വരാഹപുരാണമ്

മാഥുരാണാം ച യദ്രൂപം തദ്രൂപം മേ വസുന്ധരേ 169.

ഭൂമിയേ, മഥുരയിലെ ജനങ്ങളിൽ കാണുന്ന രൂപം തന്നെയാണ് എന്റെ രൂപവും.

ശൃണു ദേവി യഥാവൃത്തം ഗരുഡസ്യ മഹാത്മനഃ മഥുരായാം സ്ഥിതം ദേവം ഭിന്നരൂപം ന പശ്യതി

ദേവി, മഹാത്മാവായ ഗരുഡന്റെ കാര്യത്തിൽ സംഭവിച്ചത് കേൾക്കൂ: മഥുരയിൽ, അവൻ ദേവന്റെ പ്രത്യേക രൂപം കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

തദാ ഗതോഽസൌ വസുധേ ദേവസ്യാഗ്രേ വിഹംഗമഃ

ഭൂമിയേ, അപ്പോൾ ആ പക്ഷി ദേവന്റെ മുന്നിലേക്ക് പോയി.

ഗരുഡ ഉവാച ജയ കേശവ ഈശാന ജയ കൃഷ്ണ നമോഽസ്തു തേ

ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: ജയ കേശവ, ഈശാന, ജയ കൃഷ്ണ, നമസ്കാരം നിനക്കു.

ജയ മൂര്ത ജയാചിന്ത്യ ജയ ലോകവിഭൂഷണ

ജയ മൂർതി, ജയ അചിന്ത്യ, ജയ ലോകത്തിന്റെ അലങ്കാരമേ.

ഗരുഡസ്യ പുരസ്തത്ര സ്ഥിതോ ദേവഃ ശരീരവാന്

അവിടെ, ഗരുഡന്റെ മുന്നിൽ ദേവൻ ശരീരത്തോടുകൂടി നിലകൊണ്ടു.

കിം കുര്യാത്സ്തോത്രമേതന്മേ കിം വാ തവ ചികീര്ഷിതമ്

അവൻ ചോദിച്ചു: ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ഈ സ്തോത്രമാണോ, അല്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് വേറെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടോ?

ഗരുഡ ഉവാച ആഗതേ തു മയാ ദേവ ന ദൃഷ്ടം തവ രൂപകമ്

ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: ദേവമേ, ഞാൻ വന്നെങ്കിലും നിന്റെ രൂപം കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

മാഥുരൈരേവ ലോകൈസ്തു സമം ദൃഷ്ടം ഹി രൂപകമ്

നിന്റെ രൂപം മഥുരയിലെ ജനങ്ങൾക്കും ലോകത്തോടൊപ്പം മാത്രമേ കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

തസ്മാത്സ്തുതിസ്തു ദേവേശ കൃതാനുഗ്രഹകാമ്യയാ

അതുകൊണ്ട്, ദേവേശാ, നിന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ ഈ സ്തുതി അർപ്പിക്കുന്നു.

ഉവാച ശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ ഗരുഡം പ്രതി ഭാവിനി മാഥുരാണാം ച യദ്രൂപം തദ്രൂപം മേ വിഹംഗമ ।।169.

ദേവൻ ഗരുഡനോട് സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: പക്ഷിയേ, മഥുരയിലെ ജനങ്ങളിൽ കാണുന്ന രൂപം തന്നെയാണ് എന്റെ രൂപവും.

യേ പാപാസ്തേ ന പശ്യന്തി മദ്രൂപാ മാഥുരാ ദ്വിജാഃ

മാതുരയിൽ എന്റെ രൂപം കാണാൻ പാപികൾക്ക് കഴിയില്ല, ദ്വിജന്മാരേ.

ഗരുഡോഽപി തതഃ സ്ഥാനാദ്ഗതോ ദേവി യഥാസുഖമ്

അവിടെ നിന്ന് ഗരുഡനും ഇഷ്ടം പോലെ പോയി, ദേവിയേ.

യേഷാം പൂജിതമാത്രേണ തുഷ്ടോഽഹം ചൈവ സര്വദാ

അവരുടെ ആരാധന മാത്രം കൊണ്ടും എനിക്ക് എപ്പോഴും സന്തോഷം ഉണ്ടാകും.

അപി കീടഃ പതംഗോ വാ തിര്യഗ്യോനിഗതോഽപി വാ

ഒരു കീടം, ഒരു പാറ്റ, അല്ലെങ്കിൽ മൃഗജന്മം ലഭിച്ചവൻ പോലും,

യഃ പശ്യേത്പദ്മനാഭം തു ദ്വാദശ്യാമാശ്വിനസ്യ തു

ആശ്വിനമാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി പത്മനാഭനെ കാണുന്നവൻ,

ഏകാദശ്യാം ചോപവാസീ കൃതശൌചഃ സമാഹിതഃ

പതിനൊന്നാം തീയതി ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് ശുദ്ധിയും ഏകാഗ്രതയും പുലർത്തുന്നവൻ,

ചൈത്രസ്യ ശുക്ലദ്വാദശ്യാമുപോഷ്യ സ്നാനമാചരേത്

ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യണം.

യഃ കരോതി സ മുച്യേത നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ

ഇത് ചെയ്യുന്നവൻ മോചനം നേടും; ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.

മഹാവിദ്യേശ്വരീം ദേവി മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യയാ

മഹാവിദ്യേശ്വരിയെ ദർശിച്ചാൽ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും, ദേവിയേ.

സ്നാനം കരോതി തസ്യാം തു ഗ്രഹദാഷൈര്ന ലിപ്യതേ 169.

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവന് ഗ്രഹദോഷങ്ങൾ ബാധിക്കില്ല.

വിശ്രാന്തിസംജ്ഞകം ദൃഷ്ട്വാ ദീര്ഘവിഷ്ണും ച കേശവമ്

വിശ്രാന്തി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ദീർഘവിഷ്ണുവായ കേശവനെ ദർശിച്ചാൽ,

ഇതി ജപവിധിഹോമധ്യാനകാലേ സ സമ്യക്സതതമഭിസമീക്ഷ്യ ബ്രഹ്മണാ യത്പ്രയുക്തമ്

ഇങ്ങനെ ജപം, ഹോമം, ധ്യാനം എന്നിവയുടെ സമയത്ത് ബ്രഹ്മാവു നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ ശരിയായി നിരന്തരം അനുഷ്ഠിക്കണം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ പ്രാഗിതിഹാസേ മഥുരാമാഹാത്മ്യം നാമൈകോനസപ്തത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ പ്രാചീനചരിത്രത്തിൽ 'മതുരാമാഹാത്മ്യം' എന്ന എഴുപത്തൊൻപതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച മഥുരായാം പുരാ വൃത്തം ഗോകര്ണസ്യ മഹാത്മനഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: മതുരയിൽ പുരാതനകാലത്ത് മഹാത്മാവായ ഗോകർണനെ കുറിച്ച് ഒരു സംഭവം നടന്നിരുന്നു.

തസ്യ ഭാര്യാ സുശീലാ തു നാമ്നാ ഗുണസമന്വിതാ

അവന്റെ ഭാര്യ ഗുണസമ്പന്നയായിരുന്നു; അവളെ സുഷീലാ എന്ന് വിളിച്ചു.

വിലലാപ ച സുശ്രോണി ചൈകാന്തേ ദീനമാനസാ

സുന്ദരമായ അരയുള്ള അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് ദു:ഖിതയായി കരഞ്ഞു.

വൃക്ഷമൂലേ തു തത്രൈവ മുനിരേകഃ സമാസ്ഥിതഃ

അവിടെ തന്നെ ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവടിൽ ഒരു മുനി ഇരുന്നു.

ജാത ഹാര്ദഃ പ്രിയം ചേഷ്ടം ശനൈഃ സ്ത്രിയമഥാബ്രവീത്

കരുണയോടെ, അവനു പ്രിയമായ സ്ത്രീയോട് സാവധാനം അവൻ സംസാരിച്ചു.