വരാഹപുരാണമ്

ആദൌ മധുവനം നാമ ദ്വിതീയം താലമേവ ച

ആദ്യം മധുവനം എന്ന പേരിൽ, രണ്ടാം താലവനം തന്നെയാണ്.

ചതുര്ഥം കാമ്യകവനം വനാനാം വനമുത്തമമ്

നാലാമത് കാമ്യകവനം, വനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം.

സപ്തമം തു വനം ഭൂമേ ഖാദിരം ലോകവിശ്രുതമ്

ഏഴാമത്, ഭൂമിയേ, ഖാദിരവനം, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമായത്.

ലോഹാര്ഗലവനം നാമ നവമം പാതകാപഹമ്

ഒൻപതാമത് ലോഹാർഗളവനം, പാപം നീക്കുന്നവനം.

ഏകാദശം തു ഭാണ്ഡീരം ദ്വാദശം വൃന്ദകാ വനമ് 161.

പതിനൊന്നാമത് ഭാണ്ഡീരവനം, പന്ത്രണ്ടാമത് വൃന്ദകവനം.

യഥാക്രമേണ യേ യാത്രാം വനാനാം ച ജിതേന്ദ്രിയാഃ

ക്രമത്തിൽ ഈ വനങ്ങളിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നവരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവരും—

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ ദേവവനപ്രഭാവോ നാമൈകഷഷ്ട്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ മഥുരാമാഹാത്മ്യത്തിൽ ദേവവനത്തിന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നൂറ് അറുപത്തൊന്ന് അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ചക്രതീര്ഥപ്രഭാവഃ പുനരന്യത്പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

ഇപ്പോൾ ചക്രതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം പറയുന്നു; മറ്റൊരു കഥ ഞാൻ പറയുന്നു, അതു കേൾക്കൂ, ഭൂമിദേവി.

മഹാഗൃഹോദയം നാമ ജമ്ബൂദ്വീപസ്യ ഭൂഷണമ്

മഹാഗൃഹോദയ എന്ന പേരിൽ, ജംബുദ്വീപിന്റെ അലങ്കാരം.

സ കന്യാം പുത്രമാദായ ബ്രാഹ്മണോ വേദപാരഗഃ

വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ, തന്റെ മകളെയും മകനെയും എടുത്തു.

തത്രാസൌ വാസമകരോത്പുണ്യസേവീ ജിതേന്ദ്രിയഃ

അവിടെ, സത്കർമ്മങ്ങളിൽ ആസക്തനായി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്, അവൻ താമസിച്ചു.

തത്ര സിദ്ധേന സംവാസോ ബ്രാഹ്മണസ്യാഭവത്തദാ

അന്നേ brāhmaṇaൻ സിദ്ധനായ മഹർഷിയോടൊപ്പം താമസിച്ചു.

ഗച്ഛേത്സ സര്വകാലം തു ശാലിഗ്രാമേ വസുന്ധരേ

അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ശാലിഗ്രാമത്തിൽ വസിക്കാൻ പോകണം, ഭൂമിദേവി.

കല്പഗ്രാമ വിഭൂതിം ച നിത്യകാലമവര്ണയത്

അവൻ എന്നും കല്പഗ്രാമത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിച്ചു.

ഗമനേ ബുദ്ധിരുത്പന്നാ തതഃ സിദ്ധമയാചത

അപ്പോൾ യാത്ര ചെയ്യാനുള്ള ചിന്ത ഉദിച്ചു, അവൻ സിദ്ധനോട് ചോദിച്ചു.

ബ്രാഹ്മണസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സിദ്ധോ വചനമബ്രവീത്

brāhmaṇaൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടു, സിദ്ധൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

പ്രാര്ഥനാ ദുഃഖലാഭം തു ശൃണു വൈ ബ്രാഹ്മണോത്തമ 162.

brāhmaṇaൻമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ദുഃഖം വരുത്തുന്ന ആ അഭ്യർത്ഥന കേൾക്കൂ.

ദക്ഷിണേ തു കരേ ഗൃഹ്യ ബ്രാഹ്മണം വേദപാരഗമ്

വലത് കൈയിൽ പിടിച്ചു, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള brāhmaṇaനെ സിദ്ധൻ എടുത്തു.

ഉത്പപാത തദാ സിദ്ധോ ഗൃഹീത്വാ ബ്രാഹ്മണോത്തമൌ

അപ്പോൾ സിദ്ധൻ രണ്ടു ശ്രേഷ്ഠ brāhmaṇaന്മാരെയും പിടിച്ചു ഉയർന്നു.

തത്ര തൌ വസതോ നിത്യം കല്പഗ്രാമേ ദ്വിജോത്തമൌ

അവിടെ, രണ്ടു ഉന്നത brāhmaṇaന്മാർ എന്നും കല്പഗ്രാമത്തിൽ താമസിച്ചു.

രുജാ തു പീഡ്യമാനഃ സ ദശമീം ച ദശാം ഗതഃ

അവൻ രോഗം മൂലം പീഡിതനായി, പത്താം അവസ്ഥയിലേക്കെത്തി.

ഉവാച പുത്രം ധര്മാത്മാ മരണേ സമുപസ്ഥിതേ

മരണം അടുത്തപ്പോൾ, ധർമ്മാത്മാവ് തന്റെ മകനോട് പറഞ്ഞു.

തേന പുത്രേണ നീതോഽസൌ ഗംഗാതീരേ മഹാമുനിഃ

മകൻ മഹർഷിയെ ഗംഗയുടെ തീരത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

വേദാധ്യയനശീലഃ സ പിതൃഭക്ത്യാ നിയന്ത്രിതഃ

വേദപഠനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട, പിതൃഭക്തിയാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടവൻ.

കല്പഗ്രാമേ തദാ സിദ്ധസ്തസ്യ കന്യാ സുമധ്യമാ

അന്നേ കല്പഗ്രാമത്തിൽ, സിദ്ധന에게 സുന്ദരമായ അരയുള്ള ഒരു മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

കദാചിദ്ദേവയോഗേന കാന്യകുബ്ജനിവാസിനഃ

ഒരു ദിവസം ദൈവിക ക്രമത്തിൽ, കാന്യകുബ്ജത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരാൾ എത്തി.

പൃഷ്ടോഽസൌ ബ്രാഹ്മണോ ഭദ്രേ ക്വ ഭവാംസ്ത്വമിഹാഗതഃ 162.

ആ brāhmaṇaൻ ചോദിച്ചു: 'സുഭദ്രേ, നീ ഇവിടെ എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്?'

ദിവ്യജ്ഞാനേന തം ജ്ഞാത്വാ പൂജയാമാസ തം ദ്വിജഃ

ദൈവിക ജ്ഞാനത്തോടെ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, brāhmaṇaൻ അവനെ ആദരിച്ചു.

ശ്വശുരസ്യ ഗൃഹേ നിത്യം ഭോജനം കുരുതേ ദ്വിജഃ

brāhmaṇaൻ എന്നും തന്റെ ശ്വശുരന്റെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.