ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ അസികുണ്ഡപ്രഭാവോ നാമ ഷട്ഷഷ്ട്യധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ അസികുണ്ടത്തിന്റെ മഹത്വം എന്ന നൂറ് അറുപത്തിയാറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ശ്രീവരാഹ ഉവാച രാക്ഷസേന പുരാ പ്രോക്താ ബ്രാഹ്മണായ മഹാത്മനേ
ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ഒരു കാലത്ത് ഒരു രാക്ഷസൻ മഹാത്മാവായ ബ്രാഹ്മണനോട് സംസാരിച്ചു.
പൃഥിവ്യുവാച കിമര്ഥം പൃഷ്ടവാന്വിപ്രഃ സര്വം കഥയ മേ പ്രഭോ
ഭൂമി ചോദിച്ചു: ബ്രാഹ്മണൻ എന്തിനാണ് ചോദിച്ചത്? എല്ലാം പറയൂ, പ്രഭോ.
ശ്രീവരാഹ ഉവാച ന സ പൂജയതേ ദേവാന്ന സ സാധൂന്നമസ്യതി
ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: അവൻ ദേവതകളെ പൂജിക്കില്ല, സന്മാർഗ്ഗക്കാരെ ആദരിക്കില്ല.
പുണ്യതീര്ഥം സമാസാദ്യ ന ച സ്നാനം കരോതി സഃ
പുണ്യമായ തീർത്ഥത്തിൽ എത്തിച്ചേരുമ്പോഴും അവൻ സ്നാനം ചെയ്യില്ല.
സന്ധ്യേ ദ്വേ ശയനേ ചൈവ നിത്യം മൂഢഃ സ തിഷ്ഠതി
രണ്ട് സന്ധ്യകളിലും, കിടക്കുമ്പോഴും, ആ മൂടൻ എപ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കുന്നു.
പാപാചാരരതോ നിത്യം പാപസങ്ഗഃ സുദുര്മതിഃ
പാപചാരത്തിൽ എപ്പോഴും ആസ്വദിക്കുന്നവൻ, പാപികളുമായി ഇടപഴകുന്നവൻ, അത്യന്തം ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവൻ.
ഗാര്ഹസ്ഥ്യം സര്വധര്മാണാം ശ്രേഷ്ഠമുക്തം സ്വയംഭുവാ
എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിൽ ഗാർഹസ്ഥ്യം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണെന്ന് സ്വയംഭുവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
യഥാ മാതരമാശ്രിത്യ സര്വേ ജീവന്തി ജന്തവഃ
എല്ലാ ജീവികളും അമ്മയെ ആശ്രയിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്.
തതഃ സ ചൌര്യം കുര്വാണഃ പാപൈഃ സഹ നരാധമഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, ആ ഏറ്റവും ദുഷ്ടനായ മനുഷ്യൻ കള്ളത്തരം ചെയ്തു പാപങ്ങളുമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
പലായമാനഃ സ പരമന്ധകൂപേഽപതത്തദാ 167.
അവൻ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആഴത്തിലുള്ള ഇരുണ്ട കുഴിയിൽ വീണു.
അന്ധകൂപേ സ പതിതോ ഘോരരൂപോഽവസത്തദാ
കുഴിയിൽ വീണതോടെ ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ അവൻ അവിടെ തുടരുകയായിരുന്നു.
തേഷാം മധ്യേ ദ്വിജഃ കശ്ചിദ്രക്ഷാം കൃത്വാ വസുന്ധരേ
അവരിൽ ഒരാൾ, ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ, മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഭൂമിയെ സംരക്ഷിച്ചു.
തത്രാഗത്യ ച രക്ഷസ്തു ബ്രാഹ്മണം വാക്യമബ്രവീത് അഹം ദാസ്യാമി തേ വിപ്ര യത്തേ മനസി വര്ത്തതേ
അപ്പോൾ ഒരു ദാനവൻ അവിടെ എത്തി ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു: "ബ്രാഹ്മണേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ളത് ഞാൻ നിനക്ക് നൽകും."
ബഹുകാലേന സംപ്രാപ്തം ഭോജനം ച യഥേപ്സിതമ്
"നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ, നീ ഏറെക്കാലം കാത്തിരുന്ന ഭക്ഷണം."
യേനാഹം ഭക്ഷയേ സാര്ഥം യാവത്തൃപ്തിര്ഭവേന്മമ
"ഞാൻ ഈ കാറവാൻ മുഴുവൻ തൃപ്തി വരെയുള്ളതുവരെ ഭക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഭക്ഷണം."
