വരാഹപുരാണമ്

രക്ഷോഘ്നമന്ത്രപഠനം ഭൂമേരാസ്തരണം തിലൈഃ । കൃത്വാഽധ്യേയാശ്ച പിതരസ്ത ഏവ ദ്വിജസത്തമാഃ ।। ൧൪.

ദുഷ്ടാത്മാക്കളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ച്, നിലത്തിൽ എള്ള് വിതറി, അതിനുശേഷം ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ പിതൃസ്തുതികൾ പാരായണം ചെയ്യണം.

പിതാ പിതാമഹശ്ചൈവ തഥൈവ പ്രപിതാമഹഃ । മമ തൃപ്തിം പ്രയാന്ത്വദ്യ ഹോമാപ്യായിതമൂര്ത്തയഃ ।। ൧൪.

ഹോമംകൊണ്ട് ആഹാരം ലഭിച്ച എന്റെ അച്ഛൻ, അപ്പൂപ്പൻ, വലിയപ്പൂപ്പൻ എന്നിവർക്കു ഇന്ന് തൃപ്തി ലഭിക്കട്ടെ.

പിതാപിതാമഹശ്ചൈവ തഥൈവ പ്രപിതാമഹഃ । മമ തൃപ്തിം പ്രയാന്ത്വദ്യ വിപ്രദേഹേഷു സംസ്ഥിതാഃ ।। ൧൪.

ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന എന്റെ അച്ഛനും അപ്പൂപ്പനും വലിയപ്പൂപ്പനും ഇന്ന് തൃപ്തി പ്രാപിക്കട്ടെ.

പിതാ പിതാമഹശ്ചൈവ തഥൈവ പ്രപിതാമഹഃ । തൃപ്തിം പ്രയാന്തു പിണ്ഡേഷു മയാ ദത്തേഷു ഭൂതലേ ।। ൧൪.

ഭൂമിയിൽ ഞാൻ സമർപ്പിച്ച പിണ്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് എന്റെ അച്ഛനും അപ്പൂപ്പനും വലിയപ്പൂപ്പനും തൃപ്തി നേടട്ടെ.

പിതാ പിതാമഹശ്ചൈവ തഥൈവ പ്രപിതാമഹഃ । തൃപ്തിം പ്രയാന്തു മേ ഭക്ത്യാ യന്മയൈതദുദാഹൃതമ് ।। ൧൪.

ഭക്തിയോടെ ഞാൻ ഇവിടെ ഉച്ചരിച്ചതിലൂടെ എന്റെ അച്ഛനും അപ്പൂപ്പനും വലിയപ്പൂപ്പനും തൃപ്തി പ്രാപിക്കട്ടെ.

മാതാമഹസ്തൃപ്തിമുപൈതു തസ്യ തഥാ പിതാ തസ്യ പിതാ തതോഽന്യഃ । വിശ്വേഽഥ ദേവാഃ പരമാം പ്രയാന്തു തൃപ്തിം പ്രണശ്യന്തു ച യാതുധാനാഃ ।। ൧൪.

എന്റെ അമ്മാവനും, അവന്റെ അച്ഛനും, അവന്റെ അച്ഛനും തൃപ്തി പ്രാപിക്കട്ടെ; എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും പരമമായ സന്തോഷം ലഭിക്കട്ടെ; ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ നശിക്കട്ടെ.

യജ്ഞേശ്വരോ ഹവ്യസമസ്തകവ്യ- ഭോക്താഽവ്യയാത്മാ ഹരിരീശ്വരോഽത്ര । തത്സന്നിധാനാദപയാന്തു സദ്യോ രക്ഷാംസ്യശേഷാണ്യസുരാശ്ച സര്വേ ।। ൧൪.

യജ്ഞങ്ങളുടെ അധിപനായ ഹരിയാണ് ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കൾക്കും അർപ്പിക്കുന്ന ഹോമങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവൻ; അവൻ ഇവിടെ സാന്നിധ്യപ്പെടുമ്പോൾ, എല്ലാ ദുഷ്ടാത്മാക്കളും അസുരന്മാരും ഉടൻ മാറിപ്പോകട്ടെ.

തൃപ്തേഷ്വേതേഷു വിപ്രേഷു കിരേദന്നം മഹീതലേ । ദദ്യാദാചമനാര്ഥായ തേഭ്യോ വാരി സകൃത്സകൃത് ।। ൧൪.

ഈ ബ്രാഹ്മണന്മാർ തൃപ്തരായപ്പോൾ, നിലത്ത് ശേഷിച്ച അന്നവും അചമനത്തിനുള്ള വെള്ളവും ഒരിക്കൽ അല്ലെങ്കിൽ ആവശ്യമെങ്കിൽ വീണ്ടും നൽകണം.

