വരാഹപുരാണമ്

ഏവം വസന്സുഖം തത്ര ഗോകര്ണഃ സഹ ബന്ധുഭിഃ

ഇങ്ങനെ ഗോകർണ്ണൻ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.

ശുകേശ്വരം പ്രതിഷ്ഠാപ്യ ദിവ്യം സത്രം ചകാര ഹ

അവൻ ശുകേശ്വരനെ സ്ഥാപിച്ച് ദൈവികമായ യാഗം നടത്തി.

ശുകസത്രമിതി ഖ്യാതം മൃതോ മുക്തിമവാപ സഃ 173.

ആ യാഗം ശുകസത്രം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു; മരിച്ചപ്പോൾ അവൻ മോക്ഷം നേടി.

ശുകപ്രദാനേ ഗോകര്ണഃ ഫലം സ്നാനസ്യ സംഗമാത്

ശുകനെ സമർപ്പിച്ചതിലൂടെ ഗോകർണ്ണന് സംയമനത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിച്ചു.

ശബരായ സഭാര്യായ തേന സ്വര്ഗം ഗതശ്ച ഹ

ഭാര്യയോടൊപ്പം ശബരനു അത് നൽകി, പിന്നെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.

ഏതത്തേ കഥിതം സര്വം മഥുരായാം മഹത്ഫലമ്

മഥുരയിൽ വലിയ ഫലം നൽകുന്ന ഈ കഥ മുഴുവൻ ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു.

ഗോകര്ണസ്യ തു സന്താനമക്ഷയം ധര്മതോഽവ്യയമ്

ഗോകർണ്ണന്റെ വംശം ധർമ്മപഥത്തിൽ അക്ഷയവും നശിക്കാത്തതുമാണ്.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഗോകര്ണമാഹാത്മ്യേ ത്രയസ്സപ്തത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ഗോകർണ്ണമാഹാത്മ്യത്തിലെ നൂറ്റി എഴുപത്തി മൂന്നാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച സംഗമസ്യ പ്രഭാവം ഹി പാപിനാമപി മുക്തിദമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: സംയമനത്തിന്റെ മഹത്വം പാപികൾക്കു പോലും മോക്ഷം നൽകുന്നു.

അത്രൈവ ശ്രൂയതേ പൂര്വം ബ്രാഹ്മണഃ സംശിതവ്രതഃ

ഇവിടെ തന്നെ മുമ്പ് ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ, ദൃഢവ്രതനായവൻ, ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് കേൾക്കാം.

സ്വാധ്യായയുക്തോ ഹോമേ ച നിത്യയുക്തഃ സഃ യോഗവിത്

അവൻ സ്വാധ്യായത്തിലും ഹോമത്തിലും എപ്പോഴും ഏർപ്പെട്ട് യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായിരുന്നു.

ഏവം കര്മാണി കുര്വന്സ ബ്രഹ്മലോകജിഗീഷയാ

ഇങ്ങനെ എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളും ബ്രഹ്മലോകം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ചെയ്തിരുന്നു.

തസ്യ ബുദ്ധിരിയം ജാതാ തീര്ഥാഭിഗമനം പ്രതി

അവന്‍റെ മനസ്സ് തീർത്ഥയാത്രയിലേക്കാണ് തിരിഞ്ഞത്.

പ്രയാതോ വിധിവത്സാക്ഷാത് സൂര്യസ്യോദയനം പ്രതി

അവൻ വിധിപരമായി നേരെ സൂര്യോദയദിശയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

തഥാ ചോത്തരകോട്യാം തു തഥാ മന്മാഥുരം ച യത്

അതുപോലെ തന്നെ ഉത്തരകോടിയിലും മന്മാഥുരയിലുമാണ് അവൻ ചെന്നത്.

ഗത്വാ സര്വാണി തീര്ഥാനി സ്നാത്വാ പൂതോ ഭവാമ്യഹമ്

എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും പോയി സ്നാനം ചെയ്ത് ഞാൻ ശുദ്ധനാകുന്നു.

