വരാഹപുരാണമ്

മയി സമ്ഭക്ഷിതേ രക്ഷഃ കുടുമ്ബം ഹി മരിഷ്യതി

ഈ ദാനവൻ എന്നെ തിന്നുകയാണെങ്കിൽ, എന്റെ കുടുംബം തീർച്ചയായും നശിക്കും.

കസ്മാത്സ്ഥാനാത്സമായാതഃ സത്യം ബ്രൂഹി മഹാമതേ

നീ എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? സത്യം പറയൂ, ജ്ഞാനശാലി.

വിഭുരുവാച തയോര്മധ്യേ പുരീ രമ്യാ മഥുരാ ലോകവിശ്രുതാ

വിഭു പറഞ്ഞു: അവയിൽ, മനോഹരമായ മഥുര നഗരം ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമാണ്.

തസ്യാം വസാമ്യഹം പ്രേത പിതൃപൈതാമഹേ ഗൃഹേ

ആ നഗരത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ പിതാക്കളുടെയും പിതാമഹന്മാരുടെയും പാരമ്പര്യ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നു.

തത്സര്വം തസ്കരൈര്നീതം ക്ഷീണവിത്തോഽഭവം തദാ

അത് മുഴുവൻ കള്ളന്മാർ എടുത്തുപോയി; അതിനുശേഷം ഞാൻ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നു.

തവ ദൃഷ്ടിപഥം യാതോ യത്കാര്യം തത്കുരുഷ്വ മേ

നിന്റെ കാഴ്ചയിൽ ഞാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു; എനിക്ക് വേണ്ടത് ചെയ്യൂ.

പ്രേത ഉവാച സമയേന ഹി മോക്ഷ്യാമി കുരുഷ്വ വചനം മമ

പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: നിശ്ചയിച്ച സമയത്ത് ഞാൻ നിന്നെ വിടുവിക്കും; എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കൂ.

നിര്വൃത്യ ഗച്ഛ മഥുരാം മമ കാര്യാര്ഥസാധകഃ

എന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, എന്റെ خاطرം മഥുരയിൽ പോകൂ.

സ്നാനം കൃത്വാ തു വിധിവത്കൂപേ ചാതുഃസാമുദ്രികേ

നാലു ശുഭചിഹ്നങ്ങൾ ഉള്ള കിണറ്റിൽ ശുദ്ധമായി സ്നാനം ചെയ്ത ശേഷം,

സ്നാനസ്യ ച ഫലം ദേഹി തതോ ഗച്ഛ യഥാസുഖമ് ।। പ്രേതവാക്യം തതഃ ശ്രുത്വാ വിഭുര്വചനമബ്രവീത്।165.

സ്നാനത്തിന്റെ ഫലം നൽകൂ; അതിനുശേഷം ഇഷ്ടം പോലെ പോകൂ. പ്രേതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വിഭു പറഞ്ഞു:

നാഹം യാസ്യാമി മഥുരാം ദ്രവ്യാഭാവേ കഥംചന

എനിക്ക് ധനം ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ മഥുരയിലേക്ക് പോകില്ല.

പ്രേത ഉവാച ആസ്തേ ധനമപര്യാപ്തം ഗച്ഛ ത്വം മാ വിലമ്ബയ

പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: ധനം മതിയായുണ്ട്; നീ പോകൂ, വൈകരുത്.

വിഭുരുവാച ഗൃഹശേഷം മമ ധനം ന ചാന്യത്തത്ര വിദ്യതേ

വിഭു പറഞ്ഞു: എന്റെ വീട്ടിൽ ശേഷിക്കുന്നതെല്ലാം എന്റെ വീടാണ്; അതിൽ മറ്റൊന്നും ഇല്ല.

പിതൃപൈതാമഹീ കീര്ത്തിരവിക്രേയാ ഹി സാ മയാ

എന്റെ പിതാക്കളുടെയും പിതാമഹന്മാരുടെയും പാരമ്പര്യ ബഹുമാനം ഞാൻ വിൽക്കില്ല.