സുതൃപ്തൈസ്തൈരനുജ്ഞാതഃ സര്വേണാന്നേന ഭൂതലേ । സലിലേന തതഃ പിണ്ഡാന് സമാഗൃഹ്യ സമാഹിതഃ ।। ൧൪.

അവർ പൂർണ്ണമായി തൃപ്തരായി അനുമതി നൽകിയാൽ, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ നിലത്തിലെ പിണ്ടങ്ങളും വെള്ളവും ഒരുമിച്ച് സമാഹരിക്കണം.

പിതൃതീര്ഥേന സലിലം തഥൈവ സലിലാഞ്ജലിമ് । മാതാമഹേഭ്യസ്തേനൈവ പിണ്ഡാംസ്തീര്ഥേന നിര്വപേത്। ദക്ഷിണാഗ്രേഷു ദര്ഭേഷു പുഷ്പധൂപാദിപൂജിതാമ് ।। ൧൪.

പിതൃതീർത്ഥത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം കൊണ്ടും അതുപോലെ കൈയിൽ വെള്ളം എടുത്തും, അതേ തീർത്ഥത്തിൽ അമ്മാവന്മാർക്കായി പിണ്ടങ്ങൾ സമർപ്പിക്കണം; ദക്ഷിണഭാഗത്തുള്ള ദർഭയിൽ പൂക്കളും ധൂപവും അർപ്പിച്ച് അതിനെ അലങ്കരിക്കണം.

സ്വപിത്രേ പ്രഥമം പിണ്ഡം ദദ്യാദുച്ഛിഷ്ടസന്നിധൌ । പിതാമഹായ ചൈവാന്യം തത്പിത്രേ ച തഥാഽപരമ് ।। ൧൪.

ആദ്യ പിണ്ടം സ്വന്തം അച്ഛന് ശേഷിച്ച അന്നത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ സമർപ്പിക്കണം; രണ്ടാമത്തേത് അപ്പൂപ്പനു, മൂന്നാമത്തേത് വലിയപ്പൂപ്പനു സമർപ്പിക്കണം.

ദര്ഭമൂലേ ലേപഭുജഃ പ്രീണയേല്ലേപഘര്ഷണാത് । പിണ്ഡേ മാതാമഹേ തദ്വദ് ഗന്ധമാല്യാദിസംയുതൈഃ ।। ൧൪.

ദർഭയുടെ അടിയിൽ ലേപം കൈകളിൽ പുരട്ടി അതിന്റെ മൃദുലമായ ഉരസലിലൂടെ സന്തോഷം നൽകണം. അതുപോലെ തന്നെ മാതാവിന്റെ പിതാക്കന്മാർക്കായി സുഗന്ധമുള്ള വസ്തുക്കളും പൂമാലകളും ഉപയോഗിച്ച് അർപ്പണം ചെയ്യണം.

പൂജയിത്വാ ദ്വിജാഗ്ര്യാണാം ദദ്യാദാചമനം ബുധഃ । പൈത്രേഭ്യഃ പ്രഥമം ഭക്ത്യാ തന്മനസ്കോ ദ്വിജേശ്വര ।। ൧൪.

ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായവരെ ആദരിച്ച്, ജ്ഞാനമുള്ളവൻ ആദ്യം ഭക്തിയോടെ പിതൃപുരുഷന്മാർക്കായി ആചമനം നൽകണം, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ, ദ്വിജേശ്വരനേ.

സുസ്വധേത്യാശിഷാ യുക്താം ദദ്യാച്ഛക്ത്യാ ച ദക്ഷിണാമ് । ദത്ത്വാ ച ദക്ഷിണാം തേഭ്യോ വാചയേദ് വൈശ്വദേവികാന് । പ്രീയന്താമിതി യേ വിശ്വേ ദേവാസ്തേന ഇതീരയേത് ।। ൧൪.

'സുഭവമാകട്ടെ' എന്ന അനുഗ്രഹവാക്കോടെ, കഴിവിനനുസരിച്ച് ദാനം നൽകണം. അവർക്കു ദാനം നൽകി കഴിഞ്ഞാൽ, 'വിശ്വദേവന്മാർക്കു സന്തോഷം ഉണ്ടാകട്ടെ' എന്ന വൈശ്വദേവ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കണം.

തഥേതി ചോക്തേ തൈര്വിപ്രൈഃ പ്രാര്ഥനീയാസ്തഥാശിഷഃ । പശ്ചാദ് വിസര്ജയേദ് ദേവാന് പൂര്വം പൈത്രാന്മഹാമതേ ।। ൧൪.

