വരാഹപുരാണമ്

പ്രേത ഉവാച വാചകായ തു യദ്ദത്തം സുവര്ണസ്യ ച മാഷകമ്

പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: 'വാചകനിന് നൽകിയ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ അളവ്,'

തദ്ദാനസ്യ പ്രഭാവേണ നിത്യം തൃപ്തോഽസ്മി വൈ വിഭോ

ആ ദാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, പ്രഭോ, ഞാൻ എപ്പോഴും തൃപ്തനാണ്.

പ്രേതഭാവം ഗതസ്യാപി ന മേ ജ്ഞാനസ്യ വിഭ്രമഃ

പ്രേതാവസ്ഥയിൽ എത്തിയിട്ടും, എന്റെ ജ്ഞാനം കുഴപ്പപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

കൃതം തേന ച തത്സര്വം യഥാ പ്രേതേന ഭാഷിതമ്

പ്രേതൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, അതെല്ലാം ചെയ്തു.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭൂമേ മാഹാത്മ്യം മഥുരാഭവമ്

ഭൂമി, മഥുരയുടെ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞുതന്നത് ഇതാണ്.

തീര്ഥേ ചൈവ ഗൃഹേ വാപി ദേവസ്ഥാനേഽപി ചത്വരേ

പുണ്യസ്ഥലത്തോ, വീട്ടിലോ, ദേവാലയത്തോ, പൊതുചത്വരത്തോ എവിടെയായാലും,

അന്യത്ര ഹി കൃതം പാപം തീര്ഥമാസാദ്യ ഗച്ഛതി

മറ്റിടങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപം പുണ്യസ്ഥലത്തിലെത്തുമ്പോൾ അകറ്റപ്പെടുന്നു.

മഥുരായാം കൃതം പാപം തത്രൈവ ച വിനശ്യതി

മഥുരയിൽ ചെയ്ത പാപം അവിടെയേ തന്നെ നശിക്കുന്നു.

കൃതഘ്നശ്ച സുരാപശ്ച ചൌരോ ഭഗ്നവ്രതസ്തഥാ

കൃതഘ്നൻ, മദ്യപാനി, കള്ളൻ, വ്രതം ലംഘിച്ചവൻ,

തിഷ്ഠേദ്യുഗസഹസ്രം തു പാദേനൈകേന യഃ പുമാന് 165.

അവൻ ആയിരം യുഗങ്ങൾ ഒരു കാലിൽ നിൽക്കേണ്ടിവരും.

പരദാരരതാ യേ ച യേ നരാ അജിതേംദ്രിയാഃ

പരസ്ത്രീയുമായി ആസ്വദിക്കുന്നവരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാത്ത പുരുഷന്മാരും,

ബലിഭിക്ഷാപ്രദാതാരസ്തേ മൃതാഃ ക്രോധവര്ജിതാഃ

ബലി, ഭിക്ഷ എന്നിവ നൽകുന്നവരും, ക്രോധം ഇല്ലാതെ മരിക്കുന്നവരും,

യദന്യേഷാം സഹസ്രേണ ബ്രാഹ്മണാനാം മഹാത്മനാമ്

മറ്റിടങ്ങളിൽ ആയിരം മഹാത്മാ ബ്രാഹ്മണന്മാർ നേടുന്ന ഫലം,

അനൃഗ്വൈ മാഥുരോ യത്ര ചതുര്വേദസ്തഥാപരഃ

ഋഗ്വേദം ഇല്ലാത്തവൻ മഥുരവാസിയായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; നാലു വേദങ്ങൾ പഠിച്ചവൻ മറ്റൊരാളാണ്.

ഭവന്തി സര്വതീര്ഥാനി പുണ്യാന്യായതനാനി ച

അവിടെ എല്ലാ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും വിശുദ്ധ ആലയങ്ങളും ഉണ്ട്.

ചതുര്വേദം പരിത്യജ്യ മാഥുരം പൂജയേത്സദാ

നാലു വേദങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചും മഥുരയെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം.

മഥുരാവാസിനോ ലോകാന്പശ്യന്തി ച ചതുര്ഭുജാന്

മഥുരയിൽ താമസിക്കുന്നവർ ലോകങ്ങളും നാലു കൈകളുള്ള ദൈവത്തെയും കാണുന്നു.

ജ്ഞാനിനസ്താന്ഹി പശ്യന്തി അജ്ഞാഃ പശ്യന്തി താന്ന ച

ജ്ഞാനികൾ അവരെ കാണുന്നു; അജ്ഞാനികൾ കാണുന്നില്ല.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ കൂപപ്രഭാവേ ബ്രാഹ്മണമാഹാത്മ്യം നാമ പംചഷഷ്ട്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ മഥുരയുടെ മഹാത്മ്യത്തിൽ, കിണറുകളുടെ പ്രഭാവത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ മഹാത്മ്യത്തിന് പേരായ നൂറ് അറുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം.

ധരണ്യുവാച അസികുണ്ഡേതി സംജ്ഞേയം തന്മേ ത്വം കഥയ പ്രഭോ

ഭൂമി ചോദിച്ചു: 'ഇത് അസികുണ്ടം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അതിന്റെ കഥ ദയവായി പറയൂ, പ്രഭോ.'

ശ്രീവരാഹ ഉവാച തീര്ഥയാത്രാനിമിത്തേന സ്വര്ഗലോകം ഗതഃ പുരാ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: 'ഒരു രാജാവ് തീർത്ഥയാത്രക്കായി സ്വർഗത്തിൽ പോയിരുന്നു.'

ഗതേ സ്വര്ഗം തു നൃപതൌ പുത്രോ രാജ്യം ചകാര ഹ

രാജാവ് സ്വർഗത്തിൽ പോയപ്പോൾ, അവന്റെ മകൻ രാജ്യം ഭരിച്ചു.

രാജ്യം ച കുര്വതസ്തസ്യ ആഗതോ നാരദസ്തദാ

അവൻ രാജ്യം ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, നാരദൻ അപ്പോൾ അവിടെയെത്തി.

പ്രതിഗൃഹ്യ ച തത്സര്വം തമുവാച സ നാരദഃ

അവയെല്ലാം സ്വീകരിച്ച ശേഷം നാരദൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.

ഇത്യുക്ത്വാ നാരദസ്തത്ര തത്രൈവാന്തരധീയത

അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് നാരദൻ അവിടത്തുതന്നെ അദൃശ്യനായി.

തദാ കിമുക്തമൃഷിണാ നാരദേന പിതുഃ കൃതേ

അപ്പോൾ, നാരദമുനി നിങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെ വേണ്ടി എന്താണ് പറഞ്ഞത്?

മന്ത്രിണശ്ച തതോ ജ്ഞാത്വാ പിതുര്മരണമേവ ച

അച്ഛന്റെ മരണം അറിയുമ്പോൾ മന്ത്രിമാർ

അതഏവോക്തമാനൃണ്യം നാരദേന പിതുസ്തവ

അതുകൊണ്ടാണ് നാരദൻ നിങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെ കടമില്ലായ്മയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞത്.

വിമതേര്ബുദ്ധിരുത്പന്നാ ഗച്ഛാമോ മഥുരാം പുരീമ് 166.

മനസ്സിൽ ഒരു ചിന്ത ഉദിച്ചു: നമുക്ക് മഥുര നഗരത്തിലേക്ക് പോകാം.