വരാഹപുരാണമ്

വൃന്ദാവനം ച ഗോവിന്ദം യേ പശ്യന്തി വസുന്ധരേ

ഭൂമിദേവി, വൃന്ദാവനവും ഗോവിന്ദനെയും കാണുന്നവർ,

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ മഥുരാതീര്ഥമാഹാത്മ്യം നാമ ത്രിപംചാശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ, ഭഗവദ്ഗീതാസാസ്ത്രത്തിൽ, മഥുരാമാഹാത്മ്യത്തിൽ, 'മഥുരാതീർത്ഥമാഹാത്മ്യം' എന്ന പേരിലുള്ള നൂറ്റി അമ്പതിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ യമുനാതീര്ഥപ്രഭാവഃ ഏവംവിധാം ച മഥുരാം ദൃഷ്ട്വാ തൌ മുദമാപതുഃ

ഇപ്പോൾ യമുനാതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം: ഇങ്ങനെ മഥുരാ നഗരത്തെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ ഇരുവരും സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.

പപ്രച്ഛ ച തദാ ഭാര്യാ യദ്ഗുഹ്യം പൂര്വഭാഷിതമ്

അപ്പോൾ ഭാര്യ അവനോട് മുമ്പ് പറഞ്ഞ രഹസ്യം ചോദിച്ചു.

രാജാപ്യുവാച താം രാജ്ഞീം ത്വയാപ്യുക്തം പുരാ മമ

രാജാവും രാജ്ഞിയോട് പറഞ്ഞു: നീയും ഒരിക്കൽ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു—

തദ്വദസ്വ സ്വകം ഗുഹ്യം പശ്ചാദ്വക്ഷ്യാമ്യഹം തവ

നിന്റെ രഹസ്യം ആദ്യം നീ പറയൂ; അതിനുശേഷം ഞാൻ എന്റെത് പറയും.

പ്രോവാച ചൈവ രാജാനം മനസഃ പ്രീതികാരണമ്

അവൾ രാജാവിനോട് തന്റെ മനസ്സിന്റെ സന്തോഷത്തിന് കാരണമെന്താണെന്ന് പറഞ്ഞു.

ആഗതേമാം പുരീം ദ്രഷ്ടും കുമുദസ്യ തു ദ്വാദശീമ്

'കുമുദ മാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം ഈ നഗരം കാണാനാണ് ഞാൻ വന്നത്.'

സദ്യഃ പ്രാണൈര്വിയുക്താ ച തത്തീര്ഥസ്യ പ്രഭാവതഃ

'അപ്പോൾ തന്നെ, ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ഞാൻ ജീവൻ വിട്ടുപോയി.'

ത്വയാ വിവാഹിതാ രാജന്ന ച മാം വിജഹാത്സ്മൃതിഃ

രാജാവേ, നീ എന്നെ വിവാഹം കഴിച്ചെങ്കിലും, ഓർമ്മ എന്നെ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോയില്ല.

ധാരാപതനകേ തീര്ഥേ ത്യക്ത്വാ ജീവിതമാത്മനഃ

ധാരാപതനക എന്ന പുണ്യസ്ഥലത്ത് അവൾ തൻറെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു.

സ്വാം ചാപ്യകഥയത്തസ്യൈ യഥാ സംയമനേ മൃതഃ 154.

അവളും തൻറെ കഥ അവളോട് പറഞ്ഞു, യമലോകത്തിൽ അവൻ എങ്ങനെ മരിച്ചുവെന്നതും പറഞ്ഞു.

മാം പശ്യന്തൌ നിയമതസ്തത്രൈവ നിധനം ഗതൌ

അവർ രണ്ടുപേരും എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, വിധിയാൽ അവിടത്ത് മരണമടഞ്ഞു.

ഏതത്തേ കഥിതം ദേവി ആശ്ചര്യം യദഭൂന്മഹത്

ദേവി, ഈ വലിയ അത്ഭുതം ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു.

നാകലോകമവാപ്നോതി ത്യക്തപാപോ ന സംശയഃ

പാപം വിട്ടവൻ പിതൃലോകം പ്രാപിക്കില്ലെന്നതിൽ സംശയമില്ല.

വിഷ്ണുലോകമവാപ്നോതി ദിവ്യമൂര്തിശ്ചതുര്ഭുജഃ

അവൻ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും, ദിവ്യമായ രൂപവും നാലു കൈകളും ലഭിക്കും.

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

യത്ര സ്നാത്വാ ദിവം യാന്തി യേ മൃതാസ്തേഽപുനര്ഭവാഃ

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്തവരും മരിച്ചവരും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു, പിന്നെ തിരികെ ജനിക്കാറില്ല.

അഥാഽത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

പുനരന്യത് പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

ഇനി മറ്റൊരു കാര്യം ഞാൻ പറയും, അതു ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കു വസുന്ധരേ.

തത്ര സ്നാത്വാ ച പീത്വാ ച നിയതോ നിയതാശനഃ

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്തും കുടിച്ചും, നിയന്ത്രിതമായ ആഹാരം പാലിച്ചും, നിയന്ത്രണം പാലിച്ചും—

സോമതീര്ഥേ തു വസുധേ പവിത്രേ യമുനാമ്ഭസി 154.

വസുദേ, വിശുദ്ധമായ യമുനാനദിയിലുളള സോമതീർത്ഥത്തിൽ—

തത്രാഭിഷേകം കുര്വീത സ്വകര്മപരിനിഷ്ഠിതഃ

അവിടെ തൻറെ കര്‍മ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അവൻ അഭിഷേകം നടത്തണം.

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

തത്ര സ്നാതോ നരോ ദേവി അവര്ണോഽപി യതിര്ഭവേത്

ദേവി, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, വർണ്ണമില്ലാത്തവനും യതി ആകാം.

യസ്തത്ര കുരുതേ സ്നാനം ത്രിരാത്രോപോഷിതോ നരഃ

അവിടെ മൂന്നു രാത്രി ഉപവസിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ—

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

തത്ര യേ സ്നാന്തി നിയതാസ്തേഷാം സ്വര്ഗോ ന ദുര്ലഭഃ

അവിടെ, ശുദ്ധമായി കുളിക്കുന്നവർക്ക് സ്വർഗം പ്രാപിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടില്ല.

ബ്രഹ്മണാ സൃഷ്ടികാലേ തു മനസാ നിര്മിതം പുരാ

സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയിൽ, ബ്രഹ്മാവ് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചാണ് അതിനെ സൃഷ്ടിച്ചത്.