വരാഹപുരാണമ്

ധാരാപതനകേ തീര്ഥേ ത്യക്ത്വാ ജീവിതമാത്മനഃ

ധാരാപതനക എന്ന പുണ്യസ്ഥലത്ത് അവൾ തൻറെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു.

സ്വാം ചാപ്യകഥയത്തസ്യൈ യഥാ സംയമനേ മൃതഃ 154.

അവളും തൻറെ കഥ അവളോട് പറഞ്ഞു, യമലോകത്തിൽ അവൻ എങ്ങനെ മരിച്ചുവെന്നതും പറഞ്ഞു.

മാം പശ്യന്തൌ നിയമതസ്തത്രൈവ നിധനം ഗതൌ

അവർ രണ്ടുപേരും എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, വിധിയാൽ അവിടത്ത് മരണമടഞ്ഞു.

ഏതത്തേ കഥിതം ദേവി ആശ്ചര്യം യദഭൂന്മഹത്

ദേവി, ഈ വലിയ അത്ഭുതം ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു.

നാകലോകമവാപ്നോതി ത്യക്തപാപോ ന സംശയഃ

പാപം വിട്ടവൻ പിതൃലോകം പ്രാപിക്കില്ലെന്നതിൽ സംശയമില്ല.

വിഷ്ണുലോകമവാപ്നോതി ദിവ്യമൂര്തിശ്ചതുര്ഭുജഃ

അവൻ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും, ദിവ്യമായ രൂപവും നാലു കൈകളും ലഭിക്കും.

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

യത്ര സ്നാത്വാ ദിവം യാന്തി യേ മൃതാസ്തേഽപുനര്ഭവാഃ

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്തവരും മരിച്ചവരും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു, പിന്നെ തിരികെ ജനിക്കാറില്ല.

അഥാഽത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

പുനരന്യത് പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

ഇനി മറ്റൊരു കാര്യം ഞാൻ പറയും, അതു ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കു വസുന്ധരേ.

തത്ര സ്നാത്വാ ച പീത്വാ ച നിയതോ നിയതാശനഃ

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്തും കുടിച്ചും, നിയന്ത്രിതമായ ആഹാരം പാലിച്ചും, നിയന്ത്രണം പാലിച്ചും—

സോമതീര്ഥേ തു വസുധേ പവിത്രേ യമുനാമ്ഭസി 154.

വസുദേ, വിശുദ്ധമായ യമുനാനദിയിലുളള സോമതീർത്ഥത്തിൽ—

തത്രാഭിഷേകം കുര്വീത സ്വകര്മപരിനിഷ്ഠിതഃ

അവിടെ തൻറെ കര്‍മ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അവൻ അഭിഷേകം നടത്തണം.

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

തത്ര സ്നാതോ നരോ ദേവി അവര്ണോഽപി യതിര്ഭവേത്

ദേവി, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, വർണ്ണമില്ലാത്തവനും യതി ആകാം.

യസ്തത്ര കുരുതേ സ്നാനം ത്രിരാത്രോപോഷിതോ നരഃ

അവിടെ മൂന്നു രാത്രി ഉപവസിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ—

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

തത്ര യേ സ്നാന്തി നിയതാസ്തേഷാം സ്വര്ഗോ ന ദുര്ലഭഃ

അവിടെ, ശുദ്ധമായി കുളിക്കുന്നവർക്ക് സ്വർഗം പ്രാപിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടില്ല.

ബ്രഹ്മണാ സൃഷ്ടികാലേ തു മനസാ നിര്മിതം പുരാ

സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയിൽ, ബ്രഹ്മാവ് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചാണ് അതിനെ സൃഷ്ടിച്ചത്.

തത്ര സ്നാത്വാ ദിവം യാന്തി യേ മൃതാസ്തേഽപുനര്ഭവാഃ

അവിടെ കുളിച്ച് മരിക്കുന്നവർ സ്വർഗത്തിൽ എത്തി വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടതില്ല.

യത്ര സ്നാതാന്മനുഷ്യാംശ്ച വിഘ്നരാജോ ന പീഡയേത്

അവിടെ കുളിച്ച മനുഷ്യരെ വിഘ്‌നങ്ങളുടെ രാജാവ് ഉപദ്വേഷിക്കാറില്ല.

തസ്മിംസ്തീര്ഥവരേ സ്നാതം ന പീഡയതി വിഘ്നരാട് 154.

ആ മഹത്തായ തീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ചവരെ വിഘ്‌നങ്ങളുടെ രാജാവ് ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാറില്ല.

അവിഘ്നം കുരുതേ തസ്യ സതതം പാര്വതീസുതഃ

പാർവതീപുത്രൻ അങ്ങനെയുള്ളവരുടെ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും എപ്പോഴും നീക്കുന്നു.

തതഃ പരേ കോടിതീര്ഥേ പവിത്രം പരമം സ്മൃതമ്

അത് കഴിഞ്ഞ്, അതിന്റെ അപ്പുറം, ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ കൊടിതീർഥം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

തഥാത്ര മുഞ്ചതേ പ്രാണാഁല്ലോഭമോഹവിവര്ജിതഃ

അവിടെ, ലോഭവും മായയും വിട്ടവൻ ജീവൻ വിട്ട് പോകുന്നു.

അതഃ പരം ശിവക്ഷേത്രമര്ദ്ധക്രോശം തു ദുഷ്കരമ്

അതിനുശേഷം, അരക്രോഷം ദൂരെ, എത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ശിവക്ഷേത്രം വരുന്നു.

തത്ര സ്നാത്വാ ച പീത്വാ ച മാഥുരം ലഭതേ ഫലമ്

അവിടെ കുളിച്ചും കുടിച്ചും മഥുരയിലെ ഫലം ലഭിക്കും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ യമുനാതീര്ഥപ്രഭാവോ നാമ ചതുഷ്പഞ്ചാശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ, ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിലെ മഥുരാമാഹാത്മ്യത്തിൽ യമുനാതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമയെക്കുറിച്ചുള്ള നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥാഽക്രൂരതീര്ഥപ്രഭാവഃ പുനരന്യത്പ്രവക്ഷ്യാമി മര്ത്ത്യലോകേ സുദുര്ലഭമ്

ഇനി, മരണലോകത്ത് അപൂർവമായ അക്രൂരതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമ ഞാൻ വീണ്ടും പറയുന്നു.