വരാഹപുരാണമ്

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്കൃത്വാ ചാന്ദ്രായണം ശുചിഃ

ശുദ്ധനായവൻ ചന്ദ്രായണവ്രതം നടത്തി, ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ട് വിടുന്നു.

ഉമാകുണ്ഡമിതി ഖ്യാതം തസ്മിന്ക്ഷേത്രേ പരം മമ

അത് ഉമയുടെ കുളം എന്നറിയപ്പെടുന്നു, എന്റെ ഉത്തമക്ഷേത്രം.

തത്ര സ്നാനം തു കുര്വീത ദശരാത്രോഷിതോ നരഃ

അവിടെ, പത്ത് രാത്രികൾ താമസിച്ച ശേഷം, മനുഷ്യൻ കുളിക്കണം.

അഥ പ്രാണാന്പ്രമുംചേത ദശരാത്രോഷിതോ നരഃ

പത്ത് രാത്രികൾ താമസിച്ച ശേഷം, മനുഷ്യൻ ജീവൻ വിട്ട് വിടുന്നു.

മഹേശ്വരസ്യ വൈ കുണ്ഡം യത്ര ചോദ്വാഹിതാ ഉമാ

അത് മഹേശ്വരന്റെ കുളം, അവിടെ ഉമയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ കൊണ്ടുപോയി.

തിസ്രോ ധാരാഃ പതന്ത്യത്ര ഹിമവത്പര്വതാശ്രിതാഃ 151.

ഹിമവത് പർവ്വതത്തിൽ നിന്നു മൂന്നു നദികൾ ഇവിടെ ഇറങ്ങുന്നു.

തത്ര സ്നാനം തു കുര്വീത ദ്വാദശാഹോഷിതോ നരഃ

അവിടെ പന്ത്രണ്ടു ദിവസം വ്രതം പാലിച്ചവൻ സ്നാനം ചെയ്യണം.

അഥാത്ര മുഞ്ചതേ പ്രാണാന്കൃത്വാ കര്മ സുദുഷ്കരമ്

അവിടെ അത്യന്തം കഠിനമായ കർമ്മം ചെയ്തശേഷം ജീവൻ വിട്ടാൽ,

പ്രഖ്യാതം ബ്രഹ്മകുണ്ഡം തു വേദാ യത്ര സമുത്ഥിതാഃ

ഇതാണ് പ്രശസ്തമായ ബ്രഹ്മകുണ്ഡം, വെദങ്ങൾ ഉദിച്ചുവന്ന സ്ഥലം.

തതഃ പൂര്വേണ പാര്ശ്വേന സമാ ധാരാ പതേച്ഛുഭാ

അതിന്റെയുടെ കിഴക്കുവശത്ത് തുല്യമായൊരു ശുഭനദി വീഴുന്നു.

പുനരസ്യോത്തരേ പാര്ശ്വേ സുവര്ണസദൃശോപമാ

വടക്കുവശത്ത് വീണ്ടും പൊന്നുപോലെയുള്ള മറ്റൊരു നദിയുണ്ട്.

അഥ പശ്ചിമപാര്ശ്വേന യജുര്വേദേന സംയുതാ

പശ്ചിമവശത്ത് യജുർവേദം അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു നദിയുണ്ട്.

ഏകാ ധാരാ പതത്യത്ര ഇന്ദ്രഗോപകസന്നിഭാ

ഇവിടെ ഇന്ദ്രഗോപംപോലെയുള്ള നിറമുള്ള ഒരു നദി വീഴുന്നു.

ബ്രഹ്മലോകം സമാസാദ്യ ബ്രഹ്മണാ സഹ മോദതേ

ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ എത്തി ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ താമസിക്കും.

സിദ്ധികാമേന മര്ത്യേന ഗന്തവ്യം നാത്ര സംശയഃ 151.

സിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ അവിടെ പോകണം — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ന തസ്യ കര്മ വിദ്യേത സ ഏവമപി സംസ്ഥിതഃ

അവൻ അങ്ങനെ നിലകൊണ്ടാൽ, അവനു ഇനി യാതൊരു കർമ്മവും ബാക്കി വരില്ല.

പവിത്രാണാം പവിത്രം തു ന ദേയം യസ്യ കസ്യചിത്

ശുദ്ധികളിൽ ഏറ്റവും ശുദ്ധമായത് ആര്ക്കും നൽകാൻ പാടില്ല.

താരിതാനി കുലാനി സ്യുരുഭയത്ര ദശാപി ച

രണ്ടു വംശങ്ങളിലെയും പത്തു തലമുറകൾ മോചിതരാകും.

യദീച്ഛേത്പരമാം സിദ്ധിം സര്വസംസാരമോക്ഷണീമ്

എല്ലാ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം എന്ന പരമസിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,

മാഹാത്മ്യം പദ്മപത്രാക്ഷി ഗുഹ്യം യച്ച മഹൌജസമ്

പത്മപത്രനയനേ, ഈ മഹത്വം രഹസ്യവും അതിമഹത്തുമായതുമാണ്.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ ലോഹാര്ഗലമാഹാത്മ്യം നാമൈകപംചാശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിൽ ഭഗവത് ശാസ്ത്രത്തിൽ ലോഹാർഗള മഹത്മ്യം എന്ന നൂറിനും അമ്പതിനും ഒന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.

അഥ മഥുരാതീര്ഥ പ്രശംസാ ശ്രുത്വാ ദേവസ്യ മാഹാത്മ്യം ലോഹാര്ഗലനിവാസിനഃ

ഇപ്പോൾ മഥുരാതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം: ദേവന്റെ മഹത്വം കേട്ടു, ലോഹാർഗളയിൽ താമസിക്കുന്നവർ—

ധരണ്യുവാച ത്വത്പ്രസാദാച്ച ദേവേശ ശ്രുതം ശാസ്ത്രം മഹൌജസമ്

ഭൂമി പറഞ്ഞു: ദേവേശാ, നിന്റെ കൃപയാൽ ഈ അതിമഹത്തായ ശാസ്ത്രം ഞാൻ കേട്ടു.

തവ ശിഷ്യാ ച ദാസീ ച ത്വാമഹം ശരണങ്ഗതാ

ഞാൻ നിന്റെ ശിഷ്യയും ദാസിയും ആകുന്നു; ഞാൻ നിന്നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

തവ സമ്ഭാവനാദ്ദേവ ജാതാസ്മി കനകോജ്ജ്വലാ

നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ദേവാ, ഞാൻ പൊന്നുപോലെ പ്രകാശമുള്ളവളായി.

ജഗദ്ധാതുര്ജഗച്ഛാസ്ത്രകൃതേ ന ഹി പരിശ്രമഃ

ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവിന് ഈ സൃഷ്ടിയുടെ നിയമങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ ഒരിക്കലും ക്ഷീണം ഉണ്ടാകില്ല.

ഇതി കൃത്വാ ച മേ ദേവ ത്വാഹ്ലാദോ ഹൃദി വര്ത്തതേ

ഇത് ചെയ്തതോടെ, ദേവാ, എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സന്തോഷം നിറയുന്നു.

തീര്ഥം തദ്വദ കല്യാണം തീര്ഥാനാമുത്തമോത്തമമ്

ആശീർവാദമുള്ളതും ഏറ്റവും ഉത്തമമായതുമായ ആ തീർത്ഥം എനിക്ക് പറയൂ.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച സമാനം മഥുരായാ ഹി പ്രിയം മമ വസുന്ധരേ

ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: ഭൂമിദേവി, മഥുരാ എനിക്ക് തുല്യമായി പ്രിയമാണ്.