വരാഹപുരാണമ്

മിത്രധ്രുക് കുനഖീ ചൈവ ശ്യാവദന്തസ്തഥാ ദ്വിജഃ । കന്യാദൂഷയിതാ വഹ്നിവേദോജ്ഝഃ സോമവിക്രയീ ।। ൧൪.

സുഹൃത്തിനെ വഞ്ചിക്കുന്നവൻ, വിരലുകളിൽ ദോഷമുള്ളവൻ, കറുത്ത പല്ലുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ, കന്യയെ അപമാനിച്ചവൻ, അഗ്നിഹോത്രം ഉപേക്ഷിച്ചവൻ, സോമം വിൽക്കുന്നവൻ—ഇവരൊക്കെയും.

അഭിശപ്തസ്തഥാ സ്തേനഃ പിശുനോ ഗ്രാമയാജകഃ । ഭൃതകാധ്യാപകശ്ചൈവ ഭൃതകാധ്യാപിതശ്ച യഃ ।। ൧൪.

ശാപം ലഭിച്ചവൻ, കള്ളൻ, മറ്റുള്ളവരെ ദുഷിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഗ്രാമത്തിലെ യജ്ഞികൻ, വേതനം വാങ്ങി പഠിപ്പിക്കുന്നവൻ, വേതനം നൽകി പഠിക്കുന്നവൻ—ഇവരും.

പരപൂര്വാപതിശ്ചൈവ മാതാപിത്രോസ്തഥോജ്ഝകഃ । വൃഷലീസൂതിപോഷ്യശ്ച വൃഷലീപതിരേവ ച । തഥാ ദേവലകശ്ചാപി ശ്രാദ്ധേ നാര്ഹന്തി കേതനമ് ।। ൧൪.

മറ്റൊരാളുടെ മുൻഭാര്യയെ വിവാഹം ചെയ്തവൻ, മാതാപിതാക്കളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ, ചാടിയ സ്ത്രീയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ, ചാടിയ സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവായവൻ, ദേവാലയത്തിലെ പുരോഹിതൻ—ഇവരെ ശ്രാദ്ധത്തിൽ ചേർക്കാൻ പാടില്ല.

പ്രഥമേഽഹ്നി ബുധഃ കുര്യാദ് വിപ്രാഗ്ര്യാണാം നിമന്ത്രണമ് । ആനിമന്ത്ര്യ ദ്വിജാന് ഗേഹമാഗതാന് ഭോജയേദ് യതീന് ।। ൧൪.

ആദ്യദിവസം ജ്ഞാനികൾ മികച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ക്ഷണിക്കണം. ക്ഷണിക്കാതിരുന്നാലും വീട്ടിൽ എത്തിയ സന്ന്യാസികളെ ആഹ്വാനിച്ച് അത്തിരിപ്പിക്കണം.

പാദശൌചാദിനാ ഗേഹമാഗതാന് ഭോജയേദ് ദ്വിജാന് । പവിത്രപാണിരാചാന്താനാസനേഷൂപവേശയേത് ।। ൧൪.

പാദശുദ്ധിയും മറ്റു ശുദ്ധിക്രമങ്ങളും നടത്തി വീട്ടിൽ എത്തിയ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ശുദ്ധമായ കൈകൊണ്ട്, ആചാരപൂർവ്വം, ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുത്തി അത്തിരിപ്പിക്കണം.

പിതൄണാമയുജോ യുഗ്മാന് ദേവാനാമപി യോജയേത് । ദേവാനാമേകമേകം വാ പിതൄണാം ച നിയോജയേത് ।। ൧൪.

പിതാക്കന്മാർക്കായി കൂട്ടങ്ങളായി, ദേവന്മാർക്കായും അങ്ങനെ തന്നെ, അല്ലെങ്കിൽ ഓരോ ദേവനും ഓരോ പിതാവിനും വേറേർ ആയി നിയോഗിക്കണം.

തഥാ മാതാമഹശ്രാദ്ധം വൈശ്വദേവസമന്വിതമ് । കുര്വീത ഭക്തിസംപന്നസക്തന്ത്രം വാ വൈശ്വദേവികമ് ।। ൧൪.

മാതാമഹന്റെ ശ്രാദ്ധം വൈശ്വദേവകർമ്മത്തോടൊപ്പം ഭക്തിയോടെ ചെയ്യണം, അല്ലെങ്കിൽ നിയമപ്രകാരം വൈശ്വദേവം മാത്രം ചെയ്യാം.

