വരാഹപുരാണമ്

പരദാരരതാ യേ ച യേ നരാ അജിതേംദ്രിയാഃ

പരസ്ത്രീയുമായി ആസ്വദിക്കുന്നവരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാത്ത പുരുഷന്മാരും,

ബലിഭിക്ഷാപ്രദാതാരസ്തേ മൃതാഃ ക്രോധവര്ജിതാഃ

ബലി, ഭിക്ഷ എന്നിവ നൽകുന്നവരും, ക്രോധം ഇല്ലാതെ മരിക്കുന്നവരും,

യദന്യേഷാം സഹസ്രേണ ബ്രാഹ്മണാനാം മഹാത്മനാമ്

മറ്റിടങ്ങളിൽ ആയിരം മഹാത്മാ ബ്രാഹ്മണന്മാർ നേടുന്ന ഫലം,

അനൃഗ്വൈ മാഥുരോ യത്ര ചതുര്വേദസ്തഥാപരഃ

ഋഗ്വേദം ഇല്ലാത്തവൻ മഥുരവാസിയായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; നാലു വേദങ്ങൾ പഠിച്ചവൻ മറ്റൊരാളാണ്.

ഭവന്തി സര്വതീര്ഥാനി പുണ്യാന്യായതനാനി ച

അവിടെ എല്ലാ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും വിശുദ്ധ ആലയങ്ങളും ഉണ്ട്.

ചതുര്വേദം പരിത്യജ്യ മാഥുരം പൂജയേത്സദാ

നാലു വേദങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചും മഥുരയെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം.

മഥുരാവാസിനോ ലോകാന്പശ്യന്തി ച ചതുര്ഭുജാന്

മഥുരയിൽ താമസിക്കുന്നവർ ലോകങ്ങളും നാലു കൈകളുള്ള ദൈവത്തെയും കാണുന്നു.

ജ്ഞാനിനസ്താന്ഹി പശ്യന്തി അജ്ഞാഃ പശ്യന്തി താന്ന ച

ജ്ഞാനികൾ അവരെ കാണുന്നു; അജ്ഞാനികൾ കാണുന്നില്ല.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ കൂപപ്രഭാവേ ബ്രാഹ്മണമാഹാത്മ്യം നാമ പംചഷഷ്ട്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ മഥുരയുടെ മഹാത്മ്യത്തിൽ, കിണറുകളുടെ പ്രഭാവത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ മഹാത്മ്യത്തിന് പേരായ നൂറ് അറുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം.

ധരണ്യുവാച അസികുണ്ഡേതി സംജ്ഞേയം തന്മേ ത്വം കഥയ പ്രഭോ

ഭൂമി ചോദിച്ചു: 'ഇത് അസികുണ്ടം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അതിന്റെ കഥ ദയവായി പറയൂ, പ്രഭോ.'

ശ്രീവരാഹ ഉവാച തീര്ഥയാത്രാനിമിത്തേന സ്വര്ഗലോകം ഗതഃ പുരാ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: 'ഒരു രാജാവ് തീർത്ഥയാത്രക്കായി സ്വർഗത്തിൽ പോയിരുന്നു.'

ഗതേ സ്വര്ഗം തു നൃപതൌ പുത്രോ രാജ്യം ചകാര ഹ

രാജാവ് സ്വർഗത്തിൽ പോയപ്പോൾ, അവന്റെ മകൻ രാജ്യം ഭരിച്ചു.

രാജ്യം ച കുര്വതസ്തസ്യ ആഗതോ നാരദസ്തദാ

അവൻ രാജ്യം ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, നാരദൻ അപ്പോൾ അവിടെയെത്തി.

പ്രതിഗൃഹ്യ ച തത്സര്വം തമുവാച സ നാരദഃ

അവയെല്ലാം സ്വീകരിച്ച ശേഷം നാരദൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.

ഇത്യുക്ത്വാ നാരദസ്തത്ര തത്രൈവാന്തരധീയത

അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് നാരദൻ അവിടത്തുതന്നെ അദൃശ്യനായി.

തദാ കിമുക്തമൃഷിണാ നാരദേന പിതുഃ കൃതേ

അപ്പോൾ, നാരദമുനി നിങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെ വേണ്ടി എന്താണ് പറഞ്ഞത്?

