വരാഹപുരാണമ്

( ദ്വിജഃ പ്രതിഗ്രഹീതാ) കപിലാങ്ഗേഷു തിഷ്ഠന്തി ഭുവനാനി ചതുര്ദശ

കപിലന്റെ അംഗങ്ങളിൽ പതിനാലു ലോകങ്ങളും നിലകൊള്ളുന്നു.

( ഗോദാനം) മമ പാപച്ഛിദേ തുഭ്യം ദേവഗര്ഭ സുപൂജിത

ദൈവത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, ഉത്തമമായി പൂജിക്കപ്പെട്ടവനേ, എന്റെ പാപങ്ങൾ നീക്കാൻ ഞാൻ ഇത് നിനക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു.

(വിസര്ജനമ്) ഏവം വിദ്വാംസ്തു ദ്വാദശ്യാം യോ നരഃ ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ

ഇങ്ങനെ, അറിവുള്ളവൻ വിശ്വാസത്തോടെ ദ്വാദശി ദിനത്തിൽ ഇത് ചെയ്യുമ്പോൾ—

ബ്രാഹ്മണ ഉവാച കരോതി വിധിനാനേന തസ്യ പുണ്യം ശതോത്തരമ്

ഈ നിയമം അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നവന് ശതഗുണം പുണ്യഫലമുണ്ടാകും.

മയാപി ശ്രദ്ധയാ ചൈതത്കാലം തീര്ഥസ്യ സേവനമ്

ഞാനും വിശ്വാസത്തോടെ ഈ തീർത്ഥത്തിൽ ശരിയായ സമയത്ത് സേവനം ചെയ്തു.

യേന യൂയം ന ശക്താ മാം ബാധിതും പാപകര്മിണഃ

ഇതിന്റെ ഫലമായി, പാപകര്മ്മികൾ ആയ നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല.

താവദ്വ്രതം തു കര്ത്തവ്യം യാവദേകം ക്ഷയം വ്രജേത് 174.

ഒരു വട്ടം പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ ഈ വ്രതം പാലിക്കേണ്ടതാണ്.

ശ്രവണാദ്വോ ഗതിഃ സാക്ഷാത്സാധു ലക്ഷ്യാമി ചാഽധുനാ ഏവം ബ്രുവതി വിപ്രേ തു ആകാശേ ദുന്ദുഭിസ്വനഃ

നിങ്ങളിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്നതിലൂടെ നേരിട്ട് മോക്ഷം ലഭിക്കും; ഇപ്പോൾ ഞാൻ അതിനെ കാണും. ബ്രാഹ്മണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ ദുണ്ടുഭി ശബ്ദം കേട്ടു.

പ്രേതാനാം തു വിമാനാനി ആഗതാനി സമന്തതഃ

മരിച്ചവരുടെ വിമാനങ്ങൾ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമെത്തി.

അസ്യ വിപ്രസ്യ സമ്ഭാഷാത്പുണ്യസത്കീര്ത്തിതേന ച

ഈ ബ്രാഹ്മണനുമായി സംസാരിച്ചതും, പുണ്യത്തെ പ്രശംസിച്ചതുമാണ്—

തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സതാ സമ്ഭാഷണം വരമ്

അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും സദ്ഗുണമുള്ളവരുമായി സംവദിക്കുക ഏറ്റവും നല്ലതാണ്.

തീര്ഥാഭിഷേകിപുരുഷാദ്യഥാ തേഷാം ദുരാത്മനാമ്

തീർത്ഥത്തിൽ കുളിക്കുന്നവരെ പോലെ, ദുഷ്ടചിത്തമുള്ളവർക്കും—

പ്രാപ്തം തീര്ഥപ്രഭാവസ്യ ശ്രവണാന്മുക്തിദം ഫലമ്

തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം കേൾക്കുന്നവർക്കു മോക്ഷഫലം ലഭിക്കുന്നു.