ഏകഃ സാര്ഥം പ്രയാതോഽഹം നോത്സൃജാമി കഥംചന
"ഞാൻ ഒരാളായി ഈ കാറവാനെക്കായി വന്നതാണ്; എങ്ങിനെയും ഞാൻ അതിനെ വിട്ടയക്കില്ല."
നിരീക്ഷിതും ന ശക്തോഽസി മമ മന്ത്രബലേന ഹി മമ ഭക്ഷ്യേ ഹതേ വിപ്ര ദോഷസ്തവ ഭവിഷ്യതി
"നീ എന്നെ നോക്കാൻ കഴിയില്ല, എന്റെ മന്ത്രശക്തിയാൽ. എന്റെ ഭക്ഷണം കൊല്ലപ്പെട്ടാൽ, ബ്രാഹ്മണേ, പിഴവ് നിന്റെതായിരിക്കും."
ദയാം കുരു ത്വം വിപ്രര്ഷേ ഭോജനം മമ ദീയതാമ്
"ദയ കാണിക്കണം, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ ഭക്ഷണം നൽകുക."
കേന ത്വം കര്മദോഷേണ രാക്ഷസത്വമുപാഗതഃ
"നിന്റെ ഏതെങ്കിലും കർമ്മപിഴവിനാൽ നീ ദാനവനായി മാറിയതെങ്ങനെ?"
അനാചാരാദി ഹേതോശ്ച രാക്ഷസത്വമുപാഗതഃ 167.
"ദുഷ്പ്രവർത്തനം മുതലായ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ദാനവനായി മാറിയത്."
തസ്യ ദുഃഖേന സംയുക്തോ വിപ്രോഽസൌ വാക്യമബ്രവീത് മിത്രത്വേ വര്ത്തസേ രക്ഷസ്തവ ദാസ്യാമി കിം വദ
അവന്റെ ദു:ഖം കണ്ട ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: "നീ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്നു, ദാനവാ; ഞാൻ നിനക്ക് എന്ത് നൽകണം, പറയു."
ആത്മനാ ചോപകാരേണ പ്രിയം കിം കരവാണി തേ ദദാസി യദി തദ്വിപ്ര യന്മേ മനസി വര്ത്തതേ
"എന്റെ സഹായത്താൽ, ഞാൻ നിനക്ക് എന്ത് പ്രിയം ചെയ്യണം? ബ്രാഹ്മണേ, ഞാൻ മനസ്സിൽ വെച്ചത് നീ നൽകുമോ—"
മഥുരായാം ച യത്സ്നാതം കൃതം വിശ്രാന്തിസംജ്ഞകേ
"മഥുരയിൽ സ്നാനം കഴിഞ്ഞ് വിശ്രാന്തി എന്ന സ്ഥലത്ത് ചെയ്തതും—"
തേന ദുഃഖേന സംയുക്തോ വിപ്രോ വാക്യമഥാബ്രവീത് കഥം ജാനാസി രക്ഷസ്ത്വം തീര്ഥം വിശ്രാന്തിസംജ്ഞകമ്
ആ ദു:ഖത്തിൽ ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: "ദാനവാ, വിശ്രാന്തി എന്ന തീർത്ഥത്തെ നീ എങ്ങനെ അറിയുന്നു?"
കഥം ച സംജ്ഞാ തസ്യാഭൂത്കഥയ ത്വം ഹി രാക്ഷസ പുരീ ഉജ്ജയിനീ നാമ്നാ തസ്യാം വാസോ ഹി മേ സദാ
"അത് എങ്ങനെ ആ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു? പറയു ദാനവാ. ഉജ്ജയിനി എന്ന നഗരത്തിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും താമസിച്ചിരുന്നു."
കസ്മിംശ്ചിദഥ കാലേന ഗതോഽഹം വിഷ്ണുമന്ദിരമ്
"ഒരിക്കൽ ഞാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയിരുന്നു."
വിശ്രാന്തിതീര്ഥമാഹാത്മ്യം ശ്രാവയന്സ ദിനേദിനേ
"ദിവസം ദിവസവും വിശ്രാന്തി തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ പ്രസംഗിച്ചിരുന്നുവായിരുന്നു."
സാ സംജ്ഞാ ച ശ്രുതാ തത്ര വിശ്രാന്തേശ്ച മയാഽനഘ
അവിടത്തെ സ്ഥലം വിശ്രാന്തി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ഞാൻ അതിന്റെ പേര് കേട്ടിട്ടുണ്ട്, പാപരഹിതനായവാ.
വിശ്രാമം കുരുതേ തത്ര തേന വിശ്രാന്തിസംജ്ഞിതാ
അവിടെ വിശ്രമം ലഭിക്കുന്നു; അതിനാലാണ് അതിനെ വിശ്രാന്തി എന്നു വിളിക്കുന്നത്.