മന്ത്രിണശ്ച തതോ ജ്ഞാത്വാ പിതുര്മരണമേവ ച

അച്ഛന്റെ മരണം അറിയുമ്പോൾ മന്ത്രിമാർ

അതഏവോക്തമാനൃണ്യം നാരദേന പിതുസ്തവ

അതുകൊണ്ടാണ് നാരദൻ നിങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെ കടമില്ലായ്മയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞത്.

വിമതേര്ബുദ്ധിരുത്പന്നാ ഗച്ഛാമോ മഥുരാം പുരീമ് 166.

മനസ്സിൽ ഒരു ചിന്ത ഉദിച്ചു: നമുക്ക് മഥുര നഗരത്തിലേക്ക് പോകാം.

സര്വാണി തത്ര തീര്ഥാനി തിഷ്ഠന്തി വിവിധാനി ച

അവിടെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും വിവിധ വിശുദ്ധസ്ഥലങ്ങളും ഉണ്ട്.

യുദ്ധം വിമതിനാ സാര്ദ്ധം സ്വയം കര്ത്തും ന ശക്നുമഃ

നമുക്ക് വിമതിയോടൊപ്പം നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.

ഗതാനി തത്ര തീര്ഥാനി കല്പഗ്രാമം വസുന്ധരേ

അവിടേക്ക്, ഭൂമിദേവി, തീർത്ഥങ്ങൾ കല്പഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു.

യാവന്നിരീക്ഷയാമ്യഗ്രം താവത്തിഷ്ഠന്തി സന്നിധൌ ജയ വിഷ്ണോ ജയാചിംത്യ ജയ ദേവ ജയാച്യുത

ഞാൻ മുന്നോട്ടു നോക്കുന്ന സമയത്ത് അവരൊക്കെ സമീപത്തുണ്ടാകട്ടെ. വിജയം വിഷ്ണുവിന്, വിജയം അതിശയമായവനു, വിജയം ദേവന്, വിജയം അച്യുതന്.

ജയ വിശ്വേശ കര്ത്തേശ ജയ ദേവ നമോഽസ്തു തേ തീര്ഥൈഃ സ്തുതോഽഹം വസുധേ വചനം ചേദമബ്രുവമ്

വിശ്വത്തിന്റെ നാഥന്, സൃഷ്ടിയുടെ കർത്താവിന് വിജയം, ദേവന് വിജയം, നമസ്കാരം! ഭൂമിദേവി, തീർത്ഥങ്ങൾ കൊണ്ട് വാഴ്തപ്പെട്ട ഞാൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു:

വരം വൃണുത ഭദ്രം വോ യദ്വോ മനസി വര്ത്തതേ വരാഹ യദി ദേവേശ അഭയം ദാതുമര്ഹസി

നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിൽ എന്താണോ ആഗ്രഹം, അതു തിരഞ്ഞെടുക്കൂ; നല്ലതുണ്ടാകട്ടെ. വരാഹ, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുമെങ്കിൽ ഭയം ഇല്ലായ്മ നൽകണം.

സുപാപിനാ വിമതിനാ കൃതസ്ത്രാസഃ സുദാരുണഃ

അത്യന്തം പാപിയായ വിമതി ഭയാനകമായ ഭയം സൃഷ്ടിച്ചു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച തത്ര തീര്ഥനിയോഗേന ആഗതോ മഥുരാം പുരീമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: തീർത്ഥങ്ങളുടെ ക്രമീകരണത്തിൽ ഞാൻ മഥുര നഗരത്തിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.

തത്രാഗതേ തു വസുധേ യുദ്ധം കൃത്വാ തു തേന വൈ സൂദിതോ ഹി മയാ ദേവി അസ്യഗ്രം നിഹിതം ഭുവി

അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, ഭൂമിദേവി, അവനോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്ത്, ഞാൻ അവനെ കൊല്ലുകയും, ദേവി, അവന്റെ തല ഭൂമിയിൽ വെക്കുകയും ചെയ്തു.

അസേരഗ്രേണ തൂദ്ധൃത്യ മൃത്തികാം വരവര്ണിനി അസികുണ്ഡേതി സംജ്ഞാ ച പ്രാപ്താ തേന വസുന്ധരേ ।।166.

വാളിന്റെ അഗ്രം കൊണ്ട് മണ്ണ് ഉയര്‍ത്തി, മനോഹരിയായവളേ, ആ സ്ഥലം 'അസികുണ്ടം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, ഭൂമിദേവി.