വരാഹപുരാണമ്

ഏവമുക്താസ്തദാ ദേവാ ഗാഃ പശൂംശ്ചാനുകല്പ്യ തേ । മുമുചുശ്ചരണാര്ഥായ രക്ഷാര്ഥം സരമാം ദദുഃ ।। ൧൬.

അങ്ങനെ ദേവന്മാർ പശുക്കളെയും മറ്റു മൃഗങ്ങളെയും ഒരുക്കി, യാഗത്തിനായി വിട്ടുവിട്ടു; അവയെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശരമയെ നിയോഗിച്ചു.

താശ്ച ഗാവോ ദേവശുന്യാ രക്ഷ്യമാണാ ധരാധരേ । തത്ര ജഗ്മുസ്തദാ ഗാവശ്ചരന്ത്യോ യത്ര തേഽസുരാഃ ।। ൧൬.

അവ ദേവശൂന്യമായപ്പോൾ, ശരമയുടെ കാവലിൽ, ആ പശുക്കൾ പർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന്, അസുരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ചെന്നു.

തേ ച ഗാവസ്തു താ ദൃഷ്ട്വാ ശുക്രമൂചുഃ പുരോഹിതമ് । പശ്വര്ഥം ദേവഗാ ബ്രഹ്മംശ്ചാര്യന്തേ രക്ഷമാണയാ । ദേവശൂന്യാ സരമയാ വദ കിം ക്രിയതേഽധുനാ ।। ൧൬.

അസുരന്മാർ ആ പശുക്കളെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ പുരോഹിതനായ ശുക്രനോട് പറഞ്ഞു: 'യാഗത്തിനുള്ള പശുക്കളും ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മനും ശരമയുടെ കാവലിലാണ്, ദേവന്മാർ ഇല്ല. ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം?'

ഏവമുക്തസ്തദാ ശുക്രഃ പ്രത്യുവാചാസുരാംസ്തദാ । ഏതാ ഗാ ഹ്രിയതാം ശീഘ്രമസുരാ മാ വിലമ്ബഥ ।। ൧൬.

അപ്പോൾ ശുക്രൻ അസുരന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ പശുക്കൾ ഉടൻ എടുത്തുകൊള്ളൂ, വൈകരുത്.'

ഏവമുക്താസ്തദാ ദൈത്യാ ജഹ്രുസ്താ ഗാ യദൃച്ഛയാ । ഹൃതാസു താസു സരമാ മാര്ഗമന്വേഷണേ രതാ ।। ൧൬.

അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അസുരന്മാർ ആ പശുക്കളെ ഇഷ്ടംപോലെ പിടിച്ചെടുത്തു; പശുക്കൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ, ശരമ അവയുടെ വഴികാണാൻ ശ്രമിച്ചു.

അപശ്യത് സാ ദിതേഃ പുത്രൈര്നീതാ ഗാവോ ധരാധരേ । ദൈത്യൈരപി ശുനീ ദൃഷ്ടാ ദൃഷ്ടമാര്ഗാ വിശേഷതഃ ।। ൧൬.

അവൾ കണ്ടപ്പോൾ, ദിതിയുടെ മക്കൾ പശുക്കളെ മലയിൽ കൊണ്ടുപോയതും, ദാനവന്മാർ ആ നായയെ ശ്രദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിച്ചതും മനസ്സിലായി.

ദൃഷ്ട്വാ തേ താം ച സാമ്നൈവ സാമപൂര്വമിദം വചഃ । ആസാം ഗവാം തു ദുഗ്ധ്വൈവ ക്ഷീരം ത്വം സരമേ ശുഭേ ।। ൧൬.

അവളെ കണ്ട ദാനവന്മാർ സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: 'സരമേ, ഭദ്രയേ, ഈ പശുക്കളിൽ നിന്നു പാൽ കറി, നീ തന്നെ കുടിക്കൂ.'

പിബസ്വൈവമിതി പ്രോക്താ തസ്യൈ തദ് ദദുരഞ്ജസാ । ദത്ത്വാ തു ക്ഷീരപാനം തു തസ്യൈ തേ ദൈത്യനായകാഃ ।। ൧൬.

അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അവർ ഉടൻ തന്നെ അവളെ പാൽ കുടിക്കാൻ അനുവദിച്ചു; ദാനവനായകർ സരമയ്ക്ക് പാൽ നൽകുകയും ചെയ്തു.

മാ ഭദ്രേ ദേവരാജായ ഗാശ്ചേമാ വിനിവേദയ । ഏവമുക്ത്വാ തതോ ദൈത്യാ മുമുചുസ്താം ശുനീം വനേ ।। ൧൬.

'ഭദ്രയേ, ഈ പശുക്കളുടെ കാര്യം ദേവരാജാവിനോട് പറയരുത്,' എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവർ ആ നായയെ കാടിലേക്ക് വിട്ടയച്ചു.

തൈര്മുക്താ സാ സുരാംസ്തൂര്ണം ജഗാമ ഖലു വേപതീ । നമശ്ചക്രേ ച ദേവേന്ദ്രം സരമാ സുരസത്തമമ് ।। ൧൬.

അവർ വിട്ടയച്ചതോടെ, അവൾ വേഗത്തിൽ ദേവന്മാരുടെ അടുക്കൽ നടുങ്ങി ചെന്നു, ദേവേന്ദ്രനോട് നമസ്കരിച്ചു.

തസ്യാശ്ച മരുതോ ദേവാ ദേവേന്ദ്രേണ നിരൂപിതാഃ । ഗൂഢം ഗച്ഛത രക്ഷാര്ഥം ദേവശുന്യാ മഹാബലാഃ ।। ൧൬.

ദേവേന്ദ്രൻ നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ, മറുതുകൾ ആ മഹാബലമുള്ള ദൈവികനായയോടൊപ്പം രഹസ്യമായി രക്ഷയ്ക്കായി പുറപ്പെട്ടു.

ഇത്യുക്താസ്തേന സൂക്ഷ്മേണ വപുഷാ ജഗ്മുരഞ്ജസാ । തേഽപ്യാഗമ്യ സുരേന്ദ്രായ നമശ്രക്രുര്ധരാധരേ ।। ൧൬.

അങ്ങനെ സൂക്ഷ്മരൂപത്തിൽ നിർദ്ദേശം ലഭിച്ചവർ വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു; മലയിൽ എത്തി ദേവേന്ദ്രനോട് നമസ്കരിച്ചു.

താം ദേവരാജഃ പപ്രച്ഛ ക്വ ഗാവഃ സരമേഽഭവന് । ഏവമുക്താ തു സരമാ ന ജാനാമീതി ചാബ്രവീത് ।। ൧൬.

ദേവരാജാവ് അവളോട് ചോദിച്ചു: 'സരമേ, പശുക്കൾ എവിടെയാണ്?' അപ്പോൾ സരമ പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് അറിയില്ല.'

തത ഇന്ദ്രോ രുഷാ യുക്തോ യജ്ഞാര്ഥമുപകല്പിതാഃ । ഗാവഃ ക്വ ചേതി മരുതഃ പ്രോവാചേദം ശുനീ കഥമ് ।। ൧൬.

അതിനുശേഷം, യജ്ഞത്തിനായി ഒരുക്കിയ പശുക്കൾ എവിടെയാണ് എന്ന് ദേവേന്ദ്രൻ കോപത്തോടെ മറുതുകളോടും നായയോടും ചോദിച്ചു.

ഏവമുക്താസ്തു മരുതോ ദേവേന്ദ്രേണ ധരാധരേ । കഥയാമാസുരവ്യഗ്രാഃ കര്മ്മ തത് സരമാകൃതമ് ।। ൧൬.

മലയിൽ ദേവേന്ദ്രൻ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, മറുതുകൾ ഉത്കണ്ഠയോടെ സരമ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി പറഞ്ഞു.

തത ഇന്ദ്രഃ സമുത്ഥായ പദാ സംതാഡയച്ഛുനീമ് । ക്രോധേന മഹതാവിഷ്ടോ ദേവേന്ദ്രഃ പാകശാസനഃ ।। ൧൬.

