വരാഹപുരാണമ്

തേനോക്തം ഭോ ഇഹാഗച്ഛ ആതിഥ്യം കരവാണി തേ

അവൻ പറഞ്ഞു: 'സൗഹൃദമേ, ഇവിടെ വാ; ഞാൻ നിന്നെ ആദരിക്കാം.'

ഫലാനീമാനി സ്വാദൂനി മധുമാംസോദകാനി ച 170.

ഇവിടെ ഈ മധുരമായ പഴങ്ങളും തേനും ഇറച്ചിയും വെള്ളവും ഉണ്ട്.

ആഗത്യ പിതരൌ മഹ്യം വിശേഷം തൌ കരിഷ്യതഃ

എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ ഇവിടെ എത്തിയാൽ, അവർ നിന്നെ പ്രത്യേകമായി ആദരിക്കും.

ഗൃഹസ്ഥസ്തസ്യ പിതരോ വസന്തി നരകേ ധ്രുവമ്

ഒരു ഗൃഹസ്ഥന്റെ മാതാപിതാക്കൾ നരകത്തിൽ വസിച്ചാൽ, അതു നിർവചിതമാണ്—

അതിഥിര്യസ്യ ഭഗ്നാശോ ഗൃഹാത്പ്രവ്രജതേ യദി

ഒരു അതിഥി പ്രതീക്ഷകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട് വീടുവിട്ടുപോകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ—

തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന പൂജ്യോ വൈ ഗൃഹമേധിനാ

അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ഗൃഹസ്ഥൻ അതിഥിയെ ആദരിക്കണം.

ഏവംവിധാഃ ശുഭാ വാചോ വൈശ്യോ ധര്മോപദേശകാത്

ഇങ്ങനെ ശുഭമായ വാക്കുകൾ ധർമ്മത്തിൽ പരിശീലനം നേടിയ വാണികൻ പറഞ്ഞു.

ഋഷിഃ കസ്ത്വം പുരാണജ്ഞഃ കിം വാ ദേവോഽഥ ഗുഹ്യകഃ

മഹർഷേ, നീ ആരാണ്? പുരാതനജ്ഞാനത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ ആണോ? ദേവനോ, അഥവാ രഹസ്യജീവിയോ?

കസ്ത്വം കഥയ മേ സത്യമുത്സാഹശ്ചാതിഥിപ്രിയഃ

നീ ആരാണ്? സത്യം പറയൂ. നീ ഉത്സാഹവും അതിഥിപ്രീതിയും ഉള്ളവൻ ആണ്.

ഇത്യുക്തഃ സ ശുകഃ സര്വം ശശംസാത്മപുരാകൃതമ്

ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ ശുകൻ തന്റെ മുമ്പ് ചെയ്ത എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു.

ശുകസ്യ വിപ്രിയം യാദൃങ് മഹര്ഷേസ്തു തപസ്യതഃ

ശുകന് എന്ത് ഇഷ്ടമല്ലയോ, അതേപോലെ തന്നെ മഹർഷിക്കും, austerityയിൽ ലീനനായവനുമായിരുന്നു.

തപശ്ചചാര വിപുലം ശുകോ വ്യാസസുതോ മഹാന് 170.

വ്യാസന്റെ മഹാനായ പുത്രൻ ശുകൻ വലിയ തപസ്സ് ചെയ്തു.

ഋഷയസ്തത്ര ചാജഗ്മുരസിതോ ദേവലസ്തദാ

അപ്പോൾ അസിതനും ദേവലനും ഉൾപ്പെടെ മഹർഷിമാർ അവിടെ എത്തി.

അങ്ഗിരാസ്തൈത്തിരീ രൈഭ്യഃ കാണ്വോ മേധാതിഥിഃ കൃതഃ

അംഗിരാസ്, തൈത്തിരീയൻ, റൈഭ്യൻ, കാണ്വൻ, മേധാതിഥി, കൃതൻ —

വാമദേവശ്ചാശ്വശിരാസ്ത്രിശീര്ഷോ ഗൌതമോദരഃ

വാമദേവൻ, അശ്വശിരസ്, ത്രിശീർഷൻ, ഗൗതമൻ, ഉദരൻ —

ശുകം സമ്മുഖയാമാസുഃ പപ്രച്ഛുര്ദ്ധര്മസംഹിതാമ്

അവരൊക്കെയും ശുകനെ സമീപിച്ചു, ധർമ്മത്തിന്റെ മാർഗ്ഗം കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.

