വരാഹപുരാണമ്

തത്രാഥ മുഞ്ചതേ പ്രാണാന്മമ ലോകേ മഹീയതേ 152.

അവിടെയായി ജീവൻ വിട്ടാൽ, എന്റെ ലോകത്തിൽ വലിയ ബഹുമാനമുണ്ടാകും.

പിതൄംസ്താരയതേ സര്വം പിതൃപക്ഷേ വിശേഷതഃ

അവൻ തന്റെ എല്ലാ പിതാക്കന്മാരെയും, പ്രത്യേകിച്ച് പിതൃപക്ഷത്തിൽ, രക്ഷിക്കുന്നു.

തസ്മിന് സ്നാതേ നരോ ദേവി മമ ലോകം പ്രപദ്യതേ

ദേവി, അവിടെ കുളിച്ച മനുഷ്യൻ എന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.

തത്ര സ്നാതോ നരോ ദേവി ഋഷിലോകം പ്രപദ്യതേ

ദേവി, അവിടെ കുളിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ ഋഷിമാരുടെ ലോകം പ്രാപിക്കും.

ദക്ഷിണേ ഋഷിതീര്ഥസ്യ മോക്ഷതീര്ഥം പരം മമ

ഋഷിതീർത്ഥത്തിന്റെ തെക്കോട്ട് എന്റെ പരമമായ മോക്ഷതീർത്ഥം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

തത്ര വൈ കോടിതീര്ഥം ഹി ദേവാനാമപി ദുര്ല്ലഭമ്

അവിടെയുണ്ട് കോടിതീർത്ഥം, അതു ദേവന്മാർക്കുപോലും പ്രാപിക്കാനാവാത്തതാണ്.

കോടിതീര്ഥേ നരഃ സ്നാത്വാ സന്തര്പ്യ പിതൃദേവതാഃ

കോടിതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ച് പിതാക്കളെയും ദേവന്മാരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയാൽ,

കോടിതീര്ഥേ നരഃ സ്നാത്വാ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ

കോടിതീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ച മനുഷ്യൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.

പിണ്ഡദാനാത്തു തത്രൈവ പിതൃലോകേ സ ഗച്ഛതി തത്ഫലം ലഭതേ ദേവി ജ്യേഷ്ഠേ ദാനാന്ന സംശയഃ

അവിടെ പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ, അവൻ പിതൃലോകം പ്രാപിക്കും; ദേവി, പ്രത്യേകിച്ച് ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിൽ ദാനം ചെയ്താൽ അതിന്റെ ഫലം ഉറപ്പാണ്.

ദ്വാദശൈതാനി തീര്ഥാനി ദേവാനാം ദുര്ല്ലഭാനി ച

ഈ പന്ത്രണ്ട് തീർത്ഥങ്ങൾ ദേവന്മാർക്കുപോലും പ്രാപിക്കാനാവാത്തവയാണ്.

യേഷാം സ്മരണമാത്രേണ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ 152.

അവയെ ഓർക്കുന്നതു മാത്രം ചെയ്താലും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിവാകാം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മഥുരാമാഹാത്മ്യേ മഥുരാതീര്ഥപ്രശംസാ നാമ ദ്വാപംചാശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിലെ മഥുരാമാഹാത്മ്യത്തിൽ, മഥുരാതീർത്ഥങ്ങളുടെ മഹത്വം എന്ന അധ്യായം നൂറ്റി അമ്പതിരണ്ടാമത്തേത് സമാപിക്കുന്നു.

അഥ മഥുരാതീര്ഥമാഹാത്മ്യമ് ഉത്തരേ ശിവകുണ്ഡാച്ച തീര്ഥാനാം നവകം സ്മൃതമ്

ഇനി മഥുരാതീർത്ഥങ്ങളുടെ മഹത്വം: ശിവകുണ്ടിന്റെ വടക്കോട്ട് ഒമ്പത് തീർത്ഥങ്ങൾ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

തത്രൈവ സ്നാനമാത്രേണ സൌഭാഗ്യം ജായതേ പരമ്

അവിടെയായി കുളിച്ചാൽ പരമമായ ഭാഗ്യം ലഭിക്കും.