അതിനുശേഷം ദേവേന്ദ്രൻ വലിയ കോപത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ്, തന്റെ കാലുകൊണ്ട് നായയെ അടിച്ചു.

ക്ഷീരം പീതം ത്വയാ മൂഢേ ഗാവസ്താശ്ചാസുരൈര്ഹൃതാഃ । ഏവമുക്ത്വാ പദാ തേന താഡിതാ സരമാ ധരേ ।। ൧൬.

'നീ മണ്ടത്തനത്തോടെ പാൽ കുടിച്ചു; പശുക്കൾ ദാനവന്മാർ കൊണ്ടുപോയി,' എന്ന് പറഞ്ഞ് ദേവേന്ദ്രൻ സരമയെ കാലുകൊണ്ട് അടിച്ചു.

തസ്യേന്ദ്രപാദഘാതേന ക്ഷീരം വക്ത്രാത് പ്രസുസ്ത്രുവേ । സ്ത്രവതാ തേന പയസാ സാ ശുനീ യത്ര ഗാ ഭവന് । ജഗാമ തത്ര ദേവേന്ദ്രഃ സഹസൈന്യസ്തദാ ധരേ ।। ൧൬.

ദേവേന്ദ്രന്റെ അടിയേറ്റ് സരമയുടെ വായിൽ നിന്ന് പാൽ ഒഴുകി; ആ പാൽ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, നായ പശുക്കളുണ്ടായിരുന്നിടത്തേക്ക് പോയി. പിന്നെ ദേവേന്ദ്രനും തന്റെ സൈന്യവും അവിടേക്ക് പോയി.

ഗത്വാ ചാപശ്യദ് ദേവേന്ദ്രസ്താ ഗാ ദൈത്യൈരുപാഹൃതാഃ । പാലനാം ചക്രുര്യേ ദൈത്യാ ബലിനോ ഭൃശമ് । തേ സൈന്യൈര്നിഹതാഃ സദ്യസ്തത്യജുര്ഗാഃ സ്വമൂര്ത്തിഭിഃ ।। ൧൬.

അവിടെ ചെന്ന ദേവേന്ദ്രൻ, ദാനവന്മാർ കർശനമായി കാവൽനിൽക്കുന്ന പശുക്കളെ കണ്ടു; ദേവസൈന്യം ശക്തരായ ആ ദാനവന്മാരെ ഉടൻ തന്നെ സംഹരിച്ചു, അവർ സ്വന്തം രൂപത്തിൽ തിരിച്ചുപോയി, പശുക്കൾ വിട്ടുകളഞ്ഞു.

സാമന്തൈശ്ച സുരേന്ദ്രോഽഥ വൃതഃ പരമഹര്ഷിതൈഃ । താശ്ച ലബ്ധ്വാ മഹേന്ദ്രസ്തു മുദാ പരമയാ യുതഃ ।। ൧൬.

അതിനുശേഷം, സന്തോഷത്തോടെ കൂടിയിരുന്ന സഹചാരികളോടൊപ്പം മഹേന്ദ്രൻ പശുക്കളെ വീണ്ടെടുത്തു, അതിനാൽ അതീവ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.

ചകാര യജ്ഞാന് വിവിധാന് സഹസ്ത്രാനപി സ പ്രഭുഃ । ക്രിയമാണൈസ്തതോ യജ്ഞൈര്വവൃധേന്ദ്രസ്യ തദ് ബലമ് ।। ൧൬.

അവൻ ആയിരക്കണക്കിന് വിവിധ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി; ആ യജ്ഞങ്ങൾ നടക്കുന്നതിനാൽ ദേവേന്ദ്രന്റെ ശക്തി വളർന്നു.

വര്ദ്ധിതേന ബലേനേന്ദ്രോ ദേവസൈന്യമുവാച ഹ । സന്നഹ്യന്താം സുരാഃ ശീഘ്രം ദൈത്യാനാം വധകര്മണി ।। ൧൬.

