വരാഹപുരാണമ്

ഏതത്തേ കഥിതം ദേവി സര്വപാതകനാശനമ്

ദേവി, ഞാൻ പറഞ്ഞത് എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതാണ്.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ അഷ്ടഷഷ്ട്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ഭഗവദ് ശാസ്ത്രത്തിൽ മഥുരയുടെ മഹാത്മ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നൂറ് അറുപത്തിയെട്ടാം അധ്യായം ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച തസ്യാം വസാമ്യഹം ദേവി മഥുരായാം ച സര്വദാ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ദേവി, ഞാൻ എപ്പോഴും മഥുരയിൽ വസിക്കുന്നു.

സര്വേഷാമേവ തീര്ഥാനാം മഥുരാ ച പരം മഹത്

എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും മഥുരയാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതവും മഹത്തായതും.

ചക്രസ്ഥിതം ഹി തത്സര്വം കൃഷ്ണസ്യൈവ പദേന തു

അത് മുഴുവൻ ചക്രത്തിൽ, കൃഷ്ണന്റെ പാദം കൊണ്ടാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.

തത്രൈവ വാസിനോ ലോകാ മുക്തിം യാന്തി ന സംശയഃ

അവിടെ താമസിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ മോക്ഷം നേടുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

തയോര്മധ്യേ സ്ഥിതോ ദേവ ആകാരാത്സോമചക്രതാ

അവയുടെ ഇടയിൽ, ദേവൻ സോമചക്രത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

തസ്മാദ്ധി മരണം ചാത്ര ദ്വേ കോടീ സര്വകര്മസു

അതിനാൽ, ഇവിടെ മരിക്കുന്നത് എല്ലാ കര്‍മങ്ങളിലും രണ്ട് കോടി ഫലത്തിന് തുല്യമാണ്.

തേന വൈ ചാക്ഷയാ ലോകാഃ പ്രാപ്താശ്ചൈവ ന സംശയഃ യജ്ഞോപവീതമാത്രേണ ത്രായന്തേ ച കുലം ബഹു

ഇതിലൂടെ അക്ഷയമായ ലോകങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല. യജ്ഞോപവീതം മാത്രം ധരിച്ചാലും, അനേകം കുടുംബങ്ങൾ രക്ഷപ്പെടുന്നു.

പൃഥിവ്യുവാച

ഭൂമി പറഞ്ഞു:

ദക്ഷിണസ്യാം സമാരഭ്യ ഉത്തരസ്യാം സമാപയേത് 169.

തെക്കിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, വടക്കിൽ പൂർത്തിയാക്കണം.

മനുജാ യേന വിധിനാ മുക്തിം യാന്തി ന സംശയഃ ഗൃഹാന്നിഃസൃത്യ മൌനേന യാവത്സ്നാനം സമാചരേത്

മോക്ഷം നേടുന്ന മാർഗ്ഗം ഏതായാലും, സംശയമില്ല; വീടുവിട്ടു മൗനത്തിൽ, സ്നാനം പൂർത്തിയാക്കണം.

പൂജാം കൃഷ്ണസ്യ കൃത്വാ വൈ തതോ ബ്രൂയാദ്വസുന്ധരേ

കൃഷ്ണനെ പൂജിച്ച ശേഷം, ഭൂമിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യണം.

കൃഷ്ണസ്യ കൃത്വാ തു മഖം സ്നാനാദീനി യഥാക്രമമ്

കൃഷ്ണനു വേണ്ടി യജ്ഞം നടത്തി, കൃത്യമായ ക്രമത്തിൽ സ്നാനം മുതലായ ചടങ്ങുകൾ പൂർത്തിയാക്കി,

ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയേത്പശ്ചാദ്വിധിരേഷ ഉദാഹൃതഃ

അതിനുശേഷം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം; ഇതാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന വിധി.

ന തസ്യ പുനരാവൃത്തിര്മമ ലോകേ മഹീയതേ

അവൻ വീണ്ടും എന്റെ ലോകത്തേക്ക് വരാറില്ല; അവൻ വളരെ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.

