വരാഹപുരാണമ്

ഗോനരബ്രഹ്മഹത്യായാഃ പാപം ക്ഷിപ്രം വിനശ്യതി

പശുവിനെ അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്ന പാപം വേഗത്തിൽ നശിക്കും.

യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ

അത് കാണുന്നത് മാത്രം കൊണ്ട് എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

ഇന്ദ്രധ്വജമിതി ഖ്യാതം തീര്ഥ ചൈവാതിമുക്തിദമ് 164.

ഇന്ദ്രധ്വജം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ തിര്ഥം പരമമുക്തി നൽകുന്നു.

തതോ ഹരോ നിവേദ്യാശു യാത്രാഫലമനുത്തമമ്

അതിനുശേഷം ഹരൻ യാത്രയുടെ അതുല്യ ഫലം ഉടൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു.

സമാപ്യ തീര്ഥയാത്രാം ച രാത്രൌ ജാഗരണം തഥാ

തിര്ഥയാത്ര പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, രാത്രിയിൽ ജാഗരണമുണ്ടാക്കണം.

ഏകാദശ്യാം തദാ രാത്രൌ കൃത്വാ ജാഗരണം ശുഭമ്

ഏകാദശി രാത്രിയിൽ, ശുഭമായ ജാഗരണമുണ്ടാക്കണം.

പിതൄണാം മുക്തിദം തേഷാം യ ഏവം കുരുതേ നരഃ

ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ തന്റെ പിതൃകൾക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നു.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ അന്നകൂടപരിക്രമമ്

ഭാഗ്യവതിയേ, അന്നകൂട്ടത്തിന്റെ പ്രദക്ഷിണം ഞാൻ നിന്നോട് വിവരിച്ചു.

യ ഏതച്ഛൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ തീര്ഥാനുകമണം ഹരേഃ

ഹരിയുടെ തിര്ഥയാത്രയെ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്നവൻ—

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യാന്തര്ഗതേ ഗോവര്ദ്ധനമാഹാത്മ്യേഽന്നകൂടപരിക്രമപ്രഭാവോ നാമ ചതുഃഷഷ്ട്യഷികശതതമോഽധ്യായഃ

ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ മഥുരാമാഹാത്മ്യത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ട ഗോവർധനമാഹാത്മ്യത്തിലെ അന്നകൂട്ടപ്രദക്ഷിണത്തിന്റെ മഹത്വം എന്ന നാമമുള്ള അറുപത്തിയൊന്നാം അധ്യായം ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച യഥാവൃത്തം പ്രതിഷ്ഠാനേ ദക്ഷിണാപഥമണ്ഡലേ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ദക്ഷിണഭാഗത്തിൽ സ്ഥാപനമുണ്ടായപ്പോൾ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ പോലെ—

സുശീലോ നാമ വൈശ്യസ്തു തസ്മിന്വസതി പത്തനേ

ആ നഗരത്തിൽ സുശീലൻ എന്നൊരു വ്യാപാരി താമസിച്ചിരുന്നു.

കുടുമ്ബഭരണാസക്തോ നിത്യകാലം ഹി തിഷ്ഠതി

അവൻ എപ്പോഴും കുടുംബം പോഷിപ്പിക്കാൻ മാത്രം തിരക്കിലായിരുന്നു.

ക്രയവിക്രയസക്തസ്യ കാലോ ദീര്ഘോ ഗതസ്തദാ

വാങ്ങലും വിൽപ്പനയിലും മുഴുകിയതിനാൽ കാലം നീണ്ടുപോയി.

ന തേന ധര്മശ്രവണം കദാചിദപി സംശ്രുതമ്

അവൻ ഒരിക്കലും ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടിരുന്നില്ല.

ആത്മോദരനിമിത്തം ഹി പാപം ച കുരുതേ സദാ

സ്വന്തം വയറിനുവേണ്ടി അവൻ എപ്പോഴും പാപങ്ങൾ ചെയ്തു.

ന തസ്യ ജായതേ ബുദ്ധിര്ദാനം ദാതും കദാചന

അവനിൽ ഒരിക്കലും ദാനം നൽകാനുള്ള മനസ്സുണ്ടായില്ല.

ധനയുക്തോഽപി പാപോഽസൌ ന ദദാതി കദാചന

ധനം ഉണ്ടെങ്കിലും ആ പാപി ഒരിക്കലും ഒന്നും നൽകുന്നില്ല.

സ തു കാലേന മഹതാ കുടുമ്ബാസക്തമാനസഃ

നാളുകൾ കടന്നുപോയി, അവന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും കുടുംബത്തിൽ പറ്റിയിരുന്നു.

ത്യക്ത്വാ ജഗാമ നിധനം പ്രേതത്വം സമുപാഗതഃ 165.

അവൻ അവരെ വിട്ട് മരണമടഞ്ഞു, പ്രേതാവസ്ഥയിൽ എത്തി.

പരിഭ്രമന്ക്ഷുധാവിഷ്ടോ മരുദേശം ഗതോഽപി സഃ

അവൻ വിശപ്പിൽ കഷ്ടപ്പെട്ട് അലയുമ്പോൾ മരുഭൂമിയിൽ എത്തി.

കദാചിദ്ദൈവയോഗേന തത്ര സാര്ഥ ഉപാഗതഃ

ഒരു ദിവസം, ദൈവത്തിന്റെ ക്രമത്തിൽ, അവിടെ ഒരു കഫിലം എത്തി.

ഗതേ സാര്ഥേ തു സ വണിക് തം വൃക്ഷം സമുപാശ്രിതഃ

കഫിലം പോയതോടെ, ആ വ്യാപാരി ഒരു വൃക്ഷത്തിന് കീഴിൽ അഭയം തേടി.

ദീര്ഘദംഷ്ട്രഃ സുവികടോ ഹ്രസ്വബാഹുര്വിഭീഷണഃ

അവൻ നീണ്ട പല്ലുകൾ, ഭയാനകമായ രൂപം, ചുരുങ്ങിയ കൈകൾ, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ദേഹം എന്നിവയോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അഥ കാലേന ബഹുനാ ദൈവയോഗേന ഭാമിനി

അനേകം കാലം കഴിഞ്ഞ്, ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയാൽ, സുന്ദരിയേ,

തം ദൃഷ്ട്വാ ദൂരതഃ പ്രേതശ്ചാതിഹര്ഷേണ സംയുതഃ

അവനെ ദൂരത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ പ്രേതൻ വലിയ സന്തോഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു.

ഭക്ഷ്യഭൂതോ മമാദ്യത്വം ക്വ ഭവാന്യാതുമിച്ഛതി

'ഇന്ന് നീ എന്റെ ഭക്ഷണമായിരിക്കും; നീ എവിടേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?' എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ചിന്ത.

ഗച്ഛന്തം തം ഗൃഹീത്വാ സ പ്രേതോ വചനമബ്രവീത്

അവൻ പോകുമ്പോൾ പിടിച്ചു, പ്രേതൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

മാംസം തേ ഭക്ഷയിഷ്യാമി പിബാമി തവ ശോണിതമ്

'ഞാൻ നിന്റെ മാംസം തിന്നും, രക്തം കുടിക്കും.'