ബ്രാഹ്മണന്മാർ 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, അവരുടെ അനുഗ്രഹം അപേക്ഷിക്കണം. അതിന് ശേഷം, മഹാമതിയുള്ളവനേ, ആദ്യം പിതൃപുരുഷന്മാരെയും പിന്നെ ദേവന്മാരെയും വിടവാങ്ങിക്കണം.

മാതാമഹാനാമപ്യേവം സഹ ദേവൈഃ ക്രമഃ സ്മൃതഃ । ഭോജനേ ച സ്വശക്ത്യാ ച ദാനേ തദ്വദ് വിസര്ജ്ജനേ । ആപാദശൌചനാത് പൂര്വം കുര്യാദേവ ദ്വിജന്മസു ।। ൧൪.

മാതാവിന്റെ പിതാക്കന്മാർക്കും ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇതേ ക്രമം പാലിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭക്ഷണത്തിലും, കഴിവിനനുസരിച്ചുള്ള ദാനത്തിലും, വിടവാങ്ങിക്കലിലും ഇതേ രീതിയാണ്. ആപാദശുദ്ധിക്ക് മുമ്പ്, ഈ കർമ്മങ്ങൾ ദ്വിജന്മാരിൽ ചെയ്യണം.

ജാനന്തം പ്രഥമം പിത്ര്യം തഥാ മാതാമഹേഷു ച । വിസര്ജയേത് പ്രീതിവചഃ സംമാന്യാഭ്യര്ഥിതാംസ്തതഃ । നിവര്ത്തേതാഭ്യനുജ്ഞാത ആദ്വാരാന്തമനുവ്രജേത് ।। ൧൪.

ആദ്യം പിതൃപുരുഷന്മാരെയും അതുപോലെ മാതാവിന്റെ പിതാക്കന്മാരെയും സ്നേഹപൂർവ്വം വിടവാങ്ങിക്കണം. അവരെ ആദരിച്ച് അനുഗ്രഹം അപേക്ഷിച്ച ശേഷം, അവർ അനുമതി നൽകിയാൽ വാതിൽവരെ പിന്തുടർന്ന് യാത്രയാകണം.

തതസ്തു വൈശ്വദേവാഖ്യാം കുര്യാന്നിത്യക്രിയാം തതഃ । ഭുഞ്ജീയാച്ച സമം പൂജ്യ ഭൃത്യബന്ധുഭിരാത്മനാ ।। ൧൪.

അതിനുശേഷം വൈശ്വദേവം എന്ന നിത്യകർമ്മം നിർവഹിക്കണം. പിന്നെ, ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരും ഭൃത്യരും ബന്ധുക്കളും സഹിതം സ്വയം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ഏവം ശ്രാദ്ധം ബുധഃ കുര്യാത് പിത്ര്യം മാതാമഹം തഥാ । ശ്രാദ്ധൈരാപ്യായിതാ ദദ്യുഃ സര്വാന് കാമാന് പിതാമഹാഃ ।। ൧൪.

ഇങ്ങനെ ജ്ഞാനമുള്ളവൻ പിതൃപുരുഷന്മാർക്കും മാതാവിന്റെ പിതാക്കന്മാർക്കും ശ്രാദ്ധം നടത്തണം. ശ്രാദ്ധംകൊണ്ട് സംതൃപ്തരായ പിതാമഹന്മാർ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നു.

ത്രീണി ശ്രാദ്ധേ പവിത്രാണി ദൌഹിത്രഃ കുതപസ്തിലാഃ । രജതസ്യ തഥാ ദാനം തഥാ സംദര്ശനാദികമ് ।। ൧൪.

ശ്രാദ്ധത്തിൽ മൂന്നു വസ്തുക്കൾ ശുദ്ധമാണ്: മകളുടെ മകൻ, ദർഭയും എള്ളും. അതുപോലെ വെള്ളിയുടെ ദാനവും ആദരസൂചകമായ കാണിക്കകളും ശുദ്ധമാണ്.

വര്ജ്യസ്തു കുര്വതാ ശ്രാദ്ധം ക്രോധോഽധ്വഗമമം ത്വരാ । ഭോക്തുരപ്യത്ര വിപ്രേന്ദ്ര ത്രയമേതന്ന സംശയഃ ।। ൧൪.

ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവനും ഭക്ഷിക്കുന്നവനും കോപം, യാത്ര, അതിവേഗം എന്നിവ ഒഴിവാക്കണം. ഈ മൂന്നു കാര്യങ്ങളിലും സംശയമില്ല.

