വരാഹപുരാണമ്

ശുകേന കോപാച്ഛാപോ മേ ദത്തോഽയം ജല്പകോ ബടുഃ

കോപത്തിൽ ശുകൻ എന്നെ ശപിച്ചു: 'ഈ ബാലൻ വെറും വാക്കുകൾ മാത്രം പറയുന്നവനാകട്ടെ.'

ഇത്യുക്തമാത്രേ വചനേ തത്രൈവാഹം ശുകോദരഃ 170.

അവൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ ഉടനെ, ഞാൻ അവിടെയേയ്ക്ക് ശുകന്റെ ഇളയനായകനായി മാറി.

മുനയസ്തം മഹാത്മാനം ശുകം തത്ത്വാര്ഥവിത്തമമ്

മഹർഷിമാർ ആ മഹാത്മാവായ ശുകനെ സത്യാർത്ഥത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭനായി കണക്കാക്കി.

ആഗാമികാലേ ദാസ്യാമി വരമസ്മൈ ശുകായ ഭോ

ഭാവിയിൽ ഞാൻ ഈ ശുകനു ഒരു വരം നൽകും, മഹാനേ.

അയം ഭവിഷ്യതി സദാ സദ്ഭാവഹിതഭാവനഃ

അവൻ എപ്പോഴും നല്ലവരുടെ ക്ഷേമം മാത്രം ആലോചിക്കുന്നവനാകും.

മഥുരായാം മൃതഃ പശ്ചാദ്ബ്രഹ്മലോകം ഗമിഷ്യതി

മഥുരയിൽ മരിച്ച ശേഷം, അവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ എത്തും.

മഥുരാമഥുരോച്ചാരം കുര്വന്നിത്യമതന്ദ്രിതഃ

അവൻ എപ്പോഴും ക്ഷീണമില്ലാതെ 'മഥുര' എന്ന പേരും ഉച്ചരിക്കും.

പ്രാപ്തോഽഹം ശബരേണൈവ യേനാഹം പഞ്ജരേ ധൃതഃ

ഒരു ശബരൻ എന്നെ പിടിച്ചു, ഒരു പഞ്ചരത്തിൽ അടച്ചു വെച്ചു.

മുനേഃ പ്രസാദാന്മേ ജ്ഞാനം ന ജഹാതി കദാചന

മഹർഷിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ജ്ഞാനം ഒരിക്കലും എന്നെ വിട്ടുപോകുന്നില്ല.

സ്വസ്ഥോ ഭവ മഹാഭാഗ മാ സ്മ ശോകേ മനഃ കൃഥാഃ

മഹാഭാഗവ, മനസ്സിൽ ദുഃഖം വരുത്തരുത്; മനസ്സിലൊരു സമാധാനം പുലർത്തുക.

തസ്യ തദ്വചനം ഹൃദ്യം ശുകമോക്ഷപ്രദായകമ്

അവന്റെ ആ ഹൃദയസ്പർശിയായ വാക്കുകൾ ശുകനു മോക്ഷം നൽകുകയും ചെയ്തു.

തസ്യാം വസാമ്യഹം ഭദ്ര വാണിജ്യാര്ഥമിഹാഗതഃ ।। പുനരിച്ഛാമഹേ തത്ര ഭാണ്ഡം ഗൃഹ്യ യഥാസുഖമ് ।170.

ഞാൻ അവിടെ താമസിക്കുന്നു, സുന്ദരിയേ, ഇവിടെ വാണിജ്യത്തിനായി വന്നതാണ്. പിന്നെയും ഞങ്ങൾ അവിടെ പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, നമ്മുടെ സാധനങ്ങൾ എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും എടുത്തുകൊണ്ട്.

