരനായി,

പ്രവര്ത്തതേ സുവിത്താഢ്യ പ്രേക്ഷണീയം മനോരമമ്

വളരെ സമ്പന്നനും കാഴ്ചയ്ക്ക് മനോഹരനും ആകർഷകനുമായിരുന്നു.

തസ്യ ദേവസ്യ യാ വേശ്യാസ്താഭിഃ സാ പ്രതിലോഭിതാ

ആ ഭഗവാന്റെ വേശ്യമാർ അവളെ ആകർഷിച്ചു.

ഗീതനൃത്യാദിഷു രതാ താസാം ധര്മമുപാഗതാ

ഗാനം, നൃത്തം എന്നിവയിൽ ആസ്വാദനമുണ്ടായിരുന്ന അവൾ അവരോടൊപ്പം ജീവിച്ചു.

ഏവം വസതി സാ ബാലാ ദേവസ്യാസ്യ പരിഗ്രഹാ

ഇങ്ങനെ ആ ബാലിക ആ ഭഗവാന്റെ സേവകരോടൊപ്പം താമസിച്ചു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ കൃഷ്ണഗംഗാകാലിഞ്ജരപ്രഭാവേ പംചസപ്തത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ മഥുരയുടെ മഹാത്മ്യവും കൃഷ്ണഗംഗയും കാലിഞ്ചരത്തിന്റെ മഹത്വവും വിവരിക്കുന്ന നൂറ്യഞ്ഞുപത്തഞ്ചാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച വാണിജ്യഭാണ്ഡമാദായ സമൂഹസ്യ പ്രസംഗതഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: വ്യാപാരിയുടെ സാധനങ്ങൾ കൂട്ടത്തോടെ എടുത്തു,

സാര്ഥേന നിഷ്ഠിതഃ സോഽഥ ധനവാന്രൂപവാംസ്തതഃ

ആ കൂട്ടത്തിൽ ചേർന്ന് അവൻ സമ്പന്നനും സുന്ദരനുമായിരുന്നു.

ആക്രമ്യ തത്ര സമ്പ്രാപ്താ യത്ര സാ മഥുരാ പുരീ

അവിടെ എത്തി അവർ മഥുരാ നഗരത്തിലെത്തി.

തസ്മിന്സ്ഥാനേ സ പാംചാലഃ പ്രാതസ്തു പുരുഷൈഃ സഹ ഐശ്വര്യമദഭാവേന യാനേന മഹതാ തദാ

അവിടത്തെ പാഞ്ചാലൻ, പുലർച്ചെ തന്നെ തന്റെ ആളുകളോടൊപ്പം വലിയ ആഡംബരത്തോടെയും അഭിമാനത്തോടെയും വലിയ വാഹനത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.

ദേവതാദര്ശനം കൃത്വാ ദത്ത്വാ ദാനാന്യനേകശഃ

ദേവതയെ ദർശിച്ച ശേഷം, അവൻ പലതവണ പലവിധം ദാനങ്ങൾ നൽകി.

കൌതുകാര്ഥം തതോ ഗത്വാ ദേവം ഗര്ത്തേശ്വരം തദാ

അവിടെ കൗതുകം കൊണ്ടു, അവൻ ഗർത്തേശ്വരനെന്ന ദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

ധാത്രേയികായാസ്തസ്യാശ്ച ബഹുമാനപുരഃസരമ്

അവൻ ധാത്രേയിക എന്ന സ്ത്രീയോടും വലിയ ആദരവോടെ സമീപിച്ചു.

ഹാരാ രത്നമയാസ്തദ്വദ്ദദൌ ലോഭവിമോഹിതഃ

ലോഭത്തിലും മോഹത്തിലും ആകൃഷ്ടനായി, അവൾക്കു രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ ഹാരങ്ങൾ അവൻ തന്നു.

സ്നാത്വാ തീര്ഥേ സമീപേ ച കൃഷ്ണഗങ്ഗോദ്ഭവേ സദാ 176.

കൃഷ്ണയും ഗംഗയും ഉദ്ഭവിക്കുന്ന പുണ്യസ്ഥലത്തിനടുത്ത് അവൻ എല്ലായ്പോഴും സ്നാനം ചെയ്തു.

ഏവം തു കുര്വതസ്തസ്യ മാസഷട്കം തതോ ഗതമ്

ഇങ്ങനെ തുടരുമ്പോൾ, ആറു മാസം കടന്നു പോയി.

സ്വാശ്രമസ്ഥേന ദൃഷ്ടഃ സ കൃമിയുക്തഃ സമാഗതഃ

സ്വന്തം ആശ്രമത്തിൽ താമസിക്കുന്ന ഒരാൾ അവനെ കൃത്യമായി കണ്ടു; അവൻ കീടങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനായി അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.

യാവത്സ്നാനം സ കുരുതേ പതതേ രാശിമാത്രകഃ

അവൻ സ്നാനം ചെയ്യുമ്പോഴെല്ലാം, ഒരു കൂമ്പാരമത്രം കീടങ്ങൾ അവനിൽ നിന്ന് വീണു.

ഏവം സുമന്തുനാ ദൃഷ്ടമാശ്ചര്യം ബഹുവാസരമ്

ഇങ്ങനെ, സുമന്തു ആ അത്ഭുതകരമായ സംഭവം പല ദിവസവും കണ്ടു.

ഇതി ചിന്താസമായുക്തസ്തമപൃച്ഛദ്വിശംകിതഃ

അവൻ ആശങ്കയോടെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് സംശയത്തോടെ അവനോട് ചോദിച്ചു.