വരാഹപുരാണമ്

സ്നാനം കരോതി തസ്യാം തു ഗ്രഹദാഷൈര്ന ലിപ്യതേ 169.

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവന് ഗ്രഹദോഷങ്ങൾ ബാധിക്കില്ല.

വിശ്രാന്തിസംജ്ഞകം ദൃഷ്ട്വാ ദീര്ഘവിഷ്ണും ച കേശവമ്

വിശ്രാന്തി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ദീർഘവിഷ്ണുവായ കേശവനെ ദർശിച്ചാൽ,

ഇതി ജപവിധിഹോമധ്യാനകാലേ സ സമ്യക്സതതമഭിസമീക്ഷ്യ ബ്രഹ്മണാ യത്പ്രയുക്തമ്

ഇങ്ങനെ ജപം, ഹോമം, ധ്യാനം എന്നിവയുടെ സമയത്ത് ബ്രഹ്മാവു നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ ശരിയായി നിരന്തരം അനുഷ്ഠിക്കണം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ പ്രാഗിതിഹാസേ മഥുരാമാഹാത്മ്യം നാമൈകോനസപ്തത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ പ്രാചീനചരിത്രത്തിൽ 'മതുരാമാഹാത്മ്യം' എന്ന എഴുപത്തൊൻപതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച മഥുരായാം പുരാ വൃത്തം ഗോകര്ണസ്യ മഹാത്മനഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: മതുരയിൽ പുരാതനകാലത്ത് മഹാത്മാവായ ഗോകർണനെ കുറിച്ച് ഒരു സംഭവം നടന്നിരുന്നു.

തസ്യ ഭാര്യാ സുശീലാ തു നാമ്നാ ഗുണസമന്വിതാ

അവന്റെ ഭാര്യ ഗുണസമ്പന്നയായിരുന്നു; അവളെ സുഷീലാ എന്ന് വിളിച്ചു.

വിലലാപ ച സുശ്രോണി ചൈകാന്തേ ദീനമാനസാ

സുന്ദരമായ അരയുള്ള അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് ദു:ഖിതയായി കരഞ്ഞു.

വൃക്ഷമൂലേ തു തത്രൈവ മുനിരേകഃ സമാസ്ഥിതഃ

അവിടെ തന്നെ ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവടിൽ ഒരു മുനി ഇരുന്നു.

ജാത ഹാര്ദഃ പ്രിയം ചേഷ്ടം ശനൈഃ സ്ത്രിയമഥാബ്രവീത്

കരുണയോടെ, അവനു പ്രിയമായ സ്ത്രീയോട് സാവധാനം അവൻ സംസാരിച്ചു.

ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സാ സ്ത്രീ ഋഷിമഥാബ്രവീത്

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആ സ്ത്രീ ഋഷിയോടു പറഞ്ഞു.

മമ തന്നാസ്തി ഹി മുനേ ദുര്ഭഗായാഃ പ്രജാസുഖമ്

മഹർഷേ, എനിക്ക് ആ സന്താനസുഖം ഇല്ല, ഞാൻ ദുർഭാഗവതിയാണ്.

ദേവതായാഃ പ്രസാദേന തവ പുത്രോ ഭവിഷ്യതി

ദേവിയുടെ കൃപയാൽ നിനക്ക് ഒരു മകൻ ഉണ്ടാകും.

ഇത്യുക്താ സാ ച സുശ്രോണീ പ്രണിപത്യ പ്രസാദ്യ തമ് 170.

അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ ആ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീ ഋഷിയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണു കൃപയോടു അപേക്ഷിച്ചു.

സ തദ്വചനമാകര്ണ്യ പ്രീതിയുക്തം സുസംയുതമ്

അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൻ സന്തോഷത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും നിറഞ്ഞു.

മമാപ്യേതന്മതം ദേവി യദുക്തമൃഷിണാ തതഃ

ദേവി, ഋഷി പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ് എന്റെ മനസ്സും.

സരസ്വത്യാഃ സംഗമേ തൌ സ്നാത്വാ ഗോകര്ണമര്ചതുഃ

സരസ്വതീ നദിയുടെ സംഗമത്തിൽ ഇരുവരും കുളിച്ച് ഗോകർണ്ണനെ ആരാധിച്ചു.

ഏവം തയോര്ദശാബ്ദാനി ഗതാനി സുതഹേതവേ

അങ്ങനെ, ഒരു മകനുവേണ്ടി അവർക്ക് പത്ത് വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയി.

ഭവിഷ്യതി യുവാം പുത്രോ രൂപവാന്ഗുണസംയുതഃ

നിങ്ങൾക്ക് സൗന്ദര്യവും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള ഒരു മകൻ ജനിക്കും.

ദേവതാനാം പ്രസാദേന തദുക്തസ്യ ഭവിഷ്യതി

ദേവതകളുടെ കൃപയാൽ പറഞ്ഞത് സത്യമായിത്തീരും.

പ്രഭാതേ ദേവദേവായ ദദൌ ദ്രവ്യമനന്തകമ്

പ്രഭാതത്തിൽ അവൻ ദേവദേവനു അനന്തമായ ധനം അർപ്പിച്ചു.

തതസ്തസ്യാം സുശീലായാം ഗര്ഭാധാനമവിന്ദത സുഷുവേ ദശമേ മാസി പുത്രം ബാലം ശശിപ്രഭമ്

അതിനുശേഷം ആ സദ്ഗുണമുള്ള സ്ത്രീക്ക് ഗർഭം ധരിച്ചു; പത്താം മാസത്തിൽ ചന്ദ്രപ്രഭയുള്ള ഒരു ബാലനെ പ്രസവിച്ചു.

ഗോസഹസ്രം തദാ ദത്ത്വാ സസുവര്ണം സവസ്ത്രകമ്

അപ്പോൾ അവൻ സ്വർണവും വസ്ത്രവും ചേർത്ത് ആയിരം പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്തു.

ജാതകര്മ തഥാ ചൈവ നാമകര്മ ചകാര ച 170.

അവൻ ജനനസംസ്കാരവും നാമകരണമുമൊക്കെയും നടത്തി.

ഏവമന്നപ്രാശനം ച ചൂഡോപനയനം തഥാ

അങ്ങനെ അന്നപ്രാശനവും ചൂഡാകർമ്മവും ഉപനയനവും നടത്തി.

ദാനം തു ദദതസ്തസ്യ ദേവതാം പൂജയിഷ്യതഃ

ദാനം നൽകുകയും ദേവിയെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ,

തതഃ പ്രവിഷ്ടേ താരുണ്യേ ത്വപ്രജം വീക്ഷ്യ പുത്രകമ്

അതിനുശേഷം ആ ബാലൻ യൗവനത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ, അവൻ സന്താനരഹിതനാണെന്ന് കണ്ടു.

വയോരൂപഗുണോപേതാസ്തസ്യ ഭാര്യാഃ സുലോചനാഃ

അവന്റെ ഭാര്യമാർക്ക് യൗവനവും സൗന്ദര്യവും ഗുണങ്ങളും മനോഹരമായ കണ്ണുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

തേനൈവ ധര്മ ആരബ്ധഃ പ്രജാര്ഥോ ദേവസേവനമ്

അവൻ ജനങ്ങളുടെ ഭാവിക്കായി ദൈവസേവനത്തിനായി ധർമ്മം ആരംഭിച്ചു.

പ്രപാമാലാശ്ച നിത്യാന്നം ഭോജനം വര്ത്തനാനി ച

അവിടെ വെള്ളക്കുടിരകളും, പ്രതിദിനം ഭക്ഷണവും, ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും, ഉപജീവന മാർഗങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.