വരാഹപുരാണമ്

നാഹം യാസ്യാമി മഥുരാം ദ്രവ്യാഭാവേ കഥംചന

എനിക്ക് ധനം ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ മഥുരയിലേക്ക് പോകില്ല.

പ്രേത ഉവാച ആസ്തേ ധനമപര്യാപ്തം ഗച്ഛ ത്വം മാ വിലമ്ബയ

പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: ധനം മതിയായുണ്ട്; നീ പോകൂ, വൈകരുത്.

വിഭുരുവാച ഗൃഹശേഷം മമ ധനം ന ചാന്യത്തത്ര വിദ്യതേ

വിഭു പറഞ്ഞു: എന്റെ വീട്ടിൽ ശേഷിക്കുന്നതെല്ലാം എന്റെ വീടാണ്; അതിൽ മറ്റൊന്നും ഇല്ല.

പിതൃപൈതാമഹീ കീര്ത്തിരവിക്രേയാ ഹി സാ മയാ

എന്റെ പിതാക്കളുടെയും പിതാമഹന്മാരുടെയും പാരമ്പര്യ ബഹുമാനം ഞാൻ വിൽക്കില്ല.

അസ്തി ചൈവ ധനം പ്രോക്തം യന്മയാ ത്വദ്ഗൃഹേ വിഭോ

നിന്റെ വീട്ടിൽ, വിഭു, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ധനം ഉണ്ട്.

നിവര്ത്ത ഗച്ഛ സംതുഷ്ടഃ സുഹൃദാം പ്രീതിവര്ദ്ധനഃ

നീ തിരികെ പോകൂ, സന്തോഷത്തോടെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കൂ.

സൂത ഉവാച ഇമാമവസ്ഥാം സമ്പ്രാപ്യ കഥം ജ്ഞാനസമുദ്ഭവഃ

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഈ നിലയിൽ എത്തി, ജ്ഞാനം എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവെന്ന്?

തതഃ സ കഥയാമാസ യദ്വൃത്തം ഹി പുരാതനമ്

അവൻ പിന്നീട് പഴയകാലത്തിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.

പ്രഭാതസമയേ തത്ര വിഷ്ണോരായതനേ ശുഭേ

അവിടെയുള്ള വിശ്ണുവിന്റെ പുണ്യമായ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പുലർച്ചെ

വാചകസ്തത്ര പഠതി കഥാം പൌരാണികീം ശുഭാമ് 165.

അവിടെ, വാചകൻ പൗരാണിക കഥകൾ വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കുന്നു.

തസ്മിന്കാലേ തു മിത്രേണ നീതോഽഹം വിഷ്ണുമന്ദിരമ്। അത്യാദരേണ മഹതാ സന്തോഷ്യ ച പുനഃ പുനഃ

അന്നത്തെ സമയത്ത് എന്റെ സുഹൃത്ത് വലിയ ആദരത്തോടെ, വീണ്ടും വീണ്ടും സന്തോഷിപ്പിച്ച്, എന്നെ വിശ്ണു ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

മിത്രേണ സഹ തത്രൈവ തസ്യ പാര്ശ്വേ വ്യവസ്ഥിതഃ

സുഹൃത്തിനൊപ്പം അവിടെയേത്, അവന്റെ പക്കൽ ഞാൻ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.

സമുദ്രാഃ കില തിഷ്ഠന്തി ചത്വാരോഽത്ര സമാഗതാഃ

അവിടെ നാലു സമുദ്രങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് കൂടിയിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.

വാചകായ തതോ ദാനം ദത്തം സര്വൈര്മഹാജനൈഃ

അവശേഷം, മഹാജനങ്ങൾ എല്ലാവരും വാചകനിന് ദാനം നൽകി.

മിത്രേണ ച പുനഃ പ്രോക്തം യഥാശക്ത്യാ പ്രദീയതാമ്

എന്റെ സുഹൃത്ത് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് കഴിയുന്നത്ര ദാനം നൽകണം.'

തതഃ കാലേന മഹതാ ഗതോ വൈവസ്വതക്ഷയമ്

അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വൈവസ്വതന്റെ നാശം എത്തിയിരുന്നു.

പ്രേതത്വം സമനുപ്രാപ്തോ ദുസ്തരം ദുര്ഗമം മഹത്

വലിയ, കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, പ്രേതാവസ്ഥയിൽ ഞാൻ എത്തി.

ന തര്പിതാസ്തു പിതരഃ പ്രാപ്തോഽഹം പ്രേതതാം തതഃ

എന്റെ പിതാക്കന്മാർ തൃപ്തരായില്ല, അതിനാൽ ഞാൻ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ പ്രവേശിച്ചു.

ഗച്ഛ ത്വം സമ്മുഖസ്തത്ര യത്ര സാ മഥുരാ പുരീ

നീ പോകണം, നേരിട്ട് അവിടേക്ക്, മഥുരാ നഗരം ഉള്ള സ്ഥലത്തേക്ക്.

കഥം ധാരയസേ പ്രാണാന്വൃക്ഷമൂലം സമാശ്രിതഃ ।। 165.

വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ അഭയം കൊണ്ടു, നീ എങ്ങനെ ജീവൻ നിലനിർത്തുന്നു?

പ്രേത ഉവാച വാചകായ തു യദ്ദത്തം സുവര്ണസ്യ ച മാഷകമ്

പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: 'വാചകനിന് നൽകിയ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ അളവ്,'

തദ്ദാനസ്യ പ്രഭാവേണ നിത്യം തൃപ്തോഽസ്മി വൈ വിഭോ

ആ ദാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, പ്രഭോ, ഞാൻ എപ്പോഴും തൃപ്തനാണ്.

പ്രേതഭാവം ഗതസ്യാപി ന മേ ജ്ഞാനസ്യ വിഭ്രമഃ

പ്രേതാവസ്ഥയിൽ എത്തിയിട്ടും, എന്റെ ജ്ഞാനം കുഴപ്പപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

കൃതം തേന ച തത്സര്വം യഥാ പ്രേതേന ഭാഷിതമ്

പ്രേതൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, അതെല്ലാം ചെയ്തു.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭൂമേ മാഹാത്മ്യം മഥുരാഭവമ്

ഭൂമി, മഥുരയുടെ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞുതന്നത് ഇതാണ്.

തീര്ഥേ ചൈവ ഗൃഹേ വാപി ദേവസ്ഥാനേഽപി ചത്വരേ

പുണ്യസ്ഥലത്തോ, വീട്ടിലോ, ദേവാലയത്തോ, പൊതുചത്വരത്തോ എവിടെയായാലും,

അന്യത്ര ഹി കൃതം പാപം തീര്ഥമാസാദ്യ ഗച്ഛതി

മറ്റിടങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപം പുണ്യസ്ഥലത്തിലെത്തുമ്പോൾ അകറ്റപ്പെടുന്നു.

മഥുരായാം കൃതം പാപം തത്രൈവ ച വിനശ്യതി

മഥുരയിൽ ചെയ്ത പാപം അവിടെയേ തന്നെ നശിക്കുന്നു.

കൃതഘ്നശ്ച സുരാപശ്ച ചൌരോ ഭഗ്നവ്രതസ്തഥാ

കൃതഘ്നൻ, മദ്യപാനി, കള്ളൻ, വ്രതം ലംഘിച്ചവൻ,