വരാഹപുരാണമ്

ദക്ഷിണസ്യാം സമാരഭ്യ ഉത്തരസ്യാം സമാപയേത് 169.

തെക്കിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, വടക്കിൽ പൂർത്തിയാക്കണം.

മനുജാ യേന വിധിനാ മുക്തിം യാന്തി ന സംശയഃ ഗൃഹാന്നിഃസൃത്യ മൌനേന യാവത്സ്നാനം സമാചരേത്

മോക്ഷം നേടുന്ന മാർഗ്ഗം ഏതായാലും, സംശയമില്ല; വീടുവിട്ടു മൗനത്തിൽ, സ്നാനം പൂർത്തിയാക്കണം.

പൂജാം കൃഷ്ണസ്യ കൃത്വാ വൈ തതോ ബ്രൂയാദ്വസുന്ധരേ

കൃഷ്ണനെ പൂജിച്ച ശേഷം, ഭൂമിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യണം.

കൃഷ്ണസ്യ കൃത്വാ തു മഖം സ്നാനാദീനി യഥാക്രമമ്

കൃഷ്ണനു വേണ്ടി യജ്ഞം നടത്തി, കൃത്യമായ ക്രമത്തിൽ സ്നാനം മുതലായ ചടങ്ങുകൾ പൂർത്തിയാക്കി,

ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയേത്പശ്ചാദ്വിധിരേഷ ഉദാഹൃതഃ

അതിനുശേഷം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം; ഇതാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന വിധി.

ന തസ്യ പുനരാവൃത്തിര്മമ ലോകേ മഹീയതേ

അവൻ വീണ്ടും എന്റെ ലോകത്തേക്ക് വരാറില്ല; അവൻ വളരെ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.

അന്യത്ര തു മൃതാ യേ ച അര്ധചന്ദ്രകൃതക്രിയാഃ

മറ്റിടങ്ങളിൽ മരിച്ചവർ, അല്ലെങ്കിൽ അർദ്ധചന്ദ്ര രൂപത്തിൽ ചടങ്ങുകൾ ചെയ്തവർ,

യാവദസ്ഥീന്യര്ദ്ധചന്ദ്രം യസ്യ തിഷ്ഠന്തി ദേഹിനഃ

ഒരു മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികൾ അർദ്ധചന്ദ്ര രൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരെ,

അര്ദ്ധചന്ദ്രേ വിശേഷോഽസ്തി തീര്ഥേ വിശ്രാന്തിസംജ്ഞകേ

വിശ്രാന്തി എന്ന തീർത്ഥത്തിൽ അർദ്ധചന്ദ്രത്തിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ഗര്ത്തേശ്വരോഽഥ ഭൂതേശോ ദ്വേ കോടീ തു വസുന്ധരേ

ഭൂമിയേ, ഗർട്ടേശ്വരനും ഭൂതേശനും എന്ന തീർത്ഥങ്ങളിൽ രണ്ട് കോടി ഉണ്ട്.

മാഥുരാണാം ച യദ്രൂപം തദ്രൂപം മേ വസുന്ധരേ 169.

ഭൂമിയേ, മഥുരയിലെ ജനങ്ങളിൽ കാണുന്ന രൂപം തന്നെയാണ് എന്റെ രൂപവും.

ശൃണു ദേവി യഥാവൃത്തം ഗരുഡസ്യ മഹാത്മനഃ മഥുരായാം സ്ഥിതം ദേവം ഭിന്നരൂപം ന പശ്യതി

ദേവി, മഹാത്മാവായ ഗരുഡന്റെ കാര്യത്തിൽ സംഭവിച്ചത് കേൾക്കൂ: മഥുരയിൽ, അവൻ ദേവന്റെ പ്രത്യേക രൂപം കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

തദാ ഗതോഽസൌ വസുധേ ദേവസ്യാഗ്രേ വിഹംഗമഃ

ഭൂമിയേ, അപ്പോൾ ആ പക്ഷി ദേവന്റെ മുന്നിലേക്ക് പോയി.

ഗരുഡ ഉവാച ജയ കേശവ ഈശാന ജയ കൃഷ്ണ നമോഽസ്തു തേ

ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: ജയ കേശവ, ഈശാന, ജയ കൃഷ്ണ, നമസ്കാരം നിനക്കു.

ജയ മൂര്ത ജയാചിന്ത്യ ജയ ലോകവിഭൂഷണ

ജയ മൂർതി, ജയ അചിന്ത്യ, ജയ ലോകത്തിന്റെ അലങ്കാരമേ.

ഗരുഡസ്യ പുരസ്തത്ര സ്ഥിതോ ദേവഃ ശരീരവാന്

അവിടെ, ഗരുഡന്റെ മുന്നിൽ ദേവൻ ശരീരത്തോടുകൂടി നിലകൊണ്ടു.

കിം കുര്യാത്സ്തോത്രമേതന്മേ കിം വാ തവ ചികീര്ഷിതമ്

അവൻ ചോദിച്ചു: ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ഈ സ്തോത്രമാണോ, അല്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് വേറെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടോ?

ഗരുഡ ഉവാച ആഗതേ തു മയാ ദേവ ന ദൃഷ്ടം തവ രൂപകമ്

ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: ദേവമേ, ഞാൻ വന്നെങ്കിലും നിന്റെ രൂപം കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

മാഥുരൈരേവ ലോകൈസ്തു സമം ദൃഷ്ടം ഹി രൂപകമ്

നിന്റെ രൂപം മഥുരയിലെ ജനങ്ങൾക്കും ലോകത്തോടൊപ്പം മാത്രമേ കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

തസ്മാത്സ്തുതിസ്തു ദേവേശ കൃതാനുഗ്രഹകാമ്യയാ

അതുകൊണ്ട്, ദേവേശാ, നിന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ ഈ സ്തുതി അർപ്പിക്കുന്നു.

ഉവാച ശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ ഗരുഡം പ്രതി ഭാവിനി മാഥുരാണാം ച യദ്രൂപം തദ്രൂപം മേ വിഹംഗമ ।।169.

ദേവൻ ഗരുഡനോട് സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: പക്ഷിയേ, മഥുരയിലെ ജനങ്ങളിൽ കാണുന്ന രൂപം തന്നെയാണ് എന്റെ രൂപവും.

യേ പാപാസ്തേ ന പശ്യന്തി മദ്രൂപാ മാഥുരാ ദ്വിജാഃ

മാതുരയിൽ എന്റെ രൂപം കാണാൻ പാപികൾക്ക് കഴിയില്ല, ദ്വിജന്മാരേ.

ഗരുഡോഽപി തതഃ സ്ഥാനാദ്ഗതോ ദേവി യഥാസുഖമ്

അവിടെ നിന്ന് ഗരുഡനും ഇഷ്ടം പോലെ പോയി, ദേവിയേ.

യേഷാം പൂജിതമാത്രേണ തുഷ്ടോഽഹം ചൈവ സര്വദാ

അവരുടെ ആരാധന മാത്രം കൊണ്ടും എനിക്ക് എപ്പോഴും സന്തോഷം ഉണ്ടാകും.

അപി കീടഃ പതംഗോ വാ തിര്യഗ്യോനിഗതോഽപി വാ

ഒരു കീടം, ഒരു പാറ്റ, അല്ലെങ്കിൽ മൃഗജന്മം ലഭിച്ചവൻ പോലും,

യഃ പശ്യേത്പദ്മനാഭം തു ദ്വാദശ്യാമാശ്വിനസ്യ തു

ആശ്വിനമാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി പത്മനാഭനെ കാണുന്നവൻ,

ഏകാദശ്യാം ചോപവാസീ കൃതശൌചഃ സമാഹിതഃ

പതിനൊന്നാം തീയതി ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് ശുദ്ധിയും ഏകാഗ്രതയും പുലർത്തുന്നവൻ,

ചൈത്രസ്യ ശുക്ലദ്വാദശ്യാമുപോഷ്യ സ്നാനമാചരേത്

ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യണം.

യഃ കരോതി സ മുച്യേത നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ

ഇത് ചെയ്യുന്നവൻ മോചനം നേടും; ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.