ഭ്രഷ്ടഃ ശ്രദ്ധാന്വിതോ ബാല്യാത്സുനീത്യാമഗ്രതശ്ചരന്

വിശ്വാസത്തിൽ അർപ്പിതനായിരുന്നെങ്കിലും, ബാല്യത്തിൽ ഞാൻ നല്ല വഴികൾ പിന്തുടർന്നിട്ടും വഴിതെറ്റി പോയി.

അന്യായവാദിനം മാം ച ഗുരുര്നിത്യം നിഷേധതി

ന്യായമില്ലാത്തത് സംസാരിച്ച എന്നെ ഗുരു എപ്പോഴും വിലക്കിയിരുന്നു.

പൂര്വപക്ഷാശ്ച സിദ്ധാന്താഃ പരസ്പരജിഗീഷവഃ

പൂർവ്വപക്ഷവും സിദ്ധാന്തങ്ങളും തമ്മിൽ പരസ്പരം ജയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ഏവം നിഷേധിതശ്ചാഹം ഗുരുണാ മുനിസത്തമൈഃ

ഇങ്ങനെ ഞാൻ ഗുരുവും മഹർഷിമാരും ചേർന്ന് നിരോധിക്കപ്പെട്ടു.

ശുകേന കോപാച്ഛാപോ മേ ദത്തോഽയം ജല്പകോ ബടുഃ

കോപത്തിൽ ശുകൻ എന്നെ ശപിച്ചു: 'ഈ ബാലൻ വെറും വാക്കുകൾ മാത്രം പറയുന്നവനാകട്ടെ.'

ഇത്യുക്തമാത്രേ വചനേ തത്രൈവാഹം ശുകോദരഃ 170.

അവൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ ഉടനെ, ഞാൻ അവിടെയേയ്ക്ക് ശുകന്റെ ഇളയനായകനായി മാറി.

മുനയസ്തം മഹാത്മാനം ശുകം തത്ത്വാര്ഥവിത്തമമ്

മഹർഷിമാർ ആ മഹാത്മാവായ ശുകനെ സത്യാർത്ഥത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭനായി കണക്കാക്കി.

ആഗാമികാലേ ദാസ്യാമി വരമസ്മൈ ശുകായ ഭോ

ഭാവിയിൽ ഞാൻ ഈ ശുകനു ഒരു വരം നൽകും, മഹാനേ.

അയം ഭവിഷ്യതി സദാ സദ്ഭാവഹിതഭാവനഃ

അവൻ എപ്പോഴും നല്ലവരുടെ ക്ഷേമം മാത്രം ആലോചിക്കുന്നവനാകും.

മഥുരായാം മൃതഃ പശ്ചാദ്ബ്രഹ്മലോകം ഗമിഷ്യതി

മഥുരയിൽ മരിച്ച ശേഷം, അവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ എത്തും.

മഥുരാമഥുരോച്ചാരം കുര്വന്നിത്യമതന്ദ്രിതഃ

അവൻ എപ്പോഴും ക്ഷീണമില്ലാതെ 'മഥുര' എന്ന പേരും ഉച്ചരിക്കും.

പ്രാപ്തോഽഹം ശബരേണൈവ യേനാഹം പഞ്ജരേ ധൃതഃ

ഒരു ശബരൻ എന്നെ പിടിച്ചു, ഒരു പഞ്ചരത്തിൽ അടച്ചു വെച്ചു.

മുനേഃ പ്രസാദാന്മേ ജ്ഞാനം ന ജഹാതി കദാചന

മഹർഷിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ജ്ഞാനം ഒരിക്കലും എന്നെ വിട്ടുപോകുന്നില്ല.