ശക്തി വർദ്ധിച്ച ദേവേന്ദ്രൻ ദേവസൈന്യത്തോട് പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരെ, ദാനവന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ ഉടൻ ആയുധധാരികൾ ആകൂ.'

ഏവമുക്താസ്തതോ ദേവാഃ സന്നദ്ധാസ്തത്ക്ഷണേഽഭവന് । അസുരാണാമഭാവായ ജഗ്മുര്ദേവാഃ സവാസവാഃ ।। ൧൬.

അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ദേവന്മാർ ഉടൻ ആയുധധാരികളായി; ദേവേന്ദ്രനോടൊപ്പം അവർ ദാനവന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.

ഗത്വാ തു യുയുധുസ്തൂര്ണം വിജിഗ്യുസ്ത്വാസുരീം ചമൂമ് । ജിതാശ്ച ദേവൈരസുരാ ഹതശേഷാ ധരാധരേ । മമജ്ജുഃ സാഗരജലേ ഭയത്രസ്താ വിചേതസഃ ।। ൧൬.

അവർ വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ട് യുദ്ധം ചെയ്തു, അസുരരുടെ സൈന്യത്തെ ജയിച്ചു. ദേവന്മാർ അസുരരെ തോൽപ്പിച്ചു; ജീവനോടെ ശേഷിച്ചവർ ഭയത്താൽ വിറച്ച് മനസ്സു തെറ്റി സമുദ്രത്തിൽ ചാടിപ്പോയി.

ദേവരാജോഽപി ത്രിദിവം ലോകപാലൈഃ സമം ധരേ । ആരുഹ്യ ബുഭുജേ പ്രാഗ്വത് സ ദേവോ ദേവരാട് പ്രഭുഃ ।। ൧൬.

അപ്പോൾ ദേവരാജാവും ലോകപാലന്മാരുമൊത്ത് സ്വർഗത്തിലേക്ക് കയറി, മുമ്പുപോലെ ആ ദൈവികനായ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ആധിപത്യം ആസ്വദിച്ചു.

യ ഏനം ശ്രൃണുയാന്നിത്യം സരമാഖ്യാനമുത്തമമ് । സ ഗോമേധസ്യ യജ്ഞസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ ।। ൧൬.

ആ ഉത്തമമായ കഥയെ മുഴുവനായി ആരെങ്കിലും ദിവസേന ശ്രവിച്ചാൽ, അവൻ ഗോമേധ യാഗത്തിന്റെ ഫലം നേടും.

ഭ്രഷ്ടരാജ്യശ്ച യോ രാജാ ശ്രൃണോതീദം സമാഹിതഃ । സ ദേവേന്ദ്ര ഇവ സ്വര്ഗം രാജ്യം സ്വം ലഭതേ നരഃ ।। ൧൬.

രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട രാജാവൊരുവൻ ഈ കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടാൽ, ഇന്ദ്രൻ പോലെ തന്നെ സ്വർഗംപോലുള്ള സ്വന്തം രാജ്യം വീണ്ടും ലഭിക്കും.

ധരണ്യുവാച । യേ തേ മണൌ തദാ ദേവ ഉത്പന്നാ നരപുംഗവാഃ । തേഷാം വരോ ഭഗവതാ ദത്തസ്ത്രേതായുഗേ കില ।। ൧൭.

ധരിണി പറഞ്ഞു: ദേവനേ, ആ സമയത്ത് രത്നങ്ങളിൽ ജനിച്ച ആ മഹാന്മാരെ ഭഗവാൻ ത്രേതായുഗത്തിൽ ഏത് വരമാണ് നൽകിയതെന്ന് പറയുമോ?

രാജാനോ ഭവിതാരോ വൈ കഥം തേഷാം സമുദ്ഭവഃ । കിം ച ചക്രുര്ഹി തേ കര്മ പൃഥങ് നാമാനി ശംസ മേ ।। ൧൭.

ആ രാജാക്കന്മാർ ആരാകും, അവർ എങ്ങനെ ജനിക്കും? അവർ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ എന്തൊക്കെയായിരുന്നു? ഓരോരുത്തരുടേയും പേരുകൾ ദയവായി പറയൂ.