മഥുരാവാസിനം ശ്രുത്വാ ഗോകര്ണം സ ശുകസ്തദാ

ഗോകർണ്ണൻ മഥുരയിൽ താമസിക്കുന്നവനാണെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ ആ തുതികയും അപ്പോൾ—

ഏവം ച വദതസ്തസ്യ ശബരീ ശയനോത്ഥിതാ

അവൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശബരി കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

ഭൃത്യൈഃ പരിവൃതം ചാരുദര്ശനീയസ്വരൂപകമ്

ഭൃത്യന്മാർ ചുറ്റുമിരുന്ന്, മനോഹരമായ രൂപം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.

പ്രിയാതിഥിം ച സംപ്രാപ്തം മാതഃ പൂജ്യതമം ശുചിമ്

പ്രിയപ്പെട്ട അതിഥിയെ, അമ്മേ, ഏറ്റവും ആദരിക്കേണ്ടവനായി ശുദ്ധിയോടെ അവൾ സ്വീകരിച്ചു.

ശുകസ്യ വചനാദ്യാവത്പൂജാര്ഥമുപകല്പിതമ്

തുതികയുടെ വാക്കുകൾക്കനുസരിച്ച് അവന്റെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ചെയ്തു.

തസ്യാഗ്രേ തു പുനസ്തേന ശുകേനാതിഥിപൂജനമ്

അവളുടെ മുമ്പിൽ വീണ്ടും ആ തുതിക അതിഥിപൂജ നടത്തി.

ഫലാനി മാംസയുക്താനി മധൂനി സുരഭീണി ച

മാംസം ചേർത്ത പഴങ്ങളും സുഗന്ധമുള്ള തേനും—

ഇത്യുക്തഃ ശബരേണാഥ ഗോകര്ണോ വാക്യമബ്രവീത്

ഇങ്ങനെ ശബരി പറഞ്ഞപ്പോൾ ഗോകർണ്ണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

ശുകോഽയം പഞ്ജരസ്ശ്ചശ്ച പുത്രാര്ഥം മേ പ്രദീയതാമ്

ഈ തുതികയും അതിന്റെ കൂട്ടും എന്റെ മകനുവേണ്ടി എനിക്ക് തരിക.

ഇത്യുക്തമാത്രേ വചനേ ശബരോ വാക്യമബ്രവീത് 170.

അവൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞതുമാത്രം കൊണ്ടു ശബരി മറുപടി പറഞ്ഞു.

സരസ്വത്യാഃ ഫലേ ചൈവ ദത്തേ ദാസ്യാമി തേ ശുകമ്

സരസ്വതിയുടെ ഫലം നൽകിയാൽ ഞാൻ നിനക്കു തുതിക നൽകാം.

സരസ്വത്യാഃ സങ്ഗമേ ച യത്ഫലം ലഭതേ നരഃ

സരസ്വതിയുടെ സംഗമത്തിൽ മനുഷ്യൻ നേടുന്ന ഫലം—

യത്ഫലം സങ്ഗമസ്യോക്തം ശൃണുയാദ്ദ്വാദശീവ്രതമ്

സംഗമത്തിന്റെ ഫലമായി പറയുന്നതും, ദ്വാദശി വ്രതത്തെക്കുറിച്ചും കേൾക്കണം.

യമുദ്ദിശ്യ വ്രതം കുര്യാത്സ ഗച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ്

ആ വ്രതം ആരുവേണ്ടി ചെയ്യുകയാണോ, അവൻ പരമഗതി നേടും.

നാസൌ യമപുരം യാതി വിഷ്ണുലോകം ച ഗച്ഛതി

അവൻ യമപുരിയിലേക്ക് പോകുന്നില്ല; വിഷ്ണുലോകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഗോകര്ണസരസ്വതീമാഹാത്മ്യേ സപ്തത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ ഗോകർണ്ണ സരസ്വതീമാഹാത്മ്യത്തിൽ എഴുപത് അധികം നൂറാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച പ്രവിശ്യ ഗൃഹ്യ തത്പുണ്യം മാതാപിത്രോസ്തദര്പിതമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: അകത്തു കടന്ന്, ആ പുണ്യം എടുത്ത് അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും പേരിൽ അർപ്പിക്കണം.