വരാഹപുരാണമ്

തസ്മിന്കാലേ തു മിത്രേണ നീതോഽഹം വിഷ്ണുമന്ദിരമ്। അത്യാദരേണ മഹതാ സന്തോഷ്യ ച പുനഃ പുനഃ

അന്നത്തെ സമയത്ത് എന്റെ സുഹൃത്ത് വലിയ ആദരത്തോടെ, വീണ്ടും വീണ്ടും സന്തോഷിപ്പിച്ച്, എന്നെ വിശ്ണു ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

മിത്രേണ സഹ തത്രൈവ തസ്യ പാര്ശ്വേ വ്യവസ്ഥിതഃ

സുഹൃത്തിനൊപ്പം അവിടെയേത്, അവന്റെ പക്കൽ ഞാൻ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.

സമുദ്രാഃ കില തിഷ്ഠന്തി ചത്വാരോഽത്ര സമാഗതാഃ

അവിടെ നാലു സമുദ്രങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് കൂടിയിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.

വാചകായ തതോ ദാനം ദത്തം സര്വൈര്മഹാജനൈഃ

അവശേഷം, മഹാജനങ്ങൾ എല്ലാവരും വാചകനിന് ദാനം നൽകി.

മിത്രേണ ച പുനഃ പ്രോക്തം യഥാശക്ത്യാ പ്രദീയതാമ്

എന്റെ സുഹൃത്ത് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് കഴിയുന്നത്ര ദാനം നൽകണം.'

തതഃ കാലേന മഹതാ ഗതോ വൈവസ്വതക്ഷയമ്

അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വൈവസ്വതന്റെ നാശം എത്തിയിരുന്നു.

പ്രേതത്വം സമനുപ്രാപ്തോ ദുസ്തരം ദുര്ഗമം മഹത്

വലിയ, കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, പ്രേതാവസ്ഥയിൽ ഞാൻ എത്തി.

ന തര്പിതാസ്തു പിതരഃ പ്രാപ്തോഽഹം പ്രേതതാം തതഃ

എന്റെ പിതാക്കന്മാർ തൃപ്തരായില്ല, അതിനാൽ ഞാൻ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ പ്രവേശിച്ചു.

ഗച്ഛ ത്വം സമ്മുഖസ്തത്ര യത്ര സാ മഥുരാ പുരീ

നീ പോകണം, നേരിട്ട് അവിടേക്ക്, മഥുരാ നഗരം ഉള്ള സ്ഥലത്തേക്ക്.

കഥം ധാരയസേ പ്രാണാന്വൃക്ഷമൂലം സമാശ്രിതഃ ।। 165.

വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ അഭയം കൊണ്ടു, നീ എങ്ങനെ ജീവൻ നിലനിർത്തുന്നു?

പ്രേത ഉവാച വാചകായ തു യദ്ദത്തം സുവര്ണസ്യ ച മാഷകമ്

പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: 'വാചകനിന് നൽകിയ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ അളവ്,'

തദ്ദാനസ്യ പ്രഭാവേണ നിത്യം തൃപ്തോഽസ്മി വൈ വിഭോ

ആ ദാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, പ്രഭോ, ഞാൻ എപ്പോഴും തൃപ്തനാണ്.

പ്രേതഭാവം ഗതസ്യാപി ന മേ ജ്ഞാനസ്യ വിഭ്രമഃ

പ്രേതാവസ്ഥയിൽ എത്തിയിട്ടും, എന്റെ ജ്ഞാനം കുഴപ്പപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

കൃതം തേന ച തത്സര്വം യഥാ പ്രേതേന ഭാഷിതമ്

പ്രേതൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, അതെല്ലാം ചെയ്തു.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭൂമേ മാഹാത്മ്യം മഥുരാഭവമ്

ഭൂമി, മഥുരയുടെ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞുതന്നത് ഇതാണ്.

തീര്ഥേ ചൈവ ഗൃഹേ വാപി ദേവസ്ഥാനേഽപി ചത്വരേ

പുണ്യസ്ഥലത്തോ, വീട്ടിലോ, ദേവാലയത്തോ, പൊതുചത്വരത്തോ എവിടെയായാലും,

അന്യത്ര ഹി കൃതം പാപം തീര്ഥമാസാദ്യ ഗച്ഛതി

മറ്റിടങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപം പുണ്യസ്ഥലത്തിലെത്തുമ്പോൾ അകറ്റപ്പെടുന്നു.

മഥുരായാം കൃതം പാപം തത്രൈവ ച വിനശ്യതി

മഥുരയിൽ ചെയ്ത പാപം അവിടെയേ തന്നെ നശിക്കുന്നു.

കൃതഘ്നശ്ച സുരാപശ്ച ചൌരോ ഭഗ്നവ്രതസ്തഥാ

കൃതഘ്നൻ, മദ്യപാനി, കള്ളൻ, വ്രതം ലംഘിച്ചവൻ,

തിഷ്ഠേദ്യുഗസഹസ്രം തു പാദേനൈകേന യഃ പുമാന് 165.

അവൻ ആയിരം യുഗങ്ങൾ ഒരു കാലിൽ നിൽക്കേണ്ടിവരും.

പരദാരരതാ യേ ച യേ നരാ അജിതേംദ്രിയാഃ

പരസ്ത്രീയുമായി ആസ്വദിക്കുന്നവരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാത്ത പുരുഷന്മാരും,

ബലിഭിക്ഷാപ്രദാതാരസ്തേ മൃതാഃ ക്രോധവര്ജിതാഃ

ബലി, ഭിക്ഷ എന്നിവ നൽകുന്നവരും, ക്രോധം ഇല്ലാതെ മരിക്കുന്നവരും,

യദന്യേഷാം സഹസ്രേണ ബ്രാഹ്മണാനാം മഹാത്മനാമ്

മറ്റിടങ്ങളിൽ ആയിരം മഹാത്മാ ബ്രാഹ്മണന്മാർ നേടുന്ന ഫലം,

അനൃഗ്വൈ മാഥുരോ യത്ര ചതുര്വേദസ്തഥാപരഃ

ഋഗ്വേദം ഇല്ലാത്തവൻ മഥുരവാസിയായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; നാലു വേദങ്ങൾ പഠിച്ചവൻ മറ്റൊരാളാണ്.

ഭവന്തി സര്വതീര്ഥാനി പുണ്യാന്യായതനാനി ച

അവിടെ എല്ലാ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും വിശുദ്ധ ആലയങ്ങളും ഉണ്ട്.

ചതുര്വേദം പരിത്യജ്യ മാഥുരം പൂജയേത്സദാ

നാലു വേദങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചും മഥുരയെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം.

മഥുരാവാസിനോ ലോകാന്പശ്യന്തി ച ചതുര്ഭുജാന്

മഥുരയിൽ താമസിക്കുന്നവർ ലോകങ്ങളും നാലു കൈകളുള്ള ദൈവത്തെയും കാണുന്നു.

ജ്ഞാനിനസ്താന്ഹി പശ്യന്തി അജ്ഞാഃ പശ്യന്തി താന്ന ച

ജ്ഞാനികൾ അവരെ കാണുന്നു; അജ്ഞാനികൾ കാണുന്നില്ല.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ കൂപപ്രഭാവേ ബ്രാഹ്മണമാഹാത്മ്യം നാമ പംചഷഷ്ട്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ മഥുരയുടെ മഹാത്മ്യത്തിൽ, കിണറുകളുടെ പ്രഭാവത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ മഹാത്മ്യത്തിന് പേരായ നൂറ് അറുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം.