വരാഹപുരാണമ്

പ്രത്യക്ഷാ ദൃശ്യതേ സര്വൈര്ബ്രഹ്മഹത്യാസ്വരൂപിണീ

ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ രൂപം എല്ലാവർക്കും ദൃശ്യമായിരുന്നു.

ന ഗതാ പൂര്വമേവാസീദ്വൈകുണ്ഠേ സ്നാനമാചരത്

അവൻ മുമ്പ് പോയിട്ടില്ല; വൈകുണ്ഠത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തു.

കിമേതത്കിമിതി പ്രാഹുര്ധാരാ പ്രതി വസുന്ധരേ

ഭൂമിദേവി, അവർ ചോദിച്ചു: 'ഇത് എന്താണ്? എന്താണ് ഇത്?'

കേന കാരണദോഷേണ ധാരാ ത്യക്ത്വാ ഗതാ ദ്വിജമ്

ഏത് കാരണത്താലോ, ഏത് പിഴവിനാലോ, ആ പ്രവാഹം ദ്വിജനെ വിട്ട് പോയി?

വൈകുണ്ഠേ തു നിമഗ്നോഽയം ബ്രഹ്മഹത്യാ ഗതാ തതഃ ൧൬൩.

വൈകുണ്ഠത്തിൽ മുങ്ങിയപ്പോൾ, ബ്രഹ്മഹത്യാ പാപം അവനെ വിട്ടുപോയി.

ഇത്യുക്തസ്തൈര്ദേവദേവസ്തത്രൈവാന്തരധീയത

അവരെല്ലാവരും ചോദിച്ചപ്പോൾ, ദേവദേവൻ അവിടം തന്നെ അദൃശ്യനായി.

വൈകുണ്ഠതീര്ഥേ യഃ സ്നാതി മുച്യതേ സര്വപാതകൈഃ

വൈകുണ്ഠതീർത്തത്തിൽ കുളിക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിലും നിന്നു മോചിതനാകും.

സൂത ഉവാച നാമ്നാ ഗന്ധര്വകുണ്ഡം തു തീര്ഥാനാം തീര്ഥമുത്തമമ്

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഗന്ധർവകുണ്ടം എന്ന പേരിൽ, തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം ആണ്.

തത്ര സ്നാതോ നരോ ദേവി ഗന്ധര്വൈഃ സഹ മോദതേ

ദേവി, അവിടെ കുളിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഗന്ധർവരോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കും.

വിംശതിര്യോജനാനാം തു മാഥുരം മമ മണ്ഡലമ്

എന്റെ മഥുരാ പ്രദേശം ഇരുപത് യോജനങ്ങൾ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

കര്ണികായാം സ്ഥിതോ ദേവി കേശവഃ ക്ലേശനാശനഃ

ദേവി, കർണികയുടെ നടുവിൽ കേശവൻ, കഷ്ടങ്ങൾ നീക്കുന്നവൻ, നിലകൊള്ളുന്നു.

തത്ര മധ്യേ മൃതാ യേ തു തേഷാം മുക്തിര്വസുന്ധരേ

വസുന്ധരേ, അവിടം നടുവിൽ മരിക്കുന്നവർ മോക്ഷം നേടുന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ തം ദേവദേവേശം കിം മനഃ പരിതപ്യതേ

ദേവദേവനെ കണ്ടശേഷം, മനസിന് ദുഃഖം എന്തിന്?

നാസൌ പതതി സംസാരേ യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്

അവൻ മഹാപ്രളയം വരുന്നതുവരെ ഈ ലോകത്തിൽ വീഴുന്നില്ല.

യം ദൃഷ്ട്വാ തു നരോ യാതി മുക്തിം നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ ൧൬൩.

അവനെ കണ്ട മനുഷ്യൻ മോക്ഷം നേടുന്നു; ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.

മഹാകായാം സുരൂപാം ച കേശവാകാരസന്നിഭാമ്

വലിയ രൂപം, മനോഹരമായ രൂപം, കേശവന്റെ രൂപം പോലുള്ളത്.

കൃതേ യുഗേ തു രാജാസീന്മാന്ധാതാ നാമ നാമതഃ

കൃതയുഗത്തിൽ, മാൻധാതാ എന്ന പേരിൽ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.

തസ്യ തുഷ്ടേന ഹി മയാ പ്രതിമേയം സമര്പിതാ

അവന്റെ ഭക്തിയിൽ സന്തോഷിച്ച ഞാൻ, ഈ പ്രതിമ അവനു സമർപ്പിച്ചു.

യദാ തു മഥുരാം പ്രാപ്യ ലവണോഽയം നിപാതിതഃ

അവൻ മഥുരയിൽ എത്തുമ്പോൾ, ഈ ലവണൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

പുണ്യേയം പ്രതിമാ ദിവ്യാ തൈജസീ ദിവ്യരൂപിണീ

ഈ പ്രതിമ പുണ്യമായതും, ദിവ്യമായതും, തേജസ്സിൽ നിന്നുണ്ടായതും, ദിവ്യരൂപമുള്ളതുമാണ്.

മനസാ നിര്മിതാ തേന വാരാഹീ പ്രതിമാ ശുഭാ

അവന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു, ആ ശുഭമായ വാരാഹി പ്രതിമ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.

ഇന്ദ്രേണാരാധിതോ ദേവി കപിലോ മുനിസത്തമഃ

ദേവി, ഇന്ദ്രൻ കപിലമുനിയെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.

ദേവേ ലബ്ധേ വരാരോഹേ ശക്രോ ഹര്ഷസമന്വിതഃ

വരദാനം ലഭിച്ച സുന്ദരിയ്ക്ക് ഇന്ദ്രൻ സന്തോഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു.

ഇന്ദ്രേണ തു തദാ പ്രാപ്തം ദിവ്യം ജ്ഞാനമനുത്തമമ്

അന്ന് ഇന്ദ്രൻ അവനിൽ നിന്ന് അതിമഹത്തായ ദിവ്യജ്ഞാനം നേടി.

ഇന്ദ്രലോകം ഗതഃ സോഽഥ സ്വര്ഗം ജേതും മഹാബലഃ ൧൬൩.

ശക്തനായവൻ സ്വർഗം ജയിക്കാൻ ഇന്ദ്രലോകത്തിലേക്ക് പോയി.

രാവണേന ജിതാ ദേവാഃ ശക്രശ്ചൈവ മഹാബലഃ

രാവണൻ ദേവന്മാരെയും ശക്തനായ ഇന്ദ്രനെയും ജയിച്ചു.

പ്രവിശ്യ രാവണസ്തത്ര ഗൃഹേ രത്നവിഭൂഷിതേ

അവിടെ രാവണൻ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചു.

തേന സംമോഹിതോ ദേവി രാവണോ നാമ രാക്ഷസഃ

ദേവി, രാക്ഷസനായ രാവണൻ അവനാൽ മയക്കപ്പെട്ടു.

ദാമോദര ഹഷീകേശ ഹിരണ്യാക്ഷവിദാരണ

ദാമോദര, ഹൃഷീകേശ, ഹിരണ്യാക്ഷനെ വധിച്ചവനേ,