വരാഹപുരാണമ്

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ ലോഹാര്ഗലമാഹാത്മ്യം നാമൈകപംചാശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിൽ ഭഗവത് ശാസ്ത്രത്തിൽ ലോഹാർഗള മഹത്മ്യം എന്ന നൂറിനും അമ്പതിനും ഒന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.

അഥ മഥുരാതീര്ഥ പ്രശംസാ ശ്രുത്വാ ദേവസ്യ മാഹാത്മ്യം ലോഹാര്ഗലനിവാസിനഃ

ഇപ്പോൾ മഥുരാതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം: ദേവന്റെ മഹത്വം കേട്ടു, ലോഹാർഗളയിൽ താമസിക്കുന്നവർ—

ധരണ്യുവാച ത്വത്പ്രസാദാച്ച ദേവേശ ശ്രുതം ശാസ്ത്രം മഹൌജസമ്

ഭൂമി പറഞ്ഞു: ദേവേശാ, നിന്റെ കൃപയാൽ ഈ അതിമഹത്തായ ശാസ്ത്രം ഞാൻ കേട്ടു.

തവ ശിഷ്യാ ച ദാസീ ച ത്വാമഹം ശരണങ്ഗതാ

ഞാൻ നിന്റെ ശിഷ്യയും ദാസിയും ആകുന്നു; ഞാൻ നിന്നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

തവ സമ്ഭാവനാദ്ദേവ ജാതാസ്മി കനകോജ്ജ്വലാ

നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ദേവാ, ഞാൻ പൊന്നുപോലെ പ്രകാശമുള്ളവളായി.

ജഗദ്ധാതുര്ജഗച്ഛാസ്ത്രകൃതേ ന ഹി പരിശ്രമഃ

ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവിന് ഈ സൃഷ്ടിയുടെ നിയമങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ ഒരിക്കലും ക്ഷീണം ഉണ്ടാകില്ല.

ഇതി കൃത്വാ ച മേ ദേവ ത്വാഹ്ലാദോ ഹൃദി വര്ത്തതേ

ഇത് ചെയ്തതോടെ, ദേവാ, എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സന്തോഷം നിറയുന്നു.

തീര്ഥം തദ്വദ കല്യാണം തീര്ഥാനാമുത്തമോത്തമമ്

ആശീർവാദമുള്ളതും ഏറ്റവും ഉത്തമമായതുമായ ആ തീർത്ഥം എനിക്ക് പറയൂ.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച സമാനം മഥുരായാ ഹി പ്രിയം മമ വസുന്ധരേ

ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: ഭൂമിദേവി, മഥുരാ എനിക്ക് തുല്യമായി പ്രിയമാണ്.

സൂത ഉവാച പ്രണമ്യ ശിരസാ ദേവീ വരാഹം പുനരബ്രവീത്

സൂതൻ പറഞ്ഞു: തലവണങ്ങി ദേവി വീണ്ടും വർാഹനോടു പറഞ്ഞു.

പൃഥിവ്യുവാച ഏതാന്ഹിത്വാ മഹാഭാഗ മഥുരാം കിം പ്രശംസതി ।। 152.

പൃഥിവി പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനേ, ഇവയെല്ലാം വിട്ട് മഥുരയെ എന്തുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം പ്രശംസിക്കുന്നത്?

ശ്രീവരാഹ ഉവാച മഥുരേതി ച വിഖ്യാതം തസ്മാന്നാസ്തി പരം മമ

ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: മഥുരാ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമാണ്; അതിനേക്കാൾ എനിക്ക് പ്രിയമായത് ഇല്ല.

സാ രമ്യാ ച സുശസ്താ ച ജന്മഭൂമിസ്തഥാ മമ

അത് മനോഹരവും പ്രശംസനീയവും കൂടാതെ എന്റെ ജന്മഭൂമിയും ആകുന്നു.

തത്ര വാസീ നരോ യാതി മോക്ഷം നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ

അവിടെ താമസിക്കുന്നവൻ മോക്ഷം നേടുന്നു; ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.