പ്രാങ്മുഖം ഭോജഭേദ് വിപ്രം ദേവാനാമുഭയാത്മകമ് । പിതൃപൈതാമഹാനാം ച ഭോജയേച്ചാപ്യുദങ്മുഖാന് ।। ൧൪.

ദേവന്മാർക്കായി ബ്രാഹ്മണനെ കിഴക്കോട്ട് മുഖം നോക്കി അത്തിരിപ്പിക്കണം; പിതാക്കന്മാർക്കും പിതാമഹന്മാർക്കും വടക്കോട്ട് മുഖം നോക്കി അത്തിരിപ്പിക്കണം.

പൃഥക് തയോഃ കേചിദാഹുഃ ശ്രാദ്ധസ്യ കരണം ദ്വിജ । ഏകത്രൈകേന പാകേന വദന്ത്യന്യേ മഹര്ഷയഃ ।। ൧൪.

ചിലർ പറയുന്നു, ശ്രാദ്ധം രണ്ടായി വേർതിരിച്ച് ചെയ്യണം; മറ്റുചില മഹർഷികൾ ഒരുമിച്ച് ഒരേ പാചകത്തോടെയാണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് പറയുന്നു.

വിഷ്ടരാര്ഥം കുശാന് ദത്ത്വാ സംപൂജ്യാര്ഘവിധാനതഃ । കുര്യാദാവാഹനം പ്രാജ്ഞോ ദേവാനാം തദനുജ്ഞയാ ।। ൧൪.

ഇരിപ്പിടത്തിനായി കുശത്തണ്ട് നൽകി, അർഘ്യവിധിയനുസരിച്ച് ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ച്, ദേവന്മാരുടെ അനുമതിയോടെ അവരെ ആഹ്വാനിക്കണം.

യവാമ്ബുനാ ച ദേവാനാം ദദ്യാദര്ഘ്യം വിധാനവിത് । സുഗന്ധധൂപദീപാംശ്ച ദത്ത്വാ തേഭ്യോ യഥാവിധി । പിതൄണാമപസകവ്യേന സര്വമേവോപകല്പയേത് ।। ൧൪.

യവജലം ഉപയോഗിച്ച് ദേവന്മാർക്ക് അർഘ്യം നൽകണം, സുഗന്ധമുള്ള ധൂപവും ദീപവും നിയമപ്രകാരം അർപ്പിക്കണം; പിതാക്കന്മാർക്കായി അപസവ്യമായി എല്ലാം ഒരുക്കണം.

അനുജ്ഞാം ച തതഃ പ്രാപ്യ ദത്ത്വാ ദര്ഭാന് ദ്വിധാകൃതാന് । മന്ത്രപൂര്വം പിതൄണാം തു കുര്യാദാവാഹനം ബുധഃ । തിലാമ്ബുനാ ചാപസവ്യം ദദ്യാദര്ധ്യാദികം ബുധഃ ।। ൧൪.

അനുമതി വാങ്ങി രണ്ടായി പിരിച്ച ദർഭയും നൽകി, മന്ത്രപൂർവ്വം പിതാക്കന്മാരെ ആഹ്വാനിക്കണം; തിലജലം ഉപയോഗിച്ച് അപസവ്യമായി അർഘ്യാദികൾ അർപ്പിക്കണം.

കാലേ തത്രാതിഥിം പ്രാപ്തമന്നകാമം ദ്വിജാധ്വഗമ് । ബ്രാഹ്മണൈരഭ്യനുജ്ഞാതഃ കാമം തമപി പൂജയേത് ।। ൧൪.

അന്നത്തിൻറെ ആഗ്രഹത്തോടെ അതിസന്ധർഭത്തിൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണാതിഥി എത്തിയാൽ, മറ്റു ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ അനുമതിയോടെ അവനെയും ഇഷ്ടപ്രകാരം ആദരിക്കാം.

യോഗിനോ വിവിധൈ രൂപൈര്നരാണാമുപകാരിണഃ । ഭ്രമന്തി പൃഥിവീമേതാമവിജ്ഞാതസ്വരൂപിണഃ ।। ൧൪.

യോഗികൾ പലവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, അവരുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം ആരും അറിയാതെ, മനുഷ്യർക്കു ഉപകാരമാകാൻ ഈ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

തസ്മാദഭ്യര്ചയേത് പ്രാപ്തം ശ്രാദ്ധകാലേഽതിഥിം ബുധഃ । ശ്രാദ്ധക്രിയാഫലം ഹന്തി ദ്വിജേന്ദ്രാപൂജിതോഽതിഥിഃ ।। ൧൪.

