വരാഹപുരാണമ്

യത്ര സ്നാതാന്മനുഷ്യാംശ്ച വിഘ്നരാജോ ന പീഡയേത്

അവിടെ കുളിച്ച മനുഷ്യരെ വിഘ്‌നങ്ങളുടെ രാജാവ് ഉപദ്വേഷിക്കാറില്ല.

തസ്മിംസ്തീര്ഥവരേ സ്നാതം ന പീഡയതി വിഘ്നരാട് 154.

ആ മഹത്തായ തീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചവരെ വിഘ്‌നങ്ങളുടെ രാജാവ് ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാറില്ല.

അവിഘ്നം കുരുതേ തസ്യ സതതം പാര്വതീസുതഃ

പാർവതീപുത്രൻ അങ്ങനെയുള്ളവരുടെ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും എപ്പോഴും നീക്കുന്നു.

തതഃ പരേ കോടിതീര്ഥേ പവിത്രം പരമം സ്മൃതമ്

അത് കഴിഞ്ഞ്, അതിന്റെ അപ്പുറം, ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ കൊടിതീർഥം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

തഥാത്ര മുഞ്ചതേ പ്രാണാഁല്ലോഭമോഹവിവര്ജിതഃ

അവിടെ, ലോഭവും മായയും വിട്ടവൻ ജീവൻ വിട്ട് പോകുന്നു.

അതഃ പരം ശിവക്ഷേത്രമര്ദ്ധക്രോശം തു ദുഷ്കരമ്

അതിനുശേഷം, അരക്രോഷം ദൂരെ, എത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ശിവക്ഷേത്രം വരുന്നു.

തത്ര സ്നാത്വാ ച പീത്വാ ച മാഥുരം ലഭതേ ഫലമ്

അവിടെ കുളിച്ചും കുടിച്ചും മഥുരയിലെ ഫലം ലഭിക്കും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ യമുനാതീര്ഥപ്രഭാവോ നാമ ചതുഷ്പഞ്ചാശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ, ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിലെ മഥുരാമാഹാത്മ്യത്തിൽ യമുനാതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമയെക്കുറിച്ചുള്ള നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥാഽക്രൂരതീര്ഥപ്രഭാവഃ പുനരന്യത്പ്രവക്ഷ്യാമി മര്ത്ത്യലോകേ സുദുര്ലഭമ്

ഇനി, മരണലോകത്ത് അപൂർവമായ അക്രൂരതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമ ഞാൻ വീണ്ടും പറയുന്നു.

തത്ര .നിത്യം സ്ഥിതോ ദേവി ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ

അവിടെ, ദേവി, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ഞാൻ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു.

അയനേ വിഷുവേ ചൈവ തഥാ വിഷ്ണുപദീഷു ച

അയനങ്ങളിലും വിഷുവിലും, വിഷ്ണുപദി സമയങ്ങളിലും,

അക്രൂരേതി ച വിഖ്യാതം മമ ക്ഷേത്രം വസുന്ധരേ

അവിടെ, ഭൂമിദേവി, എന്റെ ഈ സ്ഥലം അക്രൂരം എന്ന പേരിലാണ് പ്രശസ്തം.

രാജസൂയാശ്വമേധാഭ്യാം ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ

അവിടെ കുളിച്ചാൽ, രാജസൂയവും അശ്വമേധവും ചെയ്തതിന്റെ ഫലം മനുഷ്യന് ലഭിക്കും.

തത്സ്നാനാത്ഫലമാപ്നോതി പ്രയാഗസ്നാനജം ഫലമ്

അവിടെ കുളിച്ചാൽ, പ്രയാഗത്തിൽ കുളിച്ചതിന്റെ ഫലവും ലഭിക്കും.

നാമ്നാ തു സുധനോ നാമ മമ ഭക്തഃ സദൈവ ഹി

സുധനൻ എന്ന പേരിൽ ഒരാൾ എപ്പോഴും എന്റെ ഭക്തനാണ്.

ബന്ധുപുത്രകലത്രൈശ്ച ഗൃഹേ പ്രീതിരനുത്തമാ

ബന്ധുക്കളോടും മക്കളോടും ഭാര്യയോടും വീട്ടിൽ അതുല്യമായ സ്‌നേഹം അനുഭവിക്കുന്നു.

ഗച്ഛന്തി ദിവസാസ്തസ്യ മാസാഃ സംവത്സരാസ്തഥാ

അവന്റെ ദിവസം, മാസം, വർഷങ്ങൾ എല്ലാം കടന്നു പോകുന്നു.

മാനകൂടം തുലാകൂടം ന കരോതി സ കര്ഹിചിത് 155.

അവൻ ഒരിക്കലും തൂക്കത്തിലും അളവിലും വഞ്ചന ചെയ്യാറില്ല.

നിത്യം കാലം ച കുരുതേ ഹരിപൂജനമുത്തമമ്

അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും സമയമെടുത്ത് ഉത്തമമായ ഹരിപൂജ നടത്തുന്നു.

ഉപഹാരേണ ദിവ്യേന ധൂപേന ച സുഗന്ധിനാ

ദിവ്യമായ സമർപ്പണങ്ങളോടും സുഗന്ധമുള്ള ധൂപത്തോടും കൂടി അവൻ പൂജ ചെയ്യുന്നു.

ഉപവാസം തു കുരുതേ രാത്രൌ ജാഗരണം തഥാ

അവൻ ഉപവാസവും രാത്രി ജാഗരണവും ആചരിക്കുന്നു.

തത്രാഗത്യ മമാഗ്രേഽസൌ നൃത്യതേ ശുഭദര്ശനഃ

അവൻ അവിടെ വന്ന് എന്റെ മുമ്പിൽ ശുഭദർശനത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു.

ചലമാനോ ഗൃഹീതസ്തു ചരണേ ബ്രഹ്മരക്ഷസാ

അവൻ നടക്കുമ്പോൾ ഒരു ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ അവന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു.

പാദേ ഗൃഹീത്വാ വസുധേ ഇദം വചനമബ്രവീത്

കാലിൽ പിടിച്ച് ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ ഭൂമിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

രാക്ഷസോഽഹം വണിക്ശ്രേഷ്ഠ വസാമി വനമാശ്രിതഃ

രാക്ഷസൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഒരു രാക്ഷസനാണ്, വണിക്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, കാടിൽ താമസിക്കുന്നു.

സുധന ഉവാച ഭക്ഷയിഷ്യസി മേ ഗാത്രം മിഷ്ടാന്നപരിപോഷിതമ്

സുധനൻ പറഞ്ഞു: രുചികരമായ ഭക്ഷണത്തിൽ പോഷിച്ച എന്റെ ശരീരം നീ തിന്നുമോ?

ജാഗരം ദേവദേവസ്യ കര്തുമിച്ഛാമി രാക്ഷസ

ദേവദേവന്റെ ജാഗരണം ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, രാക്ഷസാ.

തത്ര ജാഗരണം കൃത്വാ പ്രഭാതേ തവ സന്നിധൌ 155.

അവിടെ ജാഗരണം കഴിഞ്ഞ്, രാവിലെ, നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ,

തതഃ ഖാദിഷ്യസേ ഗാത്രം വിനിവൃത്തസ്യ ജാഗരാത്

അപ്പോൾ ഞാൻ ജാഗരം അവസാനിപ്പിച്ചശേഷം, നീ എന്റെ ശരീരം തിന്നാം.