തത്ഫലം ലഭതേ ദേവി മഥുരായാം ദിനേ ദിനേ

ദേവി, മഥുരയിൽ ദിവസേന ആ ഫലം ലഭിക്കും.

തത്ഫലം ലഭതേ ദേവി മഥുരായാം ക്ഷണേന ഹി

ദേവി, മഥുരയിൽ ഒരു നിമിഷം പോലും ആ ഫലം ലഭിക്കും.

തത്ഫലം ലഭതേ ദേവി മഥുരായാം ജിതേന്ദ്രിയഃ

ദേവി, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവൻ മഥുരയിൽ ആ ഫലം നേടും.

മൂഢോ ഭ്രമതി സംസാരേ മോഹിതോ മമ മായയാ

എന്റെ മായയാൽ ഭ്രമിച്ച മണ്ടൻ ഈ ലോകത്തിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.

അന്യേനോച്ചാരിതം ശശ്വത്സോഽപി പാപൈഃ പ്രമുച്യതേ

മറ്റൊരാൾ ഉച്ചരിച്ചാലും, എല്ലായ്പ്പോഴും പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

മഥുരായാം പ്രയാന്ത്യത്ര സുപ്തേ ചൈവ ജനാര്ദനേ

മഥുരയിൽ ജനാർദ്ദനൻ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ ആളുകൾ വിടപറയുമ്പോൾ,

തൃപ്തിം പ്രയാന്തി പിതരോ യാവത്സ്ഥിത്യഗ്രജന്മനഃ 152.

അവരുടെ പിതാക്കന്മാർ അഗ്രജന്മനിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരെ തൃപ്തി നേടുന്നു.

തേഽപി യാന്തി പരാം സിദ്ധിം മത്പ്രസാദാന്ന സംശയഃ

എൻ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, അവരും പരമമായ സിദ്ധി നേടുന്നു; ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.

വിനാ സാംഖ്യേന യോഗേന മത്പ്രസാദാന്ന സംശയഃ

സാംഖ്യയോ യോഗമോ ഇല്ലാതിരുന്നാലും, എൻ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു സംശയമില്ലാതെ അവർ സിദ്ധി നേടുന്നു.

ബലിഭിക്ഷാപ്രദാതാരോ ദേവാസ്തേ നരവിഗ്രഹാഃ

ബലി അർപ്പിക്കുന്നവരും ഭിക്ഷ നൽകുന്നവരും മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള ദേവതകളാണ്.

യയാതിഭൂപവംശാച്ച ക്ഷത്രിയഃ കുലവര്ദ്ധനഃ

യയാതി രാജാവിന്റെ വംശത്തിൽ നിന്നാണ് കുടുംബത്തെ വളർത്തുന്ന ക്ഷത്രിയൻ ജനിക്കുന്നത്.

മൂര്തിം ചതുര്വിധാം കൃത്വാ സ്ഥാസ്യാമി ഋഷിഭിഃ സ്തുതഃ

നാന്ന് നാലു രൂപങ്ങൾ ധരിച്ച്, ഋഷിമാർ വാഴ്ത്തുമ്പോൾ അവിടെയിരിക്കും.

ഏകാ ചന്ദനസങ്കാശാ ദ്വിതീയാ കനകപ്രഭാ

ഒരുവിന് ചന്ദനത്തിന്റെ നിറംപോലെയും, രണ്ടാമത്തേതിന് പൊന്നിന്റെ പ്രകാശംപോലെയും രൂപം ഉണ്ടാകും.

തത്ര ഗുഹ്യാനി നാമാനി ഭവിഷ്യന്തി മമ പ്രിയേ

അവിടെ, എൻ രഹസ്യനാമങ്ങൾ നിലനിൽക്കും, പ്രിയേ.

യത്രാഹം പാതയിഷ്യാമി ദ്വാത്രിംശത്തു വസുന്ധരേ

അവിടെ ഞാൻ മുപ്പത്തിരണ്ട് എണ്ണം വീഴ്ത്തും, ഭൂമിദേവി.