വരാഹപുരാണമ്

ശ്വേതപര്വതമാരുഹ്യ പതമാനഃ കുരൂന്ബഹൂന്

ശ്വേതപർവതം കയറി, ഞാൻ അനേകം കുറുക്കളിലേക്കു ഇറങ്ങുന്നു.

അനേകാന്യേവ രൂപാണി പാതയിത്വാ നഭസ്തലാത്

ആകാശത്തിൽ നിന്ന് അനേകം രൂപങ്ങൾ താഴെ വീഴ്ത്തിയശേഷം,

സൂത ഉവാച വിസ്മയം പരമം പ്രാപ്തോ വിഷ്ണുമായോപബൃംഹിതഃ

സൂതൻ പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവിന്റെ മായയാൽ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ,

തതഃ സ വിസ്മയാവിഷ്ടോ ബ്രഹ്മപുത്രോ മഹാമതിഃ

അതിനുശേഷം, അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകിയ മഹാമതിയായ ബ്രഹ്മപുത്രൻ,

സനത്കുമാര ഉവാച ദേവി യല്ലോകനാഥസ്യ സാക്ഷാദ്ദര്ശനമാഗതാ

സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു: ദേവി, ലോകനാഥനെ നേരിട്ട് ദർശിക്കാൻ നിനക്കു സാധിച്ചു.

പദ്മപത്രവിശാലാക്ഷോ യത്ത്വയാ പരിഭാഷിതഃ

പത്മപത്രംപോലെയുള്ള വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ള അവനെ നീ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

യഥാ യഥാ വദസി ച ധര്മസംഹിതം ഗുഹ്യം പരം ദേവവരപ്രണീതമ് 151.

നീ പറയുന്ന വിധത്തിൽ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ രചിച്ച പരമഗുഹ്യമായ ധർമ്മം,

തതഃ സ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ കിമാചഷ്ട തതഃ പരമ്

അതിനുശേഷം ആ പുണ്ഡരീകാക്ഷൻ എന്താണ് പറഞ്ഞത്?

( സൂതഉവാച) ഉവാച മധുരം വാക്യമാഭാഷ്യ ബ്രഹ്മണഃ സുതമ്

(സൂതൻ പറഞ്ഞു:) ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനോട് മധുരമായി സംസാരിച്ച് അവൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ശൃണു വത്സ ജഗന്നാഥോ യഥാ മാമാഹ ചോദിതഃ ഏവം തത്രൈവ കര്മാണി ക്രിയന്തേ വിധിപൂര്വകമ്

കേൾക്കു മകനേ, ലോകനാഥൻ എനിക്ക് നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ അങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞത്. അവിടെയെല്ലാം നിർദ്ദിഷ്ടരീതിയിൽ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

ശോധകാനി ച പാപാനാം മൃദൂനി ച ശുഭാനി ച

അവിടെ പാപങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതും, മൃദുവായതും, ശുഭകരമായതുമായ പ്രവർത്തികൾ ഉണ്ട്.

നാന്യം വഹന്തി തേ ചാശ്വാ മമ വാഹാ ദുരത്യയാഃ

അവയെ മറ്റാരും വഹിക്കാറില്ല, എന്റെ കുതിരകൾ അതിക്രമിക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.

ചതുര്ധാരാഃ പതന്ത്യത്ര ശങ്ഖവര്ണാ മനോജവാഃ

അവിടെ നാലു ഒഴുക്കുകൾ വീഴുന്നു, ശംഖംപോലെ വെള്ളയും മനസ്സുപോലെ വേഗവാനുമായതുമാണ് അവ.

ലോകം ചൈത്രാങ്ഗദം ഗത്വാ ഗന്ധര്വൈഃ സഹ മോദതേ

ചൈത്രാംഗദലോകത്ത് എത്തി, അവൻ ഗാന്ധർവന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.

ഗന്ധര്വലോകമുത്സൃജ്യ മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

ഗാന്ധർവലോകം വിട്ട്, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തുന്നു.

പംച ധാരാഃ പതന്ത്യത്ര താലവൃക്ഷസമോപമാഃ

ഇവിടെ അഞ്ചു ഒഴുക്കുകൾ വീഴുന്നു, താളവൃക്ഷങ്ങളെപ്പോലെയാണ് അവ.

ദേവര്ഷിനാരദം പശ്യേന്മോദതേ തേന വൈ സമമ് 151.

അവിടെ ദേവർഷി നാരദനെ കണ്ടു, അവനോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കുന്നു.

പ്രമുച്യ നാരദം ദ്വിവ്യം മമലോകം ച ഗച്ഛതി

നാരദനെ വിട്ട്, അവൻ എന്റെ ദിവ്യലോകത്തേക്ക് എത്തുന്നു.

ധാരാഃ പതന്തി തിസ്രസ്തു ന സ്ഥൂലാ നാതി വൈ കൃശാഃ

ഇവിടെ മൂന്നു ഒഴുക്കുകൾ വീഴുന്നു, അത്രയും കട്ടിയോ അത്രയും സുഖ്മമോ അല്ല.

വാസിഷ്ഠം ലോകമാസാദ്യ മോദതേ നാത്ര സംശയഃ ।൪൩ വാസിഷ്ഠം ലോകമുത്സൃജ്യ മമ ലോകം പ്രപദ്യതേ

വാസിഷ്ഠലോകത്ത് എത്തി, അവൻ ആനന്ദിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല; വാസിഷ്ഠലോകം വിട്ട്, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തുന്നു.

പംച ധാരാഃ പതന്ത്യത്ര ഹിമകൂടവിനിഃസൃതാഃ

ഇവിടെ അഞ്ചു ഒഴുക്കുകൾ വീഴുന്നു, അവ ഹിമപർവ്വതങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.

സ തത്ര ഗച്ഛേദ്വൈ ഭൂമേ യത്ര പംചശിഖോ മുനിഃ

അവിടെ അവൻ അഞ്ചശിഖമുനി താമസിക്കുന്ന ദേശത്തേക്ക് പോകുന്നു.

പംചചൂഡം സമുത്സൃജ്യ സ യാതി പരമാം ഗതിമ്

അവൻ അഞ്ചചൂഡനെ വിട്ട്, പരമാവസ്ഥയിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.

സപ്ത ധാരാഃ പതന്ത്യത്ര ഹിമവത്പര്വതസ്ഥിതാഃ

ഇവിടെ ഏഴു ഒഴുക്കുകൾ വീഴുന്നു, അവ ഹിമവത്പർവ്വതത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

മോദതേ ഋഷിലോകേഷു ഋഷികന്യാഭിസംവൃതഃ

അവൻ ഋഷിമാരുടെ ലോകങ്ങളിൽ, ഋഷികുമാരിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ആനന്ദിക്കുന്നു.

സപ്തര്ഷീന്സ സമുത്സൃജ്യ മോദതേ മമ സംസ്ഥിതഃ 151.

ഏഴു ഋഷിമാരെയും വിട്ട്, അവൻ എന്റെ ലോകത്തിൽ സുഖമായി താമസിക്കുന്നു.

തത്ര ധാരാ പതത്യേകാ ശരഭങ്ഗശ്രിതാ നദീ

അവിടെ ഒരു ഒഴുക്ക് മാത്രം വീഴുന്നു, അത് ശരഭംഗനദിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.

മോദതേ തസ്യ ലോകേഷു ഋഷികന്യാപ്രമോദിതഃ

അവൻ ആ ലോകങ്ങളിൽ, ഋഷിമാരുടെ പുത്രിമാരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു.

ശരഭങ്ഗം സമുത്സൃജ്യ മമ ലോകേ മഹീയതേ

ശരഭംഗനെ വിട്ട്, അവൻ എന്റെ ലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടുന്നു.