അതിനാൽ, ശ്രാദ്ധകാലത്ത് എത്തുന്ന അതിഥിയെ ബുദ്ധിമാനായവൻ ആദരിക്കണം; അതിഥിയായ ബ്രാഹ്മണനെ പൂജിക്കാതെ വിട്ടാൽ, ശ്രാദ്ധകർമ്മത്തിന്റെ ഫലം നഷ്ടപ്പെടും.

ജുഹുയാദ് വ്യഞ്ജനം ക്ഷാരൈര്വര്ജ്യമന്നം തതോഽനലേ । അനുജ്ഞാതോ ദ്ബിജൈസ്തൈസ്തു ത്രിഃ കൃത്വാ പുരുഷര്ഷഭ ।। ൧൪.

ഉപ്പും ക്ഷാരവും ഇല്ലാത്ത, രുചികരമായി തയ്യാറാക്കിയ അന്നം അഗ്നിയിൽ സമർപ്പിക്കണം; ബ്രാഹ്മണന്മാർ അനുമതി നൽകിയ ശേഷം, ഇതു മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചെയ്യണം.

അഗ്നയേ കവ്യവാഹനായ സ്വാഹേതി പ്രഥമാഹുതിഃ । സോമായ വൈ പിതൃമതേ ദാതവ്യാ തദനന്തരമ് ।। ൧൪.

ആദ്യ ഹോമം 'സ്വാഹാ' എന്നു പറഞ്ഞ് പിതൃകർമ്മങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന അഗ്നിക്കാണ് സമർപ്പിക്കേണ്ടത്; അതിന് പിന്നാലെ പിതാക്കളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സോമനു സമർപ്പിക്കണം.

വൈവസ്വതായ ചൈവാന്യാ തൃതീയാ ദീയതാഹുതിഃ । ഹുതാവശിഷ്ടമല്പാല്പം വിപ്രപാത്രേഷു നിര്വപേത് ।। ൧൪.

മൂന്നാമത്തെ ഹോമം വൈവസ്വതനു സമർപ്പിക്കണം; ഹോമശേഷം ശേഷിക്കുന്ന അല്പം അന്നം ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ പാത്രങ്ങളിൽ ഇടണം.

തതോഽന്നം മൃഷ്ടമത്യര്ഥമഭീഷ്ടമഭിസംസ്കൃതമ് । ദത്ത്വാ ജുഷധ്വമിച്ഛാതോ വാച്യമേതദനിഷ്ഠുരമ് ।। ൧൪.

ശ്രദ്ധയോടെ തയ്യാറാക്കിയ, എല്ലാവരും ആഗ്രഹിക്കുന്ന നല്ല ഭക്ഷണം നൽകി, 'നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ ആസ്വദിക്കൂ' എന്നിങ്ങനെ സ്നേഹപൂർവ്വം പറയണം.

ഭോക്തവ്യം തൈശ്ച തച്ചിത്തൈര്മൌനിഭിഃ സുമുഖൈഃ സുഖമ് । അക്രുധ്യതാ അത്വരതാ ദേയം തേനാപി ഭക്തിതഃ ।। ൧൪.

അവർ മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ, മൗനത്തിൽ, സന്തോഷപൂർവ്വം ഭക്ഷണം കഴിക്കട്ടെ; കോപമോ അതവാ ആവിഷ്കാരമോ കൂടാതെ ഭക്തിയോടെ ഭക്ഷണം നൽകണം.

രക്ഷോഘ്നമന്ത്രപഠനം ഭൂമേരാസ്തരണം തിലൈഃ । കൃത്വാഽധ്യേയാശ്ച പിതരസ്ത ഏവ ദ്വിജസത്തമാഃ ।। ൧൪.

ദുഷ്ടാത്മാക്കളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ച്, നിലത്തിൽ എള്ള് വിതറി, അതിനുശേഷം ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ പിതൃസ്തുതികൾ പാരായണം ചെയ്യണം.

പിതാ പിതാമഹശ്ചൈവ തഥൈവ പ്രപിതാമഹഃ । മമ തൃപ്തിം പ്രയാന്ത്വദ്യ ഹോമാപ്യായിതമൂര്ത്തയഃ ।। ൧൪.