യഃ പഠേത്പരയാ ഭക്ത്യാ ശൃണുയാദ്ഭക്തിതത്പരഃ

ആരെങ്കിലും പരമഭക്തിയോടെ ഈ ശ്ലോകം പാരായണം ചെയ്യുകയോ, ഭക്തിയിൽ മുഴുകി കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ,

പിശാചസംജ്ഞകം നാമ തീര്ഥം ത്രൈലോക്യവിശ്രുതമ്

മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ പിശാചം എന്ന പേരിലുള്ള തീർത്ഥം,

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മധു൦ മാ൦ സര്വതീര്ഥേ യമുനാസംഗമപ്രഭാവോനാമ ചതുഃസപ്തത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ മധുമാസത്തിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും യമുനാസംഗമത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന നൂറിനെട്ടുപതിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച യമുനാസ്രോതസി സ്നാത്വാ കൃഷ്ണദ്വൈപായനോ മുനിഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: യമുനാനദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത ശേഷം കൃഷ്ണദ്വൈപായനമുനി,

ധ്യാത്വാ മനസി ഗങ്ഗാം താം കാലിന്ദീം പാപഹാരിണീമ്

മനസ്സിൽ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഗംഗയായ യമുനയെ ധ്യാനിച്ചു.

സോമവൈകുണ്ഠയോര്മധ്യേ കൃഷ്ണങ്ഗേതി കഥ്യതേ

സോമയും വൈകുണ്ഠവും തമ്മിൽ അതിനെ കൃഷ്ണാംഗം എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

തത്രാശ്രമപദം ദിവ്യം മുനിപ്രവരസേവിതമ്

അവിടെ ദിവ്യമായ ഒരു ആശ്രമം ഉണ്ട്, പ്രധാനമുനികൾ സേവിക്കുന്നതായ.

മുനയോ വേദതത്ത്വജ്ഞാ ജ്ഞാനിനഃ സംശിതവ്രതാഃ

വേദങ്ങളുടെ സാരാംശം അറിയുന്ന, ജ്ഞാനികളും ദൃഢവ്രതികളും ആയ മുനികൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വ്യാസോഽപനോദയാമാസ നാനാവാക്യൈഃ സതാങ്ഗതിഃ

വ്യാസൻ വിവിധ വാക്കുകളിൽ അവരെ സന്മാർഗത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.

കാലഞ്ജരേ മഹാദേവം തത്ര തീര്ഥപതിം ശിവമ്

അവിടെ കാലഞ്ജരത്തിൽ മഹാദേവനായ ശിവൻ, തീർത്ഥങ്ങളുടെ നാഥൻ, വസിക്കുന്നു.

തത്ര സ്ഥിതോ ദ്വാദശാബ്ദവ്രതീ സംഗവിവര്ജിതഃ

അവിടെ, പതിനിരണ്ടുവർഷം വ്രതം പാലിച്ച് ആസക്തികളില്ലാതെ കഴിയുന്നവൻ,

ഗത്വാ ഹിമാലയം ചാസൌ ബദരീമഭിതോ ഗതഃ

ഹിമാലയത്തിലേക്ക് പോയി, ബദരിയുടെ സമീപം എത്തുന്നു.

ത്രികാലദര്ശീ ശുദ്ധാത്മാ സിദ്ധത്വം പ്രാപ്നുയാത്പ്രഭുഃ 175.

മൂന്നു കാലവും കാണുന്ന ശുദ്ധാത്മാവായ പ്രഭു, സിദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു.

പ്രത്യക്ഷം കൃഷ്ണതീര്ഥേ തു പാംചാല്യകുലതന്തുനാ। പാംചാല്യോഽഥ ദ്വിജഃ കശ്ചിന്നാമ്നാ വസുരിതി ശ്രുതഃ

കൃഷ്ണതീർത്ഥത്തിൽ, പാഞ്ചാലകുലത്തിൽ, വസു എന്ന പേരിൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് കേൾക്കുന്നു.

ദുര്ഭിക്ഷപീഡിതോഽത്യന്തം സഭാര്യോ ദക്ഷിണാം ഗതഃ

കഠിനമായ ദുര്ഭിക്ഷം അനുഭവിച്ച്, ഭാര്യയുമായി ദക്ഷിണഭാഗത്തേക്ക് പോയി.

നിവാസമകരോത്തത്ര ബ്രാഹ്മണീം വൃത്തിമാശ്രിതഃ

അവിടെ ബ്രാഹ്മണജീവിതം സ്വീകരിച്ച് താമസമാരംഭിച്ചു.