വരാഹപുരാണമ്

ഉവാച ശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ ഗരുഡം പ്രതി ഭാവിനി മാഥുരാണാം ച യദ്രൂപം തദ്രൂപം മേ വിഹംഗമ ।।169.

ദേവൻ ഗരുഡനോട് സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: പക്ഷിയേ, മഥുരയിലെ ജനങ്ങളിൽ കാണുന്ന രൂപം തന്നെയാണ് എന്റെ രൂപവും.

യേ പാപാസ്തേ ന പശ്യന്തി മദ്രൂപാ മാഥുരാ ദ്വിജാഃ

മാതുരയിൽ എന്റെ രൂപം കാണാൻ പാപികൾക്ക് കഴിയില്ല, ദ്വിജന്മാരേ.

ഗരുഡോഽപി തതഃ സ്ഥാനാദ്ഗതോ ദേവി യഥാസുഖമ്

അവിടെ നിന്ന് ഗരുഡനും ഇഷ്ടം പോലെ പോയി, ദേവിയേ.

യേഷാം പൂജിതമാത്രേണ തുഷ്ടോഽഹം ചൈവ സര്വദാ

അവരുടെ ആരാധന മാത്രം കൊണ്ടും എനിക്ക് എപ്പോഴും സന്തോഷം ഉണ്ടാകും.

അപി കീടഃ പതംഗോ വാ തിര്യഗ്യോനിഗതോഽപി വാ

ഒരു കീടം, ഒരു പാറ്റ, അല്ലെങ്കിൽ മൃഗജന്മം ലഭിച്ചവൻ പോലും,

യഃ പശ്യേത്പദ്മനാഭം തു ദ്വാദശ്യാമാശ്വിനസ്യ തു

ആശ്വിനമാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി പത്മനാഭനെ കാണുന്നവൻ,

ഏകാദശ്യാം ചോപവാസീ കൃതശൌചഃ സമാഹിതഃ

പതിനൊന്നാം തീയതി ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് ശുദ്ധിയും ഏകാഗ്രതയും പുലർത്തുന്നവൻ,

ചൈത്രസ്യ ശുക്ലദ്വാദശ്യാമുപോഷ്യ സ്നാനമാചരേത്

ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യണം.

യഃ കരോതി സ മുച്യേത നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ

ഇത് ചെയ്യുന്നവൻ മോചനം നേടും; ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.

മഹാവിദ്യേശ്വരീം ദേവി മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യയാ

മഹാവിദ്യേശ്വരിയെ ദർശിച്ചാൽ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും, ദേവിയേ.

സ്നാനം കരോതി തസ്യാം തു ഗ്രഹദാഷൈര്ന ലിപ്യതേ 169.

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവന് ഗ്രഹദോഷങ്ങൾ ബാധിക്കില്ല.

വിശ്രാന്തിസംജ്ഞകം ദൃഷ്ട്വാ ദീര്ഘവിഷ്ണും ച കേശവമ്

വിശ്രാന്തി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ദീർഘവിഷ്ണുവായ കേശവനെ ദർശിച്ചാൽ,

ഇതി ജപവിധിഹോമധ്യാനകാലേ സ സമ്യക്സതതമഭിസമീക്ഷ്യ ബ്രഹ്മണാ യത്പ്രയുക്തമ്

ഇങ്ങനെ ജപം, ഹോമം, ധ്യാനം എന്നിവയുടെ സമയത്ത് ബ്രഹ്മാവു നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ ശരിയായി നിരന്തരം അനുഷ്ഠിക്കണം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ പ്രാഗിതിഹാസേ മഥുരാമാഹാത്മ്യം നാമൈകോനസപ്തത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ പ്രാചീനചരിത്രത്തിൽ 'മതുരാമാഹാത്മ്യം' എന്ന എഴുപത്തൊൻപതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച മഥുരായാം പുരാ വൃത്തം ഗോകര്ണസ്യ മഹാത്മനഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: മതുരയിൽ പുരാതനകാലത്ത് മഹാത്മാവായ ഗോകർണനെ കുറിച്ച് ഒരു സംഭവം നടന്നിരുന്നു.

തസ്യ ഭാര്യാ സുശീലാ തു നാമ്നാ ഗുണസമന്വിതാ

അവന്റെ ഭാര്യ ഗുണസമ്പന്നയായിരുന്നു; അവളെ സുഷീലാ എന്ന് വിളിച്ചു.

വിലലാപ ച സുശ്രോണി ചൈകാന്തേ ദീനമാനസാ

സുന്ദരമായ അരയുള്ള അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് ദു:ഖിതയായി കരഞ്ഞു.

വൃക്ഷമൂലേ തു തത്രൈവ മുനിരേകഃ സമാസ്ഥിതഃ

അവിടെ തന്നെ ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവടിൽ ഒരു മുനി ഇരുന്നു.

ജാത ഹാര്ദഃ പ്രിയം ചേഷ്ടം ശനൈഃ സ്ത്രിയമഥാബ്രവീത്

കരുണയോടെ, അവനു പ്രിയമായ സ്ത്രീയോട് സാവധാനം അവൻ സംസാരിച്ചു.

ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സാ സ്ത്രീ ഋഷിമഥാബ്രവീത്

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആ സ്ത്രീ ഋഷിയോടു പറഞ്ഞു.

മമ തന്നാസ്തി ഹി മുനേ ദുര്ഭഗായാഃ പ്രജാസുഖമ്

മഹർഷേ, എനിക്ക് ആ സന്താനസുഖം ഇല്ല, ഞാൻ ദുർഭാഗവതിയാണ്.

ദേവതായാഃ പ്രസാദേന തവ പുത്രോ ഭവിഷ്യതി

ദേവിയുടെ കൃപയാൽ നിനക്ക് ഒരു മകൻ ഉണ്ടാകും.

ഇത്യുക്താ സാ ച സുശ്രോണീ പ്രണിപത്യ പ്രസാദ്യ തമ് 170.

അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ ആ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീ ഋഷിയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണു കൃപയോടു അപേക്ഷിച്ചു.

സ തദ്വചനമാകര്ണ്യ പ്രീതിയുക്തം സുസംയുതമ്

അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൻ സന്തോഷത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും നിറഞ്ഞു.

മമാപ്യേതന്മതം ദേവി യദുക്തമൃഷിണാ തതഃ

ദേവി, ഋഷി പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ് എന്റെ മനസ്സും.

സരസ്വത്യാഃ സംഗമേ തൌ സ്നാത്വാ ഗോകര്ണമര്ചതുഃ

സരസ്വതീ നദിയുടെ സംഗമത്തിൽ ഇരുവരും കുളിച്ച് ഗോകർണ്ണനെ ആരാധിച്ചു.

ഏവം തയോര്ദശാബ്ദാനി ഗതാനി സുതഹേതവേ

അങ്ങനെ, ഒരു മകനുവേണ്ടി അവർക്ക് പത്ത് വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയി.

ഭവിഷ്യതി യുവാം പുത്രോ രൂപവാന്ഗുണസംയുതഃ

നിങ്ങൾക്ക് സൗന്ദര്യവും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള ഒരു മകൻ ജനിക്കും.

ദേവതാനാം പ്രസാദേന തദുക്തസ്യ ഭവിഷ്യതി

ദേവതകളുടെ കൃപയാൽ പറഞ്ഞത് സത്യമായിത്തീരും.