ഹോമംകൊണ്ട് ആഹാരം ലഭിച്ച എന്റെ അച്ഛൻ, അപ്പൂപ്പൻ, വലിയപ്പൂപ്പൻ എന്നിവർക്കു ഇന്ന് തൃപ്തി ലഭിക്കട്ടെ.

പിതാപിതാമഹശ്ചൈവ തഥൈവ പ്രപിതാമഹഃ । മമ തൃപ്തിം പ്രയാന്ത്വദ്യ വിപ്രദേഹേഷു സംസ്ഥിതാഃ ।। ൧൪.

ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന എന്റെ അച്ഛനും അപ്പൂപ്പനും വലിയപ്പൂപ്പനും ഇന്ന് തൃപ്തി പ്രാപിക്കട്ടെ.

പിതാ പിതാമഹശ്ചൈവ തഥൈവ പ്രപിതാമഹഃ । തൃപ്തിം പ്രയാന്തു പിണ്ഡേഷു മയാ ദത്തേഷു ഭൂതലേ ।। ൧൪.

ഭൂമിയിൽ ഞാൻ സമർപ്പിച്ച പിണ്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് എന്റെ അച്ഛനും അപ്പൂപ്പനും വലിയപ്പൂപ്പനും തൃപ്തി നേടട്ടെ.

പിതാ പിതാമഹശ്ചൈവ തഥൈവ പ്രപിതാമഹഃ । തൃപ്തിം പ്രയാന്തു മേ ഭക്ത്യാ യന്മയൈതദുദാഹൃതമ് ।। ൧൪.

ഭക്തിയോടെ ഞാൻ ഇവിടെ ഉച്ചരിച്ചതിലൂടെ എന്റെ അച്ഛനും അപ്പൂപ്പനും വലിയപ്പൂപ്പനും തൃപ്തി പ്രാപിക്കട്ടെ.

മാതാമഹസ്തൃപ്തിമുപൈതു തസ്യ തഥാ പിതാ തസ്യ പിതാ തതോഽന്യഃ । വിശ്വേഽഥ ദേവാഃ പരമാം പ്രയാന്തു തൃപ്തിം പ്രണശ്യന്തു ച യാതുധാനാഃ ।। ൧൪.

എന്റെ അമ്മാവനും, അവന്റെ അച്ഛനും, അവന്റെ അച്ഛനും തൃപ്തി പ്രാപിക്കട്ടെ; എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും പരമമായ സന്തോഷം ലഭിക്കട്ടെ; ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ നശിക്കട്ടെ.

യജ്ഞേശ്വരോ ഹവ്യസമസ്തകവ്യ- ഭോക്താഽവ്യയാത്മാ ഹരിരീശ്വരോഽത്ര । തത്സന്നിധാനാദപയാന്തു സദ്യോ രക്ഷാംസ്യശേഷാണ്യസുരാശ്ച സര്വേ ।। ൧൪.

യജ്ഞങ്ങളുടെ അധിപനായ ഹരിയാണ് ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കൾക്കും അർപ്പിക്കുന്ന ഹോമങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവൻ; അവൻ ഇവിടെ സാന്നിധ്യപ്പെടുമ്പോൾ, എല്ലാ ദുഷ്ടാത്മാക്കളും അസുരന്മാരും ഉടൻ മാറിപ്പോകട്ടെ.

തൃപ്തേഷ്വേതേഷു വിപ്രേഷു കിരേദന്നം മഹീതലേ । ദദ്യാദാചമനാര്ഥായ തേഭ്യോ വാരി സകൃത്സകൃത് ।। ൧൪.

ഈ ബ്രാഹ്മണന്മാർ തൃപ്തരായപ്പോൾ, നിലത്ത് ശേഷിച്ച അന്നവും അചമനത്തിനുള്ള വെള്ളവും ഒരിക്കൽ അല്ലെങ്കിൽ ആവശ്യമെങ്കിൽ വീണ്ടും നൽകണം.

സുതൃപ്തൈസ്തൈരനുജ്ഞാതഃ സര്വേണാന്നേന ഭൂതലേ । സലിലേന തതഃ പിണ്ഡാന് സമാഗൃഹ്യ സമാഹിതഃ ।। ൧൪.

അവർ പൂർണ്ണമായി തൃപ്തരായി അനുമതി നൽകിയാൽ, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ നിലത്തിലെ പിണ്ടങ്ങളും വെള്ളവും ഒരുമിച്ച് സമാഹരിക്കണം.