വരാഹപുരാണമ്

തസ്മിന്സ്ഥാനേ തര്പണേന ശതക്രതുഫലം ലഭേത്

ആ സ്ഥലത്ത് തർപ്പണം ചെയ്താൽ, നൂറ് യാഗങ്ങളുടെ ഫലം ലഭിക്കും.

സ്നാത്വാ പിതൄന്സമഭ്യര്ച്യ ബ്രഹ്മലോകമവാപ്നുയാത്

സ്നാനം ചെയ്ത് പിതൃഭ്യരെ ആദരിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മലോകം ലഭിക്കും.

യത്ര സ്നാനാദ്ദര്ശനാച്ച വാജപേയഫലം ലഭേത് 164.

അവിടെ സ്നാനവും ദർശനവും ചെയ്താൽ, വാജപേയ യാഗത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.

കുണ്ഡേ സ്നാത്വാ പിതൄഁസ്തര്പ്യ കൃതകൃത്യോ ദിവം വ്രജേത്

കുളത്തിൽ स्नാനം ചെയ്ത് പിതൃകൾക്ക് അർപ്പണങ്ങൾ ചെയ്താൽ, മനുഷ്യൻ തന്റെ കടമകൾ പൂർത്തിയാക്കി സ്വർഗത്തിൽ എത്തും.

അരിഷ്ടേന സമം യത്ര മഹദ്യുദ്ധം പ്രവര്ത്തിതമ്

അരിഷ്ടനോടൊപ്പം വലിയ യുദ്ധം നടന്ന സ്ഥലമാണ്.

കോപേന പാര്ഷ്ണിഘാതേന മഹ്യാം തീര്ഥം പ്രവര്തിതമ്

കോപത്തിൽ പാദം കൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ അടിച്ച്, അവിടെ ഒരു തിര്ഥം സൃഷ്ടിച്ചു.

സ്നാതസ്തത്ര തദാ കൃഷ്ണോ വൃഷം ഹത്വാ മഹാസുരമ്

അവിടെ स्नാനം ചെയ്ത ശേഷം, കൃഷ്ണൻ ഒരിക്കൽ വലിയ അസുരനായ വൃഷത്തെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.

വൃഷോ ഹതോ മയാ ചായമരിഷ്ടഃ പാപപൂരുഷഃ

വൃഷം ഞാൻ കൊല്ലുകയും, ഈ അരിഷ്ടൻ പാപപൂർവകനായവനാണ്.

സ്വനാമ്നാ വിദിതം കുണ്ഡം കൃതം തീര്ഥമദൂരതഃ

തന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കുളം ഉണ്ടാക്കി, അതിന്റെ അടുത്ത് തിര്ഥവും സൃഷ്ടിച്ചു.

അരിഷ്ടരാധാകുണ്ഡാഭ്യാം സ്നാനാത്ഫലമവാപ്നുയാത്

അരിഷ്ടകുളം, രാധാകുളം എന്നിവയിൽ स्नാനം ചെയ്താൽ ഫലം ലഭിക്കും.

ഗോനരബ്രഹ്മഹത്യായാഃ പാപം ക്ഷിപ്രം വിനശ്യതി

പശുവിനെ അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്ന പാപം വേഗത്തിൽ നശിക്കും.

യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ

അത് കാണുന്നത് മാത്രം കൊണ്ട് എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

ഇന്ദ്രധ്വജമിതി ഖ്യാതം തീര്ഥ ചൈവാതിമുക്തിദമ് 164.

ഇന്ദ്രധ്വജം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ തിര്ഥം പരമമുക്തി നൽകുന്നു.

തതോ ഹരോ നിവേദ്യാശു യാത്രാഫലമനുത്തമമ്

അതിനുശേഷം ഹരൻ യാത്രയുടെ അതുല്യ ഫലം ഉടൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു.

സമാപ്യ തീര്ഥയാത്രാം ച രാത്രൌ ജാഗരണം തഥാ

തിര്ഥയാത്ര പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, രാത്രിയിൽ ജാഗരണമുണ്ടാക്കണം.

ഏകാദശ്യാം തദാ രാത്രൌ കൃത്വാ ജാഗരണം ശുഭമ്

ഏകാദശി രാത്രിയിൽ, ശുഭമായ ജാഗരണമുണ്ടാക്കണം.

പിതൄണാം മുക്തിദം തേഷാം യ ഏവം കുരുതേ നരഃ

ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ തന്റെ പിതൃകൾക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നു.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ അന്നകൂടപരിക്രമമ്

ഭാഗ്യവതിയേ, അന്നകൂട്ടത്തിന്റെ പ്രദക്ഷിണം ഞാൻ നിന്നോട് വിവരിച്ചു.

യ ഏതച്ഛൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ തീര്ഥാനുകമണം ഹരേഃ

ഹരിയുടെ തിര്ഥയാത്രയെ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്നവൻ—

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യാന്തര്ഗതേ ഗോവര്ദ്ധനമാഹാത്മ്യേഽന്നകൂടപരിക്രമപ്രഭാവോ നാമ ചതുഃഷഷ്ട്യഷികശതതമോഽധ്യായഃ

ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ മഥുരാമാഹാത്മ്യത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ട ഗോവർധനമാഹാത്മ്യത്തിലെ അന്നകൂട്ടപ്രദക്ഷിണത്തിന്റെ മഹത്വം എന്ന നാമമുള്ള അറുപത്തിയൊന്നാം അധ്യായം ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച യഥാവൃത്തം പ്രതിഷ്ഠാനേ ദക്ഷിണാപഥമണ്ഡലേ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ദക്ഷിണഭാഗത്തിൽ സ്ഥാപനമുണ്ടായപ്പോൾ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ പോലെ—

സുശീലോ നാമ വൈശ്യസ്തു തസ്മിന്വസതി പത്തനേ

ആ നഗരത്തിൽ സുശീലൻ എന്നൊരു വ്യാപാരി താമസിച്ചിരുന്നു.

കുടുമ്ബഭരണാസക്തോ നിത്യകാലം ഹി തിഷ്ഠതി

അവൻ എപ്പോഴും കുടുംബം പോഷിപ്പിക്കാൻ മാത്രം തിരക്കിലായിരുന്നു.

ക്രയവിക്രയസക്തസ്യ കാലോ ദീര്ഘോ ഗതസ്തദാ

വാങ്ങലും വിൽപ്പനയിലും മുഴുകിയതിനാൽ കാലം നീണ്ടുപോയി.

ന തേന ധര്മശ്രവണം കദാചിദപി സംശ്രുതമ്

അവൻ ഒരിക്കലും ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടിരുന്നില്ല.

ആത്മോദരനിമിത്തം ഹി പാപം ച കുരുതേ സദാ

സ്വന്തം വയറിനുവേണ്ടി അവൻ എപ്പോഴും പാപങ്ങൾ ചെയ്തു.

ന തസ്യ ജായതേ ബുദ്ധിര്ദാനം ദാതും കദാചന

അവനിൽ ഒരിക്കലും ദാനം നൽകാനുള്ള മനസ്സുണ്ടായില്ല.

ധനയുക്തോഽപി പാപോഽസൌ ന ദദാതി കദാചന

ധനം ഉണ്ടെങ്കിലും ആ പാപി ഒരിക്കലും ഒന്നും നൽകുന്നില്ല.

സ തു കാലേന മഹതാ കുടുമ്ബാസക്തമാനസഃ

നാളുകൾ കടന്നുപോയി, അവന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും കുടുംബത്തിൽ പറ്റിയിരുന്നു.