വിശ്വേദേവാഃ സപിതരസ്തഥാ മാതാമഹാ ദ്വിജ । കുലം ചാപ്യായതേ പുംസാം സര്വം ശ്രാദ്ധം പ്രകുര്വതാമ് ।। ൧൪.

വിശ്വദേവന്മാർ, പിതൃപുരുഷന്മാർ, മാതാവിന്റെ പിതാക്കന്മാർ, ദ്വിജന്മാരേ, ശ്രാദ്ധം ശരിയായി ചെയ്യുന്നവരുടെ കുടുംബം മുഴുവൻ സംതൃപ്തരാവുന്നു.

സോമാധാരഃ പിതൃഗണോ യോഗാധാരശ്ച ചന്ദ്രമാഃ । ശ്രാദ്ധം യോഗിനിയുക്തം തു തസ്മദ് വിപ്രേന്ദ്ര ശസ്യതേ ।। ൧൪.

പിതൃഗണങ്ങൾ സോമനാൽ പോഷിക്കപ്പെടുന്നു, ചന്ദ്രൻ യോഗത്തിന്റെ ആധാരമാണ്. അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, യോഗശക്തിയോടെ ചെയ്യുന്ന ശ്രാദ്ധം പ്രശംസനീയമാണ്.

സഹസ്ത്രസ്യാപി വിപ്രാണാം യോഗീ ചേത് പുരതഃ സ്ഥിതഃ । സര്വാന് ഭോക്തൄംസ്താരയതി യജമാനം തഥാ ദ്വിജ ।। ൧൪.

ആയിരം ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഉണ്ടായാലും, മുന്നിൽ ഒരു യോഗി നിന്നാൽ, അവൻ എല്ലാവരെയും, യജമാനനെയും പോലും രക്ഷിക്കുന്നു, ദ്വിജനേ.

മഹ്യം സനത്കുമാരേണ പൂര്വകല്പേ ദ്വിജോത്തമ । കഥിതം വായുനാ ചാപി ദേവാനാം ശംഭുനാ തഥാ ।। ൧൪.

ഇത് എന്നോട് സനത്കുമാരനും, മുൻകാലങ്ങളിൽ വായുവും, ദേവന്മാരിൽ ശംഭുവും പറഞ്ഞുതന്നതാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.

ഋഷീണാം ശക്തിപുത്രേണ തഥാ മൈത്രേയസംജ്ഞിതേ । ഭവിഷ്യതി ക്രമാദ് യാവന് മയാ തേ കഥിതം ദ്വിജ ।। ൧൪.

ഋഷികളുടെ പുത്രനായ മൈത്രേയൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവനും ഇതേപോലെ പറഞ്ഞു. ക്രമമായി സംഭവിക്കേണ്ടതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ദ്വിജനേ.

) ഇയം സര്വപുരാണേഷു സാമാന്യാ പൈതൃകീ ക്രിയാ । ഏതത് ക്രമാത് കര്മകാണ്ഡം ജ്ഞാത്വാ മുച്യേത ബന്ധനാത് ।। ൧൪.

ഇത് എല്ലാ പുരാണങ്ങളിലും പൊതുവായ പിതൃകർമ്മമാണ്. ഈ ക്രമം മനസ്സിലാക്കി ചെയ്താൽ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

ഏതദാശ്രിത്യ നിര്വാണം ഋഷയഃ സംശിതവ്രതാഃ । പ്രാപ്താ ഗൌരമുഖേദാനീം ത്വമപ്യേവം പരോ ഭവ ।। ൧൪.

ഇതിനെ ആശ്രയിച്ച് ദൃഢവ്രതമുള്ള ഋഷിമാർ മോക്ഷം നേടിയിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ, ഗൗമുഖമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ നീയും ഇങ്ങനെ പരമാവധി ഉയരണം.

ഇതി തേ കഥിതം ഭക്ത്യാ പൃച്ഛതോ ദ്വിജസത്തമ । പിതൄന് യഷ്ട്വാ ഹരിം ധ്യായേദ് യസ്തസ്യ കിമതഃ പരമ് । ന തസ്മാത് പരതഃ പിത്ര്യം തന്ത്രമസ്തീതി നിശ്ചയഃ ।। ൧൪.

ഇങ്ങനെ ഞാൻ ഭക്തിയോടെ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ. പിതൃപുരുഷന്മാരെ ആരാധിച്ച ശേഷം ഹരിയെ ധ്യാനിക്കണം. ഇതിലധികം എന്തുണ്ട്? ഇതിൽക്കാൾ ഉന്നതമായ പിതൃകർമ്മം ഇല്ലെന്നത് ഉറപ്പാണ്.