കൃതപൂജാനമസ്കാരഃ അധ്വാനം പ്രത്യപദ്യത

പൂജയും നമസ്കാരവും നടത്തി അവൻ വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു.

അരണ്യേ കണ്ടകവൃതേ നിര്ജനേ ശബ്ദവര്ജിതേ 174.

മുളകുത്തുള്ള, ആളില്ലാത്ത, ശബ്ദമില്ലാത്ത കാടിലാണ്.

ഈഷദുത്ത്രസ്തഹൃദയസ്തിഷ്ഠദുന്മീല്യ ചക്ഷുഷീ

ഹൃദയം അല്പം ഭയത്തോടെ, കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അവൻ അവിടെ നിന്നു.

പപ്രച്ഛ മധുരാലാപഃ കേ യൂയം രൌദ്രമൂര്ത്തയഃ

മധുരമായി സംസാരിച്ച് അവൻ ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങൾ ആരാണ്, ഭയാനകരൂപമുള്ളവർ?'

ഏകസ്ഥാനാത്സദാ യൂയം പ്രസ്ഥിതാഃ കുത്ര വാ സദാ ക്ഷുത്പിപാസാതുരാ നിത്യം ബഹുദുഃഖസമന്വിതാഃ

'നിങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരിടത്താണ് ഇരിക്കുന്നത്—എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്? എപ്പോഴും വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ച്, അനവധി ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവരാണ്.'

ദുര്ബുദ്ധ്യാ ച വൃതാഃ സര്വേ ഹീനജ്ഞാനാ വിചേതസഃ

'നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ദുർബുദ്ധിയുള്ളവരും, ജ്ഞാനമില്ലാത്തവരും, വിവേകമില്ലാത്തവരുമാണ്.'

നാന്തരിക്ഷം മഹീം ചാപി ജാനീമോ ദിവസം തഥാ

'ആകാശവും ഭൂമിയും, ദിവസവും ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല.'

അപ്രകാമമിദം ഭാതി ഭാസ്കരോദയനം പ്രതി

'സൂര്യോദയദിശയിലേക്കുള്ള ഈ യാത്ര ആഗ്രഹകരമായി തോന്നുന്നില്ല.'

ശീഘ്രഗോ രോധകശ്ചൈവ പംചമോ ലേഖകസ്തഥാ പ്രേതാനാം കര്മജാതാനാം നാമ്നാം വൈ സമ്ഭവഃ കുതഃ

'വേഗത്തിൽ പോകുന്നവനും തടയുന്നവനും അഞ്ചാമനായ എഴുത്തുകാരനും—മരിച്ചവരുടെ പേരിനും കർമ്മങ്ങൾക്കും എങ്ങനെയാണ് ഉത്ഭവം?'

കിം തത്കാരണമേതദ്ധി യൂയം സര്വേ സനാമകാഃ അഹം സ്വാദു സദാശ്നാമി ദദ്മി പര്യുഷിതം ദ്വിജേ

'ഇതിനാണ് കാരണം, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പേരില്ലാത്തവരാണല്ലോ? ഞാൻ എപ്പോഴും പുതിയതാണ് കഴിക്കുന്നത്, പഴയതാണു ദ്വിജന്മാർക്ക് നൽകുന്നത്.'

ഏതത്കാരണമുദ്ദിശ്യ നാമ പര്യുഷിതം ദ്വിജ

'ഇതിനാലാണ്, ദ്വിജൻ, എന്നെ 'പഴയഭക്ഷണം നൽകുന്നവൻ' എന്നു വിളിക്കുന്നത്.'

ഏതത്കാരണമുദ്ദിശ്യ പരഃ സൂചീമുഖസ്തതഃ 174.

'ഇതിനാലാണ്, അടുത്തവനെ 'സൂചിമുഖൻ' എന്നു വിളിക്കുന്നത്.'

ഏതത്കാരണമുദ്ദിശ്യ ശീഘ്രഗസ്തേന സോച്യതേ

'ഇതിനാലാണ്, വേഗത്തിൽ പോകുന്നവനെ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്.'