വരാഹപുരാണമ്

സംസ്കാരയോഗ്യതാ നാസ്തി ഇത്യേവം പുനരബ്രവീത്

അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു, 'അവൻ സംസ്‌കാരത്തിന് യോഗ്യനല്ല.'

ആത്മനസ്ത്യാഗിനശ്ചൈവ ആപസ്തമ്ബോഽബ്രവീദിദമ്

സ്വയം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനെക്കുറിച്ച് ആപസ്തംബൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

പ്രായശ്ചിതം വിധീയീത ന ദദ്യാച്ചോദകക്രിയാമ്

പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിക്കണം; ജലക്രീയ നടത്തരുത്.

തസ്യ പുത്രോ മഹാഭാഗേ ഗതഃ ശ്വശുരമന്ദിരമ്

അവന്റെ മകൻ, മഹാഭാഗ്യവാനേ, ശ്വശുരന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

ബ്രഹ്മഹത്യാ തു തേ ജാതാ ഗച്ഛ ത്വം ച യഥേപ്സിതമ്

നിനക്ക് ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം സംഭവിച്ചു; നീ ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്ക് പോകൂ.

ന മയാ ബ്രാഹ്മണവധഃ കദാചിദപി കാരിതഃ

ഞാൻ ഒരിക്കലും ബ്രാഹ്മണന്റെ വധം നടത്തിയിട്ടില്ല.

ജാമാതുര്വചനം ശ്രുത്വാ ശ്വശുരോ വാക്യമബ്രവീത് 162.

ജാമാതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ശ്വശുരൻ സംസാരിച്ചു.

തേന ദോഷേണ വിപ്രര്ഷേ ബ്രഹ്മഹത്യാഫലം തവ

ആ ദോഷം കൊണ്ടാണ്, മഹർഷേ, നീ ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ ഫലത്തിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.

സംവത്സരേണ പതതി പതിതേന സഹാചരന്

ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ, അങ്ങിനെ വീണവനോടൊപ്പം അതും വീഴും.

ശ്വശുരസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ജാമാതാ വാക്യമബ്രവീത്

ശ്വശുരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ജാമാതാവ് പ്രതികരിച്ചു.

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രാഹ്മണഃ സംശിതവ്രതഃ

അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച ബ്രാഹ്മണൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

നാന്യത്ര തവ സംശുദ്ധിഃ കദാചിത്പിതൃഘാതിനഃ

പിതൃഹത്യ ചെയ്തവനേ, നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ മറ്റൊന്നും എവിടെയും ഇല്ല.

തതഃ കാലേന മഹതാ സമ്പ്രാപ്തോ മഥുരാം പുരീമ്

അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, അവൻ മഥുരാ നഗരത്തിൽ എത്തി.

കന്യാപുരനിവാസീ തു കുശികോഽയം നരാധിപഃ

കന്യാപുരയിൽ താമസിക്കുന്ന രാജാവാണ് ഈ കുശികൻ.

ദ്വേസഹസ്രേ തു വിപ്രാണാം തസ്യ സത്രേ ച ഭുഞ്ജതേ

അവന്റെ യാഗത്തിൽ ഇരുനൂറ് ബ്രാഹ്മണന്മാർ പങ്കെടുത്തു ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.

തതഃ കാലേന മഹതാ ചിന്താഭൂച്ഛ്വശുരസ്യ ച 162.

അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, ശ്വശുരന്റെ മനസ്സിൽ ആശങ്ക പിറന്നു.

സ്വാം സുതാം ചോദയാമാസ ഗച്ഛ താം മഥുരാം പുരീമ്

അവൻ തന്റെ സ്വന്തം മകളോട് ഉത്തേജിപ്പിച്ചു: 'നീ മഥുരാ നഗരത്തിലേക്ക് പോകൂ.'

ദിവ്യജ്ഞാനേന ച തദാ നിത്യം സാ ഭര്തൃസന്നിധൌ

അപ്പോൾ, ദിവ്യജ്ഞാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, അവൾ എപ്പോഴും ഭർത്താവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ദിവസസ്യാവസാനേ തു ഭോജനം ഗൃഹ്യ ഗച്ഛതി

ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, അവൾ ഭക്ഷണം എടുത്തു പുറപ്പെട്ടു.

പാത്രം നിഃക്ഷിപ്യ കുണ്ഡേ തു സത്രേ വസതി സര്വദാ

പാത്രം കുണ്ടിൽ വച്ച്, അവൾ യാഗസ്ഥലത്ത് എപ്പോഴും താമസിച്ചു.

തതഃ കാലേന മഹതാ തൈഃ പൃഷ്ടഃ സ ദ്വിജോത്തമഃ

അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, ആ ബ്രാഹ്മണനെ അവരെ ചോദ്യം ചെയ്തു.

കഥയാമാസ വൃത്താന്തം തം സര്വം ചാത്മനോ ഹി സഃ

അവൻ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ മുഴുവൻ സംഭവങ്ങൾ അവരെ പറഞ്ഞു.

ഇദമൂചുസ്തതോ വിപ്രാഃ ശുദ്രോഽസീതി ദ്വിജം പ്രതി

അതിനുശേഷം ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'നീ ശൂദ്രനാണ്.'

അസ്മാകം വദനാച്ചൈവ പുനഃ സിദ്ധോഽസി വൈ ദ്വിജ

എന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട്, നീ വീണ്ടും ബ്രാഹ്മണനായി നിലനിൽക്കുന്നു.

സ്നാനാര്ഥം തു തതഃ സ്ഥാനാച്ചക്രതീര്ഥം സമാഗതഃ

അതിനുശേഷം, സ്നാനത്തിനായി, അവൻ ചക്രതീർഥം എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.

സാ തു ഹൃഷ്ടേന മനസാ ഭര്താരം വാക്യമബ്രവീത് 162.

ആ സന്തോഷഭാവത്തോടെ അവൾ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.

പ്രിയാവചനമാകര്ണ്യ ഭര്താ വചനമബ്രവീത്

ഭാര്യയുടെ സ്നേഹപൂർവമായ വാക്കുകൾ കേട്ടു ഭർത്താവ് മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഭര്ത്തുര്വചനമാകര്ണ്യ പത്നീ വചനമബ്രവീത്

ഭർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ഭാര്യ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

ചക്രതീര്ഥപ്രഭാവേണ മുക്തോഽസി ദ്വിജസത്തമ

ചക്രതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ് നീ മോചിതനായത്, ഉത്തമ ദ്വിജന്.