അന്യത്ര തു മൃതാ യേ ച അര്ധചന്ദ്രകൃതക്രിയാഃ

മറ്റിടങ്ങളിൽ മരിച്ചവർ, അല്ലെങ്കിൽ അർദ്ധചന്ദ്ര രൂപത്തിൽ ചടങ്ങുകൾ ചെയ്തവർ,

യാവദസ്ഥീന്യര്ദ്ധചന്ദ്രം യസ്യ തിഷ്ഠന്തി ദേഹിനഃ

ഒരു മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികൾ അർദ്ധചന്ദ്ര രൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരെ,

അര്ദ്ധചന്ദ്രേ വിശേഷോഽസ്തി തീര്ഥേ വിശ്രാന്തിസംജ്ഞകേ

വിശ്രാന്തി എന്ന തീർത്ഥത്തിൽ അർദ്ധചന്ദ്രത്തിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ഗര്ത്തേശ്വരോഽഥ ഭൂതേശോ ദ്വേ കോടീ തു വസുന്ധരേ

ഭൂമിയേ, ഗർട്ടേശ്വരനും ഭൂതേശനും എന്ന തീർത്ഥങ്ങളിൽ രണ്ട് കോടി ഉണ്ട്.

മാഥുരാണാം ച യദ്രൂപം തദ്രൂപം മേ വസുന്ധരേ 169.

ഭൂമിയേ, മഥുരയിലെ ജനങ്ങളിൽ കാണുന്ന രൂപം തന്നെയാണ് എന്റെ രൂപവും.

ശൃണു ദേവി യഥാവൃത്തം ഗരുഡസ്യ മഹാത്മനഃ മഥുരായാം സ്ഥിതം ദേവം ഭിന്നരൂപം ന പശ്യതി

ദേവി, മഹാത്മാവായ ഗരുഡന്റെ കാര്യത്തിൽ സംഭവിച്ചത് കേൾക്കൂ: മഥുരയിൽ, അവൻ ദേവന്റെ പ്രത്യേക രൂപം കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

തദാ ഗതോഽസൌ വസുധേ ദേവസ്യാഗ്രേ വിഹംഗമഃ

ഭൂമിയേ, അപ്പോൾ ആ പക്ഷി ദേവന്റെ മുന്നിലേക്ക് പോയി.

ഗരുഡ ഉവാച ജയ കേശവ ഈശാന ജയ കൃഷ്ണ നമോഽസ്തു തേ

ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: ജയ കേശവ, ഈശാന, ജയ കൃഷ്ണ, നമസ്കാരം നിനക്കു.

ജയ മൂര്ത ജയാചിന്ത്യ ജയ ലോകവിഭൂഷണ

ജയ മൂർതി, ജയ അചിന്ത്യ, ജയ ലോകത്തിന്റെ അലങ്കാരമേ.

ഗരുഡസ്യ പുരസ്തത്ര സ്ഥിതോ ദേവഃ ശരീരവാന്

അവിടെ, ഗരുഡന്റെ മുന്നിൽ ദേവൻ ശരീരത്തോടുകൂടി നിലകൊണ്ടു.

കിം കുര്യാത്സ്തോത്രമേതന്മേ കിം വാ തവ ചികീര്ഷിതമ്

അവൻ ചോദിച്ചു: ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ഈ സ്തോത്രമാണോ, അല്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് വേറെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടോ?

ഗരുഡ ഉവാച ആഗതേ തു മയാ ദേവ ന ദൃഷ്ടം തവ രൂപകമ്

ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: ദേവമേ, ഞാൻ വന്നെങ്കിലും നിന്റെ രൂപം കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

മാഥുരൈരേവ ലോകൈസ്തു സമം ദൃഷ്ടം ഹി രൂപകമ്

നിന്റെ രൂപം മഥുരയിലെ ജനങ്ങൾക്കും ലോകത്തോടൊപ്പം മാത്രമേ കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.