അസ്തി ചൈവ ധനം പ്രോക്തം യന്മയാ ത്വദ്ഗൃഹേ വിഭോ

നിന്റെ വീട്ടിൽ, വിഭു, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ധനം ഉണ്ട്.

നിവര്ത്ത ഗച്ഛ സംതുഷ്ടഃ സുഹൃദാം പ്രീതിവര്ദ്ധനഃ

നീ തിരികെ പോകൂ, സന്തോഷത്തോടെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കൂ.

സൂത ഉവാച ഇമാമവസ്ഥാം സമ്പ്രാപ്യ കഥം ജ്ഞാനസമുദ്ഭവഃ

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഈ നിലയിൽ എത്തി, ജ്ഞാനം എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവെന്ന്?

തതഃ സ കഥയാമാസ യദ്വൃത്തം ഹി പുരാതനമ്

അവൻ പിന്നീട് പഴയകാലത്തിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.

പ്രഭാതസമയേ തത്ര വിഷ്ണോരായതനേ ശുഭേ

അവിടെയുള്ള വിശ്ണുവിന്റെ പുണ്യമായ ക്ഷേത്രത്തിൽ, പുലർച്ചെ

വാചകസ്തത്ര പഠതി കഥാം പൌരാണികീം ശുഭാമ് 165.

അവിടെ, വാചകൻ പൗരാണിക കഥകൾ വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കുന്നു.

തസ്മിന്കാലേ തു മിത്രേണ നീതോഽഹം വിഷ്ണുമന്ദിരമ്। അത്യാദരേണ മഹതാ സന്തോഷ്യ ച പുനഃ പുനഃ

അന്നത്തെ സമയത്ത് എന്റെ സുഹൃത്ത് വലിയ ആദരത്തോടെ, വീണ്ടും വീണ്ടും സന്തോഷിപ്പിച്ച്, എന്നെ വിശ്ണു ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

മിത്രേണ സഹ തത്രൈവ തസ്യ പാര്ശ്വേ വ്യവസ്ഥിതഃ

സുഹൃത്തിനൊപ്പം അവിടെയേത്, അവന്റെ പക്കൽ ഞാൻ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.

സമുദ്രാഃ കില തിഷ്ഠന്തി ചത്വാരോഽത്ര സമാഗതാഃ

അവിടെ നാലു സമുദ്രങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് കൂടിയിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.

വാചകായ തതോ ദാനം ദത്തം സര്വൈര്മഹാജനൈഃ

അവശേഷം, മഹാജനങ്ങൾ എല്ലാവരും വാചകനിന് ദാനം നൽകി.

മിത്രേണ ച പുനഃ പ്രോക്തം യഥാശക്ത്യാ പ്രദീയതാമ്

എന്റെ സുഹൃത്ത് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് കഴിയുന്നത്ര ദാനം നൽകണം.'

തതഃ കാലേന മഹതാ ഗതോ വൈവസ്വതക്ഷയമ്

അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വൈവസ്വതന്റെ നാശം എത്തിയിരുന്നു.

പ്രേതത്വം സമനുപ്രാപ്തോ ദുസ്തരം ദുര്ഗമം മഹത്

വലിയ, കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, പ്രേതാവസ്ഥയിൽ ഞാൻ എത്തി.

ന തര്പിതാസ്തു പിതരഃ പ്രാപ്തോഽഹം പ്രേതതാം തതഃ

എന്റെ പിതാക്കന്മാർ തൃപ്തരായില്ല, അതിനാൽ ഞാൻ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ പ്രവേശിച്ചു.

ഗച്ഛ ത്വം സമ്മുഖസ്തത്ര യത്ര സാ മഥുരാ പുരീ

നീ പോകണം, നേരിട്ട് അവിടേക്ക്, മഥുരാ നഗരം ഉള്ള സ്ഥലത്തേക്ക്.