തസ്മിന് സ്നാതോ നരോ ദേവി മമ ലോകേ പ്രപദ്യതേ

ദേവി, അവിടെയായി കുളിച്ച മനുഷ്യൻ എന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.

തത്ര സ്നാതോ മൃതോ വാപി മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താലോ മരിച്ചാലോ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

തസ്മിന് സംയമനേ തീര്ഥേ യദ്യദ്വൃത്തം പുരാതനമ്

അവിടെയുള്ള ആ പരിശുദ്ധ സ്ഥലത്ത് പുരാതനകാലത്ത് നടന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും,

വസതേ നൈമിഷാരണ്യേ സുപ്രതീതേഽതിപാപകൃത്

പ്രശസ്തമായ നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നവൻ വലിയ പാപം ചെയ്തവനായാലും,

തത്ര പ്രാപ്യ ച കാലിന്ദീം കൃഷ്ണപക്ഷേ ചതുര്ദശീമ്

അവിടെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം തീയതി യമുനയെത്തുമ്പോൾ,

തതാര യമുനാം സോഽഥ പ്രാപ്യ സംയമനം ശുഭേ

അവൻ യമുന കടന്ന്, ആ ശുഭമായ സംയമനസ്ഥലത്തെത്തും.

മഗ്നമാത്രസ്തതഃ പാപഃ സദ്യഃ പ്രാണൈര്വ്യയുജ്യത

അവന്റെ പാപം അമ്മയുടെ അളവിൽ പോലും മുങ്ങിയാൽ, ഉടൻ ജീവൻ വിട്ടുപോകുന്നു.

സൌരാഷ്ട്രവിഷയേ ദേവി ക്ഷത്രിയോഽഭൂദ്ധനുര്ദ്ധരഃ 153.

സൗരാഷ്ട്രദേശത്ത്, ദേവി, ധനുര്‍ധരൻ എന്നൊരു ക്ഷത്രിയൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പാലയാമാസ വസുധാം ക്ഷത്രധര്മം സമാശ്രിതഃ

ക്ഷത്രിയന്റെ കർത്തവ്യം പാലിച്ച് അവൻ ഭൂമിയെ ഭരിച്ചു.

പത്നീ ശതാനാം മുഖ്യാനാം പ്രവരാ സാ വസുന്ഘരേ

നൂറ് ഭാര്യമാരിൽ പ്രധാനിയായിരുന്നവൾ വസുംഘര എന്ന മഹിളയായിരുന്നു.

പ്രാസാദേഷു ച രമ്യേഷു നദീനാം പുലിനേഷു ച

അലങ്കാരമുള്ള കൊട്ടാരങ്ങളിലും നദികളുടെ തീരങ്ങളിലും,

കാലോ ഗച്ഛതി രാജാ തു ഭോഗാസക്തിം ച വിംദതി

കാലം കടന്നപ്പോൾ രാജാവ് ഭോഗങ്ങളിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തി.

പുത്രാഃ സപ്ത തഥാ ജാതാഃ കന്യാഃ പംച സുശോഭനാഃ

ഏഴു പുത്രന്മാരും അഞ്ച് സുന്ദരിയായ പുത്രിമാരും ജനിച്ചു.

പുത്രാന്സംസ്ഥാപയാമാസ സ്ഥാനേഷു വസുധാധിപാന്

അവൻ തന്റെ പുത്രന്മാരെ ഭൂമിയുടെ ഭരണാധികാരികളായി നിയമിച്ചു.

തത്ര പ്രബുദ്ധോ നൃപതിര്ഹാഹേതി വദതേ മുഹുഃ

അവിടെ ഉണർന്ന രാജാവ് വീണ്ടും വീണ്ടും 'അയ്യോ!' എന്ന് വിളിച്ചു.