വരാഹപുരാണമ്

യേഷാം സ്മരണമാത്രേണ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ 152.

അവയെ ഓർക്കുന്നതു മാത്രം ചെയ്താലും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിവാകാം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ മഥുരാതീര്ഥപ്രശംസാ നാമ ദ്വാപംചാശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിലെ മഥുരാമാഹാത്മ്യത്തിൽ, മഥുരാതീർത്ഥങ്ങളുടെ മഹത്വം എന്ന അധ്യായം നൂറ്റി അമ്പതിരണ്ടാമത്തേത് സമാപിക്കുന്നു.

അഥ മഥുരാതീര്ഥമാഹാത്മ്യമ് ഉത്തരേ ശിവകുണ്ഡാച്ച തീര്ഥാനാം നവകം സ്മൃതമ്

ഇനി മഥുരാതീർത്ഥങ്ങളുടെ മഹത്വം: ശിവകുണ്ടിന്റെ വടക്കോട്ട് ഒമ്പത് തീർത്ഥങ്ങൾ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

തത്രൈവ സ്നാനമാത്രേണ സൌഭാഗ്യം ജായതേ പരമ്

അവിടെയായി കുളിച്ചാൽ പരമമായ ഭാഗ്യം ലഭിക്കും.

തസ്മിന് സ്നാതോ നരോ ദേവി മമ ലോകേ പ്രപദ്യതേ

ദേവി, അവിടെയായി കുളിച്ച മനുഷ്യൻ എന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.

തത്ര സ്നാതോ മൃതോ വാപി മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താലോ മരിച്ചാലോ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

തസ്മിന് സംയമനേ തീര്ഥേ യദ്യദ്വൃത്തം പുരാതനമ്

അവിടെയുള്ള ആ പരിശുദ്ധ സ്ഥലത്ത് പുരാതനകാലത്ത് നടന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും,

വസതേ നൈമിഷാരണ്യേ സുപ്രതീതേഽതിപാപകൃത്

പ്രശസ്തമായ നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നവൻ വലിയ പാപം ചെയ്തവനായാലും,

തത്ര പ്രാപ്യ ച കാലിന്ദീം കൃഷ്ണപക്ഷേ ചതുര്ദശീമ്

അവിടെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം തീയതി യമുനയെത്തുമ്പോൾ,

തതാര യമുനാം സോഽഥ പ്രാപ്യ സംയമനം ശുഭേ

അവൻ യമുന കടന്ന്, ആ ശുഭമായ സംയമനസ്ഥലത്തെത്തും.

മഗ്നമാത്രസ്തതഃ പാപഃ സദ്യഃ പ്രാണൈര്വ്യയുജ്യത

അവന്റെ പാപം അമ്മയുടെ അളവിൽ പോലും മുങ്ങിയാൽ, ഉടൻ ജീവൻ വിട്ടുപോകുന്നു.

സൌരാഷ്ട്രവിഷയേ ദേവി ക്ഷത്രിയോഽഭൂദ്ധനുര്ദ്ധരഃ 153.

സൗരാഷ്ട്രദേശത്ത്, ദേവി, ധനുര്‍ധരൻ എന്നൊരു ക്ഷത്രിയൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പാലയാമാസ വസുധാം ക്ഷത്രധര്മം സമാശ്രിതഃ

ക്ഷത്രിയന്റെ കർത്തവ്യം പാലിച്ച് അവൻ ഭൂമിയെ ഭരിച്ചു.

പത്നീ ശതാനാം മുഖ്യാനാം പ്രവരാ സാ വസുന്ഘരേ

നൂറ് ഭാര്യമാരിൽ പ്രധാനിയായിരുന്നവൾ വസുംഘര എന്ന മഹിളയായിരുന്നു.

പ്രാസാദേഷു ച രമ്യേഷു നദീനാം പുലിനേഷു ച

അലങ്കാരമുള്ള കൊട്ടാരങ്ങളിലും നദികളുടെ തീരങ്ങളിലും,

കാലോ ഗച്ഛതി രാജാ തു ഭോഗാസക്തിം ച വിംദതി

കാലം കടന്നപ്പോൾ രാജാവ് ഭോഗങ്ങളിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തി.

പുത്രാഃ സപ്ത തഥാ ജാതാഃ കന്യാഃ പംച സുശോഭനാഃ

ഏഴു പുത്രന്മാരും അഞ്ച് സുന്ദരിയായ പുത്രിമാരും ജനിച്ചു.

പുത്രാന്സംസ്ഥാപയാമാസ സ്ഥാനേഷു വസുധാധിപാന്

അവൻ തന്റെ പുത്രന്മാരെ ഭൂമിയുടെ ഭരണാധികാരികളായി നിയമിച്ചു.

തത്ര പ്രബുദ്ധോ നൃപതിര്ഹാഹേതി വദതേ മുഹുഃ

അവിടെ ഉണർന്ന രാജാവ് വീണ്ടും വീണ്ടും 'അയ്യോ!' എന്ന് വിളിച്ചു.

തത സാ പീവരീ പ്രാഹ കിമേവം ഭാഷസേ നൃപ

അപ്പോൾ ആ പീവരി ചോദിച്ചു: 'രാജാവേ, ഇങ്ങനെ പറയുന്നതെന്തിന്?''

മത്തഃ സുപ്തഃ പ്രമത്തശ്ച അസമ്ബദ്ധം പ്രഭാഷതേ

മദ്യപാനത്തിലോ ഉറക്കത്തിലോ അശ്രദ്ധയിലോ ആയാൽ, അവൻ അർത്ഥമില്ലാത്തത് സംസാരിക്കും.

പീവര്യുവാച പ്രാണാംസ്ത്യക്ഷ്യാമ്യഹം ദേവ ഗോപയിഷ്യസി മേ യദി ।। 153.

പീവരി പറഞ്ഞു: 'സ്വാമിയേ, നീ എന്നെ രക്ഷിക്കില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ജീവൻ വിട്ടുകളയും.'

പ്രിയായാ വചനം ശ്രുത്വാ പ്രത്യുവാച നരാധിപഃ

പ്രിയയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് മറുപടി പറഞ്ഞു.

തത്ര ഗത്വാ യഥാതത്ത്വം വദിഷ്യാമി ശുഭാനനേ

അവിടെ ചെന്നു, സത്യം എങ്ങനെയോ അതുപോലെ ഞാൻ പറയാം, സുന്ദരമുഖിയേ.

പുത്രാന്സംസ്ഥാപ്യ ദൌഹിത്രാന്സ്വേ സ്ഥാനേ ശുഭാന്പ്രിയേ

മക്കളെയും മക്കളുടെ മക്കളെയും അവരവരുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്ഥാപിച്ചശേഷം, പ്രിയമായ സുന്ദരിയേ,

തതഃ സമ്മാനയാമാസ ജനം പുരനിവാസിനമ്

അതിനുശേഷം നഗരവാസികളെ അദ്ദേഹം ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു.

രാജ്യേ പുത്രാന്നിയോക്ഷ്യാമി യദി വോ രോചതേഽനഘാഃ

നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമെങ്കിൽ, ഞാൻ എന്റെ മക്കളെ രാജ്യത്തിൽ നിയമിക്കും, പാപരഹിതരായവരേ.

നിത്യമിച്ഛന്തി വൈ ലോകോ യമസ്യേച്ഛന്തി നാന്യഥാ

ജനങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും യമന്റെ ഇച്ഛയേ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിന് വിപരീതമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.

തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഗച്ഛാവോ മഥുരാം പുരീമ്

അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി നാം മഥുരാ നഗരത്തിലേക്ക് പോകാം.