വരാഹപുരാണമ്

രുജാ തു പീഡ്യമാനഃ സ ദശമീം ച ദശാം ഗതഃ

അവൻ രോഗം മൂലം പീഡിതനായി, പത്താം അവസ്ഥയിലേക്കെത്തി.

ഉവാച പുത്രം ധര്മാത്മാ മരണേ സമുപസ്ഥിതേ

മരണം അടുത്തപ്പോൾ, ധർമ്മാത്മാവ് തന്റെ മകനോട് പറഞ്ഞു.

തേന പുത്രേണ നീതോഽസൌ ഗംഗാതീരേ മഹാമുനിഃ

മകൻ മഹർഷിയെ ഗംഗയുടെ തീരത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

വേദാധ്യയനശീലഃ സ പിതൃഭക്ത്യാ നിയന്ത്രിതഃ

വേദപഠനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട, പിതൃഭക്തിയാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടവൻ.

കല്പഗ്രാമേ തദാ സിദ്ധസ്തസ്യ കന്യാ സുമധ്യമാ

അന്നേ കല്പഗ്രാമത്തിൽ, സിദ്ധന에게 സുന്ദരമായ അരയുള്ള ഒരു മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

കദാചിദ്ദേവയോഗേന കാന്യകുബ്ജനിവാസിനഃ

ഒരു ദിവസം ദൈവിക ക്രമത്തിൽ, കാന്യകുബ്ജത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരാൾ എത്തി.

പൃഷ്ടോഽസൌ ബ്രാഹ്മണോ ഭദ്രേ ക്വ ഭവാംസ്ത്വമിഹാഗതഃ 162.

ആ brāhmaṇaൻ ചോദിച്ചു: 'സുഭദ്രേ, നീ ഇവിടെ എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്?'

ദിവ്യജ്ഞാനേന തം ജ്ഞാത്വാ പൂജയാമാസ തം ദ്വിജഃ

ദൈവിക ജ്ഞാനത്തോടെ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, brāhmaṇaൻ അവനെ ആദരിച്ചു.

ശ്വശുരസ്യ ഗൃഹേ നിത്യം ഭോജനം കുരുതേ ദ്വിജഃ

brāhmaṇaൻ എന്നും തന്റെ ശ്വശുരന്റെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.

കാലേ ഭഗവതസ്തസ്യ അതിക്ഷീണഃ പിതാ തദാ

അന്നേരം, ഭഗവാന്റെ ഭക്തനായ അവന്റെ പിതാവ് വളരെ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.

സ്വാമിന്പിതുര്മേ മരണം ഭവിഷ്യതി വദസ്വ മാമ്

സ്വാമി, എന്റെ പിതാവ് എപ്പോഴാണ് മരിക്കുന്നത് എന്ന് ദയവായി എന്നോട് പറയൂ.

ശൂദ്രാന്നം ഭക്ഷിതം തേന നിത്യകാലം ദ്വിജോത്തമ

അവൻ ശൂദ്രന്മാർ തയ്യാറാക്കിയ ഭക്ഷണം പതിവായി കഴിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.

പാദയോര്വിദ്യതേ തച്ച ശൂദ്രാന്നം ച പിതുസ്തവ

ശൂദ്രന്മാർ തയ്യാറാക്കിയ ആ ഭക്ഷണം നിന്റെ പിതാവിന്റെ കാലിൽ ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്.

ശൂദ്രാന്നേന വിഹീനസ്യ തസ്യ മൃത്യുര്ഭവിഷ്യതി

ശൂദ്രഭക്ഷണം ലഭിക്കാതെ പോയവനിൽ മരണം സംഭവിക്കും.

തസ്യ പുത്രസ്യ വചനം ശ്രുത്വാത്മാനം വിഗര്ഹയത്

മകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവൻ സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.

പിതുഃ സമീപാത്സ ഗതഃ ശ്വശുരസ്യ നിവേശനമ്

പിതാവിന്റെ സമീപത്തുനിന്ന് വിട്ട്, അവൻ ശ്വശുരന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

ദുഃഖേന പീഡിതഃ ക്ഷീണോ മര്ത്തുകാമോ ദ്വിജോത്തമഃ 162.

ദുഃഖത്തിൽ പീഡിതനും ക്ഷീണിച്ചും, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ മരണം ആഗ്രഹിച്ചു.

സന്നിധാവുപലം ദൃഷ്ട്വാ ഗൃഹീതം തേന തത്പദാ

അടുത്ത് ഒരു കല്ല് കണ്ടു, അതിനെ അവൻ കാലിൽ എടുത്തു.

തതഃ പ്രാണാന്പരിത്യജ്യ ഗതോഽസൌ കാലവര്ത്തനമ്

അവൻ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ച്, കാലത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോയി.

ഗതസംജ്ഞം ച പിതരം ദൃഷ്ട്വാ സ രുരുദേ ഭൃശമ്

പിതാവിനെ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട നിലയിൽ കണ്ടു, അവൻ ഏറെ കരഞ്ഞു.

സംസ്കാരയോഗ്യതാ നാസ്തി ഇത്യേവം പുനരബ്രവീത്

അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു, 'അവൻ സംസ്‌കാരത്തിന് യോഗ്യനല്ല.'

ആത്മനസ്ത്യാഗിനശ്ചൈവ ആപസ്തമ്ബോഽബ്രവീദിദമ്

സ്വയം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനെക്കുറിച്ച് ആപസ്തംബൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

പ്രായശ്ചിതം വിധീയീത ന ദദ്യാച്ചോദകക്രിയാമ്

പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിക്കണം; ജലക്രീയ നടത്തരുത്.

തസ്യ പുത്രോ മഹാഭാഗേ ഗതഃ ശ്വശുരമന്ദിരമ്

അവന്റെ മകൻ, മഹാഭാഗ്യവാനേ, ശ്വശുരന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

ബ്രഹ്മഹത്യാ തു തേ ജാതാ ഗച്ഛ ത്വം ച യഥേപ്സിതമ്

നിനക്ക് ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം സംഭവിച്ചു; നീ ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്ക് പോകൂ.

ന മയാ ബ്രാഹ്മണവധഃ കദാചിദപി കാരിതഃ

ഞാൻ ഒരിക്കലും ബ്രാഹ്മണന്റെ വധം നടത്തിയിട്ടില്ല.

ജാമാതുര്വചനം ശ്രുത്വാ ശ്വശുരോ വാക്യമബ്രവീത് 162.

ജാമാതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ശ്വശുരൻ സംസാരിച്ചു.

തേന ദോഷേണ വിപ്രര്ഷേ ബ്രഹ്മഹത്യാഫലം തവ

ആ ദോഷം കൊണ്ടാണ്, മഹർഷേ, നീ ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ ഫലത്തിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.

സംവത്സരേണ പതതി പതിതേന സഹാചരന്

ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ, അങ്ങിനെ വീണവനോടൊപ്പം അതും വീഴും.