വരാഹപുരാണമ്

ശുകസ്യ വിപ്രിയം യാദൃങ് മഹര്ഷേസ്തു തപസ്യതഃ

ശുകന് എന്ത് ഇഷ്ടമല്ലയോ, അതേപോലെ തന്നെ മഹർഷിക്കും, austerityയിൽ ലീനനായവനുമായിരുന്നു.

തപശ്ചചാര വിപുലം ശുകോ വ്യാസസുതോ മഹാന് 170.

വ്യാസന്റെ മഹാനായ പുത്രൻ ശുകൻ വലിയ തപസ്സ് ചെയ്തു.

ഋഷയസ്തത്ര ചാജഗ്മുരസിതോ ദേവലസ്തദാ

അപ്പോൾ അസിതനും ദേവലനും ഉൾപ്പെടെ മഹർഷിമാർ അവിടെ എത്തി.

അങ്ഗിരാസ്തൈത്തിരീ രൈഭ്യഃ കാണ്വോ മേധാതിഥിഃ കൃതഃ

അംഗിരാസ്, തൈത്തിരീയൻ, റൈഭ്യൻ, കാണ്വൻ, മേധാതിഥി, കൃതൻ —

വാമദേവശ്ചാശ്വശിരാസ്ത്രിശീര്ഷോ ഗൌതമോദരഃ

വാമദേവൻ, അശ്വശിരസ്, ത്രിശീർഷൻ, ഗൗതമൻ, ഉദരൻ —

ശുകം സമ്മുഖയാമാസുഃ പപ്രച്ഛുര്ദ്ധര്മസംഹിതാമ്

അവരൊക്കെയും ശുകനെ സമീപിച്ചു, ധർമ്മത്തിന്റെ മാർഗ്ഗം കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.

ഭ്രഷ്ടഃ ശ്രദ്ധാന്വിതോ ബാല്യാത്സുനീത്യാമഗ്രതശ്ചരന്

വിശ്വാസത്തിൽ അർപ്പിതനായിരുന്നെങ്കിലും, ബാല്യത്തിൽ ഞാൻ നല്ല വഴികൾ പിന്തുടർന്നിട്ടും വഴിതെറ്റി പോയി.

അന്യായവാദിനം മാം ച ഗുരുര്നിത്യം നിഷേധതി

ന്യായമില്ലാത്തത് സംസാരിച്ച എന്നെ ഗുരു എപ്പോഴും വിലക്കിയിരുന്നു.

പൂര്വപക്ഷാശ്ച സിദ്ധാന്താഃ പരസ്പരജിഗീഷവഃ

പൂർവ്വപക്ഷവും സിദ്ധാന്തങ്ങളും തമ്മിൽ പരസ്പരം ജയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ഏവം നിഷേധിതശ്ചാഹം ഗുരുണാ മുനിസത്തമൈഃ

ഇങ്ങനെ ഞാൻ ഗുരുവും മഹർഷിമാരും ചേർന്ന് നിരോധിക്കപ്പെട്ടു.

ശുകേന കോപാച്ഛാപോ മേ ദത്തോഽയം ജല്പകോ ബടുഃ

കോപത്തിൽ ശുകൻ എന്നെ ശപിച്ചു: 'ഈ ബാലൻ വെറും വാക്കുകൾ മാത്രം പറയുന്നവനാകട്ടെ.'

ഇത്യുക്തമാത്രേ വചനേ തത്രൈവാഹം ശുകോദരഃ 170.

അവൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ ഉടനെ, ഞാൻ അവിടെയേയ്ക്ക് ശുകന്റെ ഇളയനായകനായി മാറി.

മുനയസ്തം മഹാത്മാനം ശുകം തത്ത്വാര്ഥവിത്തമമ്

മഹർഷിമാർ ആ മഹാത്മാവായ ശുകനെ സത്യാർത്ഥത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭനായി കണക്കാക്കി.

ആഗാമികാലേ ദാസ്യാമി വരമസ്മൈ ശുകായ ഭോ

ഭാവിയിൽ ഞാൻ ഈ ശുകനു ഒരു വരം നൽകും, മഹാനേ.

അയം ഭവിഷ്യതി സദാ സദ്ഭാവഹിതഭാവനഃ

അവൻ എപ്പോഴും നല്ലവരുടെ ക്ഷേമം മാത്രം ആലോചിക്കുന്നവനാകും.

മഥുരായാം മൃതഃ പശ്ചാദ്ബ്രഹ്മലോകം ഗമിഷ്യതി

മഥുരയിൽ മരിച്ച ശേഷം, അവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ എത്തും.

മഥുരാമഥുരോച്ചാരം കുര്വന്നിത്യമതന്ദ്രിതഃ

അവൻ എപ്പോഴും ക്ഷീണമില്ലാതെ 'മഥുര' എന്ന പേരും ഉച്ചരിക്കും.

പ്രാപ്തോഽഹം ശബരേണൈവ യേനാഹം പഞ്ജരേ ധൃതഃ

ഒരു ശബരൻ എന്നെ പിടിച്ചു, ഒരു പഞ്ചരത്തിൽ അടച്ചു വെച്ചു.

മുനേഃ പ്രസാദാന്മേ ജ്ഞാനം ന ജഹാതി കദാചന

മഹർഷിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ജ്ഞാനം ഒരിക്കലും എന്നെ വിട്ടുപോകുന്നില്ല.

സ്വസ്ഥോ ഭവ മഹാഭാഗ മാ സ്മ ശോകേ മനഃ കൃഥാഃ

മഹാഭാഗവ, മനസ്സിൽ ദുഃഖം വരുത്തരുത്; മനസ്സിലൊരു സമാധാനം പുലർത്തുക.

തസ്യ തദ്വചനം ഹൃദ്യം ശുകമോക്ഷപ്രദായകമ്

അവന്റെ ആ ഹൃദയസ്പർശിയായ വാക്കുകൾ ശുകനു മോക്ഷം നൽകുകയും ചെയ്തു.

തസ്യാം വസാമ്യഹം ഭദ്ര വാണിജ്യാര്ഥമിഹാഗതഃ ।। പുനരിച്ഛാമഹേ തത്ര ഭാണ്ഡം ഗൃഹ്യ യഥാസുഖമ് ।170.

ഞാൻ അവിടെ താമസിക്കുന്നു, സുന്ദരിയേ, ഇവിടെ വാണിജ്യത്തിനായി വന്നതാണ്. പിന്നെയും ഞങ്ങൾ അവിടെ പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, നമ്മുടെ സാധനങ്ങൾ എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും എടുത്തുകൊണ്ട്.

മഥുരാവാസിനം ശ്രുത്വാ ഗോകര്ണം സ ശുകസ്തദാ

ഗോകർണ്ണൻ മഥുരയിൽ താമസിക്കുന്നവനാണെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ ആ തുതികയും അപ്പോൾ—

ഏവം ച വദതസ്തസ്യ ശബരീ ശയനോത്ഥിതാ

അവൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശബരി കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

ഭൃത്യൈഃ പരിവൃതം ചാരുദര്ശനീയസ്വരൂപകമ്

ഭൃത്യന്മാർ ചുറ്റുമിരുന്ന്, മനോഹരമായ രൂപം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.

പ്രിയാതിഥിം ച സംപ്രാപ്തം മാതഃ പൂജ്യതമം ശുചിമ്

പ്രിയപ്പെട്ട അതിഥിയെ, അമ്മേ, ഏറ്റവും ആദരിക്കേണ്ടവനായി ശുദ്ധിയോടെ അവൾ സ്വീകരിച്ചു.

ശുകസ്യ വചനാദ്യാവത്പൂജാര്ഥമുപകല്പിതമ്

തുതികയുടെ വാക്കുകൾക്കനുസരിച്ച് അവന്റെ പൂജയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ചെയ്തു.

തസ്യാഗ്രേ തു പുനസ്തേന ശുകേനാതിഥിപൂജനമ്

അവളുടെ മുമ്പിൽ വീണ്ടും ആ തുതിക അതിഥിപൂജ നടത്തി.

ഫലാനി മാംസയുക്താനി മധൂനി സുരഭീണി ച

മാംസം ചേർത്ത പഴങ്ങളും സുഗന്